Kabanata 4

Mabilis kumalat ang balitang pinagsiselosan ko ang kapatid ko. At maliban sa mga in-laws ko na gusto ang kapatid ko, gusto rin ng mga katulong si Vadessa maliban kay Vivi kaya lahat ng mga katulong dito ay binubully ako.

Nang pumunta ako ng kusina para sana magtimpla ng kape ko, narinig ko ang dalawang maid na tumikhim.

“Nandito na siya. Hindi talaga siya nahiya ano? Kahit bata ay pagsiselosan niya. Kung sabagay, naiinggit siya kay ma’am Vadessa dahil mahal si ma’am ng lahat at gusto siya ni sir Evos. At hindi hamak na mas maganda pa.”

“Kaya nga. Sana nga mawala na yang langaw dito sa bahay ng sa ganoon ay magkaroon ng happy ending si sir Evos at ma’am Vadessa.”

Nakita ko si Vivi na nanginginig sa galit habang masamang nakatingin sa dalawang maid.

“Vi, pakidala ng pagkain ko sa kwarto. Doon na lang ako kakain.”

Agad tumalima si Vivi at sinunod ako. Alam kong gusto niya akong ipagtanggol pero ayokong pag-initan siya ng lahat. Siya lang ang katulong na kakampi ko dito at hindi ko siya mapoprotektahan kung sakali mang saktan siya ng iba.

Pagpasok namin ng kwarto, agad lumapit si Vivi sa'kin. “Hindi niyo sana ako pinigilan kanina ma’am. Sobra na po kasi ang ginagawa nila sa inyo. Kung tutuusin, demonyita yang si Vadessa. Pasensya na kayo sa salita ko, alam kong kapatid turing niyo sa kaniya pero sa nasaksihan ko kasi, hindi iyon gawain ng isang mabait na tao.”

Ngumiti ako kay Vivi.. Kahit papaano, nakakasurvive ako sa bahay na ito dahil sa kaniya.

“Vi, mangako ka ah. Kahit na anong mangyari, huwag kang gagawa ng kahit na anong ikapapahamak mo. Kahit pa makita mong sinasaktan nila ako, wala kang dapat na gawin.”

“Pero ma’am-"

“Vi, may mga kapatid kang pinapaaral. Hindi pwedeng mawalan ka ng trabaho dahil sa'kin.”

Alam kong inis na inis siya pero wala pa rin siyang nagawa kun’di ang tumango.

Mas grumabe pa ang pambubully sa akin ng mga maid sa mga araw na nagdaan. Inaalatan nila ang pagkain ko o di kaya ay dinudumihan nila ang mga damit ko.

Sila ang gumaganti para kay Vadessa pero dahil ayoko ng gulo, hinayaan ko na lang.

Isang araw, habang naglilinis ako sa banyo, biglang tumunog ang cellphone ko at may isang unknown number ang rumihestro doon. It was a picture of a pregnancy test and a message saying, "Evos will be having a baby with me."

Nabitawan ko ang cellphone ko sa sahig. Nanigas rin ako sa kinatatayuan sandali at halos manginig ako sa nabasa.

Dali-dali akong umalis at nakasalubong ko pa si mama kasama ang dalawang kapatid ni Evos.

“Saan ka pupunta Merida?”

Pero hindi ko na sila pinansin pa. Nagtuloy-tuloy ako sa pag-alis at pinuntahan si Evos sa opisina niya.

But when I arrived there, his secretary told me that he’s having a meeting with a client. Wala akong pakialam kung sinong kliyente ang kikitain niya.

Gusto ko siyang makausap ngayon din.

Pagdating ko sa lugar kung nasaan si Evos, nakita ko siya sa isang table na nakikipag-isap sa isang matandang lalaki. But I’m too mad right now. Paano niya nagawang magloko?

Akala ko si Vadessa ang babae niya. Kung ganoon, marami pala?

"EVOS! Kaya pala ayaw mong magkaanak tayo dahil may babae ka! How could you deceive me like this?" sunod-sunod ang luha sa mga mata ko sa tindi ng galit ko.

He was caught off guard, ganoon rin ang ibang mga customers dito.

“What is this Mr. Rendova?” tanong ng kliyente niya habang papalit-palit ng tingin sa amin.

“Wait Mr. Meros, this is just a misunderstanding…”

“No Mr. Rendova. Settle your affair with your wife first. I’ll go ahead at may pupuntahan pa akong meeting.”

“Sandali lang Mr. Meros!”

Pero hindi na nagpapigil ang matanda at tuluyang umalis.

Feeling humiliated, nilingon niya ako at agad kinaladkad palabas ng resto.

"Are you crazy? What are you talking about?" galit na galit siya. Nanginginig sa galit na kulang nalang ay saktan niya ako.

"I received a text message saying she's your woman at sabi niya… na buntis siya at ikaw ang ama."

Natigilan siya at pagkatapos ay agad nankaki ang mata.

"What? You believe that lie? Ganoon ka ba talaga kababaw Merida? I’ve been working my ass off. Do you think may oras pa ako sa walang kwentang bagay na yan?"

Nagbaba ako nang tingin. First time kong makita na ganyan siya kagalit.

