LOGINChapter 7
Nagkibit-balikat si Lucilla habang iniaayos ang kanyang mamahaling singsing. "Ayaw mong maniwala? Eh di itanong mo sa anak mo paggising niya. Narito rin ang mga katulong para magpatotoo. Huwag mo akong sisisihin sa panghihimasok ko, Santi, pero dahil sa sobrang tagal niyo nang kasal, tingnan mo kung gaano mo na siya na-spoiled!"
"Mom, please. Let's not talk about this in the office," seryosong sagot ni Santi habang hindi inaalis ang tingin sa laptop.
"Anong huwag pag-usapan? Sinabihan niya ako na wala na siyang pakialam kay Raica! Imagine, Santi, ang anak mo ang madadamay sa kamalditahan niya!" bulyaw pa ng matanda.
Sabi ko naman sa iyo, bumalik na kayo sa lumang mansyon para matulungan kitang turuan ng leksyon ang asawa mo, pero hindi ka nakinig, sa loob-loob ni Lucilla habang naiirita.
Dahil alam ni Santi na magsisimula na naman ang walang katapusang sermon ng kanyang ina, agad niyang tinawagan ang secretary sa intercom. "Get my mom a health and beauty spa treatment. Book the VIP suite, ngayon din."
"Ano? Spa? Santi, hindi pa tayo tapos mag-usap!" protesta ni Lucilla.
"Mag-relax ka muna, Mom. You look stressed. Ako na ang bahala kay Astrid," maikling tugon ni Santi nang hindi man lang ito tinitingnan.
Mabilis na pumasok ang mga tauhan mula sa secretariat at magalang na inakay si Lucilla palabas. Sa wakas ay tumahimik din ang opisina. Bumuntong-hininga si Santi at isinandal ang likod sa kanyang swivel chair. Sa totoo lang, tungkol sa sinabi ng kanyang ina na gusto ni Astrid ng divorce, hindi niya ito sineryoso kahit katiting.
Karaniwang hirit lang 'yan ng mga babaeng galit. Bakit ko seseryosohin? Siguradong bukas o sa makalawa, tatawag din 'yan para humingi ng tawad, naisip ni Santi. Masyado siyang nakadepende sa akin. Hindi niya kayang makipaghiwalay nang totohanan.
Samantala, matapos ibaba ang telepono, nagpasya si Astrid na pumunta sa library. Gusto niyang lunurin ang sarili sa pag-aaral para makalimot.
Ang kanyang thesis topic ay tungkol sa "AI image restoration assists in the verification of traditional copying techniques." Isa itong inobasyon sa larangan ng cultural relic restoration na saktong linya rin ng pananaliksik ng dati niyang guro na si Prof. Portia. Ilang taon din siyang nawala sa industriya para maging isang full-time housewife, kaya kahit nagbabasa-basa siya noon, kailangan niya pa ring maghabol para makasabay sa kumpetisyon.
Nang lumabas si Astrid ng library, madilim na ang paligid. Humahampas ang malamig na hangin kaya lalong hinigpitan ni Astrid ang pagkakayakap sa kanyang itim na coat. Hawak-hawak niya ang makapal na tumpok ng mga libro habang nag-aabang ng taxi sa gilid ng kalsada.
"Ang malas naman, rush hour pa," bulong niya sa sarili habang tinitingnan ang ride-hailing app sa phone. May higit isang daang tao pa sa pila.
Tumingala siya sa langit na tila nagbabadyang bumuhos ang ulan. Kailangang makahanap na ako ng sasakyan. Kapag nabasa ang mga librong ito, sayang ang hiram ko sa library.
Napansin niyang may malapit na shopping mall kaya naglakad siya patungo roon para magpalipas ng oras. Dahil weekday, hindi masyadong matao. Habang naglalakad, napansin niya ang isang restaurant na laging trending sa social media. Dati ay napakahaba ng pila rito, pero ngayon ay mukhang maluwag.
"Dito ko sana balak dalhin si Raica..." mahinang sabi ni Astrid sa sarili. Naalala niyang nangako siya sa bata na kakain sila rito kapag naging "good girl" ito.
Napahinto siya sa tapat ng restaurant. Ano na kayang ginagawa ni Raica ngayon? Nakakain kaya siya nang maayos? Mapili pa naman 'yun sa ulam lalo na kung hindi ako ang nagluto.
Napaisip din siya kung matutulog ba itong mag-isa. Takot sa dilim ang bata at laging nagpapabasa ng storybook bago matulog. Si Santi naman, siguradong nakatutok na naman sa trabaho 'yun. Wala iyong pasensya na magbasa ng mga fairy tales.
