Share

Episode 4

last update Last Updated: 2025-01-09 20:47:53

EPISODE 04

“น่ารัก...แล้วจะรักไหม?” แต่แล้วกลับแปลกไปจากทุกครั้ง พี่เคนกลับตั้งคำถามจากคำพูดของฉันอย่างไม่มีเหตุผล

“รักสิค่ะ แพรรักพี่เคนที่สุดในโลกเลย”

แต่ฉันก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจกับมันมากนัก ในขณะที่บอกประโยคนี้ฉันก็กอดพี่เคนไปด้วยอย่างเคยชิน แต่แล้วพี่เคนก็ทำให้ฉันแปลกใจอีกครั้ง โดยการพูดกับฉันในประโยคต่อมาว่า...

“ถ้ารัก...ห้ามทิ้งพี่ไปไหนนะครับ”

อะไรของเขากันนะพี่ชายคนนี้นี่ เดี๋ยวนี้หัดเรียกร้องความสนใจเหรอ...ยอมก็ได้ เห็นว่าเป็นพี่เคนของหนูแพรหรอกนะ ไม่งั้นอย่าหวังเลยว่าจะยอมตอบให้ง่ายๆน่ะ

“...แพรจะอยู่กับพี่เคนจนกว่าความตายจะแยกเราจากกันเลยค่ะ” บอกเพียงเท่านั้นฉันก็กอดร่างสูงแน่นขึ้นไปอีก

“ครับ พี่เชื่อทุกคำที่หนูแพรบอกอยู่แล้ว”

ถึงจะแปลกใจหลายครั้ง แต่ก็เป็นอีกครั้งที่ฉันเลือกที่จะปล่อยผ่านไป และคลายอ้อมกอดเพื่อให้พี่เคนได้เตรียมข้าวกล่องให้เสร็จ แล้วหลังจากนี้ฉันก็จะให้พี่เคนไปส่งฉันที่โรงเรียน

หลังจากที่พี่เคนทำข้าวกล่องของฉันและของเขาเสร็จแล้ว พี่เคนก็เดินลงจากรถมาส่งฉัน ที่หน้าโรงเรียนนานาชาติแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ที่นี้ถึงจะไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากนัก แต่ก็มีเด็กนักเรียนต่างชาติเป็นพันๆที่มาเรียนโรงเรียนนี้ โดยส่วนมาจะเป็น ‘เด็กทุนแลกเปลี่ยน’ มากกว่า ...ลืมบอกไปฉันกับพี่เคนเรียนกันละที่น่ะ

“วันนี้พี่เคนเลิกเรียนเร็วหรือเปล่าค่ะ”

ฉันถามคนตัวสูงที่เดินมาส่งฉันอย่างเงียบๆ เป็นแบบนี้ทุกครั้งเวลาที่พี่เคนออกมาอยู่นอกบ้านทีไร จะสวมบท ‘คนพูดน้อย’ ทุกทีเลยจนฉันต้องเป็นฝ่ายชวนคุยอยู่ตลอดเลย และครั้งนี้ก็เช่นกัน

“ก็สี่โมงเหมือนเดิม หนูแพรมีไรหรือเปล่า”

“...เอ่อ วันนี้แพรอยากไปกินไอติมกับเพื่อนน่ะค่ะ พี่เคนให้แพรไปนะ” ฉันบอกออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ เพราะนี่เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่ฉันตัดสินใจขอพี่เคนอยู่กับเพื่อน และคำขอนั้นก็ทำให้การก้าวเดินของเขาหยุดลงทันทีที่ฉันพูดจบ

“แต่ แต่ถ้าพี่เคนไม่อนุญาตก็ไม่เป็นไรนะค่ะ” ฉันทำหน้าเศร้า

“...บอกแด๊ดกับมัมหรือยังล่ะ?” แต่คำพูดที่หลุดออกมาจากริมฝีปากหยักลึกของพี่เคน ก็ทำให้ฉันยิ้มออกมาอย่างดีใจ ถึงแม้จะใช้เวลาในการพูดนานไปหน่อย แต่นั่นก็หมายความว่าพี่เคนอนุญาตแล้ว

