KABANATA 3: "MALI KA NG MINAHAL."

Nanlaki ang mga mata ni Ezekiel habang pilit at sinisibasib siya ng halik ni Amie. Ang kuko nito sa batok niya ay bumabaon habang pilit siyang inaabot.

"A-a-amie," sa wakas ay naitulak niya ito.

Napadpad ilang hakbang ang layo ng hinihingal na si Amie. Mataas ang dibdib niyang nakalabandra sa binata. Pinanood niyang punasan nito ang bibig bago tumingin sa kanya.

Kumurap ang mga mata niya nang may makitang dugo sa labi nito.

"A-anong-"

"Kuya 'Kiel," agad siyang lumapit at yumakap.

"Patawarin mo ako, Kuya. Tayo na lang ang magpakasal. Please, Kuya."

Diring-diri ang anyo ni Ezekiel habang pilit na inaalis ang nakapalupot na braso ng dalagita sa kanya. "Bitawan mo ako, Amie!"

"Ano ba?!"

"Malakas na ang tama mo sa ulo!"

"Nasisiraan ka na ng bait!"

"Lumayo ka sa akin!"

Sa kabilang banda, paakyat sina Anita at Bella sa hagdan papuntang sa pangalawang palapag ng bahay, kung nasaan ang kwarto ni Ezekiel.

"Buti pinayagan ka ng magulang mo na pumunta rito," anang ng ginang.

"Tumakas lang po ako, Tita. Gusto ko lang po talagang makita si Ezekiel at makausap."

"Mukhang kailangan niyo nga 'yon. Halika dito tayo," huminto ang dalawa sa tapat ng p***o.

Hanggang sabay na napakunotnoo ang mga ito nang marinig ang ingay. Hinawakan ni Anita ang doorknob at tuluyang binuksan ang p***o.

"Diyos ko po!" bulalas ni Anita at tinakpan ang bibig.

Si Bella naman ay natigalgal.

"Sabing bita-" Natigilan si Ezekiel nang makita sa ibaba na bukas ang p***o. Napahinga ang binata at marahang tinaas ang tingin.

Para siyang binuhusan nang malamig na tubig nang nagtagpo ang mga mata nila ng nobya.

"B-bella."

Nanigas naman si Amie sa pagkakayakap kay Ezekiel. Dahan-dahan siyang lumingon habang ang mga braso ay naroon pa rin sa bewang ng binata.

Nakita niyang bumaba ang tingin ni Bella at ng tiyahin sa katawan niya.

"Bella!" agad na tawag ni Ezekiel nang tumalikod at umalis ang nobya. Sinubukan nitong humakbang pero dahil nakakapit pa din si Amie ay bwisit nitong tinaggal ang mga braso.

"Kuya 'Kiel!" humabol pa si Amie at humawak sa braso nito. Nanlilisik ang mga mata nito nang lingunin siya.

"Bitawan mo 'ko!" tumalsik siya sa malayo nang malakas nitong kabigin ang sariling braso.

"Bella!" habol nito at lumabas ng kwarto.

Napatingin si Amie kay Anita na umiling-iling.

"Wala ka na sa tamang pag-iisip na bata ka. Makakarating ito kay Gary, at ngayon sisiguraduhin kong mananagot ka," banta nito at tinalikuran siya.

"Sandali, Tita!" habol niya, pinulot niya ang damit na tinakip lang katawan bago sumunod sa mga ito.

Sa labas ng bahay, habol-habol ni Ezekiel si Bella. Hinablot niya ang braso nito at hinarap. "Bella, sandali."

Napakurap siya nang makitang may luha ang nobya. "Ano 'yon, Kiel?"

"Talaga bang pumatol ka sa parang kapatid mo na halos sampung taon ang agwat ng edad sa iyo?"

"Hindi, Bella. Makinig ka sa akin," Natigilan siya nang akma niyang hahawakan ang mukha nito ay iniwas at seryoso siyang tinitigan sa mga mata.

"Nakakadiri ka. Tapos na tayo, wala akong balak na magpakasal sa tulad mo-"

"Hindi, Bella-" inis nitong inalis ang braso at tinulak siya.

"Huwag mo akong susundan!" banta nito bago mabilis na tumalikod at naglakad palayo.

"Bella!" naiiyak niyang sigaw habang pinanood ang paglayo ng nobya. Nasabunutan niya ang sarili.

"Hindi," aniya.

Hindi man pa buo ang wedding plans nila pero buo naman ang loob nila pareho na magpakasal.

10 taon ang relasyon nila ni Bella, at ito lang ang babaeng nakikita niyang dadalhin sa altar.

Pero paano na ngayon?

Tuluyang tumulo ang luha niya habang nakatakip sa bibig at ang isang kamay ay nakapamewang.

