Prologue

Umiiyak, nanginginig at hindi alam ang gagawin ko.

For Pete's sake!

Tiniis ko lahat ng mga masasakit na salita nila kahit pa sariling pamilya ko sila. Dahil sila nalang ang natitira sakin pero Hindi ko alam na kay dali lang para sakanila na ipamigay ako.

Umiiyak at mugto ang mga matang tumingala habang nakaluhod sa harapan ng aking mga magulang. Na malamig ang tingin na para bang hindi man lang ako naging parte ng buhay nila.

"M-ma p-pa please po wag niyo po akong ipamigay sakanya." Umiiyak kong wika. Hindi ko kilala ang lalaki pero ang sabi makapangyarihang tao raw siya. Hindi ko pa nakita ang mukha nito kaya naman wala akong ideya.

My mother snorted.

"Maghanda ka. Linisin mo ang mukha at katawan mo dahil maya maya ay darating na si Mr. Curtiz para kunin ka. Huwag ka ng madrama jan." Malamig na wika ni mama.

Sakit. Sobrang sakit nakaya nilang gawin ito sakin. Na sarili nilang anak. Nag iisang anak!

Umiling ako at nanginginig na hinwakan ang kamay ng taong akala ko ay kakampi ko.

"Ma please po ayoko po. Pa please po anak niyo po ako diba. Bakit po ganito." Humahagulgul na wika ko.

Pero mas nawasak ang puso ko ng sabay nilang tinaggal ang pagkakahawak ko sakanila.

Bumagsak ang balikat ko. Nawalan na ng pag-asa pa. Napayuko.

"Tumayo ka jan. Maligo ka at ihanda mo na ang nga gamit mo. Huwag mo kaming iyakan Cana. Pasalamat ka at mayaman ang taong pagbibigyan namin sayo." Walang emosyong wika ni papa. Hindi na si papa ito. Malambing at mabait ang papa ko. Hindi na siya Ito.. Masyado na silang nilamon ng pera.

Nanginginig at nanghihina man ay nagawa kong tumayo at naglakad habang pasan pasan ang isa sa pinaka masakit na desisyon ng magulang ko.

Nanghihinang naglakad papunta sa aking kuwarto. Pagkapasok na pagkapasok ko ay napasandal ako sa likod ng pintuan at dahan dahang dumausdos sa sahig.

Ang mga palad ko ay agad na sinalo ang aking mukha at doon ako may naiyak.

Hindi ako makapaniwalang kaya nilang gawin sakin ito.

Nag iisang anak pero dahil sa utang, dahil sa pera nagbago sila.

Para akong isang bagay na ibinigay kapalit ng utang nila.

Masyado ba kasing nalulong sa gambling ang aking mga magulang at lagi namang talo.

Kaya naman minsan ako ang nagpag bubuntungan ng galit nila.

Hinayaan ko.. Tiniis ko at inintindi ko.

Second year na ako ngayon sa kursong education. Pangarap kong maging guro.

pero sa nangyayari ngayon Hindi kona alam kung matutupad kopa iyon.

Sa edad na bente ay ipapakasal ako sa isang estranghero na makapangyarihan daw at Hindi basta basta lamang.

doon ako natakot dahil sa nalaman. Hindi ko alam kung anong magiging lagay ko kapag nasa teritoryo na niya ako.

Hayss'..

siguro naman ay Hindi ako nun papagalitan.

okay lang kung uutus utusan ako.

Basta huwag lang mamisikal.

mabait naman siguro iyon.

Pagpapagaan ko sa sarili more like gaslighting myself.

Ayoko na munang magisip.

kaya naman ay inipon ko ang buong lakas ko at tumayo saka inilabas ang aking maleta at kinuha ang mga importanting mga gamit ko.

Ang selpon ko at laptop ko. Kailangan ko iyon.

at mga damit ko.

Nang matapos ay hinanda ko ang aking susuutin isang simpleng pink dress na lagpas hanggang tuhod at isang flat shoes.

Pagkatapos ay kinuha na ang aking tuwalya saka dumeretso na sa banyo.

Nang matapos ay agad akong lumabas at hinanda ang nga gagamitin ko.

Sinout ko na ang dress na hinanda ko at nag apply ng lotion sa buong katawan which is hindi naman na need dahil makinis at malambot naman ang aking balat pero pakiramadam ko ay Kailangan kong maglagay.

Nang matapos ay naupo ako sa aking mini table na may salamin at nag ayos ng mukha at buhok.

Tamang pulbo at liptint lang naman ang Kailangan ko dahil natural na pink ang aking labi at mamula mula ang pisnge ko dahil na rin ito sa dugong banyaga ng ina ko.

Ang kulay abo ko namang mata ay nabagay sa itim at medyo makulot kong buhok.

Nagpapasalamat din ako dahil sa nakuha ko ang tangkad ng aking ama.

At enosenteng mukha mula sa aking ina.

Nang matapos ay napatulala ako sa salamin. Sabay buntong hininga.

Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa akin.

Kapag nasa kanya na ako pero sana lang ay mabait siya kahit mga 1% nalang sana okay lang.

Naramdaman kong nagiinit ng magkabilang gilid ng aking mga mata ngunit pinigilan ko ito.

Mayayari ako kapag napansin nilang umiyak ako.

Mas lalong magagalit si mama at papa.

Hindi Parin mawala ang kirot sa puso ko dahil sa ginawa nila. Pano nila nasisikmurang ipamigay ako bilang bayad sa mga utang nila na mahigit dalawang bilyon. Na hindi ko naman utang.

Kung sana lang...

kung sana lang ay hindi sila nalulung sa sugal baka... baka masaya pa kami ngayon.

Napabuntong hininga nalang ako.

Sana lang ay maging maayos ako sa puder nong pakakasalan ko ang kaso nadinig kong nakakatakot raw siya. Pero ang gagawin ko nalang ay maging mabait sakanya at sundin ang lahat ng utos niya. Kaya ko naman siguro…

haysss….