MasukNang matalsikan siya ng tubig sa buong mukha niya ay wala siyang oras upang makapag react.
Pagkarinig ng mga katulong ay agad silang pumunta upang tulungan si Aliyah na linisin ang kalat.
“Jasper Finch!”
Kitang-kita sa mata ni Frederick ang galit na kanyang nararamdaman sa nangyari at ng makita iyon ni Jasper ay nagmadali itong tumbakbo sa itaas.
Nang akmang hahabulin nasana ni Frederick si Jasper ay pinigilan siya ni Clara, “Fred he's just a kid come on hindi kailangan saktan mo pa ang bata, dyan ka na lang titignan ko lang siya.”
Bago niya pinuntahan si Jasper ay tinignan muna niya si Aliyah na nasa gilid na nagpupunas ng kanyang mukha at parang may gustong sabihin ngunit nanatiling tahimik.
Mabilis ibinaling ni Frederick ang kanyang atensyon kay Aliyah.
“Are you alright? Let me check.”
Aliyah had already finished wiping her face at gustong hawakan ni Jasper ang kanyang mukha.
“Wag na wag mokong hawakan, ang rumi mo!”
Bigla niyang sinabi.
Hindi maintidhan ni Frederick ang ibig sabihin ni Aliyah, "Paano naman kita hindi magugustuhan, naawa lang ako sayo." Saad niya.
"Kung alam ko lang na magiging iresponsable si Jasper, hindi ko na sana siya ipinaalaga sayo.”
Kumurba ang labi ni Frederick at saka nanunuyang sinabing, "oo, mas mabuti nga sigurong ang tunay niyang ina ang nag-alaga at nag-aruga sa kanya kaysa sa'kin! Pero nakakaawa dahil patay na ang tunay niyang ina at ang umampon sa kanya ay walang alam sa pag-aalaga ng bata!”
Saglit na natigilan si Frederick at nanigas ang kanyang mukha. “Anong pinagsasabi mo? Jasper is adopted by us. Ikaw lang ang nag-iisang mabuti niyang ina."
Pag tapos niyang sabihin iyon sandaling hinawakan niya ang buhok ni Aliyah at ginulo.
Mabilis na bumalik si Aliyah sa kanyang silid at mabilis siyang pumasok ng banyo at naligo.
Sumunod agad si Frederick upang makapag-usap sila ni Aliyah tungkol sa pagpapahintulot kay Jasper na manatili.
Alam ni Aliyah na wala man lang siyang kakayahang magdesisyon. Dahil una sa lahat, magkarelasyon sila at isa lang siyang impostor.
Anong laban niya?
“Ang kumpanya ay kasalukuyang nasa kritikal na yugto ng IPO at si Jasper hindi niya kaya kung mag isa lang siya sa buhay at kailangan niya ng mga taong gagabay sa kaniya at isa pa kailangan ka ng kumpanya.”
"Si teacher Clara ay isa nang eksperto sa pagiging magulang, tulad ng nakita mo, nakikinig si Jasper sa kanya nang madalas…"
“Okay, pumapayag na ako na dito na siya titira.”
Ayaw ni Aliyah na makinig sa panenermon ng mga lalaki sakanya, habang nakikinig siya, mas nasusuka siya.
“Aliyah, alam ko. Ikaw ang pinaka-maunawain at nauunawaan mo ang sakit ng puso ko para sa iyo.”
Nung ang lahat ay maayos na, ang madilim na mata ni Frederick ay lumambot sa pagmamahal, at tumayo siya upang yakapin ang maliit na baywang ni Aliyah.
Agad na lumingon si Aliyah at iniharap ang telepono sa kanilang dalawa.
Ipinapakita sa larawan ang isang Shanti Villa, na matatagpuan sa Baler.
Ang lugar ay may umuunlad na komersyal na sektor at may pangunahing posisyon sa lungsod, na may mga presyong mas mataas pa kaysa sa kasalukuyang bahay ni Frederick.
“Fred, ano sa tingin mo maganda ba ang bahay?”
“Ang bahay na ito ay napakaganda, ang lokasyon ay napakahalaga din.”
Hindi gaanong naintindihan ni Frederick ang ibig sabihin ni Aliyah.
