Kabanata 7

LUNA AMARIS

Hindi nagawang kausapin ni Daddy si Theo dahil nang magtungo ito sa mansion ng mga Alcaraz ay wala ito doon. Ayon kay Dad ay walang nakakaalam kung nasaan si Theo, maging si Candice ay ilang araw na ring hindi umuuwi dito sa bahay pero hindi man lang nag-aalala sa kaniya si Tita Camille kaya posibleng alam niya kung nasaan si Candice. Kaya ang hula ko maaring magkasama silang dalawa.

Hindi ko mapigilang maasar. Akala ko magiging successful na ang plano ko lalo na at nahuli kami nina Tita Maris pero sa kabila ng lahat, wala pa ring nangyayari. Tita Camille was also mad at me. well, wala akong pakialam sa galit niya. Lagi naman siyang galit sa akin pero nagagalit siya ngayon dahil ako raw ang dahilan daw sa akin, ng lahat ng gulong nangyayari sa pamilya namin. Sinisisi niya ako kung bakit hindi magkasundo si Dad at Tito Micheal, ang ama ni Theo. Well, alam ko naman na may kasalanan talaga ako, pero nagmamatigas ako sa kaniya. Hindi pwedeng ngayon pa ako umako ng mga kasalanan ko.

Hanggang sa umabot na ng ilang linggo. Nakauwi na muli sa San Simon si Theo ayon kay Kelsie kaya ilang beses ko siyang sinubukang kausapin pero lagi niya akong iniiwasan. Medyo napapagod na rin ako, pero hindi naman ako pwedeng sumuko. 

Gaya na lang ngayon. Muli ko siyang sinubukang puntahan pero busy raw ito at walang oras na harapin ako. Sinubukan ko pang maghintay sa lobby ng Luntian para lang makausap siya pero masakit na ang pang-upo ko ay hindi pa rin niya ako hinaharap kaya asar na akong tumayo at nagmamarchang umalis.

Hindi maipinta ang mukha ko habang pabalik ako sa opisina ko. Nauubos na ang pasensya ko dahil sa ginawagawa ni Theo. Nasa dalawang oras akong naghihintay sa lobby ng Luntian Resort pero sa huli ay nalaman kong umalis na raw si Theo. Alam kong iniiwasan niya ako pero wala ba talaga siyang balak na harapin ako kahit saglit lang?

Pagdating ko sa opisina ko ay nagulat ako nang maabutan ko si Candice na naghihintay sa akin.

Ngumisi siya ng makita niya ako. May mapang-uyam na ngiti sa mga labi niya. Hindi ko siya pinansin at nagtungo ako sa upuan ko.

Hindi ko alam kung anong ginagawa niya ngayon rito.  Mag-iisang linggo na mula nang makabalik si Theo pero ngayon ko lang ulit siya nakita at siya pa mismo ang nagpakita sa akin. 

"Anong ginagawa mo rito?" tanong ko sa kaniya. Sumandal ako sa kinauupuan ko at bored na tumingin sa kaniya.

"I heard you went to Theo. Umaasa ka pa rin ba na makukuha mo siya sa akin?" nakataas ang isang kilay na tanong niya habang may mapang-asar na ngiti.

Naningkit ang mga matang tumingin ako sa kaniya.

"Hindi ko siya kinukuha sa iyo, binabawi ko siya."

Sarkastikong tumawa si Candice sa sinabi ko.

"Binabawi? Kahit kailan hindi siya naging sa iyo, Luna. Bakit mo babawiin ang isang bagay na hindi mo naman pagmamay-ari. Hindi ko siya inagaw sa iyo, hindi ko kasalanan na mabagal ka."

"Mabagal ba talaga ako o sinungaling ka lang talaga?" palabang tanong ko sa kaniya. "Mahal mo ba talaga siya o mahal mo lang ang estado niya sa buhay? You want to be an Alcaraz, hindi ba? Gusto mong mapabilang sa pamilya niya upang umangat ka. You are just using him, Candice," may diing saad ko.

Ngumisi siya sa akin. Nanatili naman akong nakatingin sa kaniya, walang ngiti sa mga labi ko.

"Huwag mong ibaling ang sisi sa akin para lang i-justify ang ginawa mo. Hindi ka ba nahihiya? You slept with my boyfriend. Anong pagkakaiba mo sa isang pota? Ha?" nangigigil na saad niya.

"Why are you here? Why are you mad? Sabi mo nga hindi niya ako pipiliin, bakit parang hindi ko makita ang confidence sa sinasabi mo? Sigurado ka ba talagang hindi ko siya makukuha sa iyo?" hamon ko sa kaniya.

