Chapter 2: Ang Bagong Mrs. Montenegro

Alas-siyete pa lamang ng umaga ay nasa penthouse na si Alessandra, napapalibutan ng mga wedding planner, designer, makeup artist, at personal assistant ni Damian.

“Ma'am, please try this gown.”

“Ma'am, your hair appointment is ready.” “Ma'am, the jewelry has arrived.”

“Ma'am, Mr. Montenegro wants you downstairs in fifteen minutes.” Napapikit si Alessandra.

“May oras pa ba akong huminga?”

Ngumiti ang assistant na si Sofia. “Welcome to the Montenegro family, ma'am.” Hindi niya alam kung matatawa o iiyak siya.

Pagsapit ng tanghali, nakatayo siya sa harap ng salamin, suot ang isang eleganteng puting gown. Simple ang disenyo, ngunit halatang napakamahal ng tela. Ang buhok niya ay maayos na nakapusod, at may maliliit na diyamanteng nakasabit sa kaniyang mga tainga.

Hindi niya makilala ang sarili. “Beautiful,” sabi ni Sofia.

“Para akong artista sa pelikulang hindi ko naman gustong salihan.” “Trust me, ma'am. Mr. Montenegro will be speechless.”

“Mas gusto kong magsalita siya at kanselahin ang kasal.” Ngunit huli na ang lahat.

Sa loob ng marangyang garden venue, naghihintay si Damian sa harap ng officiant. Nakasuot siya ng itim na suit at may ekspresyong tila isa lamang itong regular na business transaction.

Nang makita niya si Alessandra, bahagyang nagbago ang kaniyang mukha. Saglit lamang.

Pero napansin iyon ni Alessandra. Lumapit siya sa altar.

“Late ka,” bulong ni Damian. “Gusto mo bang umalis ako?”

“I'm beginning to think that would be a terrible business decision.” “Good. At least may sense of humor ka pala.”

Bahagyang ngumiti si Damian bago humarap sa officiant.

Walang engrandeng pangako ng pag-ibig. Walang mga salitang puno ng emosyon. Nang tanungin sila kung pumapayag silang magpakasal, pareho silang sumagot ng oo.

At sa loob ng wala pang dalawampung minuto, naging asawa na niya ang isa sa pinakamayayamang lalaki sa bansa.

Pagkatapos ng seremonya, agad silang napalibutan ng mga camera. “Mr. Montenegro! How long have you been dating?”

“Mrs. Montenegro, are you pregnant?”

“Is this a love match or a business arrangement?” Napaatras si Alessandra sa dami ng tanong.

Biglang hinawakan ni Damian ang baywang niya at inilapit siya sa kaniyang tagiliran. “Smile,” bulong nito.

“Gusto kong tumakbo.” “Not an option.”

Humilig si Damian at hinalikan siya sa noo para sa mga camera. Napatigil si Alessandra.

Hindi iyon bahagi ng kontrata.

Ngunit nang tumingin siya sa mga mamamahayag, naunawaan niya kung bakit ginawa iyon ni Damian.

Kailangan nilang magmukhang totoong mag-asawa. Kaya ngumiti siya at hinawakan ang kamay nito.

“Thank you for coming,” sabi ni Damian sa mga reporter. “My wife and I appreciate your support, but we'll keep our private life away from unnecessary speculation.”

Mabilis silang nakapasok sa sasakyan.

Pagkasara ng p***o, agad na bumitaw si Alessandra sa kamay nito. “Hindi kasama sa kontrata ang paghalik sa noo ko.”

“It's called maintaining an image.”

“May iba ka bang paraan para mapanatili ang image mo nang hindi mo ako hinahalikan?” “Not one that would convince the press.”

“Napakagaling mong mang-inis.”

“And you're very expressive.”

Bago pa siya makasagot, tumunog ang cellphone ni Damian. Sinagot nito ang tawag at nagbago ang ekspresyon.

“What do you mean the shares are moving?” Tahimik itong nakinig.

“Freeze the transaction. Nobody buys anything until I approve it.” Pagkababa ng tawag, napansin ni Alessandra ang pag-igting ng panga nito. “Problema?”

