CHAPTER 4

Napadilat siya nang marinig ang bulong ni Kieran. Napahiya siya dahil nakaawang pa ang kanyang mga labi, as if she wanted more. Hindi niya napansin na tapos na pala siyang halikan nito.

“Get off me!" Tinulak niya ito palayo, pero parang walang nangyari, ni hindi ito gumalaw sa kinatatayuan.

“Bakit ganoon ang halik mo? It was just supposed to be a smack! sigaw niya para pagtakpan ang kanyang kahihiyan. Marahas niyang pinahid ang kanyang labi na may bakas pa ng halik ni Kieran.

“As I can see, hindi ka naman nagreklamo kanina. Nagsarapan ka pa nga, di ba?”

“Fuck you, Del Toro! Paano ako makakaalis kung hinawakan mo ako sa ulo?!” sigaw niya.

Tumawa lang ito nang malakas. Napahiya ulit siya dahil sa pagmumura niya. School president pa naman siya at narinig iyon ng ibang estudyante. Hindi siya magandang ehemplo!

“Saan ang susi ng posas na ’to?” galit na tanong niya.

Nagkibit-balikat lang si Kieran.

Namumula na siya sa kahihiyan. Gusto na lang niyang kainin ng lupa sa mga oras na iyon.

Nakita niya ang kanyang vice president na si Elara na kinikilig habang nakatingin sa kanila.

“Elara… give me the key!” singhal niya. Alam na niya kung sino ang may pakana kung bakit siya napunta sa kissing booth kasama si Kieran... ang ahas niyang kaibigan na si Elara. Ito lang naman ang nakakaalam na crush niya si Kieran!

“Pres… ito na ang susi,” nakangising sabi nito sabay abot sa kanya.

“Ako naman, sunod, puwede?” sabi nito habang nagpapa-cute kay Kieran.

“Sure!” sabat naman ni Kieran na mukhang wala lang ang paghahalikan nila, samantalang siya ay halos himatayin na sa kaba!

Nang makawala sa posas ay akmang tatakbo siya palayo, nang hawakan ni Kieran ang kamay niya.

“It's nice kissing you, Miss President. I love kissing your sweet and virgin lips,” mapanukso nitong bulong sa kanya.

Nanginig na naman siya at hindi agad nakaalis sa kinatatayuan. Pakiramdam niya ay pinasok ng kuryente ang kanyang kalamnan.

Humugot siya ng malalim na hininga at inipon ang kanyang lakas. “For your information, Del Toro. It’s not my first kiss. You’re not even a good kisser!” asik niya.

“Hahaha… wag ka na magsinungaling, Miss President. Halata naman, nasarapan ka sa halik ko. It’s your first kiss. Wala ka namang nobyo dito sa campus, ’di ba?”

Lalo siyang nanggagalaiti sa galit. “Damn you, Kieran!” Mahina pero may diin ang pagkakasabi niya. Ayaw niyang marinig ng ibang estudyante na nagbabangayan sila.

Isang matalim na tingin pa ang pinukol niya sa lalaki bago iwinaksi ang kamay nito at dali-daling umalis doon.

“Asshole!” inis na bulong niya sa sarili saka umupo sa kanyang puwesto sa ticketing booth. Siya ang nakatoka sa pagbebenta ng ticket para sa fundraising.

Nalinlang siya ni Elara. Ang sabi lang nito ay iba-blindfold siya para sa isang laro. Ang hindi niya alam ay dinala siya sa kissing booth kasama si Kieran. Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwala. Hindi na virgin ang lips niya!

Sa edad na 16, hindi pa siya nagkakaroon ng boyfriend dahil nakatuon ang buong atensyon niya sa pag-aaral, at wala rin namang nanliligaw sa kanya. Hindi naman siya pangit... sadyang nerd lang ang dating. Nagsusuot siya ng makapal na salamin at may braces pa. Mahaba at tuwid ang kanyang buhok, ngunit hindi niya ito itinatali. May makapal din siyang bangs na parang kay Dora.

Kahit makinis, maputi, at chinita siya, hindi siya mahilig mag-ayos ng sarili dahil mas pinipili niyang pagtuunan ng pansin ang pag-aaral. Bilang school president at tumatakbong valedictorian ng kanilang batch, hindi siya maaaring magpabaya. Wala rin siyang oras para sa mga relasyon, hindi tulad ng ibang ka-batch niya.

Ang sabihin mo, wala talagang nagkakagusto sa’yo kaya wala kang boyfriend!... asik ng kanyang kontrabidang konsensya.

Maya-maya ay nakita niya si Elara na papalapit sa kanya.

“Walang hiya ka. Bakit mo ako dinala sa kissing booth kanina?” bulalas niya sa kaibigan.

“Eh, may bumili ng ticket, saka ikaw ang gusto niyang ma-kiss. Alangan naman hindi ko pagbibigyan eh, 200 ang binayad niya sa ticket.” paliwanag nito

Napataas ang kilay niya. Tig-100 pesos lang ang ticket sa kissing booth. Sino naman kaya ang nantrip sa kanya na magbayad pa ng doble?... Imposible naman na si Kieran!

Natigil ang pag-uusap nila ni Elara nang may estudyanteng lumapit. “Wedding booth, Miss.”

Binigyan niya ng ticket ang lalaki. Tig-200 naman ang sa wedding booth pero nagbigay ito ng 500.

“Keep the change.”

“Talaga? Thank you! Para ‘to sa fundraising natin sa school,” masayang sabi niya.

“Pero sa isang kondisyon… ikaw ang gusto kong bride.”

“Hahaha… nakakatawa! Bakit ako?”

Tiningnan niya ang lalaki. Hindi niya ito kilala pero naka-uniform din ito ng basketball jersey, tulad ng kay Kieran.

“Why not? Maganda ka at matalino.”

Tiningnan niya ito nang mataimtim kung pinagtitripan siya.

“Sige na, sumama ka na. Para sa fundraising!” tulak ni Elara. “Para malaki naman ang pera na maiiwan natin sa school bago tayo mag-graduate,” pang-eengganyo pa nito.

Malapit na ang graduation nila at isa iyon sa naisip niyang fundraising para may malikom silang pera.

Nagkibit-balikat siya at sumama sa lalaki. Hindi na sila lugi doon dahil 500 ang binayad nito. Ano ba naman bigyan niya ng konting oras? Gwapo naman ito, nakikita niya itong kasama rin si Kieran.

“I’m Oliver, by the way,” pakilala ng lalaki sa kanya.

“Nikita…”

“Of course, I know you, Miss President,” nakangiti nitong sabi.