HIndi niya mapaniwalaan ang nangyayari hanggang sa maalala niya ang puno't-dulo ng nangyayari sa buhay niya.

Agad na nagdilim ang mukha ni Ezekiel, bumilog ang kamao niya at mabilis na pumasok sa loob ng bahay. Nakasalubong niya ang ina.

"Ezekiel," nilampasan niya lang ito hanggang sa maabutan niya si Amie na pababa ng hagdan na natigilan pa nang makita siya.

"K-kuya-ah!" ramdam ni Amie ang masakit na paghawak nito sa braso niya, hinila siya pababa ng hagdan at kinaladkad palabas.

"Kuya Kiel, nasasaktan ako!" sa sobrang kaladkad ay nadapa na siya at ganoon siya hinila nito palabas ng bahay.

Napalabas ang lahat ng tauhan sa bahay ng Alcantara. Hila-hila ni Ezekiel ang dalagita nang walang ingat.

At nang bitawan ay napahiga siya sa kung saan.

"Kuya-"

"Huwag mo akong matawag-tawag na Kuya!"

Umiiyak niyang tiningala ito. Gigil siya nitong dinuro nang yumuko sa mukha niya. "Hindi kita kapatid!"

"Anong nangyayari rito?" lumabas si Gary, tiningan nito ang dalagita na nakaupo sa ibaba at punong-puno ng mga luha.

Nilingon nito ang binata. "Ezekiel-"

"Mamili kayo Papa," seryosong sagot ni Ezekiel at bumaling sa ama. "Sinong aalis ako o ang batang 'to?"

Natigilan si Gary. Awtomatiko namang hinawakan ni Anita ang anak sa braso. "Anak, hindi. Hindi ka aalis."

"Hindi ko na kakayanin na makasama ang salot na 'to sa bahay na 'to!" muling nanggigil na tinuro ni Ezekiel si Amie habang nakatitig sa ama.

Agad namang lumapit paluhod si Amie sa hita ng binata. "Kuya, huwag kang umalis. Huwag mo rin akong paalisin."

Malakas na hinila nito ang braso niya at muli siyang tinapon na parang isang basura pagkatapos ay sa ama bumaling.

"Mamili ka ngayon, Papa."

"Gary, piliin mo ang anak natin. Hindi siya pwedeng umalis," umiiyak na maktol ni Anita.

"Pero walang ng pupuntahan si Amie-"

"Wala akong pakialam, Papa!"

Napasinghap ang lahat ng nakapaligid na tauhan ng farm at ng bahay. Ang mabait na anak ng amo, ngayon ay parang isang apoy na makakasunog ng kaluluwa.

"Paalisin niyo siya, o ako ang aalis!"

"Gary," apura ni Anita.

Naging mabilis ang paghinga ni Gary at dahan-dahang sinulyapan ang dalagita na nakaluhod.

Muli nitong tiningan ang binata. "Ikaw ang anak ko, ikaw ang pipiliin ko. Pero-"

Kasabay nang pagkurap ng mga mata ay ang pagtulo ng luha ni Amie. Para siyang sinaksak buhat sa narinig sa lalakeng tinuring niyang ama.

Pinagmasdan niya ito, bago isa-isa tiningnan ang mga nasa paligid niya na naawa siyang pinanood.

Sa tinagal-tagal niya sa pamilyang ito, sa huli wala rin pa lang pipili sa kanya.

"Halika rito," sinaklit agad ni Ezekiel ang manipis at namumulang braso ng dalaga. Halos hindi ito makatayo kaya muli niyang kinaladkad.

"Sandali, teka. Kuya Kiel!" umiiyak na sigaw ni Amie habang ramdam ang sakit ng braso at katawan.

Sa pangatlong pagkakataon ay hinagis siya nito. At nang makita na pumasok ito sa gate ay agad siyang tumayo.

"Kuya, buksan mo 'to!" inalog-alog niya ang bakal na tarangkahan. "Kuya Kiel!" tawag niya.

Sa pagitan ng gate ay tumapat ito sa mukha niya. Punong-puno ng suklam ang mga mata.

"Wala ka ng pamilya rito."

"K-kuya-"

"Wala ka ng kapatid."

"HIndi-"

"At huwag ka nang babalik," bawat kataga ni Ezekiel ay sigurado at mariin pagkatapos niyon ay tumalikod ito.

Malakas na inalog ng mga kamay ni Amie ang gate na hawak niya. "Mahal lang naman kita, Kuya Kiel!" mahinang wika niya pero sapat na para marinig nang nakatalikod na binata dahilan para mapahinto ito.

Nanghihinang pinagmasdan niya ito habang nakatalikod at sunod-sunod ang mga luha.

"Minahal lang naman kita," masakit niyang dagdag.

Dahan-dahan itong lumingon.

Nagtagpo ang mga mata nila. "Pwes, mali ka ng minahal."