تسجيل الدخول"Kumusta po ang inyong pagbabasa?
“Hanapin niyo sila! O kaya tawagan niyo at sabihin niyong dumating ako!” galit na utos ni Mrs. Alicia habang matalim ang tingin sa mga katulong. “P-pero Madam… kanina pa po namin sila—” “Sasagot ka pa?!” matinis niyang sigaw dahilan para mapatigil agad ang katulong. “Just do what I say!” galit na galit niyang dagdag habang nanginginig sa sobrang inis. Agad na napayuko ang mga kasambahay at nagkukumahog na kumilos dahil sa takot. Samantala, mariing napabuntong-hininga si Mrs. Alicia bago padabog na nagtungo sa silid ng mag-asawa. Halos umugong ang tunog ng kanyang mataas na takong sa bawat hakbang niya sa hagdanan. Kitang-kita sa kanyang mukha ang matinding galit at pagkainis, tila anumang oras ay maaari na naman siyang sumabog sa sobrang poot. Lumipas ang mga oras hanggang sa tuluyan nang sumikat ang araw, ngunit wala pa ring Alexander at Theariza na dumarating sa Mansion. Halatang lalong umiinit ang ulo ng mga taong naghihintay sa kanila habang nananatiling tahimik ang
“Susubukan ko siyang tawagan… baka sakaling sagutin na niya!” wika ni Althea sa tonong puno ng gigil at pagkabruha habang mariing hawak ang cellphone. Mabilis niyang muling dinial ang numero ni Alexander, halos madiin pa ang pagpindot niya sa screen dahil sa inis. Ngunit… “Kring… kring… kring…” Muli lamang na umalingawngaw ang paulit-ulit na tunog ng pag-ring ng cellphone sa kabilang linya. “Bwisit!” iritadang bulalas niya habang napapadyak sa sobrang inis. “Sigurado akong kasama na naman niya ang bruha na ’yon!” gigil niyang bulong habang matalim ang titig sa screen ng kanyang phone. “Answer your phone, Alexander…” sunod-sunod ang pagda-dial ni Althea ngunit panay lamang ang pag-ring ng cellphone. Samantala… “H-Honey… w-wala ka bang balak sagutin ang phone mo?” mahina ngunit puno ng ungol na tanong ni Theariza. Hindi agad sumagot si Alexander. Sa halip ay dahan-dahan niyang hinalikan ang leeg ng asawa habang marahang hinahawakan ang magkabilang palad nito. “I lo
“Congrats, Honey!” masayang saad ni Alexander habang mahigpit na hinahawakan ang kamay ni Theariza pagkalabas nila ng clinic. Hindi niya maitago ang saya sa kanyang mukha. “Sabi ko naman sa’yo, hindi mo na kailangang uminom ng mga gamot na bigay ni Mama.” Ngumiti si Theariza, ngunit bakas pa rin sa kanyang mukha ang pagtataka. “Parang may nagbago sa asawa ko…” bulong niya sa isip. Noong mga nakaraang araw lamang, si Alexander mismo ang halos nagpupumilit na araw-araw niyang inumin ang mga gamot na bigay ng mama nito. Pero ngayon, bigla itong nag-iba ng ugali at parang ayaw na nitong mapalapit pa siya sa mga gamot na iyon. Napapailing na lamang siya. “Pero kahit na gano’n… hindi pa rin naman ako buntis,” mahina niyang saad habang napapatingin sa kanyang tiyan. Agad namang hinawakan ni Alexander ang kanyang pisngi at marahang ngumiti. “Darating din tayo doon, Honey.” Makalipas ang ilang sandali ng katahimikan sa loob ng sasakyan, biglang nagsalita muli si Alexander.
