Chapter: 1-P.2

Lumaki siya bilang isang ulila, gayunpaman sumuko pa rin siya sa mabangis na pagsulong ng lalaki.

Matagal na nakipag-usap si Frederick kay Aliyah, ngunit nang makita na hindi tumugon si Aliyah, naisip niya na natakot siya at agad siyang niyakap. Sa sandaling ito, na itinulak siya ni Aliyah at tumayo.

"Tara na."

Padabog na binitawan ni Aliyah ang dalawang salita at nilagpasan ang lalaki.

Ang mainit at nakakakomportableng yakap na dating humahagkan sa kanya ay napuno na lamang siya ng matinding pagkasuklam.

Sa loob ng kotse, labis pa ring nag-aalala si Frederick sa kalagayan ni Aliyah.

"Anong nangyari? Palagi kang maingat kapag nagmamaneho, anong problema mo ngayon?"

...

Hindi sinagot ni Aliyah ang tanong ng lalaki. Bumagsak ang kanyang tingin sa kanyang palad, kung saan maliwanag na nagniningning ang malaking singsing na diyamante.

Hindi siya pinansin ni Aliyah, at hindi naman iyon ininda ni Frederick, kaya natural na iniabot niya ang kanyang kamay at hinawakan ang kamay nito.

Muli, iniwasan ito ni Aliyah.

"Bakit ka nagagalit sa akin? Sige, kung ayaw mong magsalita, hindi kita pipilitin."

"Mayroon tayong napakahalagang bisita na darating sa ating bahay ngayon, kaya inutusan ko ang tagapangalaga ng bahay na maghanda ng marami na mga paborito mong pagkain, umaasang mapapasaya ka nito."

Masyadong banayad si Frederick, ngunit habang mas banayad siya, mas gustong tumawa ni Aliyah.

"Sumaya ka, huwag ka nang magalit. Talagang gugugol ako ng mas maraming oras sa iyo pagkatapos ng abalang panahon na ito. Naghahanda ang kumpanya para sa IPO nito, kaya masyado akong abala."

Akala ni Frederick ay napakalma na niya si Aliyah, at ngumiti rin siya.

"Oo, napakasaya ko. Nararamdaman ko na ang aking mga karanasan sa buhay ay mayaman at makulay."

Ang mga salita ni Aliyah ay may nakatagong kahulugan, ngunit hindi ito naintindihan ni Frederick.

Ang mansyon ng pamilyang Finch ay matatagpuan sa pinakamahal na lugar ng Doña Garden sa Cotabato, na may villa na sumasaklaw sa isang lugar na higit sa 500 square meters.

Ngunit ang lahat ng ito ay nakamit ni Aliyah sa pamamagitan ng pagsuko sa kanyang sariling karera pagkatapos ng pagtatapos upang tulungan siyang magtrabaho nang husto sa kumpanya.

Pagkauwi ni Aliyah, nakarinig siya ng tawanan at masayang biruan na nagmumula sa itaas.

May boses ng isang maliit na batang lalaki at isang malambing at matamis na boses ng babae.

Ang maliit na batang lalaki ay ang anak na inampon nina Aliyah at Frederick ilang sandali matapos silang magpakasal. Siya ay limang taong gulang ngayong taon at ang kanyang pangalan ay Jasper.

Tumingala si Aliyah at hindi man lang nagulat ng makita si Clara sa loob ng limang taon.

Si Clara ay nakasuot ng isang light blue na knitted dress, na may mahaba at kulot na buhok. Ang kanyang mukha ay mukhang kasing bata ng isang tao sa kanilang unang bahagi ng twenties, at ang bawat galaw niya ay nagpapakita ng alindog.

"Aliyah, halika dali at tingnan kung sino ang narito!"

Umalingawngaw ang boses ni Frederick mula sa gilid, ang kanyang malalim na boses ay hindi maitago ang kanyang pananabik.

Ito ang unang pagkakataon na nakadama si Aliyah ng gayong matinding emosyon mula sa isang lalaki.

Gaano man siya kabuti o kabait sa kanya, hindi niya kailanman nararamdaman ang ganitong uri ng pananabik.

Iyon ay isang taos-puso, umaapaw, primal, at mapusok na pag-ibig mula sa isang lalaki.

"Teacher Clara?" Sumimangot si Aliyah, na nagkukunwaring nagulat.

Ngunit ang pagduduwal sa aking puso ay umabot na sa rurok nito.

Ang Clara sa harap ko ay marangal at maayos, isang malaking kaibahan sa kanyang malandi at apektadong pag-uugali sa opisina.

"Aliyah, it's been a long time."

