Chapter 3

Ang malalamig na mga mata ng isang lalaki ang bumungad sa kaniya. Pakiramdam ni Althea ay parang nanuyo bigla ang kanyang bibig. Ang mga mata nito, ang titig nito na nanunuot hanggang sa kaloob-looban niya. Hindi kaya ito ang taong kanina pa nakitingin sa kaniya?

Ang katawan nila ay halos magdikit at wala ng distansya. Ang mainit nitong paghinga ay tumatama sa kanyang mukha kung saan ay naaamoy niya ang mabango nitong hininga. Ang kamay nito ay napakainit kung saan ay halos magliyab ang pakiramdam niya. Bukod pa doon ay naramdam niya ang unti-unting pagbilis ng tibok ng puso niya.

Hindi siya kaagad nakagalaw dahil para siyang na estatwa, nagulat siya dahil sa bigla nitong paghila sa kaniya ngunit hindi nagtagal ay tuluyan din siyang nakabawi. Nagpumiglas siya. Sinubukan niyang tanggalin ang kamay nitong nakatakip sa kanyang bibig. 

Ilang sandali pa ay dahan-dahang kumurba ang labi nito at sumilay ang isang ngiti. Dahan-dahan nitong tinanggal ang kamay sa bibig niya. “Sino ka ba?! Bitawan mo ako!” sigaw niya kaagad dito at sinubukang itulak ito palayo. Ang kanyang mga kamay ay nasa malapad nitong dibdib, sinusubukang makalaya mula sa pagkakakulong mula sa mga bisig nito.

Narinig niya ang mahina nitong pagtawa. “Don’t you remember me Miss?” tanong nito sa kaniya dahilan para mapakunot ang noo niya. Ito pa lang yata ang unang beses niya itong nakita sa buong buhay niya. Kaya anong sinasabi nito? O baka nasisiraan na ito ng ulo?

Naging malamig ang kanyang mga mata. “I don’t know you. So let me go! I need to find my friend!” sigaw niya ritong muli at pinaghahampas na ang malapad nitong dibdib ngunit parang wala itong narinig. 

Biglang naglaho ang ngiti sa mga labi nito. Ang mga mata nito ay mas naging madilim, malamig at nakakatakot. Napalunok siya. What the hell is his problem? Sino ba ito? Halos magsitayuan ang mga balahibo niya sa katawan sa totoo lang ng mga oras na iyon.

“My pride is hurt, don’t you know that Miss?” malamig at malalim na tanong nito sa kaniya. Ang mukha nito ay napakalapit sa kanyang mukha. Kinuha nito ang dalawa niyang kamay at ipininid sa magkabila niyang side dahilan para manlaki pa lalo ang kanyang mga mata. 

“What the—”

“All your moaning was left in my mind, repeating like a loop. I can’t forget the way you grip onto me as I thrust deep into your soul…” his voice was deep and low, like he was reminiscing that thing into his mind and it hit her. He was that man.

Ang mga mata nito ay tumitig sa kaniya. Ni hindi niya magawang mag-iwas ng tingin dahil para itong minamagnet, para siyang nahi hipnotismo ng mga oras na iyon. “You…” halos bulong lang iyon.

Ang ngiti na kanina pa naglaho sa mga labi nito ay unti-unti na namang bumalik. “Finally, nakilala mo na rin ako sa wakas. Natatandaan mo na ba ako?”

Nagtagis ang mga bagang niya. Sinubukan niyang i-compose ang sarili niya ng mga oras na iyon. “Sinong hindi makakalimot sayo? Your service is worse! At ni hindi man lang ako—”

“Really?” ngumisi ito. Ngunit ang mga mata nito ay napakalamig. “Kaya ba ilang beses mong naabot ang sukdulan mo dahil worse ang performance ko? Kaya ba halos magmakaawa ka na sa akin na tumigil na ako dahil mahapdi na ang pagkababae mo?” His words struck her as if it was lightning. Ramdam na ramdam niya ang pag-iinit ng kanyang mga pisngi.

This bastard! How could he tell her that? Damn it! Ganun ba talaga nag-enjoy noong gabing iyon? Isa pa, hindi ba at nagbayad naman siya so anong ipinuputok ng butsi nito?

Nanatiling malamig ang kanyang mga mata. Ni hindi siya nag-iwas ng tingin mula dito at matapang na sinalubong ang mga maiitim at malalamig nitong  mga mata. “Ano bang inirereklamo mo? Bakit, ako lang ba yung nasarapan? Tyaka, I paid you for that service for pete’s sake! So what are you trying to say here? Or, nakukulangan ka sa ibinayad ko sayo?” nagtatagis ang mga bagang niyang tanong dito.

Ang ngisi sa labi nito ay dahan-dahang naging mahinang pagtawa. “Do you really think I need your payment, Miss?” puno ng panunuya nitong tanong sa kaniya.

“What do you want then?” asik niya ritong tanong. Kailangan niya pang hanapin ang kaibigan niya tapos ito ay humaharang sa kaniya. Idagdag pa na sinusubukan niyang hilahin ang kamay niya mula rito ngunit mas lalo lang dumidiin ang pagkakahawak nito sa mga ito.

“What do I want?” ulit nito sa tanong niya. Hindi ito kaagad nagsalita at nanatili lang na nakatitig sa kaniya. “I need you to pay for what you did, and that is not leaving my mind.” 

“What?” hindi makapaniwalang tanong ni Althea sa lalaki. Anong klaseng sagot iyon? Mukha ba siyang nakikipaglokohan dito? Halata namang nakikipaglaro ito sa kaniya ngunit wala siyang oras para patulan ito. 

“Mister, pwede niyo na ba akong bitawan please? Wala akong oras na makipagtalo pa sayo.” malamig na sabi niya. “Tyaka pwede bang kalimutan mo na lang ang tungkol sa bagay na iyon? Dahil pareho naman tayong nakinabang sa isat-isa.” medyo naiinis na niyang sabi rito. Hanggang kailan ba siya nito balak na hawakan?

“So let me go…” pakiusap niya rito.

Tumaas lang ang sulok ng labi nito. “Kalimutan? Sa tingin mo ba ay ganun lang kalimutan ang lahat? Sa dami ng babaeng dumating at dumaan sa buhay ko, ikaw lang ang nakagawa nito sa akin. It’s like you drugged me.” mahinang bulong nito sa kaniya bago dahan-dahang inilapit ang mukha nito sa kanyang leeg. “I was longing for you… I want to bury my c0ck in your deep hole again and again just like that night…” halos paos na ang boses nito at bago pa man siya makapagsalita, naramdaman niya na ang mainit nitong labi na dumampi sa kanyang balat.