Chapter 3: Ang Lihim sa Likod ng Kayamanan

Hindi nakatulog si Alessandra nang gabing iyon.

Paulit-ulit niyang binasa ang mensaheng natanggap ni Damian. Hindi niya maintindihan kung bakit ang simpleng pamilya nila ay nasangkot sa isang napakalaking problema.

Alas-tres ng madaling-araw nang bumaba siya sa kusina.

Nandoon si Damian, nakatayo sa harap ng coffee machine, nakasuot ng puting polo at itim na pantalon. Wala ang karaniwan nitong suit, kaya sa unang pagkakataon ay nagmukha itong mas bata at hindi gaanong nakakatakot.

“Hindi ka rin natutulog?” tanong niya. “May trabaho ako.”

“Sa ganitong oras?”

“Money doesn't make itself.”

“Akala ko may mga taong nagtatrabaho para sa iyo.” “They do. I still have to make the decisions.” Kumuha si Alessandra ng tubig at umupo sa counter. “May gusto akong itanong.”

“Go ahead.”

“Bakit kailangan mo ang deed ng pamilya namin?” Ibinaba ni Damian ang tasa.

“May lupang pag-aari ng pamilya mo sa Batangas. Isa iyong malaking coastal property na matagal nang hindi nade-develop. My grandfather wanted to acquire it legally for a resort project.”

“Kung ganoon, bakit hindi na lang bilhin?”

“Because the deed was disputed. Your father refused to sell, and the negotiations stopped.” “Wala akong alam tungkol diyan.”

“I know.”

“Kung alam mong may problema sa pamilya namin, bakit mo ako inalok ng kasal sa halip na tulungan kami nang direkta?”

Sandaling natahimik si Damian.

“Because someone inside my company has been using that property to move money through fake transactions. I needed someone connected to the ownership records who wasn't involved in the scheme.”

“Akala mo ako iyon?”

“I believed you were the least likely person to be involved.” “Napakagandang dahilan para pakasalan ako.”

“I never said it was romantic.”

“Hindi ka talaga marunong makipag-usap sa babae.” “I'm married now. I don't need to impress anyone.” Napailing si Alessandra.

“Napakaswerte ko naman.”

Sa kabila ng tensiyon, bahagyang ngumiti si Damian. Pagkatapos, inilabas nito ang isang folder.

“May nakita ang legal team ko. Ang kumpanya ng pamilya mo ay nakatanggap ng tatlong bayad mula sa isang subsidiary ng Montenegro Global. Pero hindi galing sa amin ang authorization.”

Binuksan ni Alessandra ang folder. Nakalista roon ang mga petsa at halagang hindi niya nakilala. “Wala akong alam tungkol dito.”

“I believe you.” Napatingin siya sa lalaki.

“Bakit?”

“Because the transactions were made using an account created under your father's name. He was in the hospital when the last payment was processed.”

Nangilabot si Alessandra.

“May gumagamit ng pangalan ng tatay ko.”

“And that person has access to confidential documents from both our companies.” Bago pa sila makapagsalita, pumasok si Sofia sa kusina.

“Sir, your security chief is here.”

Pumasok ang isang lalaking nasa kuwarenta anyos, may hawak na tablet.

“Mr. Montenegro, we traced the threatening message. It came from a prepaid device, but the location data points to a building owned by Montenegro Global.”

Napatingin si Alessandra kay Damian. “Someone from your own company?” “Apparently.”

Ipinakita ng security chief ang isang larawan mula sa CCTV. Isang lalaki ang pumasok sa basement parking ng corporate headquarters.

Nakilala agad ni Damian ang mukha nito. “Victor.”

“Who is he?” tanong ni Alessandra. “My chief financial officer.”

“Ang kanang kamay mo?” “Yes.”

Napailing si Alessandra.

“Kung siya ang may pakana, bakit niya ginagawa ito?”

“Because he's been trying to take control of the company for years.” Biglang tumunog ang telepono ni Damian.

Tumawag ang ospital.

“Sir, we're sorry. There has been an incident involving Mr. Reyes.” Napatayo si Alessandra.

“Ano? Anong nangyari sa tatay ko?” Kinuha ni Damian ang telepono. “Put the doctor on the line.”

Ilang segundo siyang nakinig bago ibinaba ang tawag.

