MasukMy hands were trembling at hindi ko kayang buksan ang pinto. Hindi ko alam kung anong gagawin ko oras makita ko si Evos na may ka-sex na iba sa loob ng kwarto. Ang tanging nagawa ko lang ay umiyak.
Kaya imbes na komprontahin siya, pinili kong umalis. Hindi ko alam saan ako magtungo, wala naman akong pupuntahan. Sa bahay, hindi ko naman kakampi mga tao doon. They all hate me. Kung siguro nga malaman nila may babae si Evos, matutuwa pa sila.
“Saan po kayo ma’am?” ang tanong ng taxi driver sa’kin.
“Kung saan po pwede kong ilabas lahat ng sakit sa dibdib ko.” Naiiyak kong sabi.
“Sige po..”
Pinaandar na ni manong driver ang sasakyan paalis. At ako, umiyak sa backseat. Mahal ko si Evos. Kung hindi ko siya mahal, hindi ako magtitiis ng ganito.
Pero bakit niya ako nagawang lokohin?
Anong mali sa’kin?
Sa ilang minuto na paulit ulit kong tinatanong anong mali sa’kin, hindi ko namalayan na huminto na ang taxi.
“Ma’am, nandito na po tayo.” Napatingin ako sa labas at nakita ang isang high-end club.
“Iinom niyo lang po yan ma’am.”
Tumango ako at nagbayad.
Pagpasok ko ng club, nagpunta ako agad sa island counter para bumili ng maiinom.
“Good evening miss,”
“One hard l-liquor po..”
Tinitigan ako ng bartender at ako naman ay yumuko pagka’t alam kong namamaga pa ang mga mata ko.
“Okay. A minute,” sabi niya.
Hindi naman nagtagal, bumalik siya dala ang alak. Agad ko iyong tinungga at humingi ulit ng isa pa, ng isa at ng isa hanggang sa hindi ko namalayan na naka-sampung baso ako agad.
Akala ko nakakalimot ang alak? Bakit hindi ko pa rin makalimutan ang sakit?
“I didn’t know that I’ll be meeting a good wife like you.. here.”
Napatingin ako sa nagsabi no’n, pero nanlalabo ang paningin ko kaya hindi ko maaninag ang mukha niya. Napasobra ba ako ng inom?
But who is this tall man around six feet? I can feel his gaze shifted to me at para bang nakataas ang kilay habang nakatingin sa’kin.
Argh! I can’t see him clearly.
Nagulat ako nang maramdaman ang kamay niya sa bewang ko hanggang sa narinig ko ang mahinang pagtawa niya.
I tried to focus on his eyes, and it’s glinting with amusement. Nakakatuwa bang panoorin ako?
Sino ba ito?
“What are you doing here?” malamig din ang boses niya.
Hindi kaya si Evos ito? Sinundan ba niya ako?
Thinking that it’s my husband, naiiyak ako. Hinarap ko siya.
“Why did you do that to me?”
Natigilan siya sandali. “What are you talking about?”
“Kung gusto mo ng anak, pwede mo naman sa akin gawin. Bakit kailangang ibang babae pa ang buntisin mo?” tumayo ako at pinagsusuntok ang dibdib niya. I hate you Evos.
“You’re drunk.”
“Hindi ako lasing! Akala ko ayaw mo sa bata kaya ka umalis ng bahay ng sabihin ko sayo na gusto ko ng baby. But it’s not the case, right? Ayaw mo lang talaga sa’kin. Ayaw mo lang na ako ang magiging ina ng anak mo.”
Ang hina ko. Kahit sa gantong paghaharap, naiiyak ako.
“Do you want to have a child?”
“YES.”
He lets out a soft, almost inaudible chuckle. His gaze sharpens as he stared at my begging eyes. He leans forward and whispered. “You don’t know what you’re doing to me, Merida.”
That moment, natigilan ako. Nanayo ang balahibo sa katawan. Si Evos ito di ba?
“Let’s go!”
“Saan tayo pupunta?”
“I will grant your wish. A baby..:
Nang marinig ko yun, agad akong nagpatianod sa kaniya. Yes, I want a baby. Kahit na iyon lang, okay na ako.
He drags me out of the club and pushes me into the backseat of his waiting car. Ang mga kilos niya ay puno ng lambing at pag-iingat.
It’s my first time that Evos is treating me like this.
Umupo siya sa tabi ko. He possessively snake his hand around my waist.
“You’re mine tonight.” Humigpit ang paghawak niya sa’kin na para bang anytime ay mawawala ako.
Gusto ko ang pakiramdam na ito. Na lahat ng akin ay gusto niya.
Matapos ang mahaba at nakakabinging katahimikan, huminto rin ang sasakyan. Agad niya akong hinila papasok sa bahay. I tried to look at it, but it’s blurry. Gaano ba kalakas ang alak na ininom ko kanina?
Naramdaman kong umangat ako sa ere. “Stay still. Ang dami mong nainom kanina kaya alam kong umiikot ang paningin mo.”
