Share

#5:

Author: YuChenXi
last update Petsa ng paglalathala: 2025-09-23 16:10:47

"Mr. Hidalgo, this way."

Nanatili akong tahimik, ang aking tingin ay matamang nakatuon kay Ginoong Tuazon.

Nakilala nila ako bilang isang taong hindi gaanong nagsasalita, isang taong nagsasalita lamang kung kinakailangan. Seryoso at mahinahon ang aking kilos, na siyang dahilan kung bakit ako nakilala bilang mahirap lapitan.

Sa katunayan, walang sinuman ang nangangahas na lumapit sa akin maliban kung personal kong utusan ang aking katulong na pangasiwaan ang pulong.

Sa sandaling umapak ang mga paa ko sa loob ng club na ito ay halos hindi ko na nais pang magpatuloy. Ang pinakaayaw ko pa naman ay ang maiingay na lugar, and my frustration grew as they insisted on meeting me here.

Kinuwestiyon ko ang kanilang mga intensyon; sinusubukan ba nila akong linlangin?

Nagpatuloy kami sa pasilyo, nadaanan ang bawat pribadong kahon , isa sa malalagpasan namin ang private box na bahagyang nakaawang ang pinto, kaya bahagya akong napasulyap sa loob.

Agad na napukaw ang aking atensyon sa isang batang babae na nahihirapan habang pinipilit siyang uminom ng alak ng ilang lalaki, habang tumatawa nang walang pakialam sa kanyang nakakahiyang sitwasyon.

Kunot ang noo ko na parang may nagtulak sa akin na pumasok sa loob.

Bago pa man tuluyang bumagsak ang batang babae, mabilis kong hinawakan ang kamay niya, hinila siya palapit sa akin, at ipinulupot ang braso ko sa baywang niya para suportahan.

Hindi na kayang suportahan ng batang babae ang sarili nitong katawan, ang kanyang mahinang anyo ay lumulundo sa aking mga bisig.

Malinaw na hindi siya pamilyar sa pag-inom, ang kahinaan ng kanyang katawan ay isang patunay sa pinsalang dulot sa kanya.

Tumagos ang aking tingin sa lalaking responsable sa pag-inom ng alak sa kanyang lalamunan; nakikita ko ang takot na kumikislap sa kanyang mga mata habang nasasaksihan niya ang aking galit.

Awtomatikong napaluhod ito ng makilala ako, at agad na humingi ng awa sa akin.

Walang pag-aalinlangan, itinaas ko ang aking paa at sumipa nang mabilis, dahilan para matumba siya sa lupa. Ngunit mabilis siyang nakabawi, at muling lumuhod bilang pagpapakita ng pagsuko.

Sumunod naman ang ibang mga lalaking naroon , nagsiluhod na din sila sa harapan ko at kanya kanyang ang paraan ng pagmamakaawa nila sa akin.

Tinitigan ko sila nang seryoso, ang mukha ko ay parang maskara ng hindi mabasang intensyon.

Sa pananahimik ko, hindi maitatago ang nabuong galit sa puso ko.

Habang nakahawak parin ako sa batang babae, mabilis na lumapit ang aking assistant.

"Mr. Hidalgo, what should we do next?" he asks, but I remain silent, nanatiling nakatingin ako sa mga lalaking nakaluhod sa harap ko.

Sa sandaling iyon, hindi na kailangan ang mga salita; nauunawaan ng aking katulong ang di-sinasalitang direktiba: dapat silang parusahan nang walang awa.

"Mr. Hidalgo, please. Show us mercy."

Umalingawngaw ang kanilang mga boses sa madilim na silid, isang koro ng kawalan ng pag-asa.

"Mr. Hidalgo, have mercy on us. We had no intention of harming the young girl. We were just having fun."

Nagbago ang tono, at lalong lumalim ang pagmamakaawa.

"Mr. Hidalgo, we are begging. Have mercy."

Ang paulit ulit nilang pagmamakaawa sa akin.

Ngunit hindi ko pinansin ang kanilang mga pagmamakaawa; ang awa ay hindi isang bagay na ipinagkaloob ko nang basta-basta. Hindi sila nagpakita ng kahihiyan sa kanilang mga ginawa; desisyon nila na isugal ang poot ng kapalaran.

