MasukPagpatak ng 6:30 PM, handa na ang lahat para sa proposal ni Aaron. Ang sabi ni Kelly, ang road manager ni Kristine, isang guesting lang daw sa isang noontime show ang nasa schedule ng girlfriend niya ngayon. So he immediately asked Kristine for a date at 7 p.m. He was more than relieved when she agreed. Sinabihan niya ito na ipapasundo sa driver nila. Umoo din ito. A week prior, naitawag na niya ang plano niya kay Tito Gilbert, ang Daddy ni Kristine. Tito Gilbert was more than happy to hear the news and he promised his presence tonight.
And so here he was, in the middle of the restaurant-- under the sea of fairy lights hanging from the ceiling and rose petals scattered generously on the floor-- awaiting for his future bride with a bouquet of roses in his hands and a beautiful solitaire diamond ring in his pocket.
Ilang minuto pa, dumating na ang Mommy niya. Kasunod nito ang pamilya ng Tita Shannon niya, ang Uncle Clinton niya at mga pinsan niya at mga anak ng mga ito. Nagsabi na rin si Isabella na handa na ang crew nito. Ang kulang na lang si Kristine.
He anxiously checked his phone. There were no messages. He texted Kristine a while back, but she didn’t reply. Nag-text din siya kay Kelly pero wala rin itong reply. Tumawag na siya kay Tito Gilbert but he seemed to be busy that can’t answer his calls. And he found it weird.
Minutes passed and still no response from Kristine, her family or her manager. Pagpatak ng alas-siete, dumating ang driver nila. Without Kristine.
“E Sir, umalis daw po sabi ng mga katulong na naiwan sa townhouse niya. May dalang mga maleta,” ani Manong Roger, ang driver nila.
“Hindi sinabi kung saan pumunta?” kalmado niyang tanong, nanakuyom ang mga kamay.
“Hindi raw po Sir e. Basta aalis daw po, hindi sigurado kung hanggang kailan.”
He huffed, anger starting to rise from his chest. Mabilis niyang kinuha ang cellphone niya at idinial ang number ni Kristine. His calls didn’t push through. Sinunod niya ang number ni Kelly, ganoon din. Diretso na niyang tinawagan si Mrs. Cabral, ang mismong may-a*i ng talent agency na kinabibilangan ni Kristine.
“Aaron, napatawag ka?” bati ng nakatatandang babae nang sagutin ang tawag niya.
“I just want to know where Kristine is? She’s not answering her phone,” he said in a controlled tone.
“She’s at the airport right now waiting for her flight to the US. Nakapasa siya kasi sa initial audition for a role in Hollywood. The producers wanted to see her immediately for a final audition kaya sila bumiyahe agad ni Kelly ngayon. Hindi ba siya nagsabi sa ‘yo?” paliwanag ni Mrs. Cabral.
Humigpit ang pagkakahawak niya sa cellphone niya. He clenched his jaw to prevent him from cussing as anger started to course through him. Hindi na niya sinagot si Mrs. Cabral. Agad niyang pinutol ang tawag.
For a while, he stood there at the middle of the hall, unsure of what to do. Kristine stood him up. Hindi iyon ang unang beses na hindi natuloy ang mga plano niya para sa kanilang dalawa ni Kristine. Sanay naman siya na nakikisingit lang sa schedule nito. But of all the days she planned to stood him up, why tonight that he’s going to ask her to marry him? At ang lalong nakakagalit doon, ni hindi man lang nito sinabi sa kanya na bibiyahe ito papuntang Amerika!
“Dammit!” He cussed as he threw the bouquet of roses on the floor.
“S-son?” tawag ng Mommy niya sa likuran niya. Hindi siya sumagot. Masyado siyang galit para kausapin ang Mommy niya nang hindi nakasigaw.
“Oh my god, the bitch stood you up, isn’t she?” ani Shannon. Nilingon niya ang pinsan niya. Nakatutok ang mga nito sa cellphone nito. “The bitch is at the airport and flying to the US. She stood you up, Aaron!” histerikal na balita nito bago ipinakita sa kanya ang video ni Kristine na nasa airport at ini-interview ng local press.