Dala ng nakasanayan, kinuha ni Astrid ang kanyang phone at binuksan ang album. Punong-puno ito ng litrato ni Raica at Santi—mga candid shots na siya mismo ang kumuha. Sa loob ng limang taon, tinuring niyang parang tunay na anak ang bata.
Pero ano ang napala ko? Kahit kailan hindi niya ako tinawag na 'Mom'. At ang masakit, kahit simpleng respeto mula sa pamilyang ito, hindi ko naramdaman, mapait na naisip ni Astrid.
"Forget it. Maghihiwalay na rin naman kami ni Santi. Wala na akong obligasyon sa kanila," paalala niya sa sarili habang pilit na pinapatigas ang puso.
Pumasok si Astrid sa restaurant at humanap ng pwesto sa sulok. Nag-order siya ng ilang putahe na sikat sa internet at tahimik na nagsimulang kumain. Sa gitna ng pagsubo, hindi niya inaasahang makikita rito ang mag-ama.
Ngunit hindi lang sila dalawa. May kasama silang isang babae na hindi pa kailanman nakita ni Astrid.
Habang naglalakad ang babae sa tabi ni Santi, likod pa lang nito ang nakikita ni Astrid. Medyo malabo ang pigura nito dahil sa distansya, pero hindi maikakaila ang pagiging elegante at sopistikada nito sa bawat hakbang.
"Sigurado ka bang dito mo gustong kumain? Mukhang mas masarap doon sa kabilang bistro," rinig ni Astrid na sabi ng babae sa malambing na boses.
Tumigil si Santi at humarap sa babae. "Dito gusto ni Raica, at kung saan masaya ang anak ko, doon tayo," sagot ni Santi na may kasamang ngiti.
Nanigas si Astrid sa kanyang kinauupuan. Nakita niya sa mga mata ni Santi ang isang uri ng pagmamahal at lambing na hindi niya naramdaman sa loob ng limang taon nilang pagsasama. Karga pa rin ni Santi si Raica na tila ba isang perpektong pamilya sila.
Nang papalapit na ang grupo sa pwesto niya, mabilis na yumuko si Astrid at nagkunwaring busy sa kanyang pagkain.
Huwag niyo sana akong makita. Ayaw ko ng eksena ngayon, bulong niya sa kanyang isip habang mabilis ang tibok ng puso.
Swerte namang hindi sila tumigil sa lobby. Agad silang sinalubong ng manager at ginabayan patungo sa isang private room sa loob. Hindi napigilan ni Astrid na sundan sila ng tingin.
Nakita niya kung paano inalalayan ni Santi ang babae. Isang kamay ang karga ang bata, habang ang isa naman ay malambing na nakapulupot sa bewang ng babae. Kung may makakakita sa kanila, iisipin ng lahat na sila ay isang masayang pamilya.
Limang taon akong naging asawa niya, pero kahit kailan hindi kami nagkaroon ng ganitong kainit na sandali, mapait na naisip ni Astrid habang nakatingin sa nakasara nang pinto ng private room.
Maging si Raica ay sobrang bibo at dikit na dikit sa babaeng iyon.
Blind date na ba ito na inayos ng biyenan ko? tanong ni Astrid sa sarili. Kanina ko lang nabanggit ang divorce, pero heto na sila, may kapalit na agad ako? Sabagay, ganoon din naman ang nangyari sa akin noon. Pinakasalan ko si Santi agad matapos ang divorce niya sa una.
Mukhang kuntento naman si Santi sa bagong babaeng ito.
Mas mabuti na siguro ang ganito. Para kapag natapos ang divorce papers sa mga susunod na araw, wala nang lingunan. Kailangan ko nang mag-focus sa doctoral entrance exam ko, pagpapatatag ni Astrid sa kanyang loob.
Ang masarap na hapunan na kinakain niya kanina ay biglang naging matabang at walang lasa. Pinunasan ni Astrid ang kanyang bibig, kinuha ang mga gamit, at mabilis na lumabas ng restaurant.
Pagbalik sa kanyang tinutuluyan, bahagya siyang nabasa ng ulan. Pakiramdam niya ay lalong bumigat ang kanyang katawan. Nagtimpla siya ng ginger tea para mainitan, mabilis na naligo, at maagang natulog.
Kinaumagahan, gaya ng inaasahan, nagising si Astrid na masama ang pakiramdam. Simula nang makunan siya, napansin niyang naging mas sakitin ang kanyang katawan. Hindi na siya kasing-lakas ng dati.
"Ugh, bakit ngayon pa..." daing ni Astrid habang sapo ang kanyang noo.
Kahit nakainom na siya ng gamot, parang pinupukpok pa rin ang ulo niya sa tindi ng migraine. Pero hindi siya pwedeng sumuko. May interview siya sa isang sikat na auction house ngayong araw at hindi siya pwedeng magkamali.
