Chapter 4

Chapter 4

Lumingon si Santi sa itinuturo ng kanyang anak at nakita nga niya si Astrid na masayang nakikipag-usap sa isang lalaki. Hindi niya alam kung ano ang pinag-uusapan ng dalawa, pero kitang-kita ang ningning sa mga mata ni Astrid habang tumatawa. Matagal nang hindi nakikita ni Santi ang ganoong klaseng ngiti sa mukha ng asawa.

Dahil sa pagiging mainipin, mabilis na bumaba si Raica mula sa pagkaka-karga ni Santi at patakbong lumapit kay Astrid.

"Tita Astrid! Bakit po kayo nandito?" tanong ni Raica habang hinihingal.

Kasalukuyang kausap ni Astrid si Ryker tungkol sa mga auction items nang biglang sumulpot ang bata. 

"Raica?" gulat na sambit ni Astrid habang napatigil sa pagsasalita.

Tumingin si Ryker sa bata at magalang na nagtanong. "Astrid, sino ang batang ito?"

Magsasalita na sana si Astrid pero naalala niyang kailanman ay hindi siya kinilala ni Raica bilang stepmother nito. Sa pagkakataong ito, ayaw niyang mapahiya sa harap ni Ryker o pagdudahan ang kanyang pagiging propesyonal.

"Anak siya ng kaibigan ko," seryosong sagot ni Astrid.

Eksaktong narinig ito ni Santi nang makalapit siya. Agad na dumapo ang tingin ni Santi sa kamay ni Astrid at napansin ang bakanteng daliri nito dahil wala na ang kanilang wedding ring. Mabilis na binuhat ni Santi ang kanyang anak habang ang kanyang mga mata ay nananatiling nakatitig kay Astrid.

"Dad!" tawag ni Raica na bakas ang lungkot sa boses. Tuwang-tuwa siya nang makita si Astrid, pero nadismaya siya dahil hindi man lang siya niyakap nito o inasikaso gaya ng dati.

Hindi naman masyadong nagulat si Astrid nang makita ang asawa. Alam niyang dadalo ang isang Romanov sa ganitong kalaking event. Dahil buo na ang loob niyang makipaghiwalay, wala na siyang pakialam kung makita man siya nito.

Tumayo si Ryker at inilahad ang kamay. "Hello, I’m Ryker Gallego, kaibigan ni Astrid," pakilala niya.

Tumango lang si Santi nang bahagya. 

"Saint Thorne Romanov, Santi na lang ang itawag mo sa akin," tipid na sagot niya.

Binawi ni Ryker ang kanyang kamay habang nakangiti pa rin nang mapagkumbaba. 

"So it's Mr. Romanov! Marami na akong narinig tungkol sa inyo," wika nito.

Hindi sumagot si Santi at binalingan lang si Astrid. Ibang-iba ang suot nito ngayon dahil sa itim na business suit at maikling palda na nagpatingkad sa ganda nito. 

Nakaramdam si Astrid ng ilang sa matalim na titig ni Santi mula sa itaas. Magsasalita na sana siya pero biglang yumakap si Raica sa leeg ng ama.

"Dad! Nariyan na po si Tita Tiff!" sigaw ng bata.

“Alright.” Sumang-ayon si Santi at nagpaalam nang maikli kay Ryker bago lumakad palayo. 

Pinanood ni Astrid si Santi habang papunta kay Tiffany. Nakita niyang iniabot ni Raica ang mga kamay nito para magpakarga sa sekretarya. Habang nakikita ang tatlo na nagtatawanan patungo sa elevator, napayuko na lang si Astrid.

Uminom siya ng kape at ninamnam ang pait nito. 

Mas mabuti pang lasapin ang pait ng kape kaysa sa pait ng buhay kasama sila, isip ni Astrid.

Napansin ni Ryker na may malalim na kuwento sa mga mata ni Astrid pero hindi na siya nagtanong pa. 

Nang magsimula ang auction, hindi nagtagal ay nagreklamo na si Raica na naiinip na ito. May ibinulong si Santi kay Tiffany bago sila tuluyang lumisan.

Sa loob ng sasakyan, nakasandal si Raica sa braso ni Santi habang inaantok. 

"Dad, bakit hindi pa po umuuwi si Tita Astrid? Gusto ko na pong kumain ng rabbit-shaped rice na luto niya," mahinang sabi ng bata bago tuluyang nakatulog.

Tiningnan ni Santi ang anak at binalingan ang ulan sa labas ng bintana. Naiirita siya sa panahon at lalong naiirita sa isiping tila may sariling mundo na si Astrid.

Tiningnan ni Santi ang kanyang anak na mahimbing nang natutulog sa kanyang bisig. Kinumutan niya ang bata gamit ang kanyang coat at tumingin sa labas ng bintana ng sasakyan. 

Nag-umpisa nang umulan sa kalsada ng Enderun at ang mga neon lights ay nagbibigay ng kakaibang liwanag. Ang ganitong panahon ay sadyang nakakairita para sa kanya.

Samantala, nang umakyat na si Astrid sa entablado, tila nabuhay ang buong auction room. 

Pagkalipas ng limang taon, naramdaman ni Astrid na muling nabuhay ang bawat cell sa kanyang katawan. 

Hindi na niya inisip kung nandoon pa ba si Santi sa audience. Ang tanging layunin niya ay mapataas ang halaga ng bawat gamit na kanyang isusubasta.

Nang makita ni Tiffany si Astrid, hindi siya makapaniwala sa kanyang nasasaksihan. 

