kabanata 2

Ang paghinga ni Alarich ay lalong bumibilis habang sinusupil niya ang lahat ng nasa harapan niya. Sinubukan ni Irish na tanggapin na lamang, ngunit ang kanyang katawan ay nagrebelde rin. Ngunit sa paglipas ng panahon, bumalik muli ang kanyang pagpapasakripisyo, at naramdaman pa niya ang iba pang bagay hanggang sa hindi niya namalayang napasigaw siya ng mahinahon.

Ah! Ano bang nangyayari sa akin? Dapat siya ang lalaking naapektuhan ng gamot! Pero bakit ako pa ang nahihirapang kontrolin ang sarili?!

Totoo namang nalulugod si Irish sa mga ginagawa ni Alarich mula pa kanina. Ngunit nang subukan ng lalaki na gumawa ng higit pa, ayaw na ni Irish na ituloy pa ito.

"Teka! Huwag!" Sigaw ni Irish nang sinimulan ni Alarich na pasukin ang pangunahing gawain.

Walang pag-aalala, agad na isinagawa ni Alarich ang kanyang aksyon.

Mahigpit na hinawakan ni Irish ang puting kumot.

Naramdaman niya ang sakit at kirot na sumakop sa kanyang buong katawan.

"Sakit!" Hingi ni Irish na naramdaman ang pagkakahati dahil sa ginawa ni Alarich. Sa sulok ng kanyang mga mata ay makikita ang malinaw na luha na agad na bumagsak at nawala sa pagitan ng kanyang buhok.

"Hindi ko na mapigilan pa! Sarapin mo na lang!" Sabi ni Alarich na walang anumang kabutihan. Hayok at walang pakialam.

Hindi rin naman niya gustong gawin ito. Pero ang kanyang isip at katawan ay hindi nagkakasundo ngayong gabi. Dinadala siya ng pagnanasa at damdamin na natatakpan ang kanyang mabuting pag-iisip.

Alam ni Alarich na ang babae sa ilalim niya ay nanginginig sa sakit at ang kanyang mukha ay hindi naman nasisiyahan sa kanyang ginagawa. Pero ano naman ang pakialam niya? Para sa kanya, kailangan niyang tapusin ang napakalakas niyang damdamin.

'Hindi ba't kasalanan niya ito! Siya ang unang nagpasigaw sa akin,' Iniisip niya nang hindi nais na tingnan ang mukha ng babae sa ilalim niya.

Bukod pa rito, paano naman magiging ganito si Alarich kung hindi dahil sa ginawa ng babaeng ito!

"Huwag kang umiyak! Tanggapin mo na ang parusa mo!" Sabi ni Alarich. Siya ang gustong gawin ito, pero siya pa ang umiiyak at nakakasagabal sa kanyang mga galaw.

Talagang napakasakit para kay Irish—hindi niya maintindihan.

Hindi ba't maraming nagsasabing napakasarap ng ganitong bagay? Pero ang tanging naramdaman niya ay sakit at kirot. Malabo ang kanyang paningin habang tinitingnan ang lalaking gumagalaw sa ibabaw ng kanyang katawan.

'Suplado ka talaga!' Mura ni Irish sa kanyang isip.

Nagsisisi siyang hindi niya rin ininom ang gamot na pampasigla kanina.

'Tatagan mo pa ang loob, Irish! Kaya mo 'to! Ikaw ay isang matapang na babae at lahat ng ito ay para sirain sila! Tiwala akong kaya mo 'to!' Sigaw ni Irish sa kanyang isip.

Ngunit... naramdaman niya... talagang binibigyan ng sakit ng lalaking ito ang kanyang katawan.

"Sapat na! Sapat na! Itigil mo na! Hinihiling ko, itigil mo na! Hindi ko na kaya!" Sigaw ni Irish nang lalong sumigla si Alarich. Ang kanyang mga galaw ay lalong mabilis at malalim. Talagang hindi nasisiyahan si Irish. Ang lalaking ito ay naghahanap lamang ng sarili niyang kasiyahan.

At hindi alam kung saang punto. Hindi niya namalayang nawalan siya ng malay. Bigla na lamang siyang nagising at nakita ang lalaking nasa tabi niya. Natutulog nang mahimbing, hindi katulad ng halimaw na sinaktan siya kagabi.

Parang binugbog siya ng maraming tao ang kanyang katawan. Lumabas ang mukha ng inis ni Irish. Tiningnan niya si Alarich na natutulog pa rin nang mahimbing, parang isang taong nahimatay. Gusto niyang hampasin ang lalaki para maramdaman din niya ang sakit.

'Ikaw lang ang tiket ko para maghiganti! Kahit anong mangyari! Ipipilit kong sundin mo ang gusto ko!' Sabi ni Irish sa kanyang isip.

Nalungkot ng kaunti ang mukha ni Irish. Nawala sa kanya ang pinakamahalaga niyang ari-arian. Akala niya ay ibibigay niya ito sa lalaking pinakamamahal niya. Ah! Hayaan na, hindi ba't pumili na siya ng ibang babae? Para saan pang isipin pa iyon! Agad na itinaboy ni Irish ang mga iniisip na iyon.

Inilakad ni Irish ang kanyang mga paa na parang may sakit pa rin at bumalik siya sa banyo. Agad niyang nilinis ang kanyang katawan sa ilalim ng umaagos na tubig. Ang tubig ay bahagyang naging mapula nang linisin ni Irish ang sarili. Marami pa pala siyang dugo at nakita pa niya ang mga tuyong dugo sa kanyang mga paa.

Lumabas si Irish na nakabalot ng tuwalya at ang kanyang buhok ay ikinabit niya na muli. Kinuha niya ang kanyang mga damit na nakakalat sa sahig kasama ang mga damit ni Alarich.

'Suplado! Sinisiraan pa niya ang aking paboritong kamisa at bra!'

Hindi na maiiwasan ni Irish na isuot muli ang kamisang nawalan na ng ilang butones. Kaya naman ang kanyang tiyan ay hindi na makakapagtakip pa. Paano niya uuwi ng ganito ang suot? Hah! Kailangan niyang hawakan nang mahigpit ang kamisa.

Pagkatapos ay kumuha si Irish ng pera na inilagay niya sa banyo. Apatnapung milyong piso iyon na ipinahiram sa kanya ng kanyang kaibigan. Inihagis niya ang pera sa katawan ni Alarich. Nang makita iyon, ngumisi si Irish at agad na lumabas ng kuwarto ni Alarