Chapter 4

Hindi maipaliwanag na init ang dahan-dahang gumapang mula sa labi ng lalaki ng dumampi ito sa kanyang balat. Ang paghinga ni Althea ay naging matalim. Gusto niya itong itulak, gusto niyang tumakbo palayo sa lalaki ngunit parang may kung anong pwersa na pumipigil sa kaniya.

Dahan-dahang umakyat ang labi nito sa kanyang leeg kung saan ay halos mapigtas ang kanyang paghinga. Kasabay nito ay halos manginig ang buong katawan niya. Parang bigla siyang bumalik noong gabing iyon. Ang nakalimutan niya ng nangyari sa pagitan nilang dalawa ay unti-unting bumalik sa isipan niya. Ang bawat halik at haplos, ang bawat pag-ulos nito sa ibabaw niya at ang paulit-ulit na pagbulong nito sa kaniya ng mga salitang halos hindi niya makalimutan.

“See… your body is reacting… as if you were waiting and longing for me also…” panunukso nito sa kaniya. Dahil dito ay para siyang binuhusan ng malamig na tubig ng wala sa oras at natauhan. Ilang sandali pa ay mabilis niyang itinulak ito pagkatapos ay sinampal.

“How dare you! Pwede bang huwag ka ng magpapakita pa sa akin!” sigaw niya at mabilis na tinalikuran ito habang malakas ang tibok ng kanyang puso. Nagmamadali siyang lumayo sa lalaki at mabuti na lang ay hindi na siya nito sinundan pa dahil kung sakali man na i-corner na naman siya nito ay baka hindi na siya magawang tumakas pa.

Sa labas ng bar ay nakita niya ang kanyang kaibigan dahilan para hindi na siya mag-aksaya pa ng oras at kaagad itong hinila at umalis na doon bago pa siya muling habulin ng lalaking iyon.

Samantala, hindi naman makapaniwala si Killian na sinampal siya ng babae. Sa buong buhay niya ay walang nagtangkang manampal sa kaniya o manakit man lang ngunit ito ay napakalakas ng loob na sampalin siya. Hindi niya akalain na makikita niya ang babae sa bar ngayon. 

Nang makita niya ito ay hindi na niya ito tinigilan pang tingnan. Kanina niya pa ito gustong lapitan ngunit hindi niya lang magawa kaya sa huli ay hinintay niyang magkaroon siya ng pagkakataon. Wala siyang ideya na parang ayaw na siya nitong makita pa. Napakagat labi siya, pilit niyang kinokontrol ang init sa kanyang katawan ng mga oras na iyon na kanina pa unti-unting lumulukob sa buong pagkatao niya.

“Gusto niyo bang habulin namin siya sir?” tanong sa kaniya ng kanyang assistant ngunit mabilis siyang umiling.

Hindi na niya kailangan pang habulin ito dahil tiyak na sa mga susunod na araw o linggo ay paniguradong hindi na siya matatakasan pa. Sinisiguro niya na hindi na ito makakawala pa sa kamay niya. 

Nalaman niya na ang ama ni Althea ay ang taong pinaka kinamumuhian niya pala. Ito ang dahilan kung bakit siya nagsikap na makarating kung nasaan man siya ngayon dahil wala siyang ibang gusto kundi ang makapaghiganti rito. He loses everything. Nawala sa kaniya ang lahat, pamilya niya at mga ari-arian nila ng dahil lang sa taong ito.

Walang natira kahit na isa kaya ipinangako niya sa sarili niya na darating ang araw ay maghihiganti siya rito. Inihanda na niya ang lahat ng kailangan niya. Wala siyang balak na umatras kahit na anak pa nito ang babaeng kinahuhumalingan niya. Kung kinakailangan niyang gumawa ng mabuting bagay sa mga mata nito ay gagawin niya para lang magmukhang santo siya sa mga mata nito, ngunit hindi nangangahulugan na hindi niya maisasakatuparan ang paghihiganti niya.

He wants to destroy everything about that man. Kung ano ang ginawa nito sa pamilya niya ay ganun din ang gagawin niya rito. Pababagsakin niya ito parang ginawa nito sa kanila hanggang sa wala ng matira pa.

Isang ngiti ang sumilay sa mga labi niya. Let the game begin.

********

Pagkauwi ni ALthea sa bahay niya ay malakas pa rin ang kabog ng dibdib niya. Hanggang sa mga oras na iyon ay nananatili pa rin sa isip niya ang labi ng lalaking iyon, kung paano nito hinalikan ang leeg niya. Ibinagsak niya ang sarili sa sofa at pagkatapos ay napapikit bago siya napahawak sa kanyang leeg ng wala sa oras. Mainit pa rin ang parteng iyon na para bang naiwan doon ang labi nito.

Napabuga siya ng hangin bago napasabunot sa kanyang buhok. Ano bang pumasok sa isip niya noong gabing iyon para gawin ang bagay na iyon? Tyaka isa pa, ano bang problema ng lalaking iyon? Ang mga mata nito ay kakaiba, napakalamig.

Kay Bran ay wala siyang ganung init na naramdaman. Ngunit pagdating sa lalaking iyon, kaunting haplos lang nito ay para ng sinisilaban kaagad ang buong pagkatao niya. 

Natigil lang siya sa pag-iisip nang bigla na lang tumunog ang kanyang cellphone. Nang kuhanin niya ito ay nakita niya ang number ni Bran na naka-flash sa screen ng cellphone niya. Wala siyang balak na sagutin ito at ni wala na siyang balak pa na kausapin ito kahit na kailan. Tapos na ang relasyon nila. 

Hindi na siya ganun katanga para tanggapin pa ang kahit na anong paliwanag nito o ang paghingi nito sa kaniya ng tawad. Tapos na siya sa pagpapakatanga. 

Hinayaan niyang mag-ring ito ng mag-ring bago siya nainis at tuluyan na itong pinatay. Bukod pa doon ay umalis na siya sa bahay kung saan sila nakatirang dalawa ni Bran at lumipat sa bahay na binili sa kaniya noon ng kanyang ama. Mas mainam na doon na lang siya tumira kaysa tumira pa kaysa kasama ang manlolokong iyon. Tumayo siya mula sa sofa at umakyat para magtungo sa kanyang silid para magpahinga na.

Pakiramdam niya ay naubos na ang lakas niya dahil sa lalaking iyon. Sana lang ay hindi na muling mag-krus pa ang landas nilang dalawa.