Chapter 1

Tahimik akong nakaupo ngayon sa isang mahabang sofa namin.

Habang ang parents ko naman ay prenteng nakaupo sa harapan ko.

Napapagitnaan namin ay ang mesa na babasagin na hanggang bewang ko ang taas.

Napa angat ako ng ulo sabay na dumagundong ang puso ko ng marinig ang sunod sunod na ugong ng kotse na tila ba pinarada sa harapan ng aming bahay.

Tinignan naman ako ng aking ama.

"Umayos ka Cana, wag na wag mo kaming ipapahiya." Matigas na wika ni papa saakin.

Napalunok naman ako saka tumango.

"Opo pa." Mahinang Sagot ko. Iniyuko ko nalang ang aking ulo ng may marahas na humawak sa baba ko at inangat ito.

Nasilayan ko ang mukha ng aking ina. Hindi ko na imagine na mapunpunta sa ganito ang lahat.

"Chin up Cana, sabing nang huwag mo kaming ipahiya." Galit na bulong ni mama.

Napatingin ako sa mga mata ni mama na sobrang lamig at Wala ng makikitaang lambot.

Hindi katulad ng dati.

Malambot at malambing ang mga mata at boses ni mama.

Ibang iba sa ngayon.

Nangilid ang aking mga mata habang nakatingin ka mama na hawak hawak ng mahigpit ang aking baba.

"Ma ayoko po. Magagawan pa naman po ito ng paraan diba po? Anak niyo po ako. Nag iisa. Ipambabayad niyo lang sa utang niyo?" Nanginginig ang boses ko at pinipigilang umiyak.

akala ko..

akala ko lalambot si mama kaso nagkakamali ako ng marahas niyang binitawan ang baba ko at nanlilisik ang mga matang tinignan ako.

"Magagawan? Cana mahigit dalawang bilyon ang utang namin sa taong ito. At kahit mag kanda sipag kami ng ama mo. Malabong mababayaran namin siya. Hindi ka lang namin ipinamigay Cana. May bayad ka rin." Napa awang ang aking labi sa narinig..

May bayad?

Ako!?

Anong klaseng mga magulang sila!?

Hindi ko makapaniwalang tinignan si mama.

ibang klase....

Napa iling ako at nanginginig na yumuko at napahilamos ng mukha.

"Huwag na huwag kang iiyak Cana." Pagbabanta ni mama ng makitang may tumulong luha sa mga mata ko.

Agad ko itong pinalis gamit ang likod ng kamay ko napa hugot ng hininga saka tinanggal ang tila nakabara sa aking lalamunan.

"Umayos ka sinasabi ko sayo." Huling sabi ni mama saka bumalik sa pagkakaupo na tila ba walang nangyari.

Sakto namang pagupo ko ng maayos ay siyang pag salubong ni papa kasama ang mahigit sa limang naka itim na mga lalaki.

Ngunit ang naka agaw sa atensyon ko ay ang lalaking katabi ni papa. Kinakausap ito ni papa.

Ngunit tila Wala itong paki sa sinasabi ni papa.

Sa halip ay inilibot nito ang tingin sa buong sala ng bumagsak sakin ang kanyang mga mata.

Kulay asul ang mga mata nito, Matangos rin ang ilong, Makapal at suplado ang pagkakagawa sa kilay niya, Makapal rin ang pilikmata nito dahil sa medyo dark ang paligid ng mata niya. Mapula rin ang labi nito at naka agaw rin sa aling atensyon ay ang hikaw sa gilid ng labi nito. Para siyang nanghahamon ng away..

Napalunok naman ako ng makasalubong ko ang kanyang mga mata. Nakakalula at mukha ngang delikado siya. Sa tindig at pustura nito halata ngang hindi simpleng tao ito.

Agad naman akong nag baba ng tingin ng hindi ko makayanan ang malalim nitong tingin.

"You're...... daughter?" Mabagal at malalim na tanong nito.

Pati boses maganda lalaking lalaki.

Nasa hita ko lamang ang aking mga tingin at hindi nag aangat ng ulo kahit pa naramdaman kong lumubog ang sa kanan kong bahagi.

Mas kumabog at tila nanginig ang loob ko ng mapagtantong naupo ito sa tabi ko na may isang metrong distansya.

Amoy ko ang panlalaki nitong pabango kaya naman ay nakagat ako ng aking labi saka napabuntong hininga.

Napapitlag naman ako ng magsalita si papa.

"Yes Mr. Curtiz. Don't worry malinis ang aking anak. Mabait iyan at masunurin hindi ka mahihirapan. Cana anak mag pakilala ka Kay Mr. Curtiz." May tunog pagbabanta ang huling salita ni papa.

kaya naman kahit na kinakabahan at tila mahihimatay na ako ay pinilit ko ang sariling iangat ang ulo ko at lumingon sa kanan ko at don ko nakita ang asul nitong mga mata na nakatitig sakin.

"Magandang gabi po Mr. Curtiz. Ako nga po pala si Cana Smith, Bente anyos. Na-nagagalak po akong makilala ka." Labag ma sa loob ko ay ginawa ko iyon. Nang matapos ay dali dali akong nag Iwas ng tingin sa asul nitong mga mata.

"Does your father told you why I am here?" Malamig at malalim na wika niya. Lumingon naman ako uli sakanya pero hindi ko siya matignan ng deretso sa mata kaya naman sa dibdib niya ako tumingin.

Prenteng itong naka upo at naka krus ang braso nito sa dibdib niya kaya naman mas lalong naka dipena ang biceps nito..

Mukhang matigas iyang dibdib niya....

"Opo." Mahina kong sagot sapat na marinig niya.

"Hmmm good.." Napalunok naman ako sa narinig.

"How about your things? Did you packed it already?" Sunod naman niyang tanong ramdam ko ang mga nagbabantang tingin ng magulang ko at ang malamig na titig ng lalaking kausap ko.

"Opo" tanging sagot ko. Wala na akong narinig pa na sagot nito kaya naman ay humarap ako ulit at tumingin nalang sa mesang kaharap ko. Hindi iniinda ang mga titig sakin.

"Mr. And Mrs. Smith. I'll be taking your daughter now. Expect the money tomorrow." Yun lamang na sagot saka ito tumayo. Ganun din sina mama at papa tinignan ko naman sila.

Mababakasan ang saya sakanilang mga mukha ng marinig ang perang ibibigay sakanila.

Ibang klase.. para sa pera? Sariling anak ipapaubaya...

Napabuntong hininga nalang ako.

Nasa mesa parin ang tingin ng may biglang tumayo sa gilid ko.

Napa angat naman ako ng tingin sa taong nasa gilid ko.

Nandito nanaman yung pakiramdam na kinakabahan na may halong takot.

"Get up. Your things is already inside the car." Malamig ba wika saka ako tinalikuran.

Wala naman akong nagawa kundi ang tumayo at sumunod nalang. Grabi ang pasasalamat ng mga magulang ko sa naging desisiyon ng lalaking naglalakad sa harapan ko.

Naglakad na ako kasunod niya ngunit bago yun ay hinigit ako ni mama medyo napangiwi pa ako dahil walang pag iingat Ang pag hila ssakin.

"Umayos ka Cana. Pasayahin mo si Mr. Curtiz. Kung kailangan ay ipagamit mo ang katawan mo ay sige." Napasinghap naman ako at hindi makapaniwalang tinignan si mama na madilim ang tingin sakin saka ako binitawan.

lumunok ako at inalis ang tila nakabarang bato sa lalamunan ko saka sumunod nalang sa lalaki.

Hanggang sa pinasakay ako ay tahimik akong sumunod.