He stormed out of the restaurant and went to his car. Kahit na anong tawag ng Mommy niya at mga kamang-anak niya hindi siya nagpapigil sa pag-alis. He was seething in anger. How could Kristine just leave him in the dark just like that? He made him looked like a fckin fool!
Sa buong tatlong taon na relasyon nila ni Kristine, siya ang laging nag-aadjust para dito. Dahil naiintindihan niya ito, she’s just 26 and full of dreams. Kristine wanted fame and all the glitz and glamour that goes along with it. And he wanted her to achieve just that. He wanted her to have everything good and beautiful in this life. Heck! He’d even give her the world she only need to ask him and he’d fckin give it to her.
And then this. One call just to tell him that she can’t make it, hindi pa nito magawa? What does she think of him, a lost puppy who’d just follow her wherever she goes?
“Bullshit!” he hissed as he drove away from the restaurant.
He drove around the city for a few minutes just to clear his head before he drove to his penthouse at SSL. Pagtuntong niya sa penthouse niya, agad siyang nag-text sa Mommy niya na nakauwi na siya sa bahay at na wala na itong dapat ipag-alala. Dumiretso siya sa bar at uminom ng beer. He wanted to knock himself to sleep tonight.
Pakiramdam niya kasi pinaglalaruan na naman siya ng tadhana. He was okay with the sudden death of his father messing up his career path for a while. But he can’t allow fate to mess up even with his relationship! Kristine is supposed to be the one because they’ve met at the right time. Why is she the one messing up all of his plan?
Tumungga siya mula sa pangatlo niyang bote ng beer at hinugot ang cellphone niya mula sa bulsa niya. He looked at Kristine's photo on his wallpaper. He took that a couple of months ago when she was having a photoshoot. He was supposed to take her to Amanpulo for a weekend getaway, but her work called and took her away from him again. But since he wanted to be with her, sinamahan na lang niya ito sa trabaho. He can still remember all the hateful looks the people in the production were giving him when he was waiting for Kristine to finish her work. It was as if he’s not welcome there—in their world. But when he told Kristine about it, sinabi lang nito na masyado siyang sensitive dahil mababait naman daw ang mga katrabaho nito.
A wave of hurt rose from his chest.
“What's wrong with you?” naghihinanakit na tanong niya sa picture ni Kristine.
Maya-maya pa, tumunog ang cellphone niya. Nag-flash sa LCD ang pangalan ng girlfriend niya. She was calling him. He pushed the reject button before downing the bottle of beer on his hands. Nang tumunog ulit ang cellphone niya, kumuha na siya ng premium drink sa bar at uminom doon straight from the bottle. But the damn phone just won’t stop ringing. What would she say to him anyway after making a fool out of him? Nakakapangalahati na siya sa premium drink nang bumigat ang pakiramdam niya. He was beginning to feel light-headed.
Good, he thought. He knew blessed sleep will come sooner than he expected. Kaya lang, tumunog ulit ang cellphone. Sa inis niya, pinulot niya iyon at binato sa pader. It crashed on the floor, broken. Kasabay niyon ang pagdilim ng paligid at pag-switch on ng emergency light sa ‘di kalayuan.
He took off a few buttons from his polo nang tuluyan niyang maramdaman ang init.
Maya-maya pa, sinubukan niyang tumayo mula sa bar. Only for him to stumble on his carpeted living room. He is fckin wasted. A very first in his entire lifetime.
He laughed at himself and closed his eyes—planning to sleep. Maya-maya pa nakaramdaman siya nang malambot na kamay na humahaplos sa kanyang pisngi. Akala niya guni-guni lang niya. Kaya lang naulit ulit ang masuyong paghaplos sa pisngi niya. He forced his heavy lids to open. He saw a vague form of a woman looking down on him. He caught the woman’s hand touching his face. He heard her gasp.
“What are you… doing here?” he asked in a slurry voice.
“S-Sir…” she called in a sweet comforting voice. He caught a whiff of her scent and he found it so fcking pleasant he wanted to have more.
He pulled her closer to him only for her to crash directly on his lips. She was soft, warm and inviting. And his body’s reaction was instant. He kissed her and touched her. And she willingly surrendered to his need. That night, he owned that stranger woman over and over until he could finally sleep.
Pasado alas sais na nang gabi subalit nasa opisina pa rin si Hazel. Hinihintay ng dalaga ang pagbabalik ni Caleb . Malinaw ang instruction ng boss sa kanya, hihintayin niya ang pagbabalik nito roon.Kaya naman habang naghihintay, patuloy na inabala ng dalaga ang sarili sa mga pending pa niyang trabaho na para sana sa susunod na araw. Maya-maya pa, tumunog ang cellphone ni Hazel.Nang tignan niya, naka-flash sa screen ang pangalan ni Caitlyn.“Hello, Cait,” ani Hazel nang sagutin ang tawag.“Girl, hindi ka pa ba uuwi? Birthday ni Karmi ngayon, nag-ayang kumain sa labas,” balita ng kaibigan sa kabilang linya.Sandaling tumikwas ang nguso ni Hazel, marahang nagbuga ng hininga. “OT ako ngayon e. Marami pa akong tinatapos tapos hinihintay ko rin si Sir Caleb na bumalik dito sa office.”“Gano’n ba? Sayang naman. Minsan lang mag-aya si Karmi. Pero kung uuwi ka na within thirthy minutes, sunod ka na lang sa amin ha?. Sa mall lang naman kami kakain. Tawagan mo na lang ako mamaya kung makakahab
Kanina pa nakaupo sa loob ng sasakyan sina Caleb at Hazel subalit hindi magawang paandarin ng binata ang sasakyan. Kung si Hazel ang tatanungin, tila malaki ang naging epekto ng muling pagkikita nina Caleb at ni Alliyah kasama na ang pamilya ng babae.Matapos kasi ang mabilis na kumustahan ng mga ito kanina, halos hindi na rin nakakain ng tanghalian ang boss. Ni hindi nito naubos ang in-order nitong pagkain. Tila ito nawalan ng gana gayong kanina nang dumating sila sa kainan, excited pa ito at nasa good mood.Alam ng dalaga, ramdam niya, dahil kay Alliyah kaya biglang nagkagano’n si Caleb. Kaya lang, nag-aalangan siyang magtanong. Alam niyang wala siyang karapatang magtanong nang kahit na ano kay Caleb. Wala siya sa posisyon. Kaya naman mas pinili na lang ni Hazel ang manahimik… habang kasama ng boss.Tinapunan ng tingin ni Hazel si Caleb na noon ay nasa driver’s seat, nakatinign sa direksyon ng university kung saan pumasok sina Alliyah at ang mag-ama nito. Bumigat ang dibdib ng dalag
“’Yan lang ang lunch mo?” ani Caleb kay Hazel, bumaba ang tingin sa hawak ng dalaga na isang stick ng banana cue at plastic bottle ng softdrinks.Kumurap si Hazel, biglang nataranta. Hindi naman kasi siya ang madalas kausap ni Caleb tuwing nasa opisina sila. Kay Ms. Viola ito madalas mag-utos at ipinapasa lang sa kanya ng matandang sekretarya ang utos ng binata. Higit lalo, hindi pa sila ulit nagkakausap ni Caleb sa labas ng trabaho mula nang pabalikin siya nito. Ngayon pa lang.“A-ano kasi e… m-may ano e…”“I’m hungry. Wanna go lunch with me?” biglang alok ng binata.Lunch? Silang dalawa lang?Sandaling nagpalinga-linga si Hazel sa kanilang paligid. Nag-aalala ang dalaga na baka may makakita sa kanilang dalawa ng boss habang inaaya siya nito ng lunch. Hindi niya binibigyang malisya ang pag-aaya nito para kumain ng pananghalian. Kaya lang, natatakot siya na baka may makarinig na kung sino mula sa opisina nila ng sinasabi ni Caleb, maging tampulan din ito ng chismis… gaya niya.“It’s j
“Hazel? Gabi na a. Bakit nandito ka pa sa labas?” pukaw ni Sis. Clara sa dalaga na noon ay nakaupo sa hagdan na papasok sa bahay-ampunan.Matapos mapatulog ang anak ay doon dumiretso ang dalaga. Gusto niyang muling mapag-isa. Mag-isip at kung maari, humiling sa mga bituin ng magandang kapalaran sa kanyang pagbabalik-trabaho sa Maynila.Nilingon ni Hazel si Sis. Clara, ngumiti sa madreng tumayong nanay niya sa nakalipas na tatlong taon. “Nagpapahangin lang po ako,” nakangiting sagot ng dalaga, muling ibinalik ang tingin sa langit na noon ay puno ng bituin.Maya-maya pa, naramdaman ng dalaga ang pag-upo ni Sis. Clara sa kanyang tabi.“Kilala kita, hija. Alam kong nag-aalala ka na naman sa pagabalik mo sa trabaho. Mahirap magtrabaho nang malayo sa pamilya. At nauunawaan ko ‘yon,” anang madre, marahang tinapik ang balikat ni Hazel.Pilit na ngumiti ang dalaga. Honestly, halo-halo ang nararamdaman niya sa pagbabalik-trabaho niyang ‘yon. Hindi nawawala ang pag-aalala niya para sa anak dahil