Mabilis na hinawakan ni Clara ang kamay ni Jasper at bumaba, at magiliw na binati si Aliyah.

Muling nabaling ang tingin ni Aliyah kay Jasper.

Hindi nagtagal pagkatapos pakasalan siya ni Frederick, tinalakay niya sa kanya ang pag-ampon ng isang maliit na batang lalaki mula sa ampunan kung saan nakatira si Aliyah, at pinangalanan siyang Jasper.

Sinasabi niya na ang pag-ampon sa batang ito ay magpapadali upang mapakalma ang mga nakatatanda sa pamilyang Finch, at titigil ang kanyang mga magulang sa pagpipilit kay Aliyah na magkaroon ng anak.

Naramdaman ni Aliyah na iniisip siya ni Frederick, kaya sumang-ayon siya.

Ngunit sa kanyang pagtataka, ang dalawang taon na ginugol niya sa pagpapalaki kay Jasper ay napuno ng matinding paghihirap.

Masama ang ugali ng batang ito. Kapag hindi siya masaya, magtatapon siya ng mga bagay kay Aliyah, na para bang mayroon siyang matinding pagkamuhi sa kanya.

Sa isang pagkakataon, hiniling pa ni Jasper na ibalik ni Frederick ang kanyang tunay na ina at sa harap ni Aliyah niya ito sinabi.

Kapag nagagalit si Aliyah, iminungkahi niya na isuko ang kustodiya, ngunit palaging sinusubukan siyang hikayatin ni Frederick na huwag gawin iyon.

Sinabi niya na kaawa-awa si Jasper dahil wala siyang ina, at hiniling kay Aliyah na maging mas mapagparaya sa kanya. Ipinaalala rin ni Frederick kay Aliyah kung paano siya pinabayaan ng kanyang mga magulang noong bata pa siya.

Now, seeing Jasper na mahigpit ang hawak niya sa kamay ni Clara, at naalala ang iba't ibang aksyon ng lalaki sa kanya, biglang naintindihan ni Aliyah ang lahat.

Sila ay kasal na sa loob ng limang taon, at si Jasper ay limang taong gulang.

Hindi sumang-ayon ang pamilyang Finch sa pagpasok ni Clara sa pamilya, kaya ginamit siya ni Frederick bilang takip, niloloko siya upang maging kanilang alipin at panangga.

Nung kumain na sila, patuloy na naglalagay sina Frederick at Jasper ng pagkain sa plato ni Clara, at nagkuwentuhan silang tatlo nang may saya sa mukha nila, si Aliyah naman ay tahimik na kumakain sa gilid, na parang isang tagalabas.

"Aliyah, kasalukuyang nagsusulat ng parenting book si Teacher Clara, at gusto niyang makahanap ng tahimik na kapaligiran. Masyado ring abala ang kumpanya kamakailan, at masyado ka ring abala. Iniisip ko…”

Nakikita na tama na ang oras, ibinaba ni Frederick ang kanyang mga chopstick at malumanay na sinabi kay Aliyah.

"Gusto kong manatili si Ms. Clara sa bahay natin upang matutulungan ka niyang disiplinahin si Lance. Mukhang gusto ni Lance si Ms. Clara."

Pagkatapos ng limang taon ng palihim sa kanilang pag-iibigan, pagod na sila at ngayon ay gustong lumantad?

Nagpanggap si Aliyah na hindi niya naririnig ang mga salita ng lalaki at patuloy na kumakain nang dahan-dahan.

Nakaramdam ng kaunting pagkapahiya si Frederick at bumulong ng paalala sa kanya, "Aliyah, kinakausap kita."

Ngunit bago siya makapagsalita, mabilis na sumingit si Clara.

"I'm so sorry, it's all my fault for making things difficult for you. Aliyah, nag-aalala lang si Frederick. He was just concerned that you're busy with work, managing the household, and taking care of Jasper, which is too tiring for you. He wanted me to help you..."

"Hindi! Gusto kong manatili si tita Clara!"

Nang marinig ito, agad na tumutol si Jasper, na nakaupo sa tabi ni Clara.

Bago pa man matapos magsalita si Clara, agad niyang sinimulang ibagsak ang kanyang mga chopstick at kalabugin ang mesa!

"Jasper, huwag mong gawin ito..."

"Jasper, wala kang modo!"

Nang makita ni Clara, mabilis na sinubukang pigilan ni Clara si Jasper, na ang kanyang boses ay nakihalo sa likas na pagsaway ni Aliyah kay Jasper.

Tinitigan ni Jasper si Aliyah, pagkatapos, galit na galit, kumuha ng isang baso ng tubig at ibinuhos ito kay Aliyah.