Se connecter"Kapatid? Kapatid mo ba si Dan Bautista?" Tanong ko dahil iyon pa kanina ang gusto kong tanungin dahil kung hindi ko ito pagmamasdan ay kamukha talaga ito ni Dan."Dan Bautista? I never heard that name before." Kunot na sabi naman nito.Napasimangot ako. Kung ganun hindi din nito kilala si Dan."Eh! Doon ako sa kanya ngayon nakatira. Kaso lumabas ako pero nawala ako at hindi ko na alam kung paano bumalik.""Okay! Baka nagkakamali ka lang ng village na napasukan. Kasi walang Dan Bautista ang nakatira sa village na ito for sure.""Eh! Paano mo naman nasabi. Sa lawak ng village na ito kilala mo ba lahat ng nakatira dito?" tanong ko dito."Dahil ang pwede lang tumira dito ay relatives ng Anderson and I'm one of them. At sigurado akong walang Dan Bautista na nakatira dito dahil walang Bautista na sa pamilya ng mga Anderson." Mahabang saad nito."Pero doon ako nakatira sa bahay niya ngayon. Ah paano ko ba ipapaliwanag ang bahay niya.""Ano? Say something. Baka may alam ako at makilala ang t
"Haha..sandali. haha. Tama na.""Anong tama na? Heto pa." sabay hampas sa akin ng unan."Sandali. Haha. Huwag sa ulo ko. Aray! Aray ko. Tama na. Totoo na ito..masakit na talaga ang ulo ko." Pigil ko sa kanya at hinuhuli na ang kamay niya. Pero hindi niya ako tinigilan."Ayan ang bagay sayo. Namatay ka na lang sana. Ang sama mo." Ilang sandali pa ay mukhang napagod na sa pagpalo sa akin at tumigil nga siya sa paghampas.Pero..Nakatitig siya sa akin at bigla na lang umatungal ng iyak."Ang sama mo! Natuluyan ka na lang sana." At umiyak pa ng pagkalakas lakas. "Nag alala ako. Nag alala ako na baka mamatay ka. Tapos.. tapos.. pinagluluko mo lang ako. Hayop ka talaga. Manluluko ka.""Huh!" Ako naman ngayon ang natigilan. Hindi ko naman alam na ganito ang magiging reksyon niya kapag nalaman niyang ginu-good time ko lang siya. "S-sorry na. Hoy! Tumigil ka na sa pag iyak." Akma ko siyang hahawakan para sa aluhin sana pero hinampas lang niya ang kamay ko."Bahala ka sa buhay mo. Lumala sana a
"Perwisyo ka talaga, Dan Bautista. Ano ba kasing ginagawa mo sa silid ko? Ayan tuloy. Kanda malas malas ako ng dahil sayo." Ramdam ko ang gigil niya pero may halong pag aalala naman kahit papaano. "Kakainis ka kasi." At may pahampas pa talaga sa braso ko at sabay kurot.Aba! May pasyente bang sinasaktan pa. Wala na nga akong malay nananakit pa talaga siya."Gumising ka na diyan. Hoy. Baka naman." Lihim na naman akong napangiti. "Pero sana naman maayos ka paggising mo . Naku! Naku! Hindi ko alam ang gagawin ko sayo kapag nagkatotoo ang sinabi ng doctor."Narinig ko ang pagbuntong hininga kasabay na din ng paghikab niya. Gabi na nga pala."Sana paggising ko sa umaga ay gising ka na. Ng mabawasan naman ang problema ko." Hinila niya ang kumot at kinumutan ako hanggang dibdib.Pasilip na iminulat ang mga mata ko at narinig ko ang yabag niya palayo. Kaya naman nakita ko na humiga siya sa sofa.Nagpalipas muna ako ng ilang minuto o umabot ba ng isang oras bago ako nagpasyang kumilos. Tulog n
Hindi ko na binuksan ang mga ilaw sa sala ng makaauwi ako ng bahay. Si Granger na agad kung pinatahimik para hindi siya maghinala na may ibang tao sa bahay.Magaan ang naging hakbang ko na umakyat sa hagdan at tinungo ang silid ko kung saan siya nagroon. Maingat na pinihit ko ang doorknob para hindi makagawa ng ingay.Pero hindi na katulad kanina na nakabukas ang ilaw dahil tanging kandila na lang ulit ang nagbigay liwanag sa buong silid.Wala siya sa kama ng tumingin ako doon. Kaya naman tinungo ko ang banyo. Hindi ko din siya nakita doon.Hindi ko naiwasan ang pangunutan ng nuo ng hindi ko siya makita. At nasaan naman siya ng parte ng silid naroon.Pero bago pa ako makahakbang para lumabas ng silid ay may kung ano ng matigas na bagay ang tumama sa ulo ko."Argh!." Napaluhod ako dahil sa nakaramdam ako ng pagkahilo."Magnanakaw. Magnanakaw. Saklolo." Sigaw niya ng paglalakas lakas bago binuksan ang ilaw. "Ikaw?" Ng tingalain ko siya mula sa pagkakalugmok ko sa sahig ay nanlalaki ang