Napakurap si Hazel, pilit na ikinalma ang sarili. Kasama ni Manang Vivi ang driver ng mga Sandejas na pumunta sa bahay-ampunan kanina upang sunduin siya ayon na rin sa hiling ni Madam Liza. Naging laman daw ng usap-usapan sa palengke ang nangyari sa matandang babae kaninang umaga. Kaya naman nang bumalik sa palengke ang driver ng matanda at ipinagtanong-tanong siya, si Manang Vivi ang nagprisintang sumama sa driver sa ampunan upang sunduin siya.Ayaw niya sana dahil ayaw niyang iwan si Riley kahit sandali lang. Kaya lang pinilit siya ng mga kasama sa ampunan.Habang nasa daan sila patungo bahay ng matandang babae, iba-ibang eksena na ang naglalaro sa isip niya. Dahil gaya rin ng chance encounter nila ng ina ni Caleb na si Samantha, pakiramdam ni Hazel ay tila pinaglalauran siya ng tadhana. Iwas siya nang iwas sa pamilya ni Caleb dahil sa takot niyang mabuko ng mga ito ang kanyang lihim. Subalit tila kahit anong gawin niya, pilit pinagsasanga ng tadhana ang landas niya at ng mag-anak n
Mabigat ang dibdib ni Caleb habang patungo ang binata sa Tagaytay upang puntahan ang abuela na itinawag sa kanya ng ina na biglang nawala kaninang umaga. He’s not worried about his Grandma though dahil nasa maayos naman na itong kalagayan. He was thinking more about Hazel—about how he let his anger get the better of him and…Her son is sick. Iyon ang rason kung bakit umalis ito sa trabaho nang biglaan dahil may family emergency ito. And he… he just fired her without knowing the real reason first.Napabuntong-hininga ang binata. Madalas siyang pagsabihan ng kanyang mga magulang na maging makatao, na maging mabuting boss sa kanyang mga empleyado. His parents instilled in him that though excellence should always be their brand of service at work, empathy and kindness must always come first because not all people are on the same boat. Some are fighting battles no one knows about. Some are clinging on their last ray of hope just to get through the day.Subalit nakalimutan niya ang lahat ng
Aaron was angrily pacing inside his house. That was the first time their mystery enemy had done something bold like that. At hindi niya alam kung matatagalan pa niya ang ganoong klaseng ayos ng buhay.“Have you checked the CCTVs?” tanong niya kay Dax na noon ay kasa
Lalong isiniksik ni Samatha ang sarili sa dibdib ni Aaron. Humigpit naman ang yakap nito sa kanya. It was barely 6 o’clock in the morning, subalit naroon na sila sa baybayin at hinihintay ang pagdating ng chopper na nirentahan ni Aaron pabalik sa Maynila.The view of the
Pasimple niyang pinanood ang paglayo ng sasakyan ni Aaron Sandejas at Sam Bautista. Ang ipinagtataka niya, may kasama ang mga itong batang babae. Sa ilang araw na hinahatid ng mga ito ang batang lalaki na taga-aplaya, noon lang niya nakita ang batang babae na kasama ng mga ito.
“Daddy, please do my hair like Mommy does,” ungot ni Charlie kay Aaron habang pinupuno nito ng buhangin ang kulay yellow na toy pail nito. Natatawang tumingin si Sam kay Aaron. The leaves of the coconut tree from above them was casting a soft shadow on his handsome face. They







