Mag-log inAva's POV
I went home last night tipsy. I didn't think about my husband anymore because for sure, he doesn't think about me as well. He looked so happy together with his colleagues especially the girls. They were so happy together as if he didn't have a wife. Luckily, he didn't see me and gladly, I was able to control myself not to get near them and gave him a word. That he has a wife and flirting with some girls in front of me was cheating. Pero sino nga ba ang niloloko ko? Na kahit siguro mag-wild ako sa harapan niya ay hindi niya pa rin ako papansinin pag-uwi rito sa bahay. At tiyaka hindi ko rin alam kung may nakakakilala nga ba sa'kin na mga katrabaho niya... ni hindi nga niya siguro sinabi sa mga empleyado niya na may isang Ava na nagdadala sa apilyedo niya at naghihintay palagi sa bahay na pansinin niya. "Ma'am, magandang umaga po," bati sa'kin ni Manang Rica. She was smiling so brightly so I did the same thing to her and then near her. "Kamusta ang off mo, Manang? Did you enjoy it with your family?" I asked. She nodded. "Ay oo naman po. Salamat po dahil in-approve niyo po ang day off ko. Kumusta naman po si Baby Altar?" she asked. I was about to respond when someone from the stairs was shouting. I smiled widely when I saw my son together with her nanny, Maela. "Mom!" he shouted and excitedly walked down the stairs while hus nanny was holding his hand and guiding him carefully. "Masigla na masigla pa rin, Manang," natatawa ko na lang na sambit ko na siyang ikinatawa na lang rin ni Manang. "Mom! Where were you last night? I was looking for you because U want to sleep with you?" His eyes were sad and his lips were pouted so I just knelt in front of him and then held his shoulders. "Sorry, my baby. I just need to go to work last night but don't worry, we will sleep together tonight," bawi kong sabi na siyang ikinaliwanag ng mga mata niya. Agad akong napahagikhik dahil itong anak ko, madali lang mapasaya pero madali lang ring malungkot. In his early age, four years of age, he already knows how to understand very well especially kapag may work kaming mga magulang niya. He doesn't demand time and I was really glad because he grew up very well in the hands of Maela. Well, Maela didn't graduate in her college but I was really happy that I hired her because she was so caring, kind and helpful to me. "Yehey!" my son exclaimed that made us giggle. "Maela, kumain na ba kayo? I think I woke up late and it's saturday, did you already cook?" I asked her. "Ma'am, nakapagluto na po si Manang Rica no'ng paggising namin. Dumating po siya ng maaga," Maela responded. I smiled and then nodded. "Mabuti naman. Manang, can you call my husband? Sabihin mo na kakain na," utos ko kay Manang pero nakita ko sa ekspresiyon niya ang pagdadalawang-isip na siyang ikinatigil ko na lang rin. "Mom? Did you forget that he doesn't eat here in our house? He always eats outside with his workmates," my son muttered. Even him knows that his father doesn't eat in our house. Limang taon na kaming kasal at hanggang ngayon, hindi ko pa rin ramdam ang pagmamahal na dati ko pang gustong malasap sa kaniya. I even sacrificed my dream to be a fashion designer just to help him and their company but at the end of the day, I still received nothing but hatred and coldness from him. I tried. I really tried. Cooked for him. Prepared everything for him. Pero lahat nang 'yon ay wala lang para sa kaniya dahil hindi niya ako kailanman nakikita! Ang lapit-lapit lang namin, nasa iisang bubong lang kami tapos... tapos gano'n pa rin? I sacrificed a lot pero parang hindi niya pa rin ako kayang mahalin. "S-Sige, Manang, ako na muna ang kakain. Tirhan pa rin natin ang sir niyo dahil baka kapag nagising na 'yon, maghanap 'yon ng makakain," sabi ko na lang. Pupunta na sana kami sa dining area nang mapaangat ang tingin namin sa hagdanan kung saan bumaba ang anak ko at si Maela kanina. Al was standing there, he coldly stared at us for a second and then diverted his gaze in the stairs until he reached the ground. I stood up and then smiled sweetly, "Al, kumain ka na mun——" Hindi ko natapos ang sasabihin ko sana nang lagpasan niya lang ako at ang anak niya. Parang may kung anong hapdi agad akong naramdaman sa puso ko na akala