"Magpaliwanag ka bata ka. Sino ang nag iingay sa bahay mo kagabi at halos marinig ng sang kabayanan."Napakamot ako habang naglakad palapit at ibinalik ang libro dito."Lolo naman. Poseble namang narinig iyon ng mga kapitbahay ko. Ang lalayo ng mga bahay.""So totoo. At sino naman iyon? Huwag mong sabihing namilit ka ng maibabahay. Hindi kita pinalaking namimilit ng maibabahay. Umayos ka Vienn.""Lolo naman. Ako!." Sabay turo ng sarili ko. "Namimilit ng maibabahay. Lolo naman. Nakakalimutan mo yatang maraming nagkakandarapa sa apo niyo para lang tumalon sa kama ko.""Masyado kang mayabang. At sino nga iyon?""Isa lang maingay na journalist lolo. Ikinulong ko lang siya sa bahay dahil ayaw kong makapagsulat siya ng tungkol sa akin.""Eh bakit sa bahay mo at hindi sa mismong pulisya.""Lolo, ako na ang bahala doon. Kaya huwag na kayong mag alala. Hindi naman iyon mag iingat kung hindi ako nakikita kaya hindi na mabubulabog ang mga kapitbahay kung meron man..""Siguraduhin mo lang. Bata k
"Really? Bakit? Naramdaman mo ba ang bigat ko kanina? Tingin ko naman hindi diba. Well, mas naramdaman mo siguro ang init ng bibig ko while I'm sucking your nipple right." sabat kindat."Bastos." Ibinato ko sa kanya ang unan na nasalo lang niya. "Napakabastos mo.""Hahaha! Bakit? Totoo naman ah. And you know what. Masarap siya. Gusto mo ulitin ko?""Bastos." At sabay bato ng isa pang unan. Itinaas ko ang mga paa ko at niyakap ko ang mga iyon. "Idedemanda talaga kita. Kakasuhan kita ng kasong rape. Makikita mo. Mapagsamantala.""Nah! Nah! Kasalanan mo iyan. Ano ba kasi ang nakain m0 kagabi at naglasing ka.""Eh sa hindi ako makatulog. Tapos iyong binili kong snack naiwan ko sa kung saan ako hinila ng mga hayop na iyon. Sayang ang dalawang daang piso na pinambili ko.""Iyon lang? Dalawang daang piso lang naman, iyon ah.""Anong lang! Hoy! Huwag mo nilalang ang dalawang daan. Mahirap na kitain iyon.""At naglasing ka na dahil doon. Little hamster. Alam mo ba kung sa ibang bahay ka lang
"Ayos ka lang ba?" tanong sa akin ni tita Avery ng maikwento ko sa kanila na nakipagkita nga sa akin si mama kahapon at sinabi rin na kinuha nito ang lahat ng pera na laman ng wallet ko. Tapos nakikipagkita na naman ito sa akin para humingi ng pera. "Ayos lang ako, tita Avery. Ang inaalala ko lang
Napangiti ako ng makita ang note na iniwan niya sa ibabaw ng mesa sa hapag kainan.Kasama ng note niya ang pera na nagsilbing sahod ko nga sa isang linggong pagtatrabaho ko sa condo.Kung ano ang trabaho ng cleaners na binabayaran niya ay iyon nga ang naging trabaho ko, at hindi nga niya ako pinapa
"Hindi mo ba talaga ako kakausapin?" tanong ko kay Kianu ng halos tatlong araw ng wala kaming maayos na imikan.Tumingin lang siya sa akin ngunit hindi niya sinagot ang tanong ko."Bahala ka! Kung ayaw mo akong kausapin, di' wag," naiinis na rin na sabi ko dahil sa malamig niya pa ring pakikitungo.
"Sinabi ko sayo na hindi ako titigil, kung hindi ka susunod sa gusto ko ay isasama kita sa pagkasira ko."Napalingon ako.Naubusan ng ipapalit na gasa sa kamay ni Kianu kaya bumaba ako para bumili pero hindi ko akalain na makikita ko ulit si mama."Bakit niyo ba ito ginagawa, mama. Bakit hindi na k







