Chapter 5

Chapter 5

Matapos mapatulog ni Santi ang kanyang anak, malalim na ang gabi. Nitong mga nakaraang araw na wala si Astrid, naging doble ang pagod niya. Bagaman may mga katulong sa bahay, si Raica ay lumaking si Astrid ang nag-aasikaso kaya naman hindi ito sanay na kasama lang ang mga serbiuynte.

Kailangan ko siyang laging nasa tabi ko, at ang bilis pa naman niyang mabagot, gaya na lang sa auction kanina, isip ni Santi habang hinihimas ang kanyang sentido.

Dahil sa auction na iyon, muling pumasok sa isip niya ang imahe ng kanyang asawa. Sigurado siyang alam ni Astrid kung nasaan siya kaya ito nagpakita doon.

"Hanggang doon lang naman ang kaya niyang isipin," nakangising bulong ni Santi sa sarili. "Nahihiya lang siyang bumalik nang kusa matapos niyang maglayas, kaya gumamit pa siya ng ibang lalaki para magkunwari at pagselosin ako. Napaka-immature."

Para kay Santi, hindi maaaring magpatuloy ang ganitong sitwasyon. Kailangan ni Raica ng mag-aalaga, at kung uulitin pa ni Astrid ang pag-eksena gaya ng ginawa nito kanina, baka maging katatawanan na sila sa mata ng ibang tao. 

Sa oras na itinagal ng pag-ubos niya sa isang sigarilyo, nakagawa na siya ng desisyon.

Kinuha niya ang kanyang cellphone at binuksan ang chat nila ni Astrid. Ang huli nilang pag-uusap ay isang linggo na ang nakalilipas noong nasa Paris sila ni Raica. 

Nakita niyang dose-dosenang beses siyang tinawagan ni Astrid noon. 

Kumunot ang noo ni Santi.

Masyadong mapilit at nakaka-stress ang mga babae. Sa loob ng limang taon, naging masunurin naman si Astrid. Hindi ko alam kung anong sumanib sa kanya ngayon at nagkakagulo siya ng ganito.

Hindi na nag-reply si Santi. Sa halip, binuksan niya ang kanyang banking app at walang pag-aalinlangang dini-activate ang lahat ng card ni Astrid.

"Tingnan natin kung gaano ka katagal makakatagal sa labas nang walang pera," sabi niya nang may kumpyansa bago ibinaba ang phone.

Samantala, mahimbing ang tulog ni Astrid at nagising siya lampas alas-otso na ng umaga. Kahit malamig ang kwarto, ang init sa loob ng kanyang penthouse at ang sinag ng araw ay nagbibigay ng kakaibang ginhawa. 

Nagtimpla siya ng kape at naupo sa balkonahe habang pinagmamasdan ang ilog.

Isang text message ang pumasok sa kanyang phone. Akala niya ay mula sa bangko para sa pag-freeze ng kanyang account, ngunit lalong lumapad ang kanyang ngiti nang makita ang notification.

Pumasok na ang commission ko mula sa auction kagabi. Sa dami ng zero sa balanse ko, mukhang mas mayaman pa ako sa inaakala ni Santi.

Maya-maya pa ay tumunog ang doorbell. Iyon na ang divorce lawyer na hiningan niya ng tulong. 

Hindi labis ang kanyang hiling, pagkatapos ng limang taong pagsisilbi niya bilang asawa, gusto niya ang 30 percent ng assets ni Santi. 

Pagkatapos pirmahan ang divorce agreement, agad niyang ipinatawag ang isang courier service upang ipadala ito diretso sa opisina ni Santi.

Matapos ang mga legal na aspeto, nag-ayos si Astrid at nagmaneho patungo sa faculty apartment ng Enderun University. Kahit na handa na ang kanyang loob, nag-atubili pa rin siyang bumaba ng sasakyan.

Ang mga salita ni Prof. Portia limang taon na ang nakararaan ay tila umaalingawngaw pa rin sa kanyang pandinig.

"Astrid, pinag-isipan mo ba itong mabuti? Tatalikuran mo ang iyong doctoral degree para lang sa isang lalaki? Alam mong itinayo ko ang programang ito dahil sa iyo! Tinanggap ka na, tapos sasabihin mo sa akin na susuko ka? Mag-isip ka, mas mahalaga ba ang lalaking iyon kaysa sa pag-aaral at kinabukasan mo?"

"Astrid, kapag lumabas ka sa gusaling ito ngayon, ituturing kitang hindi na estudyante!"

Ang galit at disappointment sa boses ni Prof. Portia ay sariwa pa rin sa kanyang isip. Sa loob ng limang taon, hindi siya naglakas-loob na bumisita. 

Una, dahil sa hiya; pangalawa, dahil nagkatotoo ang lahat ng sinabi ng kanyang guro. Naging hangal nga siya dahil sa pag-ibig.

Noon, siya ang pinakamagaling na estudyante. Ang kanilang research tungkol sa paggamit ng makabagong teknolohiya sa pag-restore ng mga artifacts ay kinilala sa buong industriya. 

Ngayong desidido na siyang bumalik, kailangan niyang balikan ang sining ng antique appraisal at restoration.

Sana ay tanggapin pa niya ako. Sana ay hindi pa huli ang lahat.

