Chapter 1

Joshua

Kakarating ko lang sa bar ng mga Samaniego kung saan kami magkikita ng kababata kong si Helious at ni Kuya Mitchell. Alam kong late na ako sa usapan namin dahil galing pa ako sa isang hotel kasama ang sekretarya kong si Bangs.

It’s been a while since we had this fubu thing at para sa akin naman ay okay lang ito dahil nga no strings attached ang tema ng relasyon namin. We are both professional in the office pero pag nasa ibabaw na kami ng kama, her name says it all.

She really bangs!

Napangiti ako at dala ko pa nga ito nung makaupo na ako sa couch.

“Sorry, late ako!May overtime!” sabi ko sa kanila kaya napailing na lang si Kuya Mitchell

“Hanggang kailan mo ba idadahilan yan, Joshua?” sita niya sa akin at nagkibit-balikat na lang ako

Alam ko naman na hindi siya naniniwala sa akin dahil pareho lang naman kaming lahat. Ilang babae na nga ba ang nagdaan sa amin and I guess, maswerte lang sila dahil nakilala na nila ang babaeng nakapagpatino sa kanila.

Ako? Hindi ko alam! 

Baka nasa sinapupunan pa siya ng nanay niya!

“Kuya naman, overtime nga yun!” sagot ko sa kanya dahil siyempre, kahit alam kong nababasa niya ako, hinding-hindi naman ako aamin sa kanya

I respect him a lot kahit pa sa totoo lang, sa kanya  naman kami natuto ng mga kalokohan namin. 

“Kalokohan!” sagot naman ni Helious sa akin kaya nginisihan ko lang siya

“Siya nga pala, hindi pa ba babalik si Dylan? Ang tagal na din niya sa Palawan ah!”pag-iiba ko ng topic at sa palagay ko, effective naman

“Busy pa siya doon! Hayaan niyo ng maka-move on!” sagot naman sa akin ni Helious 

Bilib din nga ako sa kababata kong ito. I mean, kapatid niya si Hera at close din sila ni Dylan. At hindi ko alam kung paano niya nagagawa na balansehin ang sarili niya bilang isang Kuya at bilang isang kaibigan.

“Sabagay! Miss ko na siya kaya balak ko siyang dalawin this weekend!” sabi ko sa kanila pero hindi naman sila nagsabi na sasama sila

“Okay! Mukhang ako lang ang pupunta!” dagdag ko pa at naiintindihan ko naman yun

May pamilya na si Kuya Mitchell at ganun din naman si Helious na nalamang may anak na pala siya, si Hunter.  Maswerte na lang at nakita niya ito agad lalo na at nakikipaglaban ito sa sakit at tanging si Helious lang ang makakatulong sa kanya.

“Bawi na lang kami sa susunod!” sabi sa akin ni Kuya Mitchell kaya agad ko namang itinaas ang baso ko

Nagstay pa kami doon ng ilang oras at marami na din kaming napag-usapan. Well mostly, sa pamilya nila ang topic namin at siyempre naman, masaya ako para sa kanila. 

“Ikaw ba Joshua, wala ka bang balak, magseryoso?” tanong sa akin ni Helious at sa totoo lang, ang sarap niyang batukan

"Bakit ikaw? May balak ka na ba?" balik-tanong ko sa kanya

Nagkaroon lang ng anak, akala mo naman, matino na siya eh pare-pareho lang naman kaming may kagaguhan!

“Tsk! Hindi mo naman sinasagot ang tanong ko eh!”  patuloy ni Helious kaya napahinga ako ng malalim

“Hindi ko alam, bro! Hayaan mo at naniniwala naman akong  darating din naman yan sa akin!” safe na sagot ko sa kanila

“Wala ka pa bang natitipuhan?” tanong naman ni Kuya Mitchell sa akin pero umiling ako agad

“Wala! Baka on the way pa lang!” natatawang sagot ko at sumunod naman din sila sa akin

“Basta, pag dumating yan, huwag mo ng pakawalan!” ani Helious at sumaludo ako sa kanya

“Noted bro!” sabi ko saka ako tumungga ng alak

Nagpaalam na kami sa isa’t-isa bandang alas-onse ng gabi at alam ko, matatagalan na ulit bago maulit ito. Iba na din ang may pamilya at gets ko naman yun.

Gaya ng dati, nagpasundo si Helious sa driver niya dahil never itong nagdrive ng  nakainom habang si Kuya Mitchell naman ay may driver na ding kasama buhat kanina. Nagmaneho na ako papunta sa unit ko at bago nga ako nahiga ay kinuha ko muna ang phone ko. 

Nakita kong naka-online pa si Dylan kaya naman tinawagan ko siya dahil miss ko na din talaga ang bugok na ito.

At mabuti naman, gising pa ito at sinagot ang tawag ko.

“Bro!” sabi niya sa akin as he accepted my request for a video call

“Kamusta bro!” sabi ko sa kanya at narinig ko na may mga kasama siya sa background

Mukhang nagkakasiyahan sila doon ah!

“Bakit maingay? Nasaan ka?” tanong ko sa kanya

“Ah, birthday nung isang engineer namin dito. Nag-inuman kami.” 

Inikot ni Dylan ang camera at nahagip ng mata ko ang isang babae na nakaupo sa harap ng kababata ko. Mukhang lasing na nga ito kaya sinita niya si Dylan sa pagtutok nito sa camera.