“บอกแล้วค่ะ”

“จะให้พี่มารับมั้ย?” นอกจากจะให้ไปยังมีความเป็นห่วงน้องสาวอย่างฉันอีกวุ้ย พี่ชายใครหวาน่ารักจัง

“ไม่ต้องค่ะ เดี๋ยวแพรให้เพื่อนที่โรงเรียนไปส่ง พี่เคนกลับไปเตรียมอาหารเย็นไว้รอก็พอค่ะ” ฉันบอกก่อนจะเอื้อมือไปฉวยเอากล่องข้าวและกระเป๋าที่พี่เคนถือให้ ก่อนจะบอกลาเขาด้วยการไหว้แบบไทยเหมือนทุกครั้ง

“เดี๋ยวก่อนหนูแพร!” แต่เสียงเรียบๆของเขาก็ทำการกก้าวเดินเข้าโรงเรียนหยุดชะงัก ก่อนจะหันกลับไปมองเขาด้วยความสงสัย ก่อนจะถามพี่เคนไปคำหนึ่งว่า ‘คะ?’

“ลืมอะไรไปหรือเปล่าครับ?”

พูดจบพี่เคนก็ใช้นิ้วชี้เรียวยาวของเขาตีไปที่ริมฝีปากของตัวเองสองสามที และนั้นทำให้ฉันยิ้มออกมาอย่างเก้อๆ แต่ก็ยอมเดินกลับไปหาเขาก่อนจะเขย่งปลายเท้าขึ้นจุ๊บไปที่ริมฝีปากพี่เคน และนี้ก็คือกิจวัตรประจำวันที่เธอต้องทำทุกครั้งก่อนเข้าโรงเรียน ฉันเคยถามพี่เคนนะว่าทำไปทำไม ทำแล้วได้อะไรหรือทำไปแล้วที่เคนไม่อายคนอื่นที่มองบ้างหรือ พี่เคนกลับตอบกลับมาหน้าตาเฉยว่า...

‘การแสดงความรักให้กันไม่จำเป็นต้องอายครับ’ เป็นประโยคที่ไม่สั้นและก็ไม่ยาวจนเกินไป รวมๆแล้วความหมายดีดีนะ

“แพรไปแล้วนะค่ะ อ่อ เย็นนี่แพรอยากกินข้าวผัดฝากพี่เคนทำให้แพรด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ” ฉันไม่รอให้พี่เคนแย้งอะไรทั้งนั้น ก่อนจะชิงบอกขอบคุณและวิ่งหนีเข้าโรงเรียนในที่สุด ถึงไม่ได้หันกลับไปมองคนตัวสูง แต่เชื่อว่าตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลาแบบลูกครึ่งกำลังฉายแววระอา ก่อนจะพึมพำส่งเธอว่า ‘เด็กคนนี้นี่’ เหมือนทุกครั้ง...

อยู่ที่โรงเรียนนี้ฉันมีเพื่อนอยู่หลายกลุ่ม แต่แบบที่สนิทกันจนพูดเรื่องในชีวิตประจำวันได้ ก็คงจะมีแค่กลุ่มเดียว โดยสมาชิกในกลุ่มจะมีทั้งหมดห้าคน หญิงสี่ชายหนึ่งที่บอกมาคือรวมฉันเข้าไปในกลุ่มแล้วนะ งั้นฉันจะเล่าถึงสมาชิกเพื่อนในกลุ่มกันก่อนแล้วกันนะ อย่างที่บอกไปว่าโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนนานาชาติ มันก็ย่อมมีเพื่อนที่เป็นต่างชาติอยู่แล้ว จริงมั้ย มาเริ่มจากสมาชิกคนแรกกันก่อนเลยดีกว่า

