The Heir They Tried to Erase

Napatingin ang lahat kay Chlorothea ng bumukas ang pinto ng restaurant ng Kingdom Hotel. Kasalukuyang nasa loob ng restaurant ang buong pamilya ni Chlorothea. Mula sa Lolo Lucien, sa ama niyang si Draven Thessara hanggang sa mga apo ng lolo niya mula sa dalawa pa nitong anak at kapatid ng papa niya.

Lahat napatingin sa dalaga na may halong gulat ang mukha. Tila ba hindi nila inaasahan na darating doon ang dalaga. O mas Magandang sabihin ni isa sa kanila hindi ini-expect na darating ang dalaga. Ilang taon na itong nasa ibang bansa at ngayon lang ito bumalik matapos ang ilang taong pakakalayo sa pamilya nila.

“Mukhang nandito na ang lahat ng miyembro ng pamilya. Ilang sandali nalang darating na rin ang bisitang hinihintay natin.” Wika ng matandang si Lucien saka tumayo sa kinauupuan.

“Miyembro ng pamilya? Unang beses ko yatang narinig sa inyo yan.” Sakristong wika ng dalaga saka tumingin sa matandang lalaki na nakatayo at nakahawak sa tungkod nito.

“Chlorothea!” malakas na wika ng isang lalaking nakasuot ng Suit. Ito ang ama ni Chlorothea. Si Draven Thessara, ang panganay na anak ni Lucien Thessara.

“Alam niyo pa pala ang pangalan ko. Was it, what? 15 years? Fifteen years na tiniis niyo akong hindi makita. Tiniis niyo ang anak niyo na mamuhay sa ibang bansa. Your Legitimate Daughter.” Wika ng dalaga na diniinan ang huling sinabi.

“While your Mistress, and your illegitimate children are living the life they stole from me.” Dagdag pa ng dalaga saka napatingin sa isang babaeng sopistika ang pananamit. Katabi nito ang isang lalaking Nakasuit nang suit at dalawang dalaga.

“Stole? Anong kalokohan ang sinasabi mo? Wala kaming inaagaw sa’yo. Baka may jetlag kapa at kung ano-ano ang kalokohang pumapasok sa isip mo. Naalog ba ng eroplano ang utak mo?” wika ng isang dalaga na tumayo at tumingin kay Chlorothea,

“Naalog ang utak? O baka gusto mong alugin ko yang Utak mo ng maalala mo kung ano ang papel niyo.” Wika pa ng dalaga.

“Ano----” gigil na wika ng dalaga na akmang lalabas sa kinauupan pero pinigilan ng katabing dalaga ang braso nito.

“That’s enough!” malakas na wika ni Lucien.

“Minsan lang tayo nagkasama ng ganito ang bangayan niyo pa ang maririnig ko. Ito ba ang klase ng pamilya na gusto niyong ipakita sa kaibigan ko?” wika ng matanda.

“Ayaw niyo naman palang makita tayo ng ganito ng kaibigan niyo. Bakit niyo ako pinauwi dito? Alam niyo namang maayos ang lagay ko doon. Tahimik ang buhay ko na malayo sa inyo. I am sure. Gusto niyo ring tahimik ang buhay niyo.” Wika pa ng dalag.

“Dapat hindi ka nalang pumayag na umuwi. Hindi ka tanggap dito.” Wika ni Noelle saka binitiwan ang kamay ng kapatid.

“That’s one of the world’s wonders that I am having a hard time grasping.” Sakristong wika ng dalaga. “I am the legitimate child. My Dad Marries my mom. But then again. I am the one treated as an outsider. Cast away at kinalimutan. Napa-irony ng buhay hindi ba papa.” Dagdag pa ng dalaga saka tumingin sa ama niya.

“Chlorothea tumigil kana. Hanggang ngayon ipinapakita mo pa rin yang kagaspangan nang ugali mo. At nagtataka ka parin ba kung bakit ka inilayo?” wika ni Meynard na nasa tabi ni Noelle. Siya ang panganay na anak ni Draven sa pangalawang asawa nitong si Yvette.

