Chapter 4: Ang Pagkakanulo

“Hindi ako pumirma niyan.”

Iyon ang unang sinabi ni Alessandra nang makita ang dokumento. “Alam ko,” sagot ni Damian.

Ngunit sa loob ng ilang minuto, nagsimulang kumalat ang balita sa loob ng kumpanya. May nag-leak ng dokumento sa media, at mabilis itong naging headline.

MONTENEGRO HEIRESS ACCUSED OF HELPING HUSBAND STEAL FAMILY LAND.

Hindi pa man siya nakakabawi sa unang iskandalo, dumating na ang ikalawa. Sa lobby ng headquarters, sinalubong sila ng mga reporter.

“Mrs. Montenegro, did you knowingly sign the transfer?” “Did you marry Damian to gain control of the company?” “Is your family involved in the fraud?”

Hindi sumagot si Alessandra. Hinawakan ni Damian ang kamay niya at inilayo siya sa mga camera.

Pagpasok nila sa private elevator, agad siyang bumitaw. “Hindi ko na kaya ito.”

“Alessandra—”

“Hindi! Kahapon, may gustong pumatay sa tatay ko. Ngayon, ako naman ang pinapalabas na kasabwat sa pagnanakaw sa sarili naming lupa.”

“Someone is framing us.”

“Paano kung hindi natin malaman kung sino?” “Then we'll keep looking.”

Napatawa siya nang walang saya.

“Napakadali mong sabihin dahil sanay kang may mga taong naglilinis ng problema mo.” Natigilan si Damian.

“That's not fair.”

“Hindi rin fair na kailangan kong ipagtanggol ang sarili ko sa isang krimeng hindi ko ginawa.” Tahimik silang nakarating sa penthouse.

Sa loob ng kaniyang silid, tinanggal ni Alessandra ang singsing na ibinigay ni Damian at inilapag iyon sa mesa.

Hindi niya alam kung bakit ganoon kabigat ang pakiramdam niya. Hindi naman tunay ang kasal nila. Kontrata lamang iyon.

Pero sa kabila ng lahat, nagsisimula na siyang magtiwala sa lalaki. At iyon ang kinatatakutan niya.

Kinagabihan, habang nasa shower si Damian, may natanggap na email si Alessandra mula sa isang hindi kilalang sender.

Walang subject.

Isang file lamang ang kalakip. Binuksan niya iyon.

Mga bank transaction.

Mga corporate memo.

At isang audio recording. Pinindot niya ang play.

“Once the deed is transferred, Montenegro will lose control of the coastal project. The board will remove him, and we'll take over the remaining assets.”

Boses iyon ni Victor. May sumagot. “Paano ang babae?”

“She's disposable. Make it look like she signed everything. If Damian chooses to protect her, the board will question his judgment.”

Napahawak si Alessandra sa bibig. May ebidensiya siya.

Mabilis niyang kinopya ang mga file sa isang secure drive at ipinadala ang kopya sa personal niyang email.

Paglabas ni Damian sa banyo, agad siyang lumapit. “May nakita ako.”

Ipinakita niya ang audio recording at mga dokumento.

Pinakinggan iyon ni Damian. Habang tumatagal, lalong dumidilim ang kaniyang mukha. “This is enough to prove Victor's involvement.”

“Then let's go to the police.”

“We will. But first, we need to secure your father and make sure these files can't be deleted.” “Hindi na ako papayag na patagalin pa ito.”

“Alessandra, if Victor knows we have this evidence, he may act before we can stop him.” “Then we need to be faster.”

Tumango si Damian.

Sa unang pagkakataon, wala siyang pagtutol.

Tinawagan niya ang security team at inutusan silang maghanda ng sasakyan. Ngunit bago sila makaalis, biglang namatay ang lahat ng ilaw sa penthouse. Napalibutan sila ng dilim.

“Damian?”

“Stay behind me.”

May narinig silang kalabog mula sa hallway. Pagkatapos ay bumukas ang emergency lights.

Tatlong lalaking nakasuot ng itim ang pumasok sa sala. “Give us the drive,” sabi ng isa.

Hinawakan ni Alessandra ang maliit na bag na kinalalagyan ng secure drive. “Hindi.”