“Ang kaarawan ko ay sa susunod na buwan na, at gusto ko talaga ang bahay na ito. Maaari mo bang ibigay ito sa akin bilang isang regalo sa kaarawan ko?”
Tumawa si Aliyah at ang kanyang boses ay kasing tamis ng isang mansanas na pulang-pula. Niloko siya ni Frederick sa loob ng dalawang taon, kung saan hindi lamang siya nawalan ng oras kundi pati na rin ang kanyang trabaho.
Upang matulungan si Frederick na iligtas ang kumpanya, isinuko ni Aliyah ang kanyang pagkakataong ituloy ang pag-aaral at pumasok sa isang alok na trabaho mula sa isang malaking kumpanya, at dumating sa maliit na kumpanya ng kanyang pamilya.
Sa loob lamang ng dalawang taon, tinulungan niya ang kumpanya ni Frederick na bumalik.
Sa loob ng ilang buwan, makukumpleto ni Frederick ang paglilista ng kumpanya at ang kanyang kumpanya ay direktang tataas sa sampu-sampung bilyon.
Wala na siyang natitira at malapit na siyang pagsamantalahan at pabayaan.
Hindi papayag si Aliyah sa gusto nilang mangyari, ni hindi niya sila basta palalampasin.
Gumamit si Frederick ng taos-pusong mga pangako na ibibigay niya kay Aliyah ang anumang hiling sa loob ng kanyang kapangyarihan.
Ngunit hindi materyalistiko si Aliyah at hindi kailanman humiling ng kahit ano.
Nag-alangan si Frederick sandali, "Bakit bigla kang gustong bumili ng bahay? Hindi ba maganda ang bahay natin ngayon?”
"Maganda naman ang bahay natin, ngunit wala itong sapat na halaga ng pamumuhunan.
"Iba ang bahay na ito, mayroon itong malaking potensyal para sa pagtaas ng halaga sa hinaharap.”
Bukod dito, malapit nang makita sa publiko ang iyong kumpanya, kaya ang pagdaraos ng isang piging sa iyong bagong bahay upang libangin ang mga panauhin ay hindi lamang magiging maginhawa, ngunit magmumukha ka ring maayos.
Ang bawat salita ni Aliyah ay para mapakinabangan ni Frederick, na agad na nagpawi ng mga pagdududa na bumangon sa isipan ng lalaki.
Sa totoo lang, hindi pa rin kayang tiisin ni Aliyah na gastusin ang kanyang pera, at ang kanyang isipan ay puno ng mga plano para sa kanya.
Sa isang sandali, hindi maiwasan ni Frederick na makonsensya, at nakaramdam pa siya ng kaunting awa para kay Aliyah.
"I have you, I don't need anything more."
Muling inabot ni Frederick si Aliyah upang yakapin siya, ngunit muling lumayo si Aliyah.
"Sinabi ko sa iyo na regalo ito sa kaarawan ko, kaya isipin mo na lang na regalo ito na binili mo para sa akin. Hindi ka naman tatanggi na makibahagi dito, hindi ba?”
Sinabi ni Aliyah ang kanyang huling mga salita sa isang nagbibirong paraan.
Tila iba si Aliyah ngayon, natagpuan ni Frederick ang kanyang sarili na hindi kayang labanan ang kanyang alindog.
Nang walang alinlangan, tinanong niya siya, "Magkano ang halaga ng bahay na ito?”
"Hindi naman gaanong mahal, it's only seventy million.”
Sabi ni aliyah na may ngiti sa kanyang mukha.
Sandaling natigilan si Frederick sa sinabi ni Aliyah.
Ayaw niyang maging kuripot kay Aliyah, ngunit napakataas ng presyo.
Ngunit sa pag-iisip na malapit nang maging publiko ang kumpanya, ayaw niyang biguin si Aliyah sa napakahalagang sandaling ito, kaya tumango siya.
"Sige, kung gusto mo, bibilhin ko ito para sayo.”
Pagkasabi ng lalaki, agad siyang tumawag sa departamento sa harapan ni Frederick.
Nang gabing iyon, ang 70 million ay idineposito sa personal na account ni Aliyah.