Napagpasyahan kong maghintay, maghintay na mahimasmasan ang batang babae kung ano ang balak niya sa mga lalaking nangbastos sa kanya.

Sa sandaling iyon, gumalaw siya.

"Hmmm," bulong niya, isang mahina at paos na tunog na nagpapahiwatig ng pagkalito.

Dahan-dahang umangat ang kanyang ulo, ang mga mata ay kusang-loob na nakadilat, nahihirapang magpokus. Nagpapakita ang mga ito ng magkahalong pagkalito at kahinaan.

"Para kang isang maliit na kuting sa kagubatan, na nangangahas na pumasok sa ganitong uri ng lugar. Huh! Saan mo naman nakuha ang lakas ng loob?" tanong ko.

Dahil hindi niya kayang suportahan ang sarili niyang bigat at muling bumagsak sa aking mga bisig, kumilos ako.

Walang kahirap-hirap kong binuhat ang maliit niyang katawan gamit ang isang braso. Instinktibo niyang ipinulupot ang mga braso niya sa leeg ko, hudyat ng pagmamadali ng kanyang kalagayan.

Sa isang huling sulyap sa mga lalaking nakaluhod at patuloy na nagmamakaawa sa akin, tumalikod ako at lumabas ng pribadong kahon, karga ang batang babae sa aking mga bisig.

.....

Habang pinagmamasdan ko ang batang babaeng nakahiga sa kama, ang kanyang katawan ay unti-unting nalulunod sa mahimbing na pagkakatulog, hindi ko mapangalan ang kakaibang emosyong biglang lumukob sa akin.

Dinala ko siya sa isang liblib na silid sa loob ng club, isang silid tulugan sa mga nagbabalak gumawa ng mga bagay na pang pribado lamang.

Habang pinagninilayan ko ang nalaman ko tungkol sa kanya, isa pala itong part-time na manggagawa, na kumikita lamang ng maliit na halaga mula sa benta ng kanyang alak.

Sa edad na labinsiyam, ginagampanan niya ang kanyang tungkulin bilang isang estudyante habang nilalakbay ang malupit na realidad ng buhay, dala ng pangangailangang suportahan ang kanyang pamilya sa kabila ng bigat ng kahirapan.

Humugot ako ng malalim na buntong-hininga, ramdam ko ang bigat ng aking mga naobserbahan na pumipiga sa aking dibdib.

Habang patuloy ko siyang pinagmamasdan, nabighani ako sa isang nakakakilabot na pagkakahawig—kamukha niya ang isang taong kilala ko noon.

Biglang naputol ang aking pag-iisip nang may malakas na katok sa pinto, na siyang nagpabalik sa akin mula sa aking malalim na pagmumuni-muni.

"Mr. Hidalgo, Mr. Rivera is waiting in the private box with Mr. Tuazon," my assistant announced, the words cutting through the haze of my reluctance.

Seryoso ang tono ng aking boses, "Sabihin mo sa kanila na walang transaksyong magaganap. Sinasayang lang nila ang oras ko."

Nagpaalala sa akin kung ano ba talaga ang dahilan kung bakit ako napadpad sa ganitong lugar, sa pagkaalala ko ng bagay na iyon ay mas nagtagis ang aking mga bagang dahil nasayang lang ang oras na binigay ko sa kanila.

Mula pa noong pumasok ako sa entrance ng club. , nagpasya na ako na hindi itutuloy ang pakikipagnegosasyon sa kanila.

"Yes, Mr. Hidaldo."

Narinig ko ang mga yabag ng aking katulong na papalayo mula sa pinto, na nag-iwan ng nakakabahalang katahimikan na muling bumalot sa silid.

"Hmmm."

Napasulyap ako sa batang babae, noting the soft moan that escaped her lips, a barely audible sound na halos hindi ko naman maririnig.

Hindi mapakali ang kanyang katawan, paikot-ikot sa kama na parang nasa isang panaginip na hindi mapakali.

“Damn you, kiddo."

Bulong ko sa sarili ko, habang unti-unting nabubuo ang pagkadismaya habang mabilis kong hinawakan ang kamay niya sa isang bigong pagtatangka na pigilan siyang maghubad.

Ang init na nagmumula sa kanyang balat, bunga ng alak na dumadaloy sa kanyang sistema.

