Chapter 2

Nina POV

"You can go now, Nina. You already hired kaya bahala na si Cora sa'yo at magsabi sa dapat mong gawin dito sa bahay," ngiti ng matanda sa akin.

Nagliwanag ang mukha ko sa sinabi nito. Gusto kong mag-ingay, kaya lang baka ayawan ako ng bata.

"Maraming salamat po, Sir. I'm going to mute minsan baby Vivi, para hindi ka magdeaf," ngiti ko na sabi sa bata. Tumango lang ito.

Paglabas ko ng library, naalala ko agad ang sinabi ni Manang Cora. Nakahinga ako ng mabuti nang tama ang pinasukan ko.

Pero kamalas ko dahil nakabunggo ako ng pader. Na-out balance ako, mabuti na lang naagapan ako ng matigas na pader. Hindi ako natumba sa matigas na sahig.

"Tsk! Tatanga-tanga sa dinaraanan ko. Hindi ka lang madaldal, bulag at tanga ka pa!" sikmat ng lalaki.

Napatingala ako at si Gardo iyon. Sinamaan niya ako ng tingin bago niya ako binitawan. Tumalikod na ito at iniwan ako.

"Bwesit kang lalaki ka!" gigil kong inis. Inambaan ko siya ng suntok. Sa isip ko, pinagtatadyak at sinipa ko na ang lalaking ito.

Nagpapadyak akong nagtungo sa p***o na tinuro ni Manang Cora kanina. Kinalma ko na muna ang sarili bago ko pinihit ang seradura ng p***o.

Kusina ang bumungad sa akin. May ilang mga katulong akong nakita, busy sa kani-kanilang trabaho.

Bumati ako sa kanila, kahit nakakahiya pa makipag-usap, pero dahil likas akong madaldal, nakipagkilala ako sa kanila.

"Manang Cora, hello po! Tapos na po akong kinausap ni Don Sebastian. Sa next week na daw ako magsisimulang magtrabaho," pagbabalita ko.

"Mabuti naman kung gano'n dahil nagustuhan ka ng bata."

"Opo. Nagustuhan ko rin naman po ang bata, ang hindi ko lang po nagustuhan ay yung pag-English niya," mahinang sabi ko.

Biglang napatingin sa akin si Manang Cora.

"Ha? Bakit?"

"English po kasi. Kawawa naman ang dila at bunganga ko sa pagsasalita ng English. Baka po matigok ang boses ko," biro ko.

Mahinang natawa ang matanda. Nakahinga ako ng maayos dahil hindi naman pala ito masungit.

"Ikaw talaga. Masasanay ka rin sa alaga mo. Mamaya, English ka na rin magsalita. Ay aba, wag naman sana," tawa pa ng matanda.

Nakitawa na rin ako.

"Halika, ituturo ko kung saan ang magiging kwarto mo."

Tumalima naman ako agad nang maglakad na si Manang. Dumaan kami sa likod ng kusina. Namamangha talaga ako sa lawak at ganda ng bahay.

Kahit dito sa likod, ang ganda rin at kay ganda magtambay dito. Iba pala ang tirahan hindi sa loob ng mansion. May sarili ring bahay ang mga katulong dito.

"Manang, nga pala, yung mga gamit ko po, hindi ko pa nakuha sa sasakyan eh," sabi ko habang naglalakad patungong maid quarter, isang bungalow rin iyon at ang ganda rin at malawak.

"Pinakuha ko na kay Gardo, hindi pa naman kasi niya nakuha kanina," sagot ni Manang.

"Ang sungit ng lalaking iyon, makatanga sa akin, parang ikinagwapo niya. Para naman siyang macho dancer sa cheap na bar sa kanto," ngiwi ko pang sabi kay Manang Cora.

"Kapag narinig ka niya, pasaway ka," awat sa akin ni Manang. Tumawa lang ako ng malakas.

Napatigil lang ako nang makasalubong namin ang lalaking ito. Dito din kaya ang kwarto niya?

Umirap agad ako at hindi na pinansin pa. Pumasok agad ako sa kwarto kung saan pumasok si Manang Cora.

"Solo mo ang kwartong ito, hija. Yun kasi ang sabi ni Don Sebastian para daw mas makahinga ka ng maayos."