Dala ang ilang regalo, pumanhik si Astrid sa itaas. Nakatayo sa labas ng pinto, matagal siyang nag-alinlangan bago tuluyang kumatok.

"Sino 'yan?" ang boses mula sa loob ay istrikto pa rin gaya ng dati.

Nang marinig ni Astrid ang boses ni Prof. Portia, tila bumalik siya sa pagiging isang hamak na estudyante. 

Huminga siya nang malalim at dahan-dahang binuksan ang pinto.

"Professor, ako po ito... si Astrid," mahinang pakilala niya habang dahan-dahang sumisilip sa loob.

Nakita niya ang matandang guro na nakaupo sa gitna ng mga nagtataasang tumpok ng mga libro at kagamitan sa pananaliksik. 

Nang mag-angat ito ng tingin, panandaliang namayani ang katahimikan. Walang emosyon ang mukha ni Prof. Portia, ngunit bakas sa kanyang mga mata ang gulat.

"Akala ko ay nakalimutan mo na ang daan patungo rito," wika ni Prof. Portia habang dahan-dahang ibinababa ang kanyang salamin.

Yumuko si Astrid at maingat na inilapag ang mga dalang regalo sa isang bakanteng mesa. 

“Hindi ko po kayo nakalimutan, Professor. Nahihiya lang po talaga akong humarap sa inyo pagkatapos ng lahat ng nangyari.”

Sana ay hindi niya ako itaboy. Siya na lang ang tanging pag-asa ko para mabalikan ang karerang binitawan ko.

"Nandito ka ba para humingi ng tawad, o dahil napatunayan mong tama ang mga sinabi ko noon?" tanong ng matanda na may halong pait sa boses.

Nag-angat ng tingin si Astrid, direkta sa mga mata ng guro. "Pareho po. Nagkamali ako, at handa na po akong ayusin ang buhay ko. Gusto ko pong bumalik sa pag-aaral at sa pag-restore ng mga artifacts."

Sandaling natahimik si Prof. Portia, pinagmamasdan ang determinasyon sa mukha ng kanyang paboritong estudyante. 

Samantala, sa opisina ng mga Romanov, isang malaking envelope ang dumating sa desk ni Santi. Inakala niya noong una na ito ay mga report para sa susunod na business expansion, ngunit nang makita niya ang sender, agad na kumunot ang kanyang noo.

"Astrid Nieves Alcasid?" pagbasa ni Santi sa pangalang nakasulat. "Bakit Alcasid na ang gamit niya? At ano ang pakay nito sa akin?"

Walang pag-aalinlangang binuksan ni Santi ang envelope. 

Sa unang pahina pa lang, ang mga salitang "DIVORCE AGREEMENT" ay tila sumampal sa kanyang mukha. 

Natawa siya nang mapakla habang binabasa ang mga hinihinging kondisyon ni Astrid.

"Tatlumpung porsyento ng aking assets?" bulalas ni Santi habang itinatapon ang dokumento sa mesa. "Nababaliw na ba siya? Akala ba niya ay ganoon kadaling kumuha ng pera sa akin?"

Akala ko ba ay gusto niyang bumalik sa bahay? Bakit ganito ang pinadala niya? Isang malaking palabas lang ba ito para makuha ang atensyon ko at dagdagan ang allowance niya?

Agad niyang pinindot ang intercom para tawagin si Tiffany. 

"Tiffany, pumasok ka rito! Alamin mo kung sinong abogado ang kinuha ni Astrid at sabihin mo sa kanya na wala siyang makukuha kahit isang sentimo sa akin hangga't hindi siya bumabalik at humihingi ng tawad!"

Balik sa Enderun University, unti-unting lumalambot ang atmospera sa pagitan ni Astrid at ng kanyang mentor.

"Hindi madali ang pagbabalik, Astrid. Marami nang nagbago sa loob ng limang taon," babala ni Prof. Portia habang tinitingnan ang mga lumang research papers ni Astrid.

"Handa po akong magsimula sa simula, Professor. Kahit maging assistant niyo lang po muna sa lab, gagawin ko," pagsusumamo ni Astrid.

Ngumiti nang tipid ang matanda. "Sige. Ngunit huwag mong asahan na itatrato kita nang espesyal gaya ng dati. Kailangan mong patunayan na karapat-dapat ka pa ring tawaging estudyante ko."

"Maraming salamat po, Professor! Hindi ko na po kayo bibiguin sa pagkakataong ito," masayang sagot ni Astrid habang nagniningning ang mga mata sa pag-asa.

Wala na ang dating Astrid na sunud-sunuran. Ngayon, ako na ang susulat ng sarili kong tadhana.

Habang naglalakad palabas ng unibersidad, nakatanggap si Astrid ng tawag mula sa kanyang lawyer.

"Ms. Alcasid, natanggap na ni Mr. Romanov ang mga dokumento. Sabi ng kanyang sekretarya, hindi raw siya papayag sa mga kondisyon," ulat ni Atty. Rivera.

"Inasahan ko na 'yan, Attorney. Ihanda mo na ang susunod na hakbang. Hindi ako titigil hangga't hindi niya napipirmahan ang mga papel na iyon," matigas na tugon ni Astrid bago sumakay sa kanyang sasakyan.

Ngayong araw, hindi lang divorce papers ang ipinadala niya. I

pinadala niya rin ang mensahe na ang dating Astrid ay patay na.