Ngunit, sa kabila ng aking pagsisikap na pigilan siya, matatag siyang lumayo, at lalo lamang tumindi ang kanyang determinasyon na maghubad.

“I-it's hot. W-what?” bulong niya, ang kanyang simangot ay nagpapakita ng kanyang pagkairita, bagama't ang kanyang mga mata ay nanatiling nakapikit na parang walang kamalayan sa kanyang paligid.

Dahil wala akong paraan para pigilan siya sa paghuhubad, nakaramdam ako ng pagmamadali.

Sa isang sandali ng kawalan ng pag-asa, tinanggal ko ang aking kurbata, hinayaan ang tela na dumulas sa aking mga daliri habang itinatali ko ang kanyang mga pulso, hindi sigurado kung ano ang susunod na mangyayari.

.....

Nakaupo ako sa isang madilim na sulok ng bahaging iyon ng silid, malapit sa bintana.

Sa labas, ang kabilugan ng buwan ay naglalabas ng maliwanag na liwanag, na sumasala sa makapal na hamog na bumabalot sa gabi.

Binalot ako ng mga anino, hinahalo ako sa kadiliman habang matiyagang naghihintay sa paggising ng batang babae.

Limang oras na ang lumipas mula nang dalhin ko siya sa silid na ito, at habang lumilipas ang isa pang sandali, napansin kong gumalaw siya.

Unti-unti siyang nagmulat ng mga mata, illuminated by the dim light, hindi maitatago ang kanyang pagkagulat ng tuluyan niyang napagtanto kung nasaan siya.

Hinihingal siyang napabalikwas ng bangaon, pinagmasdan ang hindi pamilyar na paligid hanggang sa mapunta ang kanyang tingin sa madilim na sulok kung saan ako nakaupo.

"S-sino ka? A-anong ginawa mo sa akin?" Nauutal niyang sabi, nanginginig ang boses sa takot.

Nakita ko ang panginginig ng katawan niya , napahawak siya sa kumot na nakabalot sa kanyang katawan.

Hindi maitago ang pinakawalan niyang paghinga ng masiguro na wala namang kakaiba sa katawan niya sa ilalim ng kunot.

Sa mundong ating ginagalawan ay wala ng babae o lalaki ang hindi nagagahasa ngayon, iyon ang nakikita ko sa kanyang ekspresyon.

Muli siyang nagtuon ng pansin sa akin, ang pagkabalisa sa kanyang mga mata ang nag-udyok sa kanya na magtanong muli.

"W-who are you?"

Hindi ako gumawa ng hakbang para lapitan siya, pinagmasdan ko lang habang sinusubukan niyang tumagos sa dilim para hanapin ako.

Bumangon siya mula sa kama, nag-aalangan na lumakad patungo sa aking nakatagong anyo.

Ngunit pagkatapos, hinampas ng hangin ang makakapal na dahon sa labas, na nagdulot ng pagsasayaw ng mga anino sa paligid ko.

Biglang sumilay ang liwanag ng buwan, na nagbigay-liwanag sa aking pigura, at sa sandaling iyon, lalong tumindi ang kanyang takot nang makita niya ako.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • The Billionaire's Canary   116:

    "Pili na." Napatingala ako dito ng marinig ko itong magsalita. Nakangiti ito. Una sa akin nakatingin bago binalingan ang mga cake at kasama ko na itong nakayuko na tumitingin sa display."Ang dami. Di ako makapili.""Pwede mo namang tikman lahat iyan kung gusto mo.""Talaga?""Yup. Order tayo ng tig iisang slice sa mga iyan para sayo.""Eh! Paano ka? Ano oorderen mo?""Strawberry cake lang sa akin.""Paborito mo ba iyon?""Yup.""Talaga? Pareho pala tayo.""Strawberry cake din ang favorite mo?" Mas napangiti ito dahil doon. "Kung ganun magkakasundo tayo kapag kainan ng cake.""Oo, isa iyon sa mga paborito ko." Nakangiti na din na sagot ko. "Sige. Mag order na tayo." Tumayo na ako ng tuwid at hinarap ang babaeng nasa harapan ng cake stand. "Pero ikaw magbabayad ah. Wala akong pera." Sabi ko pa sa kanya na dahilan para marinig ko ang bahagyang pagtawa niya."Ako nga ang nagyaya diba. Kaya ako ang taya. Just order what you want.""Sige. Sige." Pero bago pa man ako makaorder ay natigilan