mo'y napaso dahil ro'n. Napatingin ako sa anak ko na napanguso na lang habang ang mga mata ay malungkot na siyang ikinahinga ko na lang nang malalim bago siya nilapitan. "Pasensiya ka na anak, ah? Baka pagod lang si Daddy sa work kahapon," I tried not to show him my emotions because my son was weak for that. He was so easy to hurt that's why kung maaari, gusto ko siyang palaging masaya kaya binibigay ko lahat nang gusto niya. "M-Mom, I'm okay. I understand. Daddy is busy and he is tired. Let's go na lang po sa dining area. Mag-e-eat ka pa po," he softly said and then neared me. He held my hands with his little ones and then dragged me to the dining area. Parang kinurot ang puso ko dahil alam kong sinusubukan lang ng anak kong maging okay at hindi ko inaakalang nakakaya niyang maging ganito sa murang edad pa lang niya. Sorry anak. Ginawa ko na ang lahat pero mukhang ayaw pa rin sa'kin ng daddy mo. Naging housewife ako ng limang taong pagkatapos ng kasal dahil 'yon ang gusto ng mga magulang ko. The collaboration did very well that's why the business of my husband's family survived and he became the CEO. While our company was still supporting them just like how I supported him. Do secret papers to help the company as well. Pero sa mga nagawa ko, hindi pa rin niya 'ko nakikita. O baka, ayaw lang niya talaga ako makita.Ava's POVI couldn't help but to admire this man in front of me. The way he clenched his jaw I don't know the reason, crossed his arms where I could see his muscles wanted to escape from his suit, the way his mustache in his upper lip complemented his handsomeness and the way he crossed his legs like a mafia boss I watched in movies before.. he looked so much dangerously good. Kung hindi ko lang siya kilala? For sure aakalain ko na baka pangit ugali niya lalo na sa sobrang lamig ng mga tingin niya sa mga taong dumadaan sa harapan namin."Do I have dirt on my face.. Ava?" he suddenly asked that wake me up from my own monologue. "O-Oh sorry.. you really just looked like a dangerous but kind man. You looked actually.. handsome," I complimented him without hesitation. I noticed how his jaw tightened more until he fixed his legs and stared at me. He checked on me like he was looking for something."Am.. I?" I nodded."Oo nga. Until now, I still didn't expect that we would be this close
Ava's POVAs we entered Sierra Alta, I could tell that most of the people coming here were lavish enough to afford such a place. You can really tell that these people are no ordinary as well as the building showed it well. Those huge crystal chandeliers, frames in every wall I see, huge vases that maybe are antiques, golden tiles, red mats with gold linings.. these things looked old but modernized. I like it here. This is the first time I've been here."This place really looked expensive, hmm?" I whispered in the air and then smiled sweetly as I followed Maximo walking after me. "Their lounge here is good. And their food was quite my liking as well. If you want.. I can let you try," sabi ni Maximo habang nakatalikod sa akin.Ngumiti ako nang matamis at huminga nang marahan dahil sa sobrang gentleman niya talaga. He really fetched me in my house and gladly, Al was no longer there. He called me that he was already in front of the gate so I immediately walked down the stairs and then
Ava's POV Madaling araw na 'ko nakauwi sa bahay kagabi. Napansin ko pa na wala ang sasakyan ni Al pero hindi ko na pinansin at nawala na rin sa isipan ko dahil nga sa nakainom na 'ko.I was really delighted because I already have another business partner and gladly, kakilala lang. At sa mga oras na nagkasama kami together with Eva, mas lalo ko siyang nakilala.Imagine, siya pala ang namamahala sa pinakasikay na winery dito sa Negros Oriental. So it was really fortunate for me that I had a chance to deal with him personally and really thanks to Eva for bringing him to me. At ito, kakagising ko lang at anong oras na. It was already noon kaya sa paglabas ko ng kwarto, only Manang was there. She was on the sofa so I smiled."Manang, nakakain ba si Altar?" I asked as I walked down the stairs with my pajamas on.. until I was already neared her. Manang Rica stood up with a smile on her face and then nodded at me while her hands were already in her back."Opo, Ma'am. Kakaalis lang rin nila
