EPISODE 02/1 มาตามนัด ( VVIP )

"ถ้าฉันไม่มีเงินคืนคุณ ทางออกที่คุณว่า... คืออะไรเหรอคะ?" เธอถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ ผู้ชายตรงหน้า ถึงจะหน้าตาดี ภูมิฐานดูดีเหมือนดารานายแบบ แต่สายตาก็น่ากลัวเอาเรื่องอยู่ไม่น้อยเลยเหมือนกัน

"แน่ใจเหรอ ว่าจะให้ฉันพูดตรงๆ" ดวงตาของเขาจ้องลึกเข้ามาจนเธอรีบหลบตาด้วยความกลัว

"ค่ะ"

"ขายตัวใช้หนี้ไง"

" !!!! "

นี่แหละคำพูดตรงๆ ที่เขาพูดว่าเธอจะรับได้เหรอถ้าให้เขาพูดตรงๆ น่ะ และมันก็เรื่องจริงที่เธอจะต้องตกใจมากๆ เพราะในความคิดของเธอคือ เขาให้เธอขายตัวเพื่อหาเงินมาใช้หนี้ให้กับเขา เพราะมันเป็นวิธีที่ได้เงินเร็วและเยอะที่สุดแล้ว

"พรุ่งนี้มาที่คลับของฉัน แล้วฉันจะบอกรายละเอียดเอง"

นามบัตรถูกยื่นใส่มือของเธออย่างตั้งใจ ก่อนที่เจ้าหนี้หน้าดุจะเดินออกไปพร้อมกับบอดี้การ์ดของเขา

ส้มโอเข่าแทบทรุดเลย ไม่รู้ว่าตัวเองไปทำเวรกรรมอะไรไว้นักหนา ชีวิตมันถึงได้ตกฮวบหนักขนาดนี้ ไม่ทันที่เธอจะได้ตั้งตัวด้วยซ้ำไป

.....

@วันถัดมา

มหาวิทยาลัยแห่งนึง

"ส้มโอ เป็นอะไรหรือเปล่า"

"เปล่าหรอก"

"เห็นนั่งเงียบๆ ข้าวก็ไม่กิน"

"แกโอเคใช่ไหมส้มโอ"

เพื่อนๆ ต่างพากันสอบถามด้วยความเป็นห่วง เพราะไม่เคยเห็นส้มโอเป็นอย่างนี้มาก่อนเลย แม้ปกติเธอจะไม่ใช่คนยิ้มเก่งอะไรนัก แต่การใช้ชีวิตประจำวันของเธอก็ไม่ใช่แบบนี้

"อื้ม โอเคดี"

"มีอะไรก็บอกพวกเราได้นะ เผื่อพวกเราจะช่วยได้"

"ขอบใจมากนะทุกคน"

หญิงสาวหันไปตอบกลับพร้อมกับความรู้สึกที่ซาบซึ้งใจ แต่ที่เธอไม่บอก ไม่ใช่ว่าไม่เห็นเพื่อนสำคัญหรอกนะ แต่เรื่องที่เธอเผชิญอยู่มันซับซ้อนกว่าที่คิดไว้มาก มันเป็นเรื่องในครอบครัวด้วย ถึงตอนนี้จะไม่มีครอบครัวแล้วก็เถอะ

ยังดีที่เธอก็ยังพอจะมีเพื่อนอยู่บ้าง การเรียนก็เลยไม่น่าเบื่อเท่าไหร่ อีกปีเดียวก็จะจบแล้ว กัดฟันอดทนสู้อีกหน่อย ฟ้าหลังฝนต่อจากนี้มันอาจจะดีกว่าเดิมก็ได้

ตู๊ด ~

>> เฮียเจ้าของร้าน

( ฮัลโหล ส้มโอเหรอ )

"สวัสดีค่ะเฮีย วันนี้ส้มโอขอลางานวันนึงนะคะ"

( โอเค )

"ขอบคุณมากๆ ค่ะเฮีย"

.......

โทรศัพท์เครื่องเก่าถูกเก็บเข้ากระเป๋าสะพายไหล่ของตัวเอง ส้มโอโทรบอกเฮียเจ้าของร้านตั้งแต่บ่ายๆ เพราะเฮียแกจะได้หาคนมาแทนได้ทันเวลา ความจริงเธอก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้หรอก แต่ทางเลือกมันไม่มีอีกแล้ว