CHAPTER 3

FLASHBACK FIVE YEARS AGO (Fourth Year High School):

“Kiss! Kiss! Kiss!”

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Nikita Valencia nang kunin ang kanyang piring sa mata. Nasa loob siya ng kissing booth, at ang kanyang kaharap ay walang iba kundi si Kieran Del Toro!

Si Kieran ay ang kanyang long-time crush. MVP at Captain Ball ito ng kanilang campus. Lahat naman yata ay crush ang lalaki.

Pero walang nakakaalam na pati siya ay nag-aasam ding mapansin nito. Tanging ang kanyang best friend na si Elara lang ang napagsabihan niya ng sekreto niyang iyon... Kaya kinakagulat niya kung bakit silang dalawa ang nasa loob ng kissing booth.

Napatingala siya sa lalaki... di hamak na mas matangkad si Kieran kaysa sa kanya. Naka-uniform pa ito ng basketball ng kanilang eskwelahan.

Tisoy si Kieran kaya namumula ang balat nito kapag naiinitan. Parang kakagaling lang nito sa practice. Medyo basa din ang jersey, pero kahit pawisan ay mabango pa rin.

Ngumiti ito nang bahagya nang magtama ang kanilang mga mata, pero agad din iyong nawala. Sinuklay nito ng daliri ang maalon nitong buhok, na mas lalong nagbibigay ng manly look sa lalaki.

Kung campus crush si Kieran, siya naman ay campus president. Pareho silang graduating sa high school, at hindi niya alam kung paano siya napunta sa kissing booth.

“Kiss! Kiss! Kiss!”

Muling sigaw ng mga estudyanteng nanonood sa kanila.

“Why am I here with you, Mr. Del Toro?” supladang tanong niya, pero ang totoo ay halos matumba na siya sa kaba.

Ngumisi ito nang nakakaloko. “I don’t know. Hinatak lang din nila ako dito.”

Bigla siyang nag-iwas ng tingin. Nginitian siya nito! Pero pilit niyang tinatago ang nararamdamang kilig. Hindi siya puwedeng ma-in love sa lalaking babaero at walang patutunguhan sa buhay. Ang alam lang nito ay mag-basketball at magpaiyak ng mga babae!

“Come on, Miss President, this is just a game na ikaw din ang nag-organize. Bakit hindi mo na lang ako halikan para matapos na ’to?” sambit nito na parang napipilitan lang.

Siya nga ang nag-organize ng Foundation Day na iyon bilang fundraising para sa kanilang school.

“Hell no, Del Toro! Bakit kita hahalikan?”

“Unless ayaw mong umalis dito kasama ko…” Tinaas nito ang kanilang kamay na naka-posas. Hindi sila makakaalis doon hangga’t hindi sila magki-kiss.

Bigla siyang natakot… kapag hinalikan siya ni Kieran, iyon ang magiging first kiss niya sa opposite sex! Sixteen years old lang sila. Ayaw niyang ibigay iyon basta-basta sa isang laro lang!

Kahit pa sabihing crush niya si Kieran, nanaig pa rin ang pagiging Maria Clara niya. Ang gusto niya ay maging memorable ang kanyang first kiss... sa lalaking mahal niya at mahal din siya.

“Don’t tell me you’ve never been kissed by a guy before, Miss President?” mapanuksong tanong nito sa pananahimik niya.

“Anong paki mo???” singhal niya.

“Come on, Nikita, this is just a game. Don’t tell me ikaw din ang KJ dito, eh pakana mo ’to, di ba?”

Kilala niya ako? Alam niya ang pangalan ko?... tanong niya sa sarili.

“Kung ayaw mo, umalis ka na diyan. Ako na lang!”

Sigaw ng babaeng naghihintay na matapos sila. “Ang arte-arte mo naman. Si Kieran na nga ’yan, oh! Feeling ka, girl?”

Inirapan pa siya nito. Napahiya siya at tumingin sa paligid. Nakasimangot na ang mukha ng mga estudyante habang nakatingin sa kanya. Alam niyang maraming babaeng halos ipagtulakan ang sarili para mahalikan lang ni Kieran… but not her! Kahit pa crush niya ang lalaki!

“Okay, okay! But make it quick, okay?” banta niya kay Kieran saka madiing pinikit ang mata. Ayaw niyang makita ang mukha nito habang hinahalikan siya.

Nakita niyang ngumisi si Kieran bago tuluyang sumara ang kanyang mga mata. Maya-maya ay naramdaman niyang ang kamay nito ay nasa likod ng kanyang ulo at nilalaro ang kanyang buhok. Naramdaman niyang lumalapit na ang mukha nito sa mukha niya dahil naamoy niya ang mabango nitong hininga... parang pinaghandaan talaga.

Hanggang sa naramdaman na lang niya na lumapat ang labi nito sa labi niya… Bigla siyang nanigas na parang tuod. Hindi niya alam ang gagawin. Napakalambot ng mga labi ni Kieran!

Naestatwa siya habang magkadikit ang kanilang mga labi. Hindi siya makagalaw, ni hindi makapagsalita. Ramdam niya ang init ng hininga ng lalaki, ang marahang paghaplos ng kamay nitong nasa batok niya, at ang unti-unting pagdikit ng kanilang mga katawan.

“K-Kieran…” mahina niyang bulong, pero hindi niya alam kung tinatawag ba niya ito o pinipigilan.

It was supposed to be a smack kiss, but Kieran is now kissing her torridly. Gusto niyang magreklamo at kumawala, pero napako siya roon.

Hindi rin siya makaalis dahil hawak siya nito sa batok para hindi maghiwalay ang kanilang mga labi. Ayaw niyang dumilat, ayaw niyang makita ni Kieran na nagugustuhan niya ang halik na iyon!

Hindi siya marunong humalik, kaya nagpaubaya siyang hinahalikan ni Kieran. Damn, it was so magical! Hindi niya akalain na ganoon kasarap ang magiging first kiss niya... at sa lalaking crush niya!

Parang sasabog na ang kanyang dibdib. Halo-halo na ang kanyang nararamdaman na hindi na niya maipaliwanag.

“You want some more, babe?”