Tumango lang ako. Iginala ko ang kwarto ko. Puti ang pader at may isang katamtamang laki na kabinet sa gilid at isang bilog na mesa at isang upuan. May sarili rin akong banyo sa loob. Kaya nagustuhan ko ang kwartong ito.

"Okay na po ito sa akin, Manang. Maganda at saktong lawak lang. At solo ko pa ang kwarto, kaya salamat po."

"Oh siya, magpahinga ka na muna . Alam kong pagod ka sa biyahe. Tatawagan ka na lang namin kapag maghapunan na."

"Sige po, salamat Manang," tumango lang rin ito at lumabas na ng kwarto ko.

Nahiga na ako sa kama. "Wow, heaven ang feeling, ang lambot ng kama."

Banig lang kasi ang higaan namin sa probinsya, kaya pakiramdam ko napaka-ignorante ko.

Pagkagising ko ay naligo na ako agad. Pagkatapos, naisipan kong lumabas na para di naman nakakahiya sa mga kasamahan ko dito.

Paglingon ko sa hallway, nakita ko si Gardo na may kausap na isang bodyguard. Napatingin siya sa akin.

Nagkatitigan kami. Gusto kong maging mabait sa kanya para hindi ako mahirapan na pakisamahan siya.

Kaya nginitian ko siya. Pero hindi siya ngumiti pabalik sa akin. Sa halip, tinaasan lang niya ako ng isang kilay.

Ang sungit talaga ng lalaking ito. Pero hindi ko maikakaila na gwapo talaga ang lalaki. Mabalbas nga lang, pero bagay naman sa kanya.

Humakbang ako palapit sa gawi nila ng bodyguard.

"Gardo!" mukhang nagulat pa siya sa pagtawag ko sa pangalan niya.

"Hmm?"

"Sorry, Kuya Gardo pala dapat," kumunot ang noo niya sa sinabi ko. Pero hindi ko pinansin ang pagkunot-noo niya.

"Next week pa pala ako magsisimula. Bukas pupunta raw ang bata at ang Papa niya sa Amerika," anunsyo ko kahit hindi niya tinatanong.

Tumango lang siya. Parang walang balak kausapin ako. Ang cold naman niya.

"Okay," tipid pa na sagot nito na parang hindi ito interesado sa binalita ko.

"Wala ka nang sasabihin?" tanong ko.

"Wala. May kausap ako," pasupladong sagot niya sa akin.

"Ang boring mo talaga. Paano na lang kapag hinatid mo kami ng alaga ko? Mapapanis ang laway naming dalawa."

"Hindi naman kita pinilit kausapin ako tapos magrereklamo ka? Where's your brain?" inis na sabi nito sa akin.

Napanganga ako sa sinabi nito, sabay turo ko sa sentido ko. "Ito yung brain ko, nasa loob ng ulo ko. Maka-where's your brain ka, akala mo ikaw lang ang may brain," pabalang kong sagot.

Tumalikod na siya at naglakad palayo nang hindi man lang niya ako pinansin. Iniwan na rin niya ang kausap na bodyguard.

Tinitigan ko ang likod niya. Hindi ko na naman napigilan na tawagin siya.

"Gardo!"

Huminto siya sa paglalakad, pero hindi niya ako nilingon.

"May tanong ako sa'yo!"

Saka lang siya lumingon sa akin.

"Ano?" simangot niya.

Ngumiti naman ako sa kanya. Poker lang niya akong tiningnan.

"Masungit ka talaga." 'Masungit na macho dancer sa cheap na club,' dagdag ko sana, kaso baka magalit siya sa akin ng todo.

Umiling siya at nagpatuloy sa paglalakad. Hindi talaga ito makausap ng maayos, ang masungit na macho dancer.

Napangiti ako nang mai-imagine ko itong sumasayaw sa cheap na bar na naka-brief lang, hanggang sa natawa na lang ako ng malakas.

Ang pangit kasi, ang imagination ko ang laswa.

Mukhang magiging masaya ang trabaho ko rito.

May cute akong aalagaang bata, tapos napakagandang bahay. At may isang masungit na driver na siguradong ikakainis ko araw-araw.

'Good luck sa akin. Fighting self.'

Pagkatapos, nagsimula na akong maglakad patungong kusina para makatulong na rin ako sa kanila nang hindi nakakahiya.