  • The Billionaire's Canary   115:

    "Hmmp! Ang dami na iyan.""Gusto mo kaya bibilhin ko para sayo." Mabilis na sagot niya. Muli na lang akong napasimangot dahil doon. Hindi na lang ako ulit humawak sa mga iyon."Tama na." Sabi ko sa kanya."Wala ka na bang gusto?""Wala na.""O gusto mo bilhin na lang natin ang buong shop na ito para sayo." Pinanlakihan ko siya ng mga mata sa sinabi niya."Tumigil ka nga. Hindi porket mayaman ka, basta ka na lang magwawaldas ng pera. Kaya pwede ba. Tama na yong mga nabili mo. Ang dami dami na masyado." Pagrereklamo ko. Nakangiti pa siyang nakatingin sa akin at tila naaliw pang pagmasdan ako."Okay, my little hamster. As you wish. Tara na nga ng mabayaran na natin ang mga napili mo.""Hmmp! Hindi ko naman napili iyan. Hinawakan ko lang.""Parehas na din iyon..hindi mo naman hahawakan kung hindi ka interesado diba?" Hindi na ako sumagot pa. Bahala siya. Hindi ko naman pera ang pambabayad sa nga iyon. "Saan mo pa gustong pumunta? Gutom ka na ba?""No! Busog pa nga ako." Sagot ko naman. Na

  • The Billionaire's Canary   114:

    Nakailang ulit na akong sumubok na tinawagan siya pero hindi naman niya ako sinasagot. Nagpakawala ako ng isa na namang malalim na paghinga. Bumalik ako ng restaurant para kunin ang cake niya.Susundan ko na lang ang location niya ng hindi na ako mahirapang hanapin siya.Natagpuan ko na siyang bumalik ng parking area. Nakasandal siya sa harapan ng kotse. Matalim ang tinging ipinukol niya sa akin ng makita ako."Bakit ba naging matampuhin ka na. Oh! Ito, ibinabalot ko na. Kainin na lang natin sa loob ng kotse. Gusto mo ba?" Sabi ko sa kanya bala sakaling lumamig ang ulo niya."Hmmp! Sabi mo ayaw mo. Huwag mo akong pinagluluko." Galit naman na sagot niya."Yeah! I don't like cakes. Pero sige, kakain ako para hindi ka na magalit.""Sigurado ka?" Parang batang naninigurado na sinabayan ng pag labi."Oo na nga. Kakain na ako. Pero pwedeng kaunti lang?"Nakasimangot na kinuha niya sa akin ang cake na binili niya kaya binuksan ko ang pinto para makasakay na siya.Nagpakawala muna ako ng isan

  • The Billionaire's Canary   113:

    "Awwww.!" Tudo ang pag iwas niya matapos kaming makapagbihis sa bagong bili naming damit.Napilitan pa akong maglagay ng napkin sa panty ko dahil sa lumalabas doon ang katas na inilabas niya sa loob ko.At iyon sa kinaiinisan ko. Tinatawanan niya ako dahil siya mismo ang naglagay ng napkin na siya ang bumili. Ayaw ko man sana pero mas gugustuhin ko ng maglagay ng ganun kaysa naman mabasa ang pants ko ng katas niya."Tama na. Ano ba?" Nakangiti siyang hinuhuli ang kamay ko.Hindi ko lubos maisip na pumayag akong angkinin niya ako sa kalagitnaan ng araw sa loob ng kotse niya.Paano na lang kaya kong may nakarinig sa mga malalakas na ungol ko kanina. Nakakahiya.Nakakainis naman kasi siya. Hindi ko siya matanggihan dahil ang galing niyang humalik. Ang mga haplos niya."Hmmp." At isa na namang hampas sa braso niya."Awwww! Tama na. Nakakarami ka na." Muli naman niyang hinuli ang kamay ko. Sabay na kaming lumabas ng cubicle ng CR sa mall.Napayuko na lang ako ng makitang hindi lang kaming

  • The Billionaire's Canary   112:

