Chapter 6

Chapter 6

Pagkagaling sa bahay ni Prof. Portia, hindi pa man nakakapagpahinga si Astrid ay tumunog na ang kanyang cellphone. Isang pamilyar na pangalan ang rumehistro sa screen—ang nanay ni Santi.

"Mom, may problema po ba?" bungad ni Astrid nang sagutin ang tawag.

"Nagtatanong ka pa!" bulyaw ni Lucilla sa kabilang linya.

Napangiwi si Astrid at agad na inilayo nang kaunti ang phone sa kanyang tenga. Ramdam niya ang init ng ulo ng biyenan kahit sa boses pa lang nito.

"Nabalitaan ko sa katulong na ilang araw ka na palang wala sa bahay!" patuloy na sigaw ng matanda. "Walang mag-aalaga kay Raica kaya kailangang isama ni Santi ang bata sa opisina!"

Hindi agad nakasagot si Astrid. Napahilot siya sa kanyang sintido habang nakikinig sa mga sumunod na sermon.

"Astrid, sapat na ngang hindi ka magkaanak, pero pati ba naman ang pag-aalaga sa batang nandiyan na ay hindi mo pa magawa?" asik ni Lucilla. "Deserve mo pa bang tawaging babae?!"

Sanay na si Astrid sa ganitong pangungutya. Limang taon niyang tiniis ang mga masasakit na salita ng biyenan para lang hindi na madagdagan ang isipin ni Santi. Pero ngayon, maging ang bata sa sinapupunan niya ay nawala na rin. Hanggang kailan ko ba kailangang lunukin ang lahat ng ito kung maghihiwalay na rin naman kami?

Huminga nang malalim si Astrid para pakalmahin ang sarili. "Hindi ko lang anak si Raica, Mom. Tatay siya ni Raica, kaya responsibilidad din ni Santi na alagaan ang sarili niyang anak," kalmadong sagot niya.

"At saka, napakaraming katulong sa bahay. Siguradong kayang-kaya nilang alagaan ang bata," dagdag pa ni Astrid habang pilit na pinapanatiling matatag ang boses. "Five years old na si Raica. Matagal ko nang nabanggit na dapat siyang i-enroll sa kindergarten. Kahit maayos ang private tutor niya, kailangan niya pa ring makisalamuha sa ibang bata para sa development niya."

Inayos ni Astrid ang pagkakahawak sa phone. "Pumayag na si Santi noon pa. Kausapin niyo na lang po siya kung ano ang plano niyo sa bata."

"Anong sabi mo?!" halos tumiling tanong ni Lucilla.

Dati pa man ay hindi na gusto ni Lucilla si Astrid. Ang tanging dahilan lang kung bakit niya ito hinahayaang manatili sa pamilya ay dahil maayos nitong napagsisilbihan si Santi at si Raica. Ngayon, nagugulat siya sa lakas ng loob ng manugang na sumagot-sagot.

"Alam ko na talaga na hindi mo mahal si Raica! Ngayon, pinipilit mo pa ang anak ko na ilayo sa amin ang bata at ipasok sa school!" patuloy ng matanda.

Dahil sa sobrang talas na ng mga salitang lumalabas sa bibig ni Lucilla, pinutol na siya ni Astrid sa unang pagkakataon.

"Mom, magdidivorce na kami ni Santi. Kaya hindi niyo na kailangang i-report sa akin ang tungkol kay Raica, at lalong hindi niyo kailangang mag-alala na tatratuhin ko siya nang masama," diretsahang sabi ni Astrid bago tuluyang pinindot ang end call.

Napako sa kinatatayuan si Lucilla habang nakatitig sa kanyang cellphone. Hindi siya makapaniwala. Makikipag-divorce si Astrid? Nababaliw na ba siya?

Habang nangyayari ang tensyon, naroon pala sa tabi si Raica at hinihila ang laylayan ng damit ng kanyang lola. "Grandmother..."