เพื่อนคนแรกที่ฉันอยากแนะนำเลยก็คือ ‘ไรอัน หวัง’ มีชื่อจีนจริงๆว่า ‘หวังเก่อจิ้ง’ เขาเป็นเพื่อนผู้ชายคนแรกที่เข้ามาทักฉันตอนที่ฉันเข้ามาเรียนใหม่ๆ เป็นผู้ชายที่เหมือนจะพูดมากไปนิด แต่รวมๆแล้วเป็นคนที่น่ารักคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ ชอบหาเรื่องตลกๆมาให้เพื่อนในกลุ่มเราฟังอยู่เสมอ

คนที่สองที่ฉันอยากแนะนำก็คือ ‘ทานากะ ยูโกะ’ เป็นเพื่อนผู้หญิงชาวญี่ปุ่นหน้าตาน่ารัก รวมไปถึงนิสัยดีมากๆ เวลามีของกินหรือว่าของเล่นอะไรก็แล้วแต่ เธอมักจะนำมาแบ่งเพื่อนในกลุ่มเสมอ

เพื่อนคนที่สามเธอคนนี้มีน่าตาสวยมากถ้าเรียนจบเธอสามารถไปเป็น ‘ดาราฮอลลีวูล’ เธอเป็นคนอังกฤษที่อยากจะเรียนในญี่ปุ่น มีชื่อว่า ‘คริสติน่า บลาวน์’ มีชื่อเล่นว่า ‘คริส’ เพื่อนในกลุ่มบอกว่าชื่อนี้เหมือนผู้ชายไป เลยเปลี่ยนจากคริสสั้นๆเป็น ‘คิตตี้’ แทนถึงแม้เธอจะไม่ค่อยชอบชื่อนี้ แต่เธอก็ยอมให้เพื่อในกลุ่มได้ ทำไมเธอถึงไม่ชอบน่ะหรอ อาจเป็นเพราะเธอ ‘ชอบผู้หญิง’ ด้วยกัน และมีนิสัยห้าวหาญขัดกับภาพลักษณ์ที่สวยราวกับนางพญาก็เป็นได้

และเพื่อนคนสุดท้ายที่ฉันอยากจะแนะนำเลยก็คือ ‘ซันญ่า ข่าน’ เธอเป็นลูกครึ่งลาว-อินเดีย เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าตาถือว่าสวยใช้ได้คนหนึ่ง เธอมีดวงตาคมโตเหมือนคนอินเดีย นัยน์ตาลึกน่าหลงใหล แต่มีหน้าตา สีผิวที่ขาวละเอียดเหมือนคนลาว ที่ฉันเคยเจอตอนสมัยที่ยังอยู่เมืองไทย เพื่อนคนนี้มีนิสัยพูดน้อย แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่พูดเลย เอาเป็นเธอมีนิสัยนิ่งๆ แต่เวลาทำงานในตอนที่เซนเซย์สั่งนะ เธอคือ ‘เด็กเรียน’ ของจริง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Thank you for Love บทรัก   Special 5 : เจนนิเฟอร์ ฟอกซ์ The end.

    《Full》-ตอนพิเศษ-🎉นางร้ายแสนสวยกับผู้ชายหน้าหนวด🎉ภายในงานเลี้ยงแต่งงานของแพรพรรณและยามาดะ เคนนั้นมีเหล่าผู้ใหญ่และคนดังในวงการมากมายได้มาร่วมแสดงความยินดีกับทั้งสองคน และหนึ่งในนั้นก็ร่วมไปถึงเพื่อนสนิททั้งในและนอกวงการอย่าง 'เจนนิเฟอร์ ฟอกซ์' ด้วยร่างบอบบางแต่สูงเพียวในชุดเดรสเปิดไหล่สีแดงสดกำลังเดินทอดน่องลงบนรองเท้าส้นสูงมากกว่าสามนิ้วด้วยท่าทางมั่นใจสายตากลมโตสีน้ำตาลกวาดมองไปทั่วงานอย่างหงุดหงิด เพราะตอนนี้เธอกำลังใช้สายตามองหาเพื่อนชายหัวใจหญิงอย่างตั้งอกตั้งใจ แต่เพราะในงานนี้มีผู้คนมากกว่าร้อยชีวิตกำลังเดินขวั่กไขว่ไปมาจนน่าเวียนหัว จึงทำให้เธอรู้สึกเวียนหัวขึ้นมานิดๆ...แล้วอีกอย่างในงานตอนนี้นั้นก็จัดขึ้นในเวลากลางคืน โดยจัดขึ้นที่โรงแรมในเครือ KM Group โรงแรมที่สามีเพื่อนสนิทของเธอมีหุ้นส่วนอยู่ด้วย"โอ๊ย! อีนังยอดชายด์อยู่ไหน...บอกว่าให้รออยู่ที่ซุ้มอาหาร มั่วแต่ไปแรดหาผัวคนที่ร้อยอยู่นั่นแหละ!"เจนนิเฟอร์เอ่ยออกมาด้วยความหงุดหงิดและงุนง่านในเวลาเดียวกัน เพราะก่อนหน้านี้สิบนาทีเธอเพิ่งจะเดินทางมาถึงงาน เนื่องจากทำงานเพิ่งเสร็จและอีกอย่างเมื่อเช้าในพิธีหมั้นของเพื่อนส