Si Astrid na iyon? Paanong naging auctioneer ang babaeng ang alam lang gawin sa bahay ay magplantsa at mag-bake? 

Naiinis si Tiffany habang pinapanood ang kumikinang at kampanteng si Astrid sa stage. 

Noon pa man ay minamaliit na niya ito, iniisip na swerte lang si Astrid dahil maganda ito at galing sa mayamang pamilya. Pero ngayong gabi, habang nakikita ang mga nagtataasang bid, laking pasasalamat ni Tiffany na wala na si Santi doon para makita ang ganitong panig ng asawa nito.

Ang huling item ay isang Song Dynasty celadon vase. Sinimulan ni Astrid ang pagpapaliwanag ng mga detalye nito gamit ang kanyang matatas na London accent. Lahat ng bisita ay nakatitig sa kanya, tila nahipnotismo sa bawat galaw niya.

"Magsisimula ang auction sa 10 million pesos, at mayroon na tayong written bid na 23 million. May magtataas pa ba?" tanong ni Astrid habang nililibot ang tingin sa VIP area.

Mabilis na nagtaasan ang mga placard. Binabantayan ni Astrid ang bawat galaw sa field, pati na ang mga tawag at online bids. Mahusay siyang nagpapalit-palit mula Filipino patungong English. Hindi nagtagal, umabot na sa 50 million ang presyo.

"Sixty million!" sigaw ni Tiffany habang itinaas ang kanyang paddle. Bilin ni Santi na kailangang makuha ang vase.

Nang umabot sa 60 million ang presyo, biglang tumahimik ang paligid. Mukhang marami na ang sumuko at nawalan ng gana. Kahit lampas na ito sa target na presyo ng kanyang kliyente, hindi pa rin kuntento si Astrid. Alam niyang mas may ibubuga pa ang mga tao sa silid.

Dito na pumasok ang bunga ng lahat ng paghahandang ginawa ni Astrid bago ang auction. Inaral niyang mabuti ang bawat dokumento at mga nakaraang benta ng katulad na gamit para maipaliwanag nang maigi sa mga kolektor kung gaano talaga ito pambihira.

Inayos ni Astrid ang kanyang tayo at tumayo nang tuwid. Binigkas niya nang malinaw ang bawat salita tungkol sa halaga ng porselana.=

"Nag-alok si Ms. Ignacio ng 60 million, patunay na desidido siyang makuha ang item na ito," wika ni Astrid habang nakatingin sa mga tao sa harap. "Mayroon pa bang gustong humamon sa alok ni Ms. Ignacio?"

"70 million!" hirit ng isang lalaki sa unahan.

"Ang ginoo sa harap ay nag-alok ng 70 million! May magbibigay ba ng 80 million?" mabilis na tanong ni Astrid. Mas binilisan niya ang pagsasalita upang bigyan ng pressure ang mga bidders.

"May online bid na 80 million!" dagdag niya. "Mayroon pa bang mas hihigit dito?"

Nanatili siyang elegante, pero binilisan niya ang pagsasalita para magbigay ng pressure. Dahil sa husay niyang magmanipula ng emosyon, uminit ang labanan sa loob.

"May online bid na 80 million!" sigaw ni Astrid. "Mayroon pa bang hihigit dito?"

"One hundred million! Mukhang kailangan na nating batiin ang ginoo sa harapan!" biro ni Astrid. 

Tiningnan niya si Tiffany at ngumiti nang makahulugan. "Ms. Ignacio, baka gusto niyo munang tumawag para humingi ng instructions?"

Dahil alam ni Tiffany na seryoso si Santi sa item na ito ay wala siyang nagawa kung ‘di tawagan si Santi. Dati na ring sumasama si Tiffany sa mga auction para kay Santi, at sa pagkakataong ito, aminado siyang talagang magaling si Astrid. 

“130 million!” bid nito.

"130 million! Wow! Talagang gustong-gusto ni Ms. Ignacio ang Song Dynasty celadon vase. May magtataas pa ba? Anyone?” Nakangiting tanong ni Astrid.

Matapos ang ilang segundo ay wala ng nagtaas ng bid.

“Congratulations Ms. Ignacio!" anunsyo ni Astrid kasabay ng pagbagsak ng gavel.

Bumasag ng record ang presyong iyon at muling naging bukambibig ang pangalan ni Astrid sa mundo ng auction. 

Pagkatapos ng lahat, nakita ni Tiffany si Astrid na pinagkakaguluhan ng mga tao. Wala rito ang mukha ng malungkot na asawang nakikita niya noon kay Santi. Kumikinang ang mga mata ni Astrid sa saya. 

Napaisip si Tiffany kung nakita na ba ni Santi ang ganitong Astrid.

Natapos ang celebration banquet nang madaling araw na. Nakainom si Astrid at pakiramdam niya ay ngayon lang siya muling naging ganito kasaya. Nagpumilit si Ryker na ihatid siya sa kanyang apartment.

"Salamat sa gabing ito, Ryker," paalam ni Astrid nang makababa sa sasakyan.

"Umakyat ka na and don't catch a cold.” Nakangiting sagot ni Ryker.

Kumaway si Astrid at naglakad patungo sa elevator. Habang hawak ang itim na payong sa gitna ng ulan, tila isang panaginip si Astrid sa ilalim ng malabong ilaw ng poste. Pinanood siya

ni Ryker habang lumalayo, at nakaramdam ito ng panghihinayang.