“Hindi pwedeng mauwi na lang sa wala ang pinaghirapan namin ni Madam Alicia!” gigil na sigaw ni Althea habang mabilis na nagpupunas ng luha ng inis sa kanyang mukha. Agad siyang nagpara ng taxi sa labas ng airport. “Taxi!” malakas niyang tawag. Pagkasakay niya, agad niyang kinuha muli ang cellphone at tinawagan si Madam Alicia. Ilang segundo pa lamang ay mabilis na itong sumagot. “Oh, hello hija. Napatawag ka kaagad? Tapos na ba ang surrogation?” masayang tanong ni Alicia sa kabilang linya, halatang kampante na magtatagumpay ang plano nila. Ngunit mariing napapikit si Althea. “No, Madam… bigo ang plano.” “Ano?” agad nag-iba ang tono ng matanda. “Biglang nagbago ang isip ni Alexander. Sinamahan niya si Theariza sa OB ngayon. Pinakansela niya ang pagkikita namin.” “What?!” galit na saad ni Alicia. Halos manginig si Althea habang nagsasalita. “Paano kapag nalaman ito ni Master Rereio? Tiyak na malalagay tayo sa kapahamakan! Pati si Alexander madadamay! Kailangan matuloy ang p
“Tumayo si Alexander at mahigpit na niyakap si Theariza, na para bang ngayon niya lang ulit ito nasilayan matapos ang napakahabang panahon. “Honey… I love you. Mahal na mahal kita. Hinding-hindi kita ipagpapalit sa iba,” emosyonal niyang saad habang mahigpit pa ring yakap ang asawa. Napakunot-noo si Theariza ngunit napangiti rin. Dahan-dahan niyang hinaplos ang likod ni Alexander. “Alam ko naman ‘yan, Honey. Pero ano bang nangyayari sa’yo? Kung makayakap ka sa akin, parang wala nang bukas,” malambing nitong sagot bago siya hinalikan sa labi. Pagkalayo nila sa isa’t isa, muli itong nagsalita. “Ano, Honey? Sasamahan mo ba ako sa hospital ngayon?” Bahagyang natigilan si Alexander bago agad nagtanong. “Ano ba ang gagawin mo sa hospital, Honey?” “Uhm… diba napag-usapan na natin? Makikipagkita ako kay Althea ngayon,” mahinang sagot ni Theariza. Biglang nag-iba ang ekspresyon ni Alexander. Agad niyang hinawakan ang kamay ng asawa. “Huh? W-wag na, Honey… hindi na kailangan.
“Hindi… hindi pa ako patay! Paano na ang kompanya ko? Paano na ang mga kayamanang itinago ko?! Theariza bakit ganyan ka na kalupit? Hindi ka naman dating ganyan.” hindi makapaniwalang sigaw ni Alexander sa dilim, habang nanginginig ang kanyang boses at ramdam ang desperasyon na kumakapit sa kanyang kaluluwa. Sa paligid niya, tanging katahimikan at kadiliman ang sumasagot, na para bang sinasakal ang bawat natitirang pag-asa niya. “Mga tauhan, pagkarating niyo sa bangin wag niyo munang ihahagis ang katawan niya. Hintayin niyo ako, para makita ko kung paano siya mahuhulog sa bangin katulad ng ginawa niya sa akin… ” kalmado na niyang sabi, ngunit sa likod ng kanyang malamig na tinig ay naroon ang matinding galit at paghihiganti na pilit niyang kinokontrol. Ang bawat salita niya ay tila hatol na walang kawala, isang utos na may bigat ng kamatayan. “Theariza! Hindi ka ganyan kalupit para gawin sa akin ang bagay na yan!” sigaw ni Alexander, mas lumakas ang takot sa kanyang tinig, halong
Nakaraan… Ngunit napatingin siya kay Elina at sa yaya kaya bigla siyang napatigil sa pagsasalita. Karugtong… Bahagyang kumunot ang noo ni Althea. “Wala na ang… sino?” tanong niya habang pinagmamasdan ang mukha ni Alexander. Ngunit mabilis na nagbago ang ekspresyon ni Alexander. Parang wal
Kinabukasan… Maaga pa lamang ay gising na si Elina. Mula sa malaking bintana ng kanyang silid ay pumapasok ang ginintuang liwanag ng umaga, tumatama sa mamahaling kurtina at sa malapad na kama na tila yari sa purong seda. Dahan-dahan siyang tumayo at lumapit sa salamin. Maingat niyang inayos an
“Bakit ninyo sinasaktan ang batang ‘yan na ang gusto lang naman ay isang larawan o pirma ni Princess Elina MH?” seryosong sabi ni Secretary Manzano. Biglang natahimik ang buong studio. Napatingin ang lahat sa kanya, lalo na ang mga staff na kanina pang humahawak kay Thearonna. “Ibigay na lamang
“Takbo dito, takbo doon ang ginawa ni Baby Thearonna sa loob ng studio. Halos hingalin na ang maliit niyang katawan sa kakahanap sa kinaroroonan ni Elina. Sa pagmamadali niya ay hindi niya napansin ang isang ginang na paparating. BANG! Direkta siyang nabangga rito at muntik pang matumba. “Are y