Kailangan kong makuha ang posisyong ito, determinadong sabi ni Astrid sa harap ng salamin habang pilit na tinatakpan ng makeup ang kanyang pamumutla.
Bagama’t naging matagumpay ang trabaho niya sa nakaraang auction ilang araw lang ang nakalipas, alam niyang para magtagal sa industriyang ito, kailangan niyang magkaroon ng matibay na koneksyon at pakikipagtulungan sa mga kilalang auction house. Ito ang unang hakbang para mabawi niya ang career na isinakripisyo niya para sa isang pamilyang hindi naman siya pinahalagahan.
Chapter 543Pilit niyang inilabas ang mga salita sa pamamagitan ng kanyang nanginginig na mga ngipin."Napakalinis mong magsalita ngayon, pero 'di ba kinunsinti mo rin ang mga ginawa ko noon?!""Ngayon ay nagkukunwari kang mahal na mahal mo ang bitch na 'yang si Astrid, pero 'di ba pinalayas mo rin siya at kinainisan noon?"Tumingin siya kay Astrid na nasa tabi."Huwag mong isipin na dahil mahal na mahal ka ni Santi ngayon, ay mamahalin ka na niya magpakailanman nang walang pagsisisi!""Isipin mo kung paano ka niya trinato noon!""Alalahanin mo kung paano niya ako inalagaan noon!""Talaga bang naniniwala kang wala siyang kahit anong naramdaman sa akin noon?""Astrid, ang kinalalagyan ko ngayon ang magiging bukas mo!""Maghihintay ako para makita 'yon!"Bago pa matapos magsalita si Caroline, sinipa siya ni Santi sa dibdib, dahilan para tumalsik siya ng ilang metro ang layo.Ang sipang iyon ay halos kumitil sa buhay ni Caroline.Lumalabas ang dugo sa kanyang bibig, at ang pulang mantsa
Chapter 542Umandar ang sasakyan, at iminaneho ni Santi ang sasakyan palabas ng welfare home.Sa wakas ay nakatanggap na rin si Caroline ng balita mula kay Prof. Portia.Binigyan siya ng doktor ng isang sulat, tinanggal ang mga tali sa kanya, at iniwan siyang nag-iisa sa silid.Sabik na pinunit ni Caroline ang sobre, at isang voice recorder ang nahulog mula roon.Walang pakialam si Caroline kung ano ang nilalaman ng recording pen; mas sabik siyang buksan ang sulat.Pero nang makita niya ang mga salitang "Death Certificate" na nakasulat sa papel, naramdaman niya ang matinding gulat na tila nakuryente at marahas niyang itinapon ang papel.Nang marealize kung ano ang kahulugan ng death certificate na iyon, sumigaw si Caroline, "Imposible!"Pumwesto siya sa kanyang wheelchair, pilit na pinupulot ang piraso ng papel na itinapon niya sa lupa.Pero sa panahon ng kanyang pagtira sa mental hospital, araw-araw siyang pinarurusahan at wala nang natitirang lakas para makahawak.Direkta siyang nah
Chapter 541Sa daan, muling ikinuwento ni Astrid kay Santi ang sitwasyon ni Raica.Nang marinig niyang naramdaman ni Raica na hindi man lang ito dapat naisilang sa mundong ito at hindi nararapat na mahalin, ang mga kamay ni Santi na nakahawak sa manibela ay namutla at nawalan ng dugo sa tindi ng hawak, at ang mga ugat sa likod ng kanyang mga kamay ay lumitaw hanggang sa kanyang braso.Dahan-dahang namula ang kanyang mga mata, at ang mga ugat sa kanyang noo ay kumikislap sa galit at sakit.Paano magiging hindi nararapat na mahalin ang kanyang pinakamamahal na anak?!Naiintindihan ni Astrid ang nararamdaman ni Santi.Pagkatapos ng lahat, itinuring talaga nila si Raica bilang sarili nilang anak.Welfare home.Nang makita ito, nagbigay ng senyales si Dr. Simon kay Santi na huwag masyadong pressure-in ang bata.Inimbita niya sina Santi at Astrid sa kanyang opisina para sa isang mas detalyadong talakayan.Sa loob ng opisina.Kumuha si Dr. Simon ng isang larawan at inilagay ito sa harap nila