  • Thank you for Love บทรัก   Special 4 : เกศชมพู หงษ์ดิเรก

    《Full》ตอนพิเศษนายสามีเย็นชากับคุณภรรยาแสนห้าว!เวลา 21.28 น.ตึก! ตึก! ตึก...เกศชมพูในชุดเดรสเกาะอกสีหวานกำลังเดินตามแรงจูงของสามี เท้าเล็กในรองเท้าส้นสูงสามนิ้วก้าวตามคนตัวสูงข้างหน้า ใบหน้าสวยตอนนี้ฉายแววหงุดหงิดออกมาอย่างเห็นได้ชัด เพราะก่อนหน้านี้คนที่เดินอยู่ข้างหน้าเธอนั้นได้รับโทรศัพท์จากลูกน้องที่ต่างประเทศ เขาเดินออกไปคุยแค่ไม่ถึงห้านาทีก็เดินกลับมาด้วยใบหน้าเคร่งขรึมก่อนจะมาลากเธออกจางานแต่งเพื่อนสนิทในเวลาต่อมา...ใช่! ตอนนี้เธออยู่ในงานแต่งของเพื่อนสนิทอย่าง ‘แพรพรรณ’ สาวน้อยที่มีบุคลิกราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบและคุณหนู ตอนนี้เธอได้สะละโสดเป็นคนที่สองในกลุ่มเพื่อนที่เธอสนิทมากที่สุด โดยเจ้าบ่าวในงานก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือ ‘พี่ชายบุญธรรม’ ของแพรพรรณเกศชมพูเคยแอบคิดเล่นว่าสองคนนี่ต้องมีซัมติงกันอย่างแน่นอน แต่แล้วความคิดเล่นๆนั้นของเธอกลับเป็นความจริงขึ้นมาซะอย่างงั้น แต่ช่างเรื่องสองคนนั้นก่อน ตอนนี้เธอต้องการคุยกับคุณสามีเธอที่เอาแต่ลากเธออกจากงาน และตั้งแต่ลากเธออกมาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย จนตอนนี้เธอชักหงุดหงิดในความเงียบขรึมของเขาซะแล้วสิ-Kedchompoo’s talk-