Nagdagdag pa si Frederick ng isang espesyal na mensahe sa paglilipat, ayon sa kanyang kahilingan, na nagsasabi, “Buying a house for Aliyah, Happy Birthday.”
Ang balanse sa aking card ay umakyat mula 150,000 hanggang 70.05 million.
Pagkatapos ng dalawang "nagpakasal", ibinigay ni Aliyah ang kapangyarihang pinansyal ng pamilya kay Frederick.
Ang lahat ng pera sa kanyang card ay naipon mula sa mga part-time na trabaho na ginawa niya noong siya ay nag-aaral pa.
Sa nakalipas na dalawang taon, hindi siya nakatanggap ng kahit isang sentimo ng suweldo.
Nang sumunod na araw, paglabas ni Aliyah sa kanyang silid, nakita niya si Frederick na nakasuot ng apron, nakikipag-usap at nakikipagtawanan kay Clara sa kusina sa ibaba.
Hindi nakinig si Daisy sa kahit anong sinabi ni Aliyah pagkatapos noon. Ibinaba niya ang telepono at nagmadaling pumunta sa kwarto ni Draven.Sa wakas ay nakapagbakasyon si Draven at nagpapahinga sa bahay habang naglalaro nang tanungin siya ni Daisy tungkol sa kanyang pakikipag-usap kay Aliyah.Nagsimula silang magtalo pagkatapos lamang ng ilang salita na nagdulot ng ingay kaya't nakakuha ng atensyon ng mga katulong."Ano ba ang pinagtatalunan ninyong dalawa? Nababaliw na ba kayo?"Dumating si Vivienne nang marinig ang ingay, itinaboy ang mga katulong at inilayo ang balisang si Daisy."Kakaanak mo pa lang, alagaan mo ang sarili mo!"Namutla ang mukha ni Draven, kinuha ang kanyang coat at lumabas ng kwarto.Susundan sana ni Daisy nang pigilan siya ni Vivienne. "Daisy, anong nangyari?"Nang marinig ang pagbagsak ng pinto tinakpan agad ni Daisy ang kanyang mukha at napahagulgol, "I want a divorce! A divorce!"Hindi inaasahan ni Vivienne na ang isang tawag sa telepono sa pagitan ni Daisy
"You..." Nasamid si Vivienne, at ilang segundo siyang nag isip kung ano ang sasabihin.Si Aliyah ay laging tahimik at sunud-sunuran dati kaya bakit bigla siyang nag bago at sinasagot nako? "Okay, Mom, kapag napag-isipan na ni Daisy, ipapadala ko ang impormasyon ng restaurant. Mayroon akong ibang gagawin dito, kaya ibababa ko na ang telepono."Pagkatapos magsalita ni Aliyah, ibinaba niya ang telepono."Ang batang 'yan... paano niya ako nagawang babaan ng telepono?"Galit na galit si Vivienne kaya nanginginig siya at muntik nang itapon ang kanyang telepono.Nagulat din si Daisy na makita ang kanyang ina na ganito, "Hindi ba darating si Aliyah?""Sa tingin ko, masyado niyang binibigyan ng sobrang atensyon kaya naging ganoon na lamang siya mag salita! Isa siyang inahing hindi mangitlog, at napakababa ng kanyang pinanggalingan. Isa nang malaking biyaya mula sa kanyang mga ninuno na nakapag-asawa siya ng isang Finch. Paano siya naglakas-loob na maging napakasama ng ugali at sumuway sa akin
Pagktapos sabihin iyon, agad na ibinaba ng ina ni Frederick ang telepono, hindi ito isang talakayan kundi isang utos.Sanay na si Aliyah dito simula nang dalhin siya ni Frederick sa bahay ng mga Finch, ni minsan hindi siya ningitian o binigyan man lang na maayos na pagtrato ng ina ni Frederick.Tila ba may utang na loob si Aliyah sa mga Finch, at tinrato siya ng lahat na may pakiramdam na sa una pa lang ay hindi na siya dapat pakasalan ni Frederick.Kahit na may mga katulong sa bahay, kailangan pa ring magluto at gumawa ng gawaing bahay si Aliyah para sa kanyang mga biyenan tuwing linggo.Buntis ang nakababatang kapatid na babae ni Frederick at sinasabing hindi niya makakain ang luto ng ibang tao, tanging kanya lamang at gusto niyang ipagluto siya ni Aliyah araw-araw.Upang maiwasan na mailagay si Frederick sa isang mahirap na posisyon, tiniis ito ni Aliyah sa loob ng dalawang taon.Tiningnan ang kanyang screen ng telepono, isang pahiwatig ng lamig ang sumilay sa mga mata ni Aliyah. I