“Hoy Dylan! Tigilan mo nga ako!” anito at hindi ko alam kung bakit naaliw ako sa reaksyon niya

“Say hi to my friend, Willow!” sabi ni Dylan at mas finocus niya pa ang camera sa babaeng tinawag niyang Willow 

Kahit medyo madilim ay hindi maikakaila ang ganda ng babaeng tinititigan ko. At kahit lasing na ito at disoriented, masasabi kong nakakaakit talaga siya.

Tumingin si Willow sa screen at sa kanyang pagngiti ay biglang kumalabog ang dibdib ko.

“Hi friend ni Dylan! Kamusta?” anito habang kumakaway sa camera

“Hmmm…shiguro…bugok ka din ano?!” ani Willow sabay tawa at sobra akong naaliw sa kanya 

“Pero alam mo, kahit bugok tong kaibigan mo?...” humagikgik pa si Willow at napakunot ang noo ko sa pambibitin niya

Hindi naman ako nagsalita at hinayaan ko lang magsalita si Willow dahil naaaliw talaga ako sa kanya.

“Gwapo yan…..gwapong bugok…” 

Ewan ko ba! Hindi ko alam kung bakit tila nagrebolusyon ang utak ko sa pagsabi niyang gwapo si Dylan. Pinopormahan ba ito ng kababata ko?

Kung sabagay, wala namang kaso yun dahil wala na sila ni Hera.

“Ikaw ba, friend ni Dylan…gwapo ka ba???” tanong pa nito at narinig ko ang pagtawa ni Dylan sa background

Tinanggal na niya kay Willow ang camera at kahit gusto kong tumutol ay hindi ko naman ginawa.

“Sorry about that, bro! Si Willow yun, yung architect namin dito. Lasing!” sabi ni Dylan sa akin

“Okay lang ba siya? Baka naman kailangan na niyang magpahinga dahil mukhang lasing na nga siya!” sagot ko kay Dylan kaya natawa na naman ito sa akin

“One of the boys to, Bro! OKay lang yan!” sagot ni Dylan kaya gusto ko siyang sigawan

Babae pa rin si Willow!

“Dylan, ihatid mo na si Willow sa kwarto niya!” utos ko kay Dylan at hindi ko nga alam kung bakit ako nagkakaganito sa babaeng ngayon ko lang nakita

“Tagay pa!!!!”

Napapikit ako kasi tinig yun ni Willow kaya naman sure ako na lasing na nga talaga babaeng ito.

“See! Mapapatumba ko si Hera pero ang babaeng ito, hindi!” sabi pa ni Dylan at kahit ayoko pang putulin ang pag-uusap namin ay nagpaalam na ito 

“Damn you, Dylan!” inis na bulong ko at hindi nga ako pinatulog ni Willow nung gabing yun

Kinabukasan ay maaga akong pumasok sa opisina dahil gusto kong matapos agad ang trabaho. Ang balak ko, sa weekend pa ako pupunta ng Palawan pero nagbago ang isip ko. 

Kung matatapos ko ang mga bagay na dapat kong tapusin ngayon, I can go there tomorrow. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa akin but one thing is for sure. Kailangan kong makita ang babaeng yun ng harapan.

And maybe, I will just take it from there!

*******

Mabilis lang ang naging biyahe ko papuntang Palawan gamit ang private chopper ng  kumpanya and I landed sa isang hotel kung saan din nakacheck-in si Dylan.

Ilang buwan na din siya dito and I guess, nagustuhan na niya. Maganda naman kasi dito and I think it's a perfect place to mend a broken heart.

I messaged him at sinabi niya na nasa site na siya kaya ipapasundo na lang daw niya ako sa driver.

I am waiting in the lobby and I am excited. Not only because of Dylan pero dahil makikita ko na sa wakas ang babaeng gumugulo sa isipan ko.

Pagdating ng driver ay agad na kaming tumulak sa site at nung makarating na kami ay agad akong sinalubong ni Dylan.

“Bro! Anong masamang hangin ng Maynila ang nagtaboy sa iyo dito?” biro niya sa akin saka niya ako niyakap

“Na-miss kita! Masama na ba yun!” sagot ko sa kanya kaya natawa siya

“Tara sa office! Ipapakilala kita sa team ko!” sabi ni Dylan at umakbay siya sa akin 

May malaking container doon na nagsisilbing opisina nila at nung Makapasok kami ay biglang tumibok ng malakas ang puso ko.

Nakita ko ang isang babae na nakaupo sa dulo habang busy sa ginagawa niya sa kanyang mesa.

Nakataas ang buhok niya at dahil nakayuko ito ay hindi ko masyadong makita ang mukha niya.

“Guys, I want you to meet my brother from another mother, Joshua Xenn Monteverde!”

I smiled pero ang tingin I ay naka-focus lang sa babaeng nasa dulo. He met my eyes and I swear my heart skipped a beat nung ngumiti siya.

Ipinakilala ni Dylan ang mga kasama niya pero hindi ko naman ito inintindi dahil titig na titig ako sa babaeng pakay ko.

“And of course, siya si Willow. Architect in charge!” ani Dylan at nilapitan ko agad si Willow 

“Joshua Xenn Monteverde. Josh for short!” 

Inilahad ko ang kamay ko kay Willow at tinanggap  naman niya iyon. Para akong nakuryente sa totoo lang pero agad naman niyang binitiwan ang mga kamay ko.