THE BILLIONAIRE'S CONTRACT WIFE

Chapter 4 : Ang Pagsubok

Amara's POV

Hindi ko alam kung alin ang mas nakakapagpakaba—ang mga matang nakatingin sa akin ng buong pamilya ni Adrian o ang kamay niyang mahigpit ngunit maingat na nakahawak sa akin.

“Amara, anak, maupo ka rito sa tabi namin,” sabi ng isang babae na mukhang ina ni Adrian.

Ngumiti ako at umupo.

Samantala, umupo si Adrian sa tabi ko.

“Ang tahimik mo,” bulong niya.

“Kinakabahan ako.”

“Wala kang dapat ikabahala.”

“Madali lang sabihin iyan para sa iyo.”

Bahagya siyang ngumiti.

“May tiwala ako sa iyo.”

Napatingin ako sa kanya.

Hindi ko alam kung bakit, pero sapat na ang apat na salitang iyon para gumaan ang pakiramdam ko.

Nagsimula ang hapunan.

Sa una, maayos naman.

Tinatanong nila ako tungkol sa trabaho, pamilya at kung paano kami nagkakilala ni Adrian.

Doon ako kinabahan.

“Paano nga ba kayo nagkakilala?” tanong ng isang lalaki sa kabilang bahagi ng mesa.

Sandali akong natigilan.

Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko.

Buti na lang at agad na nagsalita si Adrian.

“Sa trabaho.”

Napatingin ako sa kanya.

“Personal assistant ko siya.”

Tumango ang lalaki.

“Ah. Kaya pala.”

Ngumiti ang lola ni Adrian.

“Pero paano nauwi sa kasal?”

Napahigpit ang hawak ko sa baso.

“Lola,” mahinang sabi ni Adrian.

“Ano? Nagtatanong lang ako.”

Natawa ang ibang tao sa mesa.

Napangiti rin ako kahit kinakabahan.

“Hindi po talaga namin inaasahan,” sagot ko.

“Pero mahal mo ba ang apo ko?”

Halos mabilaukan ako.

Napatingin ako kay Adrian.

Tahimik lang siya.

Para bang hinihintay niya kung ano ang sasabihin ko.

“Po?”

“Mahal mo ba si Adrian?”

Hindi ko alam kung paano ko sasagutin iyon.

Hindi ko siya mahal.

Hindi pa.

Pero kailangan kong gampanan ang papel ko.

“May espesyal po akong nararamdaman para sa kanya.”

Napatingin sa akin si Adrian.

Hindi ko mawari ang expression niya.

Ngumiti ang lola niya.

“Magandang sagot.”

Nakahinga ako nang maluwag.

Pero bago pa ako makapagrelax, nagsalita ang isang lalaki.

“Hindi ba masyadong mabilis ang lahat?”

Napatingin ako sa kanya.

Si Daniel.

Hindi ko siya gaanong nakakausap mula nang dumating kami.

“Adrian has always been careful,” dagdag niya. “Kaya nagtataka ako kung bakit bigla siyang nagpakasal.”

Tumahimik ang mesa.

Nararamdaman kong bumibigat ang hangin.

“May dahilan ako,” sagot ni Adrian.

“Sigurado ka ba?”

“Daniel.”

Malamig ang boses ni Adrian.

Ngumiti si Daniel.

“Relax. Nagtatanong lang ako.”

Hindi na siya sumagot.

Nagpatuloy ang hapunan, pero hindi na nawala ang kaba ko.

Pakiramdam ko, may sinusubukan si Daniel.

At hindi ko alam kung ano iyon.

Pagkatapos ng hapunan, pumunta ako sa kusina para uminom ng tubig.

Akala ko mag-isa ako.

“Hindi ka pa rin sanay magsinungaling.”

Napalingon ako.

Si Adrian.

“Hindi naman ako nagsinungaling.”

“Talaga?”

“May espesyal akong nararamdaman para sa iyo.”

Lumapit siya.

“Anong espesyal?”

Napaatras ako nang kaunti.

“Hindi ko alam.”

Tahimik siyang tumingin sa akin.

“Baka hindi mo kailangang alamin ngayon.”

Napakunot ang noo ko.

“Ano ang ibig mong sabihin?”

“Wala.”

Bago pa siya makalayo, narinig namin ang boses ni Lucas.

“Uncle!”

