Home / Romance / Tame Me: Sweet Defiance / Unwanted Proximity

Share

Tame Me: Sweet Defiance
Tame Me: Sweet Defiance
Author: Fleurdelis

Unwanted Proximity

Author: Fleurdelis
last update publish date: 2025-12-30 22:46:40

“S-Sir.” Mahinang wika nang isang dalaga habang pilit na inilalayo sa balikat niya ang nakahilig na ulo nang lalaking katabi niya nang upuan. Sakay sila nang eroplano. Ilang oras matapos mag take off  ang eroplano, nakatulog siya dahil sa labis na pagod, Nagising na lamang siya nang biglang maramdaman ang mabigat na bagay sa balikat niya, nang magmulat siya nang mata napansin niya ang lalaking sa tantiya niya ay nasa late Thirty or early forty na ito, pilit niyang inilalayo ang ulo nito ngunit paulit-ulit lang na buNapapakuyom nang kamao ang dalaga. Kung hindi lang delekado na gamitin nyia ang pheromone niya sa loob nang eroplano kanina pa niya ginawa. Naiinis siya sa ginagawa nang lalaki dahil nararamdaman niyang sinasadya nito ang ginagawa.

“Hey.” Wika nang isang binata na nasa tabi niya. Nakaupo ito sa may bintana at mukhang naiistorbo na niya. Ilang beses din siyang aligaga dahil sa kinikilos ng lalaki sa tabi niya at dahil doon, mukhang nagising ang lalaking nasa tabi niya.

Tinapik nito ang balikat niya nang bahagya niya itong matamaan dahil sa pag-iwas niya sa lalaking nasa tabi niya. Simple siyang napalingon sa sa binata. Hindi niya makita nang maayos ang mukha nito dahil sa suot na sombrero ay shades. Tinatakpan nito ang mga mata.

“Sorry.” Wika ni Chlorothea na apologetic saka umayos sa pag kakaupo.

Hindi namna kumibo ang lalaki saka iniiwas ang tnigin sa kanya. Kahit nakasuot ito ng salamin hindi maiwasan ni Chlorothea na mapansin ang mata nito na tila niinis dahil sa kalikutan niya.

Hindi rin naman niya gustong istorbohin ang binata pero wala naman siyang choice sa isip tuloy ng dalaga. Kung ayaw mong maistorbo bakit hindi isang business class o first class na upuan ang kinuha mo. Iyon ang inis na komento ng isip niya.

Ilang sandali pa muli na namang inihilig nang lalaki sa tabi niya ang nito sa balikat niya. Bigla siyang napaigtad nang maramdaman ang biglang paghawak nito sa braso niya. Ang binata namang nasa tabi niya ay biglang napansin ang dahilan nang restlessness nang binata. Saka napadako ang tingin sa lalaki pilit na inihihilig ang ulo niya sa balikat nang dalaga. Inabot din nito ang braso nang dalaga ngunit bigla iniiwas nang dalaga ang kamay niya. Sa pag-iwas niya hindi niya sinasadyang tinamaan ang binata sa tabi niya na lalo namang naging dahilan para mapatingin ito sa dalaga.

Simpleng napalingon ang binata sa dalaga. Parang pinipigil lang nito ang inis sa nangyayari. Napasimpleng kagat ng labi lang ang dalaga dahil sa hiya. Sino ba naman kasi ang gustong makaistorbo. Malayo pa ang biyahe nila at gusto rin naman niyang magpahinga at kung ganito ang kinikilos ng lalaki talagang mahihirapan siyang matulog.

“Excuse me.” Wika nang binata saka marahang tinapik ang balikat nang dalaga upang kunin ang atensyon nito. Napatingin naman ang dalaga sa binata.

“I’m really sorry. It’s-----” putol na wika nang dalaga biglang maramdaman ang biglang paghilig muli nang ulo nang lalaki sa balikat niya. Ngunit ang mas lalo niyang ikinagulat ay ang ginawa nang binatang nasa may bintana. Naging maagap ito at agad na sinalo nang kamay ang ulo nang lalaki saka iniayos at inihilig sa head board.

“T-thank you.” Nag-aalalang wika nang dalaga.

“Let’s change seats.” Wika nang binata.

“Huh?” takang wika nang dalaga saka napatingin sa mukha nang binata.

“Clearly, you are not comfortable with what’s going on. And we still have so many hours on this flight. I also want to sleep.” Wika nang binata.

“And I can’t do that if you are this restless.” Dagdag pa nang binata. “So let’s just change seats. Okay?” Sakto naman ang binata talagang matagal pa ang flight nila at kailangan nilang magpahinaga. Sa huli hindi na rin tumanggi ang dalaga dahila alam niyang iyon ang mas makakabuti.

“Thank you.” Simpleng wika nang dalaga.