Mali ba ako ng akala? Wala ba siyang babae?

“S-Sorry..” halos mautal ako sa paghingi ng tawad sa kaniya.

"Now you're sorry? After what you've done? That client would have brought me millions, and you ruined our meeting. You're such a useless-"

Natigilan ako at nag-angat ng tingin sa kaniya. Natigilan rin siya at nabitin sa ere ang mga salita niya pero alam ko kung anong sasabihin niya. Na wala akong kwentang asawa.

Ang sakit marinig no’n mula sa kaniya.

“Fvck! Ang malas!” Halos sabunutan niya ang buhok niya at basta ako iniwan. Sumakay siya ng sasakyan niya at umalis.

Napaupo ako sa lupa at umiyak. I messed up! Pakiramdam ko ay wala na akong ginawang tama. Mas lalo ko lang tinutulak palayo si Evos.

“Ate ganda,” nag-angat ako ng tingin at nakita ang isang bata na nagtitinda ng Sampaguita na nakangiti sa akin. May hawak siyang panyo at agad niya yung ipinunas sa mata ko.

“Sayo na po ito lahat ng Sampaguita, ate ganda.”

“Huh? M-Magkano ito lahat?” tanong ko

“Hindi mo na po yan kailangan bayaran dahil bayad na po yan ng poging lalaki kanina. Saka pinapabigay niya po ito sayo.”

Binigay niya ang panyong ginamit niya sa’kin. Simple lang pero mabango at alam kong mamahalin ang tela. May nakaburda ring letra na ‘A’.

“Nasaan ang lalaki?”

“Umalis na po siya. Sige po, ingat po kayo.”

Tumakbo ang bata paalis. Tumayo naman ako at nagmamadaling sumunod sa kaniya para tignan kung sino ang nagbigay ng panyo.

Nakita ko ang batang nagpunta sa isang magarang sasakyan.

“Kuya, naibigay ko na po kay ate ganda ang panyo at mga sampaguita.”

“Mabuti naman. Tumigil na ba siya sap ag-iyak?”

“Opo.”

Hindi ko marinig ang pinag-uusapan nila, hindi ko rin makita ang mukha ng lalaking nasa sasakyan kaya dali-dali akong tumakbo palapit sa kotse para sana isuli ang panyo ng bigla itong umalis.

“Sandali!” Pero hindi siya tumigil.

Humagikgik naman ang bata na nagbigay ng bulaklak. “Ate ganda, huwag na po kayong umiyak ulit ah kasi malungkot si kuya pogi kanina habang nakatingin sa girlfriend niya na umiiyak.”

Lumalim ang gitla sa noo ko. “Girlfriend? Sinong nagsabi na girlfriend niya ako?”

“Siya po. Sabi niya girlfriend ka daw po niya.”

Kinagabihan, hindi ako mapakali sa nangyari. Hindi mawala sa isipan ko ang galit ni Evos. Makikita sa mukha niya kanina na naghihinayang siya na nasira ang meeting niya na magdadala sa kaniya sana ng malaking pera. At ako ang dahilan bakit nasira yun.

Anong gagawin ko para makabawi sa kaniya?

Dahil wala naman akong pera para bilhan siya ng regalo, nagpunta nalang ako ng kusina para lutuan siya ng paborito niyang ulam.

No’ng unang taon na mag-asawa kami, maayos naman lahat. Magkaibigan kami at ‘wife’ nga ang tawag niya sa akin.

Sa unang taon na pagsasama namin ang dahilan kung bakit minahal ko ang asawa ko.

Pero habang lumilipas ang panahon, hindi ko namamalayan na unti-unti ng nagbabago ang lahat.

Gusto kong bumalik kami ni Evos sa simula.

Binilisan ko ang pagluluto at pagkatapos ay dahan-dahan ko itong hinanda sa tub.

“Ma’am Merida! Saan po kayo pupunta?” tanong ni Vivi na magsasara na sana ng gate.

“Dadalhan ko si Evos ng pagkain Vi. May nagawa kasi akong kasalanan sa kaniya kanina.”

Nag-alala ang mukha niya. Alam ko ang iniisip niya.

“Huwag kang mag-alala, I’ll be fine.”

Umalis na ako at nagtungo sa penthouse. Kinakabahan ako pero umaasa ako na magiging maayos kami ni Evos ngayong gabi.

Ayoko maggive-up sa relationship namin. Naniniwala pa rin kasi akong may pag-asa pa kami.

Pero pagdating ko doon, nagulat ako na hindi nakalock ang pinto.

Hindi ba nagla-lock si Evos?

Nilagay ko ang bag na may pagkain sa mesa at naglakad patungo sa kwarto para sana tignan kung nandoon ba ang asawa ko.

Pero bago ako makalapit sa pinto at buksan iyon, may narinig akong mga boses.

“Ahh… Sige pa hon… Isagad mo pa. Ahh…”

“Fvck! It so good. You’re so tight.”

“Tell me who’s better? Me or your wife?”

“Of course ikaw babe.. You’re delicious!”

Napasinghap ako at agad na nagtakip ng bibig at ganoon nalang sa pag-agos ang luha ko habang nakikinig sa asawa kong may kaniig na iba.