Alam kong sa sitwasyon naming dalawa. Kung sakaling may makakarinig ako ang mali. Ako ang mang-aagaw. Ako ang naninira ng relasyon, pero wala akong pakialam sa sasabihin ng ibang tao.

Ngumisi siya sa akin.

"In your dreams, ito ang pakakatandaan mo. Kung madumi kang maglaro, mas madumi ako kaya huwag kang pasisiguro palagi. Sa ating dalawa, ikaw lang ang magiging laging talunan," mayabang na wika niya. "Kaya galingan mo. Hindi ko man magagawang kalbuhin ka ngayon, pero kapag pinush mo pa rin ang pang-aagaw kay Theo, masasaktan ka lang. He loves me and you were just his ex-friend."

Kinuyom ko ang kamao ko. Labas na labas ang sungay niya ngayon dahil kaming dalawa lang ang magkaharap. Malayo sa mabait na image niya sa harap ng ama ko at pamilya ni Theo.

"Just think about it, Luna. Sa tingin mo, ano ang ginawa namin ni Theo sa mahigit dalawang linggong magkasama kaming dalawa," dagdag pa niya. "Ops..." tinakpan pa niya ang labi niya na parang nang-aasar. "Huwag mo na palang isipin, masasaktan ka lang," tumatawang saad niya bago mabilis na tumalikod at umalis ng opisina ko.

Naasar na binagsak ko ang kamao ko sa table. Nangigigil ako pero wala akong magawa. Alam kong mahal siya ni Theo, pero bakit siya pa? Bakit hindi na lang ako?

Ngayong bumalik na siya, alam kong mas mahihirapan ako. Pero hindi ako papayag na matalo niya.

Marahas ang paghinga ko. 

Ilang beses kong pinilig ang ulo ko upang huwag isipin kung ano ang mga ginawa nila ni Theo noong mga panahong umalis silang dalawa. Pinilit kong bumalik sa trabaho ko kahit na magulo ang isip ko dahil sa mga sinabi ni Candice.

Pero nagulat ako nang biglang bumukas muli ang pinto ng opisina ko at dumating si Theo. Kita ko ang galit sa mga mata niya.

"What did you do?" galit na bungad niya sa akin kaya nagtatakang tumingin ako sa kaniya.

Kanina lang ay ayaw niya akong harapin at tinakasan pa niya ako pero bigla siyang susulpo dito na para bang may ginawa akong masama.

"What do you mean?"

"Wala akong pakialam sa kabaliwan mo, Luna. Pero huwag na huwag mong sasaktan ang girlfriend ko, kung ayaw mong ako ang makalaban mo," pagbabanta niya.

Hindi makapaniwalang natawa ako ng bahagya sa sinabi niya. Asar na sinalubong ko ang mga mata niya. Tila ba gustong-gusto niyang pilipitin ang leeg ko ng mga oras na ito.

"Hindi ko alam ang sinasabi mo," tanggi ko. 

"She said you slapped her!" mataas ang boses na saad nito. Pasigaw na iyon.

"And you believed her?" Hindi makapaniwala at the same time ay nasasaktang tanong ko. Ang bilis niya akong akusahan sa isang bagay na hindi ko naman ginawa. Hindi man lang niya ako tinanong kung totoo ba iyon. "Kung sasaktan ko siya, hindi lang sampal ang gagawin ko. Lulumpuhin ko siya," matigas na sagot ko sa kaniya.

Umigting ang panga niya sa sinabi ko. Mas lalong naningkit ang mga mata niya.

"Don't you dare, Luna. Binabalaan kita, lubayan mo na kami. Lubayan mo na ako. Huwag na huwag ka nang pupunta sa Luntian. Dahil kahit anong gawin mo, hindi kita gusto. Ano man ang namagitan sa ating dalawa, kalimutan mo na iyon. Hindi ako magpapakasal sa iyo," may riing saad niya at mabilis na tumalikod.

Napanganga na lang ako bago marahas na sumandal sa sandalan ng upuan ko. Gaano ba niya kamahal si Candice para maging uto-uto?

Mariin kong pinaglapat ang mga ngipin at labi ko ko.

Hindi ako papayag na hindi ako ang pakasalan niya. Sisiguraduhin kong mailalayo ko siya sa two-faced bitch na iyon.

Wala akong pakialam sa magiging galit niya pero balang-araw maiintindihan din niya kung bakit ko ito ginagawa.