    "Kung ayaw mong ang mukha mo ang mailathala sa mga peryodiko bukas, tumigil ka na sa pagwawala. Pwede ba." Nasa boses naman niya ang pagkamahinahon.Oo nga naman pala. Isa pa rin pala siyang Anderson na kahit hindi niya ipinapakilala ang sarili sa karamihan ay makikilala pa rin siya ng iba at malamang kakalat na iyon sa lahat.Napasimangot ako pero hindi ko na ginawang tumutol pa."And this is our first date kaya i enjoy na lang natin ito." Sabi pa niya at sinimulan na niya akong igiyang palayo sa babaeng nanlandi sa kanya. "Huwag mong i spoil.""Hmmp! Nagkalat kasi ang mga babae mo." Gigil na napapa sunod parin ako ng lakad habang nakatago parin ang mukha ko."Noon iyon. Ikaw na lang ngayon." Sagot niya na mas nakapagpa simangot sa akin.Hindi ako naniniwala pero may bahagi ng utak ko na gustong umasa na sana hindi na nga siya naghahanap ng ibang magpapaligaya sa kanya."Lilipat na lang tayo ng papasyalan." Kuway saad niya.Wala na akong nagawa kundi ang sumunod hanggang sa marating

  • The Billionaire's Canary   111:

    "San na tayo?" Muli ay tanong niya.Naglalakad lakad na lang muna kami habang magkahawak parin ang mga kamay. Ang dami na ngang nakatingin sa amin o napapasunod ang tingin sa amin.Madalas ko mang sabihing hindi siya gwapo pero hindi naman iyon totoo. Dahil agaw pansin ang kagwapuhan niya sa mga kababaihan."Bakit ka ganyan makatingin?" Napakurap pa ako ng bigla siyang magsalita. "Hawak mo na nga kamay ko. Kasama mo na nga ako. Parang gusto mo pang katayin ang mga nakatingin sa akin.""Ang kapal mo. Hmmp." pairap na binitawan ko pa ang kamay niya pero agad niya iyong hinuli at muli akong hinawakan."Haha! Napapahalata ka tuloy, little hamster." Nailing pa niya na lumapit sa akin. Binulungan. "Iyong iyo ako little hamster. Kaya relax. Enjoy our date. Let's go." Isang mabilis na damping halik pa ang iginawad niya sa labi ko bago niya ako hinila para muling maglakad.Lihim akong napangiti. Kinikilig ba ako sa ginagawa niya ngayon.Damn! Ang bilis naman yata akong kiligin. At hindi ko tal

  • The Billionaire's Canary   #185:

    "Just try everything," sabi ko sa kanya.Hindi lang dahil maraming magandang pagpipilian kundi gusto ko siyang makitang isuot ang mga iyon lahat at makita kung gaanu siya kaganda sa mga wedding gown na isuot niya.Hindi naman ako nabigo, dahil lahat ng isuot niya ay bagay na bagay sa kanya.Lahat k

    last updateHuling Na-update : 2026-04-01
  • The Billionaire's Canary   #237:

    Nakakapagod. Gabi ng makauwi na ang lahat ng aming mga bisita.Hindi na kami umalis ng mansion dahil doon na kami magpapalipas ng gabi. Kasama ang kanyang mga magulang at kapatid.Umuwi na rin si papa kanina na siyang nahuling umalis at nagpaalam sa amin."Hindi ka na ba kakain?" tanong niya sa aki

    last updateHuling Na-update : 2026-04-05
  • The Billionaire's Canary   #235:

    "What brings you here, Mr. Hidalgo."Nasa likod niya ako kaya hindi ako nakita ng adviser namin. Napasilip ako kaya napasulyap ito sa akin."What the matter, Ms. Lesie? Why are you here?" tanong pa nito sa akin kaya umalis na ako sa likod ni Kianu."Sinamahan ko siya dito, Mrs. Cortez." magalang na

    last updateHuling Na-update : 2026-04-05
  • The Billionaire's Canary   #240:

    Napadaing ako sa pagsidhi ng kirot sa ibabang bahagi ng katawan ko kinabukasan.Parang ayaw kong kumilos para bumangon. Pero pakiramdam ko ay ang lagkit-lagkit ng katawan ko kaya pinilit ko ang sarili kong igalaw ang katawan ko at bumangon na ng tuluyan sa kama.Parang iika-ika na rin ako kung magl

    last updateHuling Na-update : 2026-04-05
Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status