Tumakbo siya papunta sa amin.

“May problema!”

Agad nagbago ang mukha ni Adrian.

“Ano?”

“May narinig akong sinabi ni Daddy.”

Natahimik kaming dalawa.

Dahan-dahang lumuhod si Adrian sa harap ni Lucas.

“Ano ang sinabi niya?”

“May nagsabi na hindi daw totoong asawa mo si Amara.”

Napatingin ako kay Adrian.

Nanlamig ang buong katawan ko.

Mukhang may nakakaalam tungkol sa kontrata.

“Kanino mo narinig?” tanong ni Adrian.

Tinuro ni Lucas ang dining room.

“Sa isa sa mga bisita.”

Tumayo si Adrian.

“Amara, manatili ka rito.”

Pero bago pa siya makalakad, hinawakan ko ang braso niya.

“Adrian.”

Tumingin siya sa akin.

“Anong gagawin mo?”

“Alamin kung sino ang nagsasalita.”

“Paano kung malaman nila ang tungkol sa kontrata?”

Sandali siyang natahimik.

Pagkatapos ay hinawakan niya ang kamay ko.

“Huwag kang matakot.”

“Pero…”

“Hindi kita hahayaang mapahiya.”

Diretso ang tingin niya sa akin.

“Hindi dahil nasa kontrata tayo.”

Napatigil ako.

“Kung hindi dahil sa kontrata, bakit?”

Hindi siya agad sumagot.

Sa halip, mas hinigpitan niya nang bahagya ang hawak sa kamay ko.

“Dahil ikaw ang pinili kong maging asawa.”

Parang biglang nawala ang lahat ng ingay sa paligid.

Hindi ko alam kung bahagi pa rin ba iyon ng pagpapanggap niya.

O may ibang kahulugan na ang mga salita niya.

Pero bago pa ako makapagsalita, narinig namin ang isang malamig na tawa mula sa likuran.

“Ang sweet naman.”

Napalingon kami.

Si Daniel.

Nakatayo siya sa may pintuan.

“Daniel,” malamig na sabi ni Adrian.

Ngumiti siya.

“Hindi ko naman gustong makialam.”

“Kung ganoon, umalis ka.”

“Pero may gusto lang akong sabihin.”

Tumingin siya sa akin.

“Amara, alam mo ba kung bakit talaga kailangan ni Adrian ng asawa?”

Nanlamig ang kamay ko.

Hindi ako nakasagot.

“Daniel,” mariing sabi ni Adrian.

“Hindi mo ba gustong sabihin sa kaniya?”

Tumahimik si Adrian.

At sa katahimikang iyon, lalo akong kinabahan.

“Sabihin mo na,” sabi ni Daniel. “Tutal, asawa mo naman siya.”

“Hindi ngayon.”

Tumawa siya.

“Of course.”

Bago siya tuluyang umalis, tumingin siya sa akin.

“Mag-ingat ka, Amara. Hindi lahat ng tao rito ay gusto kang maging bahagi ng pamilya.”

Pagkaalis niya, ilang segundo akong hindi nakagalaw.

“Adrian…”

“Huwag mo siyang pansinin.”

“Pero may alam siya.”

“May alam siyang mga bagay na hindi niya naiintindihan.”

“Paano kung sabihin niya sa iba?”

Tumingin siya sa akin.

“Ako ang bahala.”

“Paano kung malaman nila ang tungkol sa kontrata?”

Lumapit siya.

“Hindi kita pababayaan.”

“Pero paano kung—”

“Amara.”

Mahina ang boses niya ngayon.

“May tiwala ako sa iyo.”

Napatingin ako sa mga mata niya.

At sa pagkakataong iyon, nawala sandali ang takot ko.

Pero hindi ang tanong sa isip ko.

Ano ba talaga ang alam ni Daniel?

At bakit parang determinado siyang sirain ang kasal namin?

Hindi ko alam na ang gabing iyon ang simula ng unang tunay na pagsubok sa aming kasunduan.

Dahil habang akala namin ay sapat na ang isang kontrata para kontrolin ang lahat…

may mga taong handang gawin ang lahat para mabunyag ang katotohanan.

At higit sa lahat, hindi ko pa alam na ang sikreto namin ni Adrian ay hindi lamang ang tanging bagay na kailangan naming itago.

May sarili ring lihim ang pamilya Villareal.