Chapter 540Nakatayo lang si Santi sa kanyang kinaroroonan, nakatitig sa likod ni Astrid hanggang sa tuluyan itong mawala sa kanyang paningin.Ikinuskos niya ang kanyang mga daliri sa isa't isa, tila ninanamnam pa rin ang init na naramdaman noong hawak niya si Astrid sa kanyang mga bisig.Napakagaan pa rin niya.Apat na buwan na siyang nagdadalang-tao, pero napakapayat pa rin niya. Kakayanin kaya ng katawan niya ang lahat ng ito?Naramdaman ni Santi na dapat siyang mamatay sa pagsisi.Simula nang mabuntis si Astrid, hindi lang siya nagkulang sa pagtupad ng kanyang tungkulin bilang ama, kundi nagdala pa siya ng napakaraming gulo sa buhay nito.Naramdaman niyang may malaking utang siya kay Astrid na hinding-hindi na niya mababayaran sa buhay na ito.Mabilis na naghugas ng mukha si Astrid pagkablik sa kanyang silid at agad na nahiga sa kama.Pero hindi siya makatulog nang mahimbing.Sa tuwing ipipikit niya ang kanyang mga mata, ang mga kakatwa at nakakatakot na panaginip ay lumalapit sa
Chapter 539Pagkatapos umalis ni Prof. Portia, patuloy na umaasa si Caroline na maililigtas pa rin siya.Wala siyang alinlangan o takot na talagang iiwan siya ni Prof. Portia.Alam niya kung gaano katindi ang guilt na nararamdaman ni Prof. Portia sa kanya, at alam din niyang galit lang ang dahilan noong sabihin nitong hindi siya tutulungan.Nakita na ni Prof. Portia ang kasalukuyan niyang kalagayan kaya siguradong nasasaktan ang puso nito. Kapag nasasaktan ito, siguradong ayaw nitong magpatuloy ang paghihirap niya sa nakakadiring lugar na ito.Nagbibilang ng araw si Caroline habang naghihintay na sunduin siya ni Prof. Portia.Pinag-isipan na niyang mabuti—bago siya lumipad patungong abroad, hinding-hindi niya hahayaang maitawid nang maayos ng bitch na 'yang si Astrid ang pagdadalang-tao nito.Hinding-hindi niya matatanggap na nagdudusa siya at naging ganito kakatwa ang anyo, habang sina Santi at Astrid naman ay nabubuhay nang masaya at masagana!Managinip sila!Kung hindi ako masaya,
Chapter 538Kahit na nadungisan ang karera ni Prof. Portia dahil sa nangyari kay Caroline, marami pa ring mga estudyante mula sa iba't ibang panig ng mundo ang dumating para magbigay ng huling respeto nang matanggap nila ang balita.Kahit hindi na konektado ang pamantasan kay Prof. Portia, dumalo pa rin ang mga kinatawan nito bilang pagkilala sa kanyang mga nagawa sa larangan ng akademya noong nabubuhay pa siya.Nakatitig lang si Astrid sa taong nakahiga sa gitna ng mga bulaklak, tila tulala at hindi makapaniwala.Sama ng loob ang naramdaman niya noong blindly na pinagtatakpan ni Prof. Portia si Caroline.Pero ngayon, ang tanging naaalala na lang niya ay ang mga taos-pusong turo at aral ng kanyang guro.Nang ilibing si Prof. Portia, namumukadkad ang puno ng cherry blossom sa tabi ng kanyang libingan.Umunlan pa kaninang umaga, at naglaglagan ang mga bulaklak sa lupa na lalong nagpadagdag sa lungkot ng huling paghahatid.Si Prof. Noli ang naghanda ng lahat ng iyon.Matalik na pinili ni
Chapter 6Pagkagaling sa bahay ni Prof. Portia, hindi pa man nakakapagpahinga si Astrid ay tumunog na ang kanyang cellphone. Isang pamilyar na pangalan ang rumehistro sa screen—ang nanay ni Santi."Mom, may problema po ba?" bungad ni Astrid nang sagutin ang tawag."Nagtatanong ka pa!" bulyaw ni Luc
Chapter 5Matapos mapatulog ni Santi ang kanyang anak, malalim na ang gabi. Nitong mga nakaraang araw na wala si Astrid, naging doble ang pagod niya. Bagaman may mga katulong sa bahay, si Raica ay lumaking si Astrid ang nag-aasikaso kaya naman hindi ito sanay na kasama lang ang mga serbiuynte.Kail
Chapter 4Lumingon si Santi sa itinuturo ng kanyang anak at nakita nga niya si Astrid na masayang nakikipag-usap sa isang lalaki. Hindi niya alam kung ano ang pinag-uusapan ng dalawa, pero kitang-kita ang ningning sa mga mata ni Astrid habang tumatawa. Matagal nang hindi nakikita ni Santi ang ganoo
Chapter 3Subconsciously ay napatingin si Raica kay Tiffany na nasa gilid nila. Alam ng bata na ayaw ng Daddy niya sa nagsisinungaling, pero naalala niya ang sinabi ni Tiffany kanina.'Kapag sinabi mong sinadya niya, isasama ka ni Daddy sa susunod niyang business trip!'Yumuko ang bata at isinubsob