  • Thank you for Love บทรัก   Special 3

    《Full》Special 3❤ KEN × PAEPUN ❤-Ken's talk-จุ๊บ!"อื้อ~" เสียงของคนตัวเล็กในอ้อมกอดร้องออกมาด้วยความขัดใจ เมื่อผมแกล้งจุ๊บริมฝีปากบางเล่น ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงกว่าๆแล้ว เพราะเมื่อคืนกว่าผมและคนในอ้อมกอดจะได้นอนก็ล่วงเลยมาเกือบเช้า...ก็ช่วยไม่ได้นี่เนอะ เมียผมออกจะน่ากินขนาดนี้ ให้กินทั้งวันก็ยังไหวเลย เมื่อคิดได้แบบนั้นผมจึงก้มลงไปหอมแก้มเนียนเพื่อก่อกวนเวลานอนของเล่นอีกครั้งเฮ้อ! ยิ่งอยู่ใกล้ร่างบางผมรู้สึกว่าผมก็ยิ่งหลงเธอ เมื่อก่อนจำได้ว่าไม่ได้เป็นถึงขนาดนี้นะ แต่พอได้แต่งงานอยู่ด้วยกันแค่นั้นแหละ...รู้เรื่องเลยครับ!อาการคนติดเมียขาดไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว เป็นยังไงเมื่อก่อนไม่เคยสนใจ ออกจะคิดว่ามันความโอเวอร์ ไม่มีใครเป็นอะไรขนาดนั้นหรอกแต่พอผมได้สัมผัสมัน...อื้ม! ไม่มีคำว่า 'โอเวอร์' ไปสำหรับคนรักเมียหลงเมีย พูดไปอาจะยังไม่ค่อยเข้าถึงความรู้สึกที่ผมสื่อออกมา...งั้นผมจะบอกอาการของผมว่ามันหนักขั้นไหน ที่จริงผมว่ามันก็ไม่ค่อยหนักมากเท่าไหร่ นั้นคือความคิดในตอนแรก...วันหนึ่งผมต้องได้เห็นหน้าเมียไม่ต่ำกว่าสามครั้ง ต้องได้กอด ได้หอมและได้จูบเธอทุกครั้งที่ออกจากบ้าน พอตกเย็น

  • Thank you for Love บทรัก   Special 2

    《Full》Special 2❤ KEN × PAEPUN ❤หลังจากที่ฉันแต่งงานกับพี่เคนตอนนี้ก็ผ่านมาแล้วหลายเดือน พี่เคนดีกับฉันมาก เขาดูแลใส่ใจฉันดีทุกอย่าง ถึงแม้บางวันเขาจะต้องออกไปทำงาน แต่พอเขากลับมาบ้านทุกครั้ง ก็จะเห็นฉันทำอาหารไว้รอเขา...ซึ่งหลังจากที่ฉันแต่งงานฉันก็เริ่มเรียนทำอาหารแบบจริงจัง ซึ่งผลลัพธ์ที่ออกมามันก็โอเคนะ ถึงรสชาติจะได้อร่อยเหมือนร้านอาหารดังๆ แต่มันก็ทานได้แล้วไม่เป็นอะไร แฮร่ๆตอนนี้ฉันมาพักผ่อนที่ประเทศบ้านเกิดพี่เคน พูดง่ายๆก็คือตอนนี้ฉันอยู่ที่ญี่ปุ่น เพราะอยากมีเวลาอยู่กับพี่เคนบ้างเพราะตอนนี้ฉันก็ยังมีอาชีพเป็นนักแสดงเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือฉันไม่ค่อยรับงานละครแล้ว รับแต่พวกโฆษณาเหตุผลที่ฉันไม่ได้รับงานละครนั้น ก็ไม่ใช่อะไรหรอก...พี่เคนเขาไม่ค่อยชอบเท่าไหร่น่ะ ก็อยากรู้ๆกันว่าเขานั้นไม่อยากให้ฉันเป็นนักแสดงแต่แต่แรกอยู่แล้ว ...แต่เป็นฉันเองที่ดื้อดึงอยากจะเป็นให้ได้"...วันนี้คุณจะทำอาหารไทยหรือค่ะ?" เสียงคนในชุดเมดที่กำลังช่วยฉันหั่นผักอยู่เอ่ยขึ้นมา ซึ่งมันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่เราจะคุยและถามเกี่ยวกับอาหาร"ใช่! เมื่อวานพี่เคนบอกว่าอยากกินอาหารไทย แล้วอีก