“You don’t have to. I am doing this for myself as well.” Wika nang binata saka tumayo. Simple ding tumayo dalaga upang lumipat sa kinauupuan nang binata. Nang makaupo na sila pareho simple siyang napalingon sa lalaki nasa tabi niya kanina. Nakita niyang inihilig nito ang ulo sa binata.  Hindi lang nito inihilig nag uli nito sa ulo nang binata kundi hinawakan din nito ang braso nang binata na para bang unan. Nakita niyang nag tiim bagang ang binatang katabi.

“AHH.” Daing nang lalaki na biglang nagising. Taka namang napatingin ang dalaga sa lalaki. Nakita niyang pahawak ito sa daliri na dili ba parang pinilipit saka ito di makapaniwalang napatingin sa binatang nasa tabi. Simple itong tumingin sa kanya na. parang hindi ito makapaniwala sa Nakita. At hindi makapaniwalang lalaki na ang katabi nito.

Napansin din nang lalaki na biglang iniharang nang binata ang katawan niya upang hindi nito makita ang dalagang nasa tabi nito.

Dismayado namang napaayos nang upo ang lalaki. Simula nang magpalit sila nang upuan hindi na muling inihilig nang lalaki ang ulo nito sa katabi. Mukhang ginagawa lang ito nang lalaki dahil sa alam nitong ang nasa tabi nito ay isang babae.

Nang makalabas ng airport si Chlorothea pagkalapag ng eroplano. Hindi na niya Nakita ang Binatang tumulong sa kanya maging ang lalaki. Paglabas niya ng arrival area, isang lalaking naka black suit ang lumapit sa kanya. Napatingin pa siya sa mukha nito. Hindi niya kilala ang lalaki pero siya kilala siya nito.

“Miss Chlorothea Thessara?” tanong nito na parang kinokompirma kung tama ito. “I’m Henry Lee. Assistant ni Pres. Lucien Thessara, your grandfather.” Wika pa nito at inilahad ang kamay sa kanya nang mapansin nito ang tingin ng dalaga na parang nagtataka. Tiyak naisip nito na kailangan niyang ipakilala ang sarili niya dahil sa dalaga.

“Inutusan ako ng lolo mo para sunduin ka. Naghihintay na ang lahat ng miyembro ng pamilya niyo sa Kingdom hotel. Nandito ako dahil sa utos ng lolo----” biglang natigilang wika ng binata ng hindi kumibo ang dalaga at napatingin lang sa kamay niyang nakalahad ng mapansin na walang balak ang dalaga na tanggapin ang kamay niya pasimple niyang binawi ang kamay nito na tila nahihiya pa.

Lihim na napatiim bagang ang dalaga ng marinig ang sinabi ng lalaki.

“Talagang nag-abala pa sila na magpadala nang susundo sa akin? akala ba nila tatakas ako? Kung hindi ako umuwi ngayon. Magpapadala din ba sila ng sususndo sa akin sa ibang bansa?” Anang dalaga na tumingin ng diretso sa lalaki.

“Huh?!” takang wika ng assistant na hindi maintindihan kung anong sinasabi ng dalaga.

“Ikaw ba ang pinadala nila. Para masigurong hindi ako tatakas? Ipinadala nila ako sa ibang bansa against my will thinking na ako ang magiging dahilan ng pagkasira nang pangalan ng pamilya nila. Ngayon naman they want to make sure na darating ako. I wonder. Anong klaseng gathering meron para ang assistant pa ni lolo ang ipadala nila.” Wika ng dalaga habang nakatingin sa lalaking hindi pa rin maintindihan ang sinasabi ng dalaga. Hindi niya maintindihan kung anong dahilan ng tila galit nito. Wala siyang masyadong alam sa dalaga.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Tame Me: Sweet Defiance   Secrets Behind the Name

    “Let’s talk,” wika ni Lysander pagdating nila sa bahay.Kakapasok pa lamang ni Chlorothea nang marinig niya ang tinig ng binata. Matapos ang nangyaring insidente, agad silang dumiretso pauwi. Mabigat ang katahimikan sa pagitan nilang dalawa habang isinasara niya ang pinto.“Ano naman ang pag-uusapan natin?” tanong ng dalaga. “Sinabi ko na sa inyo ang mga nalalaman ko tungkol sa----”Naputol ang kanyang sasabihin nang iabot ni Lysander sa kanya ang isang makapal na folder.Napakunot ang noo ni Chlorothea.“This is?” tanong niya habang nakatingin sa binata.“Open it,” malamig na sagot ni Lysander.Napabuntong-hininga ang dalaga.“Acting so mysterious. Ano naman----”Ngunit natigilan siya nang buksan ang folder.Unti-unting nanlamig ang kanyang mga daliri habang isa-isang bumungad sa kanya ang laman nito. Mga dokumento. Mga larawan. Mga detalye.It was her profile.Dahan-dahan siyang napatingin kay Lysander, halatang hindi makapaniwala.“You had me investigated?” tanong niya, pinipigilan

