The Billionare's Contract Wife

Chapter 1: Ang Alok na Isang Daang Milyon

Alas-onse na ng gabi nang makatanggap si Alessandra Reyes ng tawag mula sa ospital.

“Miss Reyes, kailangan na pong mabayaran ang natitirang bill ng inyong ama bago siya mailipat sa ibang silid. Kung hindi po, kailangan naming—”

“Babayaran ko po bukas,” mabilis niyang sagot.

Hindi niya alam kung saan kukuha ng pera. Halos maubos na ang laman ng bank account niya. Ang maliit nilang event-planning business ay may utang na rin, at ang bahay na tinitirhan nila ay nakataya sa bangko.

Dalawampu't limang taong gulang pa lamang siya, pero pakiramdam niya ay pasan niya ang buong mundo.

Pagkababa ng telepono, napasandal siya sa dingding ng maliit niyang opisina. Tahimik ang buong gusali. Tanging ilaw ng laptop at mahinang tunog ng ulan ang kasama niya.

Muling nag-vibrate ang cellphone niya.

Isang mensahe mula sa hindi kilalang numero.

Ms. Alessandra Reyes, Mr. Damian Montenegro would like to meet you tonight. A car will pick

you up at 11:30 PM. Please be ready.

Napakunot ang noo niya. Damian Montenegro.

Kahit hindi siya mahilig sa balita tungkol sa mga mayayaman, imposibleng hindi niya makilala ang pangalang iyon. Siya ang chairman ng Montenegro Global Holdings, isang multinational corporation na nagmamay-ari ng mga hotel, luxury resorts, real estate companies, at technology firms.

Tatlong buwan na ang nakalipas nang bilhin ng kumpanya nito ang isa sa pinakamalaking hotel chains sa bansa.

At ayon sa isang business magazine, ang net worth niya ay umaabot sa bilyun-bilyong dolyar. Bakit siya gustong makilala?

Nag-type si Alessandra ng sagot.

May I know what this meeting is about? Mabilis na dumating ang reply.

An offer that could solve all your financial problems. Napahigpit ang hawak niya sa cellphone.

Hindi siya basta-basta nagtitiwala sa mga estranghero. Pero nang maalala niya ang bill ng ama niya, ang mga tawag mula sa bangko, at ang mga empleyadong umaasa sa kaniya, napapikit siya.

May mga pagkakataong ang pagpili ay hindi tungkol sa kung ano ang gusto mo. Kundi kung ano ang kailangan mong gawin para mabuhay.

Eksaktong alas-dose ng hatinggabi nang huminto ang itim na Mercedes-Benz sa harap ng isang marangyang penthouse sa Makati.

Sinalubong siya ng isang lalaking naka-itim na suit. “This way, Miss Reyes.”

Sumunod si Alessandra sa elevator hanggang sa pinakamataas na palapag. Pagbukas ng p***o, bumungad sa kaniya ang isang malawak na sala na may floor-to-ceiling windows. Nasa ibaba ang nagliliwanag na lungsod, ngunit halos wala siyang panahon upang hangaan iyon.

Dahil sa gitna ng silid ay nakatayo ang lalaking hinahanap niya.

Matangkad. Malapad ang balikat. Nakasuot ng itim na suit na tila ginawa para sa kaniya. May matalim na panga, malamig na mga mata, at ekspresyong hindi madaling basahin.

Si Damian Montenegro. “You're late,” sabi nito.

Tiningnan ni Alessandra ang relo niya. “It's exactly midnight.” “I don't like waiting.”

“At hindi ko rin gusto ang mga taong nag-iimbita nang walang malinaw na paliwanag.” Saglit na natahimik ang lalaki.

Pagkatapos, bahagyang tumaas ang sulok ng labi nito. “Interesting.”

Itinuro niya ang upuan sa harap ng mesa. “Sit.”

“Mas gusto kong tumayo.”

Hindi na nakipagtalo si Damian. Kumuha lamang ito ng isang manipis na folder at inilapag sa mesa.

“Your father's hospital bills. Your company's outstanding debts. Your mortgage.” Nanlamig ang mga kamay ni Alessandra.

“Bakit mo alam ang mga iyan?”

“Because I make sure I know everything about the people I do business with.” “Hindi tayo magka-business.”

“Not yet.”

Binuksan ni Damian ang folder at itinulak iyon sa kaniya. Nakalagay roon ang mga detalye ng kaniyang utang, pati ang halagang kailangan upang mailigtas ang negosyo ng pamilya.

Nasa huling pahina ang isang numero.

₱100,000,000.

Napatingin siya sa lalaki. “Ano ito?”

“One hundred million pesos.” “Marunong akong magbasa.”

“Good. Then you understand how much I'm offering you.”

“Bakit?”

Umupo si Damian at pinagkrus ang mga daliri. “Because I need a wife.”

Napatawa si Alessandra, ngunit walang saya sa tunog na iyon. “Excuse me?”

“You heard me.”

“Kung asawa ang kailangan mo, maghanap ka ng taong gustong magpakasal sa iyo. Maraming babae ang malamang pumila para diyan.”

“I'm not looking for love, Ms. Reyes. I'm looking for a wife who can follow a contract.” Dahan-dahang nawala ang ngiti ni Alessandra.

“Hindi ako produkto na puwede mong bilhin.”

“No. You're a woman with a dying business, a father who needs treatment, and debts you can't pay. I'm offering you a solution.”

Masakit ang mga salitang iyon dahil totoo.

Pero hindi niya hahayaang makita nito ang epekto sa kaniya. “Ano ang kapalit?”

“One year of marriage.” “Isang taon?”