“Tumigil ako. Why don’t you make me.” Wika ng dalaga saka tumingin sa binata ng diretso. Wala siyang pakialam kung nakikita man sila ng mga kapatid ng papa niya o ng mga pinsan nila. Hindi naman malinis ang pamilya nila. Ito ang bahong tinatago ng mga Thessara.

She, the legitimate daughter of Draven Thessara, was sent to another country at the age of Eight (8). Kasama niyang umalis noon ang mama niyang may sakit at tulala. Halos walang kinakausap. She died in pain. Alone and sad. Hindi niya iyon makakalimutan. Malalim ang galit na tinatanim niya sa puso para sa ama niya. Ang amang akala niya magiging sandigan niya. Ito pa pala ang taong sisira ng lahat ng paniniwala niya, lalo na sa pag-ibig at kasal.

“I said that’s enough.” Wika ng matanda. “It was our mistake dahil naging kulang ang judgment namin---” natigilan ang matanda ng biglang napatawa nag sakristo ang dalaga.

“I’m sorry. Nakakatawa lang kasi. Pagkukulang sa judgement? Anong klaseng judgement naman ang maitatawag na kampihan niyo ang kabit keysa sa asawa? Parang ayokong maniwala sa judgment ng mga matatanda.” Anang dalaga at tumalikod.

“Oh, Saan ka pupunta?” habol ni Draven ng makitang tumalikod ang anak niya.

“Magpapahangin sa labas. Wala pa naman ang mga ka meeting niyo. Hindi ko gusto ang hangin dito nakakasakal.” Wika pa ng dalaga saka naglakad papalabas ng hindi hinihintay ang magiging reaksyon nila. Napatingin lang ang lahat sa dalaga habang nakikitang papalabas ito ng restaurant. Ang Binatang si Henry naman ay aligagang umiwas sa daanan ng dalaga ng makitang naglakad ito patungo sa pinto.

“Ang sama Talaga ng ugali niya.” Wika ni Nerissa na bumalik sa pagkakaupo.

“Bakit hindi mo pagsabihan ang anak mo Draven. Siguro nga lumaki siyang mag-isa pero hindi naman dahilan iyon para tratuhin niya tayo ng ganito.” Wika pa ni Yvette.

“I think she has every right reason to do so.” Wika ni Celestine na nagsalita napatingin naman sa kanya si Draven at Yvette.

“Ano namang ibig mong sabihin?” tanong ni Yvette.

“Huwag na tayong mag maang-maangan pa. Alam natin ang dahilan nang galit ng batang iyon.” Wika ni Celestine at tumingin kay Lucien. Tila naunawaan naman ni Lucie ang gustong sabihin ng anak niya kaya inilayo nito ang tingin. Hindi naman lingid sa kaalaman ng lahat ang nangyari sa pamilya nila.

Si Chlorothea ang anak ni Draven sa babaeng pinakasalan nito. She was young and in love. Nahulog sa charisma ni Draven. They got married at nagkaroon ng anak. Hindi noon alam ng in ani Chlorothea na si Draven ay may ibang kinakasama. Si Yvette, nalaman lang nila ang tungkol dito noong Walong taon na si Chlorothea. Nagkaroon ng sakit ang mama ng dalaga dahil sa depression. Ipinadala sa ibang bansa. Silang mag-ina ay itinago mula sa publiko. Chlorothea was treated as an outsider and an illegitimate child. Habang ang mistress ng papa niya ay lumipat sa mansion nila and assumes her mother’s place. Walang ni isa man sa pamilya ng mga Thessara ang nagtanggol sa mama niya. Kaya alam ni Celestine ang galit na taglay ni Chlorothea sa kanila. Hindi naman niya masisis ang dalaga.

“I think it’s time para mag move on siya.” Wika pa ni Meynard.

“It’s not that easy.” Wika pa ni Eira ang anak ni Celestine.

“Hayaan na muna natin siya. Hindi pa naman dumarating ang kaibigan ko.” Wika ni Lucien. Sa loob ng matanda, guilty siya kung bakit ganoon ang asal ng apo. Naging makitid ang utak niya at hindi naging maganda ang judgement sa mga bagay-bagay.