“Nothing you need to worry about.”

“Mag-asawa tayo ngayon. Hindi ba dapat alam ko kung may problemang makaaapekto sa atin?” Tumingin si Damian sa kaniya.

“You're learning quickly.”

“Hindi ko alam kung papuri iyan o insulto.” “Neither.”

Pagdating nila sa penthouse, ipinakita sa kaniya ni Sofia ang kaniyang bagong silid. Malawak iyon, may sariling dressing room at banyong mas malaki pa sa dating opisina niya.

“Sa akin talaga ito?” tanong niya.

“Yes, ma'am. Your belongings will be delivered tonight.” “Puwede bang sa ibang kuwarto ako matulog?”

“Of course. Mr. Montenegro's room is on the opposite side of the penthouse.” Nakahinga siya nang maluwag.

Makalipas ang isang oras, nagpunta siya sa silid-aklatan upang hanapin ang kontrata. May ilang detalye siyang gustong linawin, lalo na ang tungkol sa kalayaan niyang magtrabaho.

Ngunit bago pa niya mahanap ang dokumento, narinig niya ang boses ni Damian mula sa kabilang silid.

“I'm telling you; I didn't authorize that payment.” Tumigil siya.

“I don't care who's behind it. Find out now.” May narinig siyang kaluskos.

“Sir,” sabi ng isa pang lalaki, “there's something else. The account that transferred the money belongs to someone inside the family.”

Nanigas si Alessandra. Family?

Hindi niya sinasadyang makinig, pero nang marinig ang susunod na mga salita, hindi na siya nakagalaw.

“Someone is trying to make it look like you approved the acquisition of the Reyes properties.” Napahawak siya sa bibig.

Reyes. Pamilya niya.

Bago pa siya makalayo, bumukas ang p***o. Nakatayo si Damian sa harap niya.

“How much did you hear?”

“Enough to know that your company is buying properties connected to my family.” “It's not that simple.”

“Then explain it.” “Alessandra—”

“Hindi! You offered me money to save my family. Now I'm hearing that your company is involved in acquiring our properties. Do you understand how suspicious that sounds?”

Nanatiling tahimik si Damian.

At ang katahimikang iyon ang lalong nagpalala sa takot niya.

“Did you know about my family's debts before you approached me?” “Yes.”

“Did you know someone was trying to take our property?” “Yes.”

Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa kaniya. “Ginamit mo ako.”

“No.”

“Then tell me the truth!”

Lumapit si Damian, ngunit umatras siya.

“Hindi ako pumayag sa kasal na ito para maging parte ng business war mo.” “I didn't marry you to use you.”

“Then why me?”

Hindi agad sumagot ang lalaki.

Sa unang pagkakataon, tila nahirapan siyang pumili ng mga salita.

“Because your family's company is the only one that holds the original ownership documents for a property my grandfather left behind.”

Napatingin si Alessandra sa kaniya.

“Ano ang kinalaman ng pamilya ko sa lolo mo?”

Bago pa sumagot si Damian, tumunog ang cellphone nito. Isang mensahe.

Binasa niya iyon at biglang nanigas. “What happened?” tanong ni Alessandra. Ipinakita ni Damian ang screen.

Isang larawan ng ama niya sa ospital.

Sa ilalim nito ay may mensahe mula sa hindi kilalang numero.

Your wife has something we want. If you want her father to survive, bring us the original deed. Nanginig ang mga kamay ni Alessandra.

“Hindi puwede.”

Mabilis na tinawagan ni Damian ang kaniyang security team.

“Lock down the hospital. Nobody enters or leaves without verification.” Pagkatapos, humarap siya kay Alessandra.

“From now on, you don't go anywhere without security.” “Hindi ako bilanggo.”

“No. You're my wife.”

“Hindi iyan dahilan para kontrolin mo ako!” Lumapit si Damian, seryoso ang mukha.

“Someone has threatened your father, Alessandra. And until I know who it is, I will do whatever it takes to keep you both alive.”