“Your father is stable. Someone attempted to enter his room using falsified medical credentials. Security stopped him.”

Napaupo si Alessandra, nanginginig. “Hindi ko na kaya.”

Lumapit si Damian at inilagay ang kamay sa balikat niya. Sa pagkakataong iyon, hindi siya nagreklamo.

Hindi niya tinulak ang lalaki palayo.

Hinayaan niyang manatili ang kamay nito roon habang pinipigilan niyang umiyak. “Makinig ka sa akin,” mahinang sabi ni Damian. “Hindi ka nag-iisa.”

Tumingala siya.

“Paano kung hindi ko maprotektahan ang tatay ko?” “I will.”

“Hindi mo kayang kontrolin ang lahat.”

“No. But I can make sure that whoever tries to hurt your family will answer for it.” Kinahapunan, nagpunta sila sa corporate headquarters.

Pagpasok pa lamang nila sa lobby, agad na napalingon ang mga empleyado. Ang bagong asawa ng billionaire ay naging laman na ng lahat ng social media platform, at halos lahat ay gustong malaman kung sino talaga siya.

Hindi pinansin ni Alessandra ang mga bulungan.

Sa boardroom, naghihintay si Victor Salazar, ang chief financial officer. Nakaayos ang kaniyang suit at may ngiting tila walang anumang problema.

“Damian,” bati nito. “Congratulations on your marriage.” “Save it, Victor.”

Napatingin si Victor kay Alessandra.

“So, this is the famous Mrs. Montenegro.” “Alessandra Reyes,” malamig niyang sagot.

“Of course. Your family has quite an interesting property portfolio.” Hindi nagustuhan ni Alessandra ang tono nito.

“Bakit mo gustong makuha ang deed ng pamilya namin?” Nawala ang ngiti ni Victor sa loob ng isang segundo.

Pagkatapos, tumawa ito. “Direct. I like that.” Tumayo si Damian.

“Did you authorize the transfers?” “Absolutely not.”

“Did you send the threat to my wife?” “That's an outrageous accusation.”

Inilapag ng security chief ang mga dokumento sa mesa.

“Your access credentials were used to create the fraudulent accounts.” Victor glanced at the papers.

Then he smiled.

“You should be careful, Damian. Your wife is new to this world. She may not understand how easily documents can be manipulated.”

“Pero naiintindihan ko ang pagsisinungaling,” sagot ni Alessandra. Tumingin sa kaniya si Victor.

“You think you know what's happening? You're just a woman who married a rich man.” Biglang tumayo si Damian.

“Enough.”

“I'm simply stating facts.”

“No. You're insulting my wife in my boardroom.”

“Your wife?” Victor laughed. “Is that what this is about? You've barely known her for two days.”

“Get out.”

Victor's smile vanished.

“Fine. But remember this, Damian. Your grandfather's company wasn't built on love and trust. It was built on power. And power belongs to whoever knows how to take it.”

Paglabas ni Victor, napahinga nang malalim si Alessandra. “Ang kapal ng mukha niya.”

“That's why he's dangerous.”

“May ebidensiya ka ba talaga laban sa kaniya?” “Not enough to arrest him.”

“Then we need more.” Napatingin si Damian. “We?”

“Yes, we. Hindi ako papayag na gamitin niya ang pangalan ng pamilya ko.”

For a long moment, pinagmasdan siya ni Damian. Then he nodded.

“Fine. But you follow my instructions.” “Makikinig ako kung makikinig ka rin sa akin.” “Deal.”

Nagkamay sila.

Ngunit bago sila makaalissa boardroom, tumunog ang tablet ng security chief. May bagong email.

Isang dokumentong may digital signature ni Damian ang kalakip nito. Ang pamagat:

AUTHORIZATION TO TRANSFER THE REYES PROPERTY TO VICTOR SALAZAR.

Napatingin si Alessandra sa asawa niya. “Damian?”

Namuti ang mga daliri ni Damian habang hawak ang tablet. “Hindi ko iyan pinirmahan.”

Ngunit ang digital signature sa dokumento ay eksaktong katulad ng sa lahat ng opisyal na papeles nito.

At sa ibaba ng dokumento, may isa pang pangalan. Alessandra Reyes Montenegro — Witness.