Ava's POVHindi ko na nabilang kung ilang beses na akong natatawa sa mga stories na ishine-share ko sa kaniya about my highschool at college years. Nagtatanong kasi siya minsan about my lovelife and my life as a student.. so I told him that I was an introverted woman, only focused on my studies especially to myself. At sa lovelife ko naman, siyempre hindi ko sinabi dahil malas naman ako ro'n."At ayon na nga, hindi naman ako masiyadong pihikan. As long as respetado, may pagmamahal sa partner, ayos na ayos," ngiting sabi ko sa kaniya at ininom ang isang shot. Kaninang mga one hour after, dumating na ang drinks."Really? How about those men who were so busy with workloads especially with company matters? Maybe, a man with little time with their.. partners?" Napaisip ako sa sinabi niya at ngumiti nang.. tipid."Okay naman ako ro'n. It's understandable since he was working and hoping that guy was working not just for himself, but also to his family. Kapag tatanungin ako about diyan, I don
Ava's POV Pagkarating ko sa bar ni Eva, dahil nga dito ang meeting place namin ng sinasabi niyang client, agad akong napahinga nang malalim. Naginhawaan ako dahil sa kahit hindi pa nga ako nagsisimula, may willing nang makipag-partner and of course, thanks to Eva. Pagkapasok ko ay sinalubong agad ako ng mga bouncers. Ngumiti sila sa akin na siyang ikinangiti ko na lang rin hanggang sa gano'n rin ang ginawang bartender. Hindi matao ngayon kasi nga weekdays kaya umakyat na ako sa itaas para pumunta sa VIP room kung saan nando'n na si Eva at ang client. As I walked gradually, I couldn't help but feel light and electrified. As if I needed refreshment for this celebration and I deserve it. Dala ko ang mga folders na may laman ng contracts, designs ng mga suits at siyempre, mga gowns na rin. I sighed heavily as I opened the door and the coldness from inside welcomed me. Later on, I immediately spotted Eva smiling at me and.. Maximo? "M-Maximo?" I stammered. He just nodded at m
Ava's POV Nasa sala lang ako nanonood ng tv. Hinahantay ko si Altar na sinundo pa ng family driver. Napapahinga na rin ako nang malalim dahil sa mga iniisip about sa mga bagay na gagawin ko kapag may nakita na akong lupa o 'di kaya ay building na pagtatayuan ko ng business ko. Ang mga magiging business partners ko, handa na rin sila lalo na si Eva. Sinabihan ko na rin kasi siya tungkol rito kaya excited na rin siya for me. Isa rin kasi siya sa business partner ko at tutulungan niya rin akong makahanap ng maraming clients lalo na't bar owner siya. I will make my own brand and I will make sure na sisikat 'yon. Hindi ako magbabase sa pera ng mga magulang ko dahil alam kong malaki na rin ang naipon ko before. It was really enough to finally stand on my own dahil kapag dumating ang araw na may mangyayaring hindi maganda sa pamilya namin.. at least alam kong mabubuhay ako independently. Napalingon ako sa pinto nang magbukas 'yon kaya agad akong napangiti pero nang makita kung sino ang
Hindi ko alam kung paano ako nakauwi at kung sino ang naghatid sa akin pero nagising na lang akong mabigat ang pakiramdam habang tulalang nakatitig sa kisame ng kwarto ko. Huminga ako nang sobrang malalim dahil sa unti-unti na ring sumasakit ang ulo ko na siyang agad kong ikinailing. Tumayo ako mu
Ava's POV Hindi ko alam kung ano dapat ang maramdaman ko lalo na't kitang-kita ng nga mata ko ang pag-upo ni Al kasama ang babaeng siyang dinala niya sa banquet kagabi. Hindi ko alam kung dapat ba akong masaktan, mainis o malungkot dahil sa nakikita ko ngayon pero siguro naman ay trabaho lang ang
Ava's POVMasaya kong pinapanuod ang anak kong naliligo sa pool habang suot-suot ang salbabida niya kasama si Maela. Si Manang naman ay nakabantay lang rin sa malapit pagkatapos niya mag-prepare ng snacks namin. Napapangiti ako kasi kahit sa ganitong simpleng paraan ay naiibsan ko ang lungkot na na
Ava's POVNagising ako nang maaga at agad bumangon sa kama. Napahinga pa 'ko nang malalim dahil sa pagod na nararamdaman ko ngayon pero kailangan ko pa ring gumising dahil.. dahil magtitimpla ako ng kape.As I walked downstairs, I yawned and almost lost my balance. My eyes widened because luckily,







