Chapter 5

Pagkarating namin, agad kong napansin na nasa gitna kami ng isang masukal na gubat.

Pagbukas ng p***o ng sasakyan, bumungad sa akin ang isang lugar na halos walang ibang makikita kundi mga puno at isang malaking lumang building na tila matagal nang ginagamit.

Pagkababa ko, nakita ko ang ilang lalaking nakasuot ng itim na damit at may mga armas na nakasabit sa kanilang katawan.

Nanlamig ang buong katawan ko.

Habang naglalakad kami, may napansin akong mga lalaking nakatali sa gilid ng building.

Apat sila naliligo sila sa kanilang dugo na wala ng buhay.

Hindi ko maayos na makita ang kanilang mga mukha, pero sapat na ang nakita ko para matakot ako.

May mga tauhan ni Damian na nakapaligid sa kanila.

Bigla akong napahinto.

Ng bigla nalang nila itong pinagpuputukan ang apat na lalake  sa ulo hindi ko alam kung ano ang nangyayari, pero sapat na ang eksenang iyon para manginig ako sa takot.

Napansin kong may ilang lalaki ring nakatingin sa akin.

Hindi komportable ang mga titig nila.

Agad akong hinawakan ni Arnaldo sa braso.

“Don’t look at them.”

Mabilis akong napatingin sa kanya.

“Just keep your eyes down.”

Hindi na ako sumagot.

Hindi na rin ako lumingon.

Hinayaan ko na lang siyang gabayan ako papunta sa building.

Pagpasok namin, mas lalo akong kinilabutan.

May mga taong naroon na abala sa pagsusugal at pag-uusap.

Pero nang makita nila kami, isa-isa silang tumigil.

Lahat sila ay napatingin sa akin.

Napayuko ako.

Hindi ko gustong makita ang mga mukha nila.

Tahimik na itinuloy ni Arnaldo ang paglalakad hanggang sa makarating kami sa isang hagdan.

Umakyat kami.

Habang umaakyat, mas lalong lumalakas ang mga tunog na nanggagaling sa loob ng building.

May mga sigaw.

May umiiyak.

May mga boses na humihingi ng tulong.

Nanindig ang balahibo ko.

Pagdating sa itaas, dinala ako ni Arnaldo sa isang maliit at masikip na kwarto.

Binuksan niya ang p***o at itinulak ako papasok.

“Wait!”

Hindi man lang siya lumingon.

Isinara niya ang p***o at iniwan akong mag-isa.

Napaatras ako.

Mabigat at kakaiba ang amoy ng loob ng kwarto.

Dahan-dahan akong napalingon sa kabilang bahagi nito.

At doon may nakita akong isang lalaking nakaupo sa sulok.

Sobrang payat niya.

Sa unang tingin, akala ko wala na siyang buhay.

Nanlaki ang mga mata ko.

Napahawak ako sa sarili kong braso habang unti-unting namumuo ang luha sa mga mata ko.

“Hello?”

Walang sagot.

Napaatras ako ng isang hakbang.

Hanggang sa bigla siyang gumalaw.

Napasinghap ako.

Dahan-dahan niyang itinaas ang ulo niya at tumingin sa akin.

At saka siya nagsalita.

“Cry all you want…”

Mahina ang boses niya, pero malinaw.

“Hindi ka makakalabas dito.”

Napatakip ako sa bibig ko.

“W-What?”

Bahagya siyang ngumiti, ng nakakatakot

“Walang nakakalabas dito.”

Napatingin ako sa p***o.

Nakakandado.

Muli akong napatingin sa kanya.

At sa sandaling iyon, na-realize ko

Hindi lang pala ako ang bihag ni Damian.

Marami na siyang ibang taong nakakulong dito.

At ngayon…

isa na ako sa kanila

I just sat down in the corner, hugging myself tightly.

Tahimik ang buong kwarto.

Hanggang sa nagsalita ang lalaking kasama ko.

“Baka gutom ka na.”

Napatingin ako sa kanya.

Ngumisi siya.

May kakaiba sa ngiti niya na lalo akong kinilabutan.

"Baka gutom kana, tara kain tayo" yaya niya sakin.

I looked at him. He grinned in a terrifying way, his teeth filthy and yellow. Then he pushed something toward me.

I immediately felt sick and disgusted. It was a dead rat, headless. He picked it up and started eating it right in front of me.

“Sige, magsuka ka lang,” sabi niya. “Pag tumagal ka dito,

ganyan din ang kakainin mo kapag gutom ka.

Wala ka nang pipiliin kung ano ang kakainin mo. Yung mga nakakadiri at nakakasukang pagkain,

magiging masarap na sa panlasa mo kapag gutom na gutom ka.” sabi niya.

Napailing ako habang humahagulgol.

Ayokong isipin kung gaano katagal niya nang tinitiis ang ganitong buhay.

Ayokong isipin na baka iyon din ang mangyari sa akin.

Tumawa lang siya habang pinapanood ang reaksyon ko.

Samantalang ako, lalo lamang napayakap sa sarili ko.

Ayoko rito.

Gusto kong umuwi.

Gusto kong makita sina Papa at Kuya.