Hindi na ako nagsalita pa. Pinapakinggan ko na lang ang bawat tunog sa paligid. Then, the sound of the lock clicking open made me realize na papasok kami ng kwarto.
Nilapag niya ako sa malambot na kama. At wala akong makita dahil madilim ang buong kwarto.
“Tell me, do you still want a baby?”
Nakagat ko ang labi ko at dahan-dahang tumango. “Please, bigyan mo ‘ko ng anak. Ayoko ng maging malungkot.”
Narinig ko ang malutong na pagmura niya. “You don’t have to beg me, darling. I’ll give it to you.. Gusto kitang buntisin at maging ina ng anak ko.”
Napapikit ako nang maramdaman ang kamay niya sa katawan ko. “Say it first. Say it that you belong to me.”
Hindi ko man makita ng malinaw ang mukha ni Evos pero alam kong ang titig niya sa’kin ay halos tumagos hanggang kaluluwa ko.
“I belong to you.” Because you are my husband.
His lips crash against mine in a rough and dominant kiss. His tongue exploring my mouth like he’s savoring every corner of it. “That’s right. You’re mine.”
Ang sunod ko na lang narinig ay ang pagkapunit ng tela pero hindi ako nagsalita. It’s my husband anyway, so I don’t care.
“God, you’re beautiful.” Ang sabi niya sa’kin.
Bumaba ang labi niya sa katawan ko dahilan ng pag-igtad ko. It’s my first time having sex. Finally, magkakaanak na rin ako.
Nang maramdaman ko ang labi niya sa ibaba ko, ako na ang nagkusa na ihiwalay ang dalawang hita ko para hindi na siya mahirapan.
Napatakip ako ng labi nang maramdaman ang dila niya doon sa ibaba.
It’s good… Ugh.
Ngunit hindi lang iyon ang ikinabaliw ko. Mas lalo pa akong napasigaw nang maramdaman ang daliri niya doon sa ibaba ko na nilabas masok niya.
It’s ticklish at masarap sa pakiramdam.
I can feel that something inside me is coming. It’s my juices.
“M-May lalabas,” nahihiya kong sabi sa kaniya.
Tumigil siya at bago ako makareact, naramdaman kong pinasok niya ang malaking kaniya sa loob ko. It’s huge at halos dumugo ang labi ko sa tindi ng aking pagkakakagat.
He kissed me tenderly and passionately just to ease the pain that I felt.
“Wonderful,” he whispered. “Kung ganoon, that bastard didn’t touch you.” Maririnig ang tuwa sa boses niya.
Nagtataka ako. Ano bang sinasabi ni Evos?
“Hold still darling. This night won’t end hangga’t hindi ka mabubuntis.”
Merida’s POVMaraming media, at pulis ang nasa tapat ng bahay namin, naghihintay sa pagdating ni Evos.Magkasiklop ang kamay namin ni Aidan at nasa tabi namin ang mga anak namin.Tumawag si Vivi samin no’ng nakaraang araw at sinabi niyang handa ng sumuko si Evos. Nagulat kami ni Aidan kasi hindi namin aakalain na kusang isusuko ni Evos ang sarili niya.Nang dumating ang van, lumabas si Evos at Vivi doon.“Mama,” narinig kong sabi ni Alex sa tabi ko na nakaharap sa direksyon ni Vivi.Agad na hinuli ng mga pulis si Evos at pinosasan nila ito.Lumapit kami ni Aidan kay Evos.Hindi ko alam anong meron pero ang aliwalas ng mukha niya.Nang magkatinginan kami, nanlaki ang mata ko nang sabihin niyang, “patawad.”“Walang kapatawaran ang ginawa mo samin, Rendova. Kinuha mo ang anak namin. Kaya sisiguraduhin kong pagbabayaran mo ang kasalanang ginawa mo.” Sabi ni Aidan.Tumango siya na para bang tanggap na niya ang kapalaran niya.“Mama!” tumakbo si Alex palapit kay Vivi at niyakap ito.“Mama, n
Vivi’s POVLimang taon.. Limang taon na ang nakalipas at nandito pa rin kami sa tagong lugar na ito. Payapa ang buhay at masaya kasama ng anak naming si Priscilla.Kung gaano kaalaga si Evos sakin nong buntis ako, mas lalo siyang naging maalaga no’ng nailabas na ang anak namin. Halos wala akong problema, siya lahat. Ni hindi ako masiyadong napagod.Siya na naghahanap buhay at kapag nasa bahay siya, siya ang nagbabantay kay Priscilla at halos siya rin gumagawa ng gawaing bagay.Hindi ko aakailaing kaya niya yung gawin. Ang magpakaama ng ganoon sa anak namin.At niisa, niisang beses hindi ko siya nakitaan ng pagod. Wala rin siyang reklamo, in fact kitang kita sa mata niya kung gaano siya kasaya habang ginagawa niya yun para samin ng anak niya.At ang naging resulta, mas mahal tuloy siya ni Priscilla kesa sakin. Minsan nagsiselos na nga ako pero tinatawanan niya lang ako.[Ting]Agad akong napatingin sa oven nang maluto na itong bini-bake kong cupcake. Request ni Priscilla. At silang dala
