EPISODE 02/2 มาตามนัด ( VVIP )

..ช่วงค่ำหลังเลิกเรียน

หญิงสาวมาที่คลับตามนามบัตรที่เจ้าหนี้ได้ให้เอาไว้เมื่อวาน มาทั้งๆ ที่ยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่ พอขาเรียวก้าวเดินเข้าไป เฒ่าหัวงูก็พากันมองตาเป็นมัน บ้างก็แลบลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเอง ประหนึ่งโรคจิตที่เห็นนักศึกษาไม่ได้ เธอเองก็พลาดด้วยที่ไม่เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน

"มาพบใครครับ?" บอดี้การ์ดเอ่ยถามเสียงเข้ม

"ฉันมาพบคุณธีโอดอร์ มาตามนามบัตรนี้ค่ะ"

บอดี้การ์ดหน้าโหดมองนามบัตรที่เธอยื่นให้ดูสลับกับมองหน้าของเธอ เหมือนมีอะไรในใจแต่ไม่พูด ก่อนจะยอมให้เธอเข้าไปในห้องประตูสีดำนั้นอย่างง่ายดาย

ขาเรียวก้าวเดินเข้าไปด้วยความกลัว หัวใจของเธอสั่นรัวราวกับจะทะลุออกมาจากอก ยิ่งได้รู้ว่าจะต้องทำอะไร มันก็ยิ่งทำให้เธอกลัวมากเข้าไปอีก

กระทั่งเธอเดินเข้าไปเจอกลุ่มคนที่กำลังนั่งสังสรรค์กันอยู่ และหนึ่งในนั้นก็มีเจ้าหนี้ของเธออยู่ด้วย ข้างกายของแต่ละคนมีสาวนั่งประกบอยู่ ยกเว้นเขา

"ฉะ.. ฉันมาแล้วค่ะ"

"เฮ้ยไอ้ดอร์ มึงเรียกเด็กมหาลัยมาเลยเหรอวะ ไอ้สัตว์กินดีเกินไปแล้วนะมึง" ผู้ชายที่นั่งอยู่ในกลุ่มของเขาเอ่ยขึ้น สายตานั้นจ้องมองไล่แทะโลมร่างกายเธอ ดูก็รู้ว่าคิดไม่ดี

"เสือก!!"

"อ้าวไอ้สัตว์"

"ใครวะไอ้ดอร์ นี่มึงเปลี่ยนรสนิยมมากินเด็กแล้วเหรอวะ?"

"เรื่องของกู!"

ยืนฟังกลุ่มชายพวกนี้พูดกันแล้ว เธอก็ใจคอไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ จู่ๆ มันก็กลัวไปหมดเลย ในนี้เธอสามารถไว้ใจใครได้บ้าง หรือว่าไม่มีเลย

"เธอเข้าไปรอในห้องไป เดี๋ยวฉันตามไป"

"ค่ะ"

เธอเข้าไปรอในห้องตามคำสั่งของเขา ซึ่งไม่นานนักมาเฟียหนุ่มก็ตามเข้ามา

"ทำไมไม่เปลี่ยนชุด เธอเดินเข้ามาที่นี่ทั้งๆ ที่ยังแต่งตัวแบบนี้เนี่ยนะ?" เข้ามาเขาก็เอ่ยปากต่อว่าเธอทันที

"ขอโทษค่ะ ฉันเลิกเรียนแล้วก็มาเลย กลัวคุณจะรอนาน"

"....." ชายหนุ่มถอนหายใจออกมา ร่างสูงมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า สองมือหนาล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทางสบายๆ ไม่ยอมพูดสักทีว่าจะให้เธอทำยังไงต่อ

"ปกติเธอทำงานอะไร?"

"ยังไม่ได้ทำเป็นหลักค่ะ ฉันทำพาร์ทไทม์" เธอตอบ

"รายได้ล่ะ"

"ก็พอกินแล้วก็จ่ายค่าเทอมค่ะ"

"อ่า งั้นสินะ"

"....." ส้มโอเกร็งไปหมด เธอไม่รู้เลยว่าคนตรงหน้าของเธอนิสัยเป็นยังไง แต่ที่ยอมมาเพราะมันไม่มีทางเลือกแล้วต่างหาก

"เธอบอกว่าไม่ได้กู้เงินไปสินะ"

"ค่ะ ฉันไม่ได้เอาเงินของคุณไป"

"แต่ชื่อคนกู้มันเป็นชื่อของเธอ สุดท้ายเธอก็ต้องใช้อยู่ดี คิดไว้หรือเปล่าว่าจะจ่ายยังไง"

"....." หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองอย่างงงๆ บอกเองแท้ๆ ว่าจะให้เธอขายตัว และอีกอย่างเธอก็ไม่ได้คิดหรอก ไม่ได้วางแผนอะไรทั้งนั้น เพราะไม่ได้เอามาแต่แรก ไม่รู้เรื่องอะไรเลย บอกตอนนี้ก็คงเท่านั้นแหละ

"ว่าไง?"

"ก่อนจะตอบคุณ ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ?"

"ว่ามาสิ"

มาเฟียหนุ่มปลีกตัวเดินออกไปยืนมองทิวทัศน์ผ่านกระจกบานใหญ่ในห้องทำงานของตัวเอง ก่อนจะหยิบบุหรี่ราคาแพงขึ้นมาสูบจนควันโขมงเต็มไปหมด

"ทำไมถึงให้กู้ทั้งๆ ที่คนกู้เอาชื่อคนอื่นมาคะ?"

"....." ชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อย แต่ไม่ได้มีคำตอบให้กับเธอ

"ถ้าสมมติว่ามีคนเอาชื่อใครก็ไม่รู้ไปกู้เงิน แล้วหนีไป คนนั้นเขาก็ต้องรับผิดชอบทั้งๆ ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย แบบนี้หรือเปล่าคะ?"

ฟู่วว ~

ควันบุหรี่ถูกพ่นออกมาอย่างแรงครั้งสุดท้าย ก่อนที่เขาจะดับมันแล้วหมุนตัวกลับมาหาหญิงสาวที่กำลังตั้งคำถามกับเขา

"อยากรู้ไหม ว่าทำไม"