“After that, we divorce. You'll receive the one hundred million, your father's medical expenses will be covered, and your business debts will be settled.”

“Bakit ako?”

“Because you're not interested in my money. You barely even looked at the view when you arrived.”

“Hindi ibig sabihin no'n na gusto kitang pakasalan.” “I'm not asking you to love me.”

Tumayo si Damian at lumapit sa bintana.

“My grandfather's estate has a clause. If I'm not legally married before my thirty-third birthday, a substantial portion of the family voting shares will transfer to a charitable trust. My competitors are waiting for that to happen. I need a wife to secure my position.”

“So kasal para sa negosyo.” “Exactly.”

“Walang pagmamahalan. Walang pakialaman. Pagkatapos ng isang taon, tapos na?” “Correct.”

Alessandra stared at him.

Simple ang alok. Isang taon lamang ng buhay niya kapalit ng pagkakataong iligtas ang ama at ang negosyong pinaghirapan ng pamilya nila.

Pero may mali.

Masyadong malaking pera para sa isang pekeng kasal. “Ano ang hindi mo sinasabi sa akin?”

Dahan-dahang humarap si Damian.

“There's one additional condition.” “Ano?”

“You must never interfere with my private affairs. You won't question my business decisions, you won't investigate my personal life, and you will never fall in love with me.”

Napatawa siya nang mapait.

“Don't flatter yourself, Mr. Montenegro.” “Good. Then we won't have a problem.” Kinuha ni Alessandra ang folder.

“Pag-iisipan ko.”

“You have until six tomorrow morning.” “Bakit ang pagmamadali?”

“Because the board meeting is tomorrow afternoon. I need to announce my engagement before then.”

“Hindi ako basta-basta pumapayag sa ganitong bagay.” “Then don't.”

Napatigil siya.

“Walk away if you want. But the offer expires at six.”

May bahagi sa kaniya na gustong umalis agad. Gusto niyang patunayan na hindi kayang bilhin ng isang mayamang lalaki ang dignidad niya.

Ngunit naalala niya ang ama niya.

Ang mga gamot.

Ang negosyong unti-unting nawawala.

At ang mga taong mawawalan ng trabaho kapag tuluyan silang bumagsak.

“Kung pumayag ako,” sabi niya, “may karapatan akong magtakda ng sarili kong kondisyon.” Tumingin si Damian sa kaniya.

“Go on.”

“Walang pananakit. Walang pamimilit. Hindi mo ako puwedeng kontrolin sa lahat ng bagay dahil lamang asawa mo ako. At hindi mo puwedeng gamitin ang pamilya ko para takutin ako.”

Ilang segundo siyang pinagmasdan ni Damian. “Agreed.”

“Hindi mo man lang pinag-isipan.” “Because I don't intend to hurt you.”

Hindi niya alam kung bakit, pero may kakaibang bigat sa paraan ng pagkakasabi nito. Inabot ni Damian ang isang panulat.

“Do we have a deal?”

Tiningnan ni Alessandra ang kontrata. Isang taon.

Isang daang milyon.

Isang kasal na walang pag-ibig.

Huminga siya nang malalim at pumirma. “Deal.”

Kinuha ni Damian ang dokumento. “Your wedding will be tomorrow.” “Ano?!”

“You heard me.”

“Hindi ba puwedeng bigyan mo ako kahit isang linggo?” “No.”

“Mr. Montenegro, hindi ito business meeting na puwedeng isingit sa schedule mo!” “It's already arranged.”

Napahawak si Alessandra sa noo.

Hindi pa nga nagsisimula ang kasal nila, gusto na niyang sakalin ang magiging asawa niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, bumukas ang p***o ng penthouse.

Isang lalaking naka-suit ang pumasok, may hawak na cellphone. “Sir, we have a problem.”

Nanatiling malamig ang mukha ni Damian. “What is it?”

“The press has already received a photograph of Miss Reyes entering the building. Someone is claiming that she's your mistress.”

Namutla si Alessandra. “Hindi pa tayo kasal!”

Tumingin sa kaniya si Damian, saka kinuha ang cellphone mula sa tauhan nito. Sa screen ay naroon ang larawan niya habang papasok sa gusali.

Sa ilalim nito, may headline:

BILLIONAIRE DAMIAN MONTENEGRO CAUGHT WITH MYSTERY WOMAN—SECRET AFFAIR EXPOSED?

Nag-ring ang cellphone ni Alessandra. Ang ospital.

Sinagot niya agad. “Hello?”

“Miss Reyes, we're sorry, but your father's condition has suddenly worsened. We need your authorization for an emergency procedure.”

Nanginig ang tuhod niya.

“Gagawin ko po ang lahat. Please, save my father.”

Pagkababa niya ng tawag, hindi na niya napigilan ang mga luha. Lumapit si Damian at inabot sa kaniya ang isang panyo.

“Your father's treatment will begin immediately.” Tumingala siya.

“Bakit mo ginagawa ito bago pa man natin simulan ang kontrata?”

“Because I don't break my promises.”

Pagkatapos, lumingon si Damian sa kaniyang assistant.

“Prepare the wedding. Tomorrow, the entire country will know who my wife is.” Bumaling ito kay Alessandra.

“And one more thing, Alessandra.” “Ano na naman?”

“From tonight onward, you'll need to get used to being watched.” “Bakit?”

Dumilim ang mga mata ni Damian.

“Because whoever leaked that photograph knows something we don't.”

At sa unang pagkakataon mula nang magkita sila, nakita ni Alessandra ang isang bagay sa mukha ng billionaire.

Hindi galit.

Hindi pagkainis.

Kundi takot.

Takot na may isang taong handang sirain silang dalawa.