Merida’s POVAfter that day, bumawi si Aidan hindi lang kay Alex kundi pati na sa dalawa. Malinaw na samin, that all those times, dala-dala ko pala noon ay tatlong bata sa sinapupunan ko. And I was such a fool na naniwala lang ako basta basta kay Pamela kahit nasa harapan ko na ang katotohanan.Hindi ko na maibabalik pa ang nakaraan kaya ang gusto ko nalang mangyari ay bumawi sa mga bata.At naging maganda ang resulta nang pagbawi namin sa kanila. Nang makita ni Tala na mahal namin sila pareho, nang makita niya na pantay ang pagmamahal namin sa kanila, naging bukal sa loob niya na tanggapin si Alex.Nagustuhan niya si Alex gaya na lamang kung paano nawili si Lila sa kuya niya.Dapat lang pala namin ipakita na wala kaming paborito, na sila tatlo ay mahal namin para magawang mahalin ng tatlo ang isa’t-isa.Naiiyak ako na kailangan pang dumaan ang walong buwan para lang umabot kami sa puntong to.And now, ito na ang araw na sasabihin na namin kay Alex ang katotohanan. Hindi lahat, pero yu
Ilang araw akong hindi umuwi. Sa opisina ako natutulog, naliligo at kumakain. Hindi dahil sa galit ako kay Merida, it’s because naguilty ako ng sobra sa sinabi niya.Naguilty ako sa ginawa ko kay Tala.I know what I did and it’s unforgivable. Dahil kahit pa man sabihing hindi ko nga totoong anak si Tala, ako pa rin ang nagpalaki sa kaniya. Anak ko pa rin siya.Kaya dapat hindi magbabago ang turing ko sa kaniya.Hindi dapat siya ang nalalabasan ko ng galit sa ginawa ni Evos kay Alex. Hindi ko dapat idinamay ang batang wala namang alam.Iginugol ko nalang ang oras sa trabaho at paghahanap sa walang hiyang si Rendova. Hanggang sa dumating ang araw na may resulta na nga ang DNA test na pinagawa ko.Pagkatapos ng trabaho ko, nang ipaalam sakin ni Ronald na tumawag na yung hospital at sinabing may resulta na, agad akong umalis para kunin iyon.And it’s weird dahil pagtapak ko pa lang sa hospital, ang bigat na ng damdamin ko. Na para bang may nagsasabi sakin na isang malaking kasalanan itong
Aidan’s POVGalit si Merida. Dalawang gabi siyang hindi tumabi sakin. Alam kong para mawala ang galit niya ay kailangan kong puntahan si Tala para humingi ng tawad.Earlier, bago ako pumasok ng trabaho, hindi niya ako tinapunan nang tingin. She’s treating me like I’m invisible. At ayokong lumipas pa ang araw na ito na hindi kami nagkakabati.Pagdating ko galing work, sinabi sakin ng maid na umalis si Merida para maggrocery.Kaya naman, kukunin ko ang chance na to para makausap si Tala. Nagbihis lang ako sandali at pinuntahan ang kwarto ng anak ko.Wala akong nakikitang bata sa sala kaya hula ko ay nasa kwarto ang mga ito.Pero pagdating ko sa kwarto ni Tala, si Nadya ang nakita ko na may dalang labahin.“Si Tala?”“Wala po siya dito sir.”Where is she? Sinama ba ng asawa ko maggrocery?“Sinama ba siya ng ma’am Merida mo?” tanong ko“Ah hindi po sir. Si Ms. Tala lang po ang batang naiwan dito. Si Ms. Lila at sir Alex po ang kasama ni ma’am Merida.”Nagulat ako. Sinadya bang iwan ni Mer
Merida’s POV“Where’s Tala?” ang tanong ni Aidan sakin nang pumasok ako sa kwarto namin. Tinapunan ko lang siya ng tingin at dumiretso sa closet para kumuha ng bagong damit.“Natutulog na.” Ang sagot ko bago ako nagpakawala ng isang malalim na hininga.Umiyak na naman kasi si Alex kanina dahil yung kwintas na suot-suot niya ay nawawala. Mahalaga yun sa kaniya dahil bigay yun ni Vivi.Sa garden lang niya iyon iniwan at nasaktong doon rin tumambay si Tala.Ngunit si Aidan, nang makita niyang umiyak si Alex at narinig niyang si Tala lang ang naroon sa garden, pinagalitan niya ito.Nag-assume siya agad na si Tala ang kumuha at nagtago ng kwintas.Kaya naman umiyak ang bata at nagkulong na naman sa kwarto kaya pinuntahan ko.“Kailan ka ba hihinto sa pagkampi sa kaniya?”Tumigil ako para lingunin siya. Anong sinabi niya? Hihinto sa pagkampi?Parang uminit ang ulo ko sa narinig ko sa kaniya.“Ikaw? Kailan ka hihinto sa ginagawa mong pagtrato sa kaniya ng ganyan?”Nagbago ang expression sa muk