  • Tame Me: Sweet Defiance   Had long stopped believing in love

    Umalingawngaw ang tunog sa loob ng bus. Napatingin ang buong Strike Team sa kanila. Maging si Rowen ay napalingon.Hindi sila sanay na makita ang kanilang general na nawawala sa kontrol.Nanigas si Chlorothea sa kanyang kinatatayuan.Dahan-dahan siyang napatingin kay Lysander. Ang kanyang panga ay mahigpit na nakasara.Ang mga mata niya ay malamig.Ngunit sa ilalim ng galit na iyon, may isang emosyon na pilit niyang tinatago.“Sit.”Isang salita lang. Ngunit ang bigat ng boses nito ay sapat para maramdaman ng lahat sa bus.Hindi agad gumalaw si Chlorothea. Sa halip, itinaas niya ang baba at sinalubong ang titig ng binata.“So this is how it is now?” mahinang sabi niya.“Your wife--- sitting here like a suspect.”Humigpit ang kamao ni Lysander sa ibabaw ng mesa.“Right now,” mababa niyang sagot, “you are someone connected to an investigation.

  • Tame Me: Sweet Defiance   The Truth Between Us

    “Anong ginagawa mo----?!”Nagulat si Michael nang biglang itinarak ng lalaki ang isang syringe sa sariling leeg.“Hey----!”Ngunit huli na ang lahat.Napahawak ang lalaki sa kanyang leeg. Ilang segundo lang ang lumipas bago nagsimula siyang humingal nang malalim. Namimilog ang kanyang mga mata habang unti-unting tumutulo ang dugo mula sa kanyang bibig… at maging sa kanyang mga mata.Ilang sandali pa, bumagsak ang kanyang katawan sa malamig na kalsada.Walang buhay.Napatingin sina Chlorothea at Lysander sa direksyon nina Rowen at ng mga pulis.“What happened?” tanong ni Lysander habang lumalapit.“He killed himself,” maikling sagot ni Rowen.Lumapit si Jeremy at sumulyap sa bangkay.“Looks like he chose death rather than getting captured,” sabi niya habang nakapamulsa ang isang kamay. “Which assassins normally do.”Tahimik

  • Tame Me: Sweet Defiance   I’ll Be There

    “I found them!” sigaw ni Michael habang nakatuon sa laptop. Ang mga daliri niya’y mabilis na nag-iinput ng data sa program na konektado sa national security satellite.Ilang sandali lang,lu mabas sa screen ang live map. Isang maliit na berdeng ilaw ang gumagalaw.“Target coordinates: Chlorothea and the kidnappers,” mahinang bulong ni Michael, halos excited sa mabilisang revelation.Sa loob ng van, hindi niya alam na may tracking device sa ilalim ng buhok niya si Lysander ang lihim na naglagay nito habang nasa emergency room. Ngayon, lahat ay naka-live feed na sa Strike Team.Sa bus, tahimik ang Strike Team. Si Jeremy, nakasuot ng tactical gear, tumayo sa harap. Hinawakan niya ang sniper rifle.“Should we start the party?” ngumingiti niya.Tumango ang isa pang miyembro. Binuksan nila ang pinto sa likod ng bus, at ang hagdan patungo sa bubong ay nag-aanyaya sa aksyon.Habang si Jeremy ay umakyat

  • Tame Me: Sweet Defiance   Into the Enemy’s Hands

    “Bakit ninyo hinahanap ang doktor namin?” matatag na tanong ni Dennis habang nakaharap sa mga armadong lalaki. “Kahit alam namin, sa tingin ninyo basta-basta namin siyang ituturo sa inyo matapos ang ginawa ninyo?”Bahagyang ngumisi ang lalaking may hawak ng baril.“Kung magmamatigas kayo----” malamig nitong sabi, sabay hablot sa isang matandang pasyente na nakaupo malapit sa dingding.Napaigtad ang matanda nang hilahin siya ng lalaki at ilapit ang syringe sa kanyang leeg.“Huwag!” biglang napasigaw si Nerine at napahakbang pasulong.Ngunit agad siyang napigilan nang hawakan ni Dennis ang kanyang braso.Napalingon si Nerine sa binata.Dahan-dahan itong umiling---isang tahimik na babala na huwag siyang makialam.“Just stop what you’re doing,” mariing sabi ni Dennis habang pilit pinananatiling kalmado ang boses. “Hindi ninyo ba nakikita? Natatakot na ang lahat

  • Tame Me: Sweet Defiance   Siege at the Emergency Room

    The briefing room lights dimmed as the screen flickered to life.A faint hum filled the silence.Rowen stood at the front, one hand in his pocket, the other gripping the remote tighter than usual. He didn’t look amused today. No jokes. No side comments.“Tama si Dr. Sabrina,” he began. “The biochemical hazard found in the victims… was used during World War II.”A black-and-white archival image appeared on screen: soldiers in protective suits, sealed canisters marked with faded warning symbols.No one spoke.“Two years ago,” Rowen continued, “the same research resurfaced in Ireland.”The next slide showed photographs — blurred crime scenes, covered stretchers, children’s worn-out shoes left beside hospital beds.“Street children. Terminal cancer patients,” he said quietly. “Same symptoms. Same pathogen strain.”A muscle ticked

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status