Lumapit ang lalaki.

Ngunit bago pa nito siya mahawakan, sinuntok ito ni Damian at itinulak palayo. Nagsimula ang kaguluhan sa sala. Tinangka ng dalawang lalaki na pigilan si Damian habang ang pangatlo ay dumiretso kay Alessandra.

Tumakbo siya patungo sa kusina at sinara ang p***o. Ngunit mabilis siyang naabutan ng lalaki.

“Give it to me!” “Hindi ko ibibigay!”

Hinablot nito ang bag niya. Kumapit si Alessandra, ngunit malakas ang lalaki. Biglang bumukas ang p***o.

Si Damian.

Hinila nito ang lalaki palayo sa kaniya. Nagkagulo silang dalawa, at narinig ni Alessandra ang pagbagsak ng isang upuan.

Sa huli, nakatakas ang dalawang lalaki. Ang pangatlo ay naiwan sa sahig, hawak ng security team na dumating ilang sandali lamang matapos magsimula ang gulo.

Nakahinga nang malalim si Alessandra. “Damian!”

Nakita niya ang dugo sa manggas ng lalaki. “Nasugatan ka!”

“It's nothing.”

“Hindi iyan nothing!”

Hinawakan niya ang braso nito at mabilis na kumuha ng first-aid kit. Habang nililinis niya ang sugat, tahimik lamang si Damian.

“Bakit mo ginawa iyon?” tanong niya. “Alin?”

“Pumagitna ka sa akin at sa lalaking iyon.” Tumingin ito sa kaniya.

“Because I couldn't let him hurt you.” Napahinto ang kamay ni Alessandra. “Pero kontrata lang ang kasal natin.” “I know.”

“Hindi mo kailangang ipagsapalaran ang buhay mo para sa akin.” “Maybe I don't want to follow the contract anymore.”

Dahan-dahang tumingala si Alessandra. Nagtagpo ang kanilang mga mata.

Sa unang pagkakataon, walang malamig na ekspresyon sa mukha ni Damian. Wala ang pagiging boss nito, wala ang kayabangan, at wala ang distansiyang palagi nitong inilalagay sa pagitan nila.

“Alessandra,” mahina nitong sabi, “I need to tell you something.” Ngunit bago pa siya makasagot, tumunog ang cellphone ni Damian. Isang tawag mula sa ospital.

Sinagot niya agad. “What happened?”

Nawala ang kulay ng kaniyang mukha. “What do you mean he's gone?” Napatayo si Alessandra.

“Damian? Sino ang nawala?”

Dahan-dahang ibinaba ng lalaki ang cellphone. “Your father.”

Parang huminto ang mundo ni Alessandra. “Ano?”

“He's missing from his hospital room.”

Hindi na niya narinig ang kasunod na mga salita.

Tumakbo siya patungo sa p***o, ngunit hinawakan siya ni Damian. “Alessandra, wait!”

“Bitawan mo ako! Kailangan kong puntahan ang tatay ko!” “I'll take you there.”

Nang makarating sila sa ospital, sinalubong sila ng doktor at security personnel. Walang bakas ng ama niya. Ang CCTV footage ay nagpapakitang may dalawang taong pumasok sa silid gamit ang mga pekeng identification card.

Sa kama ng kaniyang ama, may isang sobre.

Binuksan iyon ni Alessandra. Isang litrato.

Ang ama niya, nakaupo sa isang upuan, nakagapos ang mga kamay. Sa likod ng litrato ay may sulat.

Bring the original deed to the abandoned Montenegro warehouse by midnight. Come alone, Alessandra. If you bring your husband, your father dies.

Nanginginig ang kaniyang mga daliri. Tumingin siya kay Damian.

“Hindi ako pupunta roon nang mag-isa.” “Of course not.”

“Pero hindi rin kita hahayaang sumama kung ikaw ang target nila.” Lumapit si Damian at hinawakan ang magkabilang kamay niya. “Listen to me. We're going to bring your father home.”

At sa unang pagkakataon, niyakap siya ni Alessandra nang mahigpit. Hindi dahil sa kontrata.

Kundi dahil iyon lamang ang taong pinaniniwalaan niyang hindi siya iiwan.