Prologue

"Okay children! See you this monday, enjoy your weekends."

"Yes ma'am!"

Ahhh they're so cute! Hindi talaga ako nagsisisi na mas piliin ko ang maging kindergaten teacher kaysa sa magtrabaho sa company namin na gusto ni papa. I'm fond of kids, sobrang cute nila sa paningin ko at kung susuwertehin ako, gusto kong makapag tayo ng daycare center ng sarili ko.

Nag pay off ang pangungulit at paglalambing ko sa aking mga magulang para payagan akong magtrabaho sa day care center. They are so protective towards me na minsan napapaisip ako because of that. Ayaw nilang bumukod ako sa kanila for some unknown reason and i felt their fear.

I want to ask them but maybe they are just worried dahil solo nila akong anak. But i'm glad, pinayagan na nila akong maging independent woman and do what i want the most.

"I'm sure magiging cool akong ina pag may mga future kids na ako." malapad na ngiting ani ko bago ako lumabas sa classroom ko at pinagmasdan ang labas ng day care center kung saan ako nagtatrabaho.

"It's been three weeks simula ng maging kindergarten teacher ako dito, buti nalang tinanggap nila agad ako." sambit ko bago ako bumalik sa loob ng classroom at sinimulan ng ayusin ang mga upuan ng mga estudyante ko.

Weekends tomorrow, dadaan ako sa supermarket para makabili ng mga groceries sa bahay.

"I'll do my lesson plan later after ko mag grocery para i can spend my weekends watching kdrama." ani ko nang mapalingon ako sa may pintuan nang may kumatok mula doon.

"Principal Jimenez." wika ko na ngiting ikinapasok ni Principal Jimenez sa classroom ko.

"I'm sorry kung naabala kita sa pagliligpit mo, teacher Fel."

"Naku po Principal Jimenez, hindi niyo naman po ako naabala. May kailangan po ba kayo sa akin?" tanong ko nang may iabot siyang isang folder sa akin.

"Ano po ito Principal Jimenez?" takang tanong ko bago ko binuksan ang envelop, kung saan isang student information sheet ang nakita ko.

Napadako ang tingin ko sa litrato ng batang lalaki na may malungkot na expression sa kuha ng litrato nito, yet there's something familiarity akong naramdaman dito.

"That's Ethan Bellinger, only son of Mr.Jahaziel Orlin Bellinger. C.E.O and Direct owner ng Bellinger Innovation. Kakalipat lang nila dito sa district natin and it's an honor for our school na dito niya naisipang ipasok ang kaniyang anak. By monday that kid will be your new student." paliwanag ni Principal Jimenez.

Hindi ko maalis ang mga mata ko sa batang nasa litrato, parang may kung ano akong nararamdaman habang nakatingin ako sa mukha ng batang nasa litrato, pero hindi ko maisip kung ano. Weird.

"Teacher Fel?"

"Y-Yes, Principal Jimenez..." sambit ko nang lingunin ko si Principal Jimenez na bahagyang napakunot ang noo sa akin.

"Are you okay?"

"Oo naman po Principal Jimenez, natulala lang ako sa sobrang guwapo ng batang ito na dadagdag sa klase ko. Don't worry Principal Jimenez, ako po ang bahala sa kaniya." ngiting ani ko na ngiting ikinatapik ni Principal Jimenez sa aking balikat.

"I know i can count on you. Have a nice weekend, teacher Fel." ani ni Principal bago naglakad na paalis ng classroom ko.

Agad kong binalik ang tingin sa litrato ng bago kong estudyante, nang mapadako ang tingin ko sa pangalan ng ama nito.

"Jahaziel Orlin Bellinger, teka? Bakit parang pamilyar sa akin ang pangalan niya? Ang weird naman, bakit pakiramdam ko ay parang kilala ko ang taong 'to?" saad ko.

May ideya naman ako sa Bellinger Innovation since nababanggit siya ni Papa sa amin ni mama, pero busy ako sa pagre-review ko noon for my exam para sa liscensure ko as teacher, kaya wala akong time para pagtuunan ang tungkol sa company na 'yun.

"Bakit ba iniisip ko ang mga bagay na parang pamilyar lang sa akin. The point is madadagdagan na naman ng isang cute ang klase ko, na-excite naman akong ma-meet ang batang 'to. Ethan Bellinger, sa litrato palang ang gaan ng loob ko sa batang 'to pero bakit parang ang lungkot ng mga mata niya?"sambit ko bago ko inalis ang tingin ko sa information sheet ng bago kong estudyante.

"Bakit ba interesado ako sa bago kong estudyante?" tanong ko sa aking sarili bago nilagay sa mesa ko ang envelop at tinuloy ang pag-aayos ko sa aking classroom.

Normal lang naman siguro na makaramdam ka ng familiarity sa isang tao, right?

THIRD PERSON P.O.V

"Mr. Bellinger the daycare center is already approved master Ethan's application. He can start his schooling this monday as per the principal notify me."

"Good." plain na ani ni Jahaziel habang tutok ang mga mata niya sa kaniyang laptop.

He's reading and evaluating the the new unit they will release, Jahaziel wants their new unit surpassed the previous one who gain lots of billions gross net worth. Jahaziel is a workcaholic maniac who always focuses on his business, yet never siyang nawalan ng time sa kaniyang nag-iisang anak as much as possible.

"President, it's been nine years. Master Ethan is already on his eight year, he needs his mo--"

"--Secretary Choi, your duties have no bearing on what my child requires. We get along perfectly well. My son has no use for a mother who disappeared without a trace and abandoned us for another man. Keep your mouth shut."malamig na sita ni Jahaziel na bahagyang buntong hiningang ikinayuko ni Secretary Choi sa kinatatayuan nito.

" Apology, President. I run my mouth without thinking of it."

"Leave."

Naglakad na si Secretary Choi palabas ng opisina ni Jahaziel, at pagkasara ng pintuan ay tumigil si Jahaziel sa kaniyang ginagawa at pumasandal sa kaniyang kinauupuan.

Hindi napigilan ni Jahaziel na mag-igting ang kaniyang mga panga nang i-bring up ni Secretary Choi ang taong hindi mawala-wala sa sistema niya matapos silang iwan ng kaniyang anak. Jahaziel harbor a deep anger towards his son's mother for leaving them for another man. It's been nine years, yet his anger is still not leaving him that makes him suffer.

"Why can't I get that woman out of my head? She ran off with some bastard nine years ago, and Ethan doesn't need that whore in his life."galit na sambit ni Jahaziel nang tumunog ang kaniyang cellphone.

Bumuga ng hangin si Jahaziel bago dinampot ang kaniyang cellphone at sinagot iyon.

" Hello Mr. Bellinger, tapos na po ang pag-aayos sa bagong bahay na titirhan niyo ni master Ethan. Sigurado na po ba talaga kayo na ibebenta niyo ang mansion--"

"--i don't care how much anyone pays that house, just get rid of it." putol ni Jahaziel sa butler niya bago niya pinagpatayan iyon ng tawag.

"Every inch of that fucking house has traces of that woman, nine years of petty sulking is fucking enough." malamig na sambit ni Jahaziel bago binalik ang atensyon sa kaniyang trabaho.

Siyam na taon na sinubukang ibaon ni Jahaziel ang lahat ng alaala ng babaeng una niyang minahal, pero una ding nagwasak ng puso niya by eloping with another man, leaving him and their born child.