"What are you afraid of?"Lumingon si Frederick at marahang niyakap ang babae, ang boses niya'y napakalambing na tila nang-aakit."Natatakot ako na masira ang pamilyang Garcia, natatakot ako na kami ni Jasper ay maging walang pangalan at hindi na makikilala habambuhay at natatakot ako na pagtanda ko ikaw ay... magbago."Ibinaba ni Clara ang kanyang mga mata, at nabulunan ang kanyang boses habang nagsasalita."Hindi, hindi mangyayari yan."Hinawakan ni Frederick ang mukha ng babae at marahang pinunasan ang luha sa kanyang mga mata gamit ang kanyang mga daliri."Sabi ko naman sayo na poprotektahan kita at walang sinuman ang makakapigil sa akin na makasama ka.""Hinding-hindi magbabago ang isip ko.""Ngayon na malinaw na ang lahat sayo, pwede bang maka isa diyan?" Tumawa si Frederick ng mahinhin.Labis na naantig si Clara sa sinabi ni Frederick sakanya, pagkatapos ay ipinikit ang kanyang mga mata at hinalikan ang labi ng lalaki.Bagama't malapit nang maging public ang kumpanya, sumunod p
"Narinig ko mula kay Lolo na napagkasunduan na ninyo ang kasal.""Um."Tumango si Aliyah."Ang ating tradisyon ay napakahalaga. Bawat hakbang mula sa engagement hanggang sa kasal ay dapat gawin nang maayos.""Naging abala ako kamakailan at ayaw kong magmadali, kaya maaaring kailangan pang maghintay ng ilang araw si Ms. Aliyah. Siyempre, kung may iba pang pangangailangan si Ms. Aliyah, ipapaayos ko ang lahat.""Good."Ang sagot ni Aliyah ay diretsahan, at si Larry ay tila nasiyahan.Tumingin siya sa kanyang relo at sinabi sa kanyang isip na "ito na ang pagkakataong sabihin sa kanya kung ano talaga ang pakay ko.""Mr. Larry, alam mo naman ang aking sitwasyon ngayon. Maaari ko bang itanong kung bakit gusto mo akong pakasalan?""Wala akong interes sa iyong pamilya o sa iyong kayamanan. Ako ay nasa edad na rin para magpakasal, ang pamilyang Garcia ay tunay na karapat-dapat."Tila nakita ni Larry ang iniisip ni Aliyah.Bago pa man, sinuri na rin ni Aliyah ang pinagmulan ng napili ng kabilan
Naalala ni Aliyah na ang lalaki ay siya ring nagbigay sa kanya ng business card noong nakaraang beses, ngunit ngayon ay hindi siya nakasuot ng uniporme. Nakasuot siya ng simpleng itim na suit at may suot na salaming pang-araw, at ang kanyang kilos ay mas magiliw.Ngumiti si Aliyah at pumasok sa kotse.Pagpasok ni Aliyah sa kotse may babae sa loob at agad naman nag tanong si Aliyah."Excuse me, sino po kayo...?""Ako po ang personal assistant ninyo, ma'am. Pwede ninyo akong tawaging Adelina.""Adelina, bakit pinili ng asawa mo na ako ang maging kasosyo sa kasal? Hindi naman natin kilala ang isa't isa, di ba?"Tanong ni Aliyah nang may pag-aalinlangan.Ngumiti si Adelina at sinabi, "Hindi ko alam ang tungkol sa personal mong buhay, pero kakabalik mo lang sa bansa, kaya marahil hindi mo kilala si Miss Morales.""Well..." Nag-isip sandali si Aliyah, tapos hindi mapigilan ang magtanong nang mausisa, "Ano po ba ang itsura ng asawa mo?""Palaging misteryoso ang asawa mo, hindi nagpapakita sa