Narinig ng bata ang lahat. Narinig niyang gusto siyang dalhin ni Astrid sa school at hindi na raw ito ang mag-aalaga sa kanya. Ibig sabihin, wala na akong kalaro ng Lego? Wala nang magbe-bake ng cookies at magkukuwento sa akin bago matulog?

Nang makita ni Lucilla na nakanguso at parang maiiyak na ang apo, agad niya itong binuhat at hinalikan sa pisngi. "Hayaan mo na 'yon, baby! Hindi nun kayang iwan ang daddy mo. Nag-iinarte lang 'yon dahil galit."

"Talaga po?" tanong ng bata. Medyo spoiled si Raica, pero bata pa rin siya. Nasaktan siya nang marinig na parang ayaw na sa kanya ni Astrid.

Tinapik-tapik ni Lucilla ang ulo ng apo para patahanin ito. "Siyempre! Nagpapapansin lang si Astrid. Kapag hindi natin siya pinansin, babalik din 'yon dito sa 'yo sa loob ng ilang araw."

Para maiba ang mood, ngumiti ang matanda. "O, gusto mong pumunta sa amusement park? Isasama ka ni Mamita!"

"Yey, let's go po!" Masayang pumalakpak si Raica at agad na nakalimutan ang lungkot tungkol kay Astrid.

Gabi na pero abala pa rin si Santi sa pagtatrabaho nang biglang bumukas ang pinto ng kanyang opisina. Pumasok si Lucilla na halatang pagod na pagod. Ang dati nitong perpektong make-up ay kalat na at hulas, na nagpabata sa hitsura niya ng sampung taon dahil sa hapo.

Kasunod niya ang mga bodyguard na karga ang natutulog na si Raica.

"Naku, hiyang-hiya naman ako sa pagod!" reklamo ni Lucilla sabay bagsak ng katawan sa sofa, na tila kinalimutan na ang kanyang pagiging elegante.

Agad na kinuha ni Santi ang bata mula sa bodyguard at dahan-dahang inihiga sa kama sa loob ng lounge area ng opisina. Pagkatapos ay inutusan niya ang kanyang secretary na ipagtimpla ng black tea ang kanyang ina.

Nang medyo mahimasmasan matapos uminom ng tsaa, hindi na napigilan ni Lucilla ang magreklamo sa anak. "Mas mahirap palakihin ang anak mo kaysa sa iyo noong bata ka pa! Halos mabaliw ako ngayong araw na ito."

Hindi man lang nag-angat ng tingin si Santi at patuloy lang sa pagpirma ng mga dokumento. "Noong bata ako, mga katulong ang nag-aalaga sa akin, kaya natural lang na hindi mo naramdamang mahirap magpalaki ng bata," sagot niya sa malamig na tono.

Bumulong si Lucilla sa sarili habang nakasimangot. "Hindi ba dahil naging busy lang ako noon?"

Nang marinig ito, tiningnan siya ni Santi nang diretso. Ang titig nito ay walang emosyon kaya nakaramdam ng kaba si Lucilla at biglang nag-iba ng usapan.

"Ano bang nangyari kay Astrid? Nabalitaan ko sa katulong na nag-away daw kayo, naglayas siya, at pinabayaan na pati ang bata!" usisa ng matanda.

Ayaw na ayaw ni Santi na madaldal ang mga katulong, at lalong ayaw niyang nakikialam ang kanyang ina sa mga personal niyang problema. "Huwag kang makinig sa mga walang kwentang chismis ng mga katulong," putol niya sa usapan.

Inakala naman ni Lucilla na pinagtatanggol lang ni Santi ang asawa kaya lalo itong nainis. "Gusto mo pa talagang itago sa akin! Tinawagan ko ang asawa mo kanina habang pinupuri mo siya rito. Alam mo ba ang sinabi niya tungkol sa iyo? Sabi niya, gusto na niyang makipag-divorce at wala na siyang pakialam kay Raica!"

Dito na napahinto si Santi at kumunot ang kanyang noo. "Anong sinabi niya?"