  • Thank you for Love บทรัก   Special 1

    Special 1 ❤ KEN × PAEPUN ❤ เวลา 19.46 น. ณ. โรงแรม KM Group กึก! เสียงรองเท้าหนังมันปราบกระทบพื้นคอนกรีดจนเกิดเสียง ร่างสูงในชุดสูทสากลยืนข้างรถหรูราคาแพง ก่อนจะหันกลับไปเรียกหาคนในรถที่นั่งเคียงข้างกันด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "หนูอีฟ..." 'อำพล' มองไปข้างในรถหรูนั้น นัยน์ตาคมไหววูบทุกครั้งที่มองใบหน้าหวานของคนที่อยู่ในรถ ยิ่งมองผู้หญิงคนนี้เขาก็รู้สึกว่าเธอก็ยิ่งสวย สวยไปหมด... ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา รูปร่างหรือแม้แต่จิตใจของเธอ "...คะ?" เสียงหวานของ 'อันนา' ขานรับอย่างไม่ค่อยเข้าใจ ว่าเขาเรียกเธอทำไมก่อนที่ในเวลาต่อมา เธอจะก้าวลงจากรถโดยมีมือเรียวของเขาช่วยจับเอาไว้ "ไปกันเถอะ ป่านนี้คู่บ่าวสาวคงมารอต้อนรับแล้ว" อำพลพูดหลังจากปิดประตูรถ และหลังจากนั้นเขาก็จับมือเรียวเล็กของคนข้างกายมาคล้องแขน ก่อนทั้งสองจะพากันเดินเข้าไปในงาน หลังจากที่ประตูลิฟต์เปิดออกมายังชั้นห้องบอลลูนขนาดใหญ่ ที่ตอนนี้มีผู้คนต่างเดินไปมากันอย่างครึกครื้น ทุกคนต่างแต่งกายด้วยความสุภาพและเป็นทางการกันหมด ผู้หญิงต่างแต่งชุดราตรีหรือไม่ก็ชุดเดรสสีหวานกันเสียส่วนใหญ่ ส่วนชุดของผู้ชายนั้นเป็นชุดสูทสากลแทบ

  • Thank you for Love บทรัก   Episode 81 End.

    Episode 81 End.หลังจากที่ฉันฟังคำพูดนั้นที่หลุดออกมาจากปากพี่เคนนั้น ฉันก็ได้แต่ยืนขมวดคิ้วด้วยสีหน้างุนงงเล็กน้อย ฉันเข้าใจในสิ่งที่เขาเอ่ยออกมานะ แต่ฉันกลับไปกล้าคิดไปเองนะสิ!"พี่เคนหมายความไงค่ะ?" ฉันถามเข้าออกไปตรงๆ ก่อนจะสบตากับเขาเพื่อรอคำตอบ แต่หลังจากที่ฉันถามเขาออกไปไม่นาน ฉันก็ต้องชะงักและตกใจเมื่อเห็นกระทำของเขาที่แสดงออกมาอย่างชัดเจน"...แต่งงานกับพี่นะหนูแพร"พี่เคนเอ่ยในพูดประโยคนี้ หลังจากคุกเข่าขอฉันแต่งงาน และการกระทำเขาในตอนนี้นั้นก็ทำเอาสาวๆและใครหลายคนแอบกรีดและคุยกันเสียงกับภาพตรงที่เขาแสดงออกมา ก่อนที่ฉันจะหันไปมองทางด้านหลังจากได้ยินเสียงบทสนนาที่ดังมาแว่วๆ"เอ้ย! ฉันว่าผู้ชายคนนี้หน้าคุ้นๆนะ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน...""อ้าวแกกกก! จะไม่คุ้นได้ไงก็เนี่ยมันพี่ชายบุญธรรมของแพรพรรณเลยนะ!""...เฮ้ย! ถ้าคนนี้พี่ชายบุญธรรมแพรพรรณแล้วผู้หญิงคนนี้ใครล่ะ แต่ท่าทางคุ้นๆเหมือนแพรพรรณนางเอกดังเลย ใช่ป่ะแก..."เสียงผู้คนยังดังไม่หยุด จนฉันต้องละสายตาจากคนพวกนั้นและหันมาโฟกัสที่คนร่างสูงตรงหน้าที่กำลังนั่งคุกเข่ามองมายังฉัน"..." ฉันมองสบตากับพี่เคนผ่านแว่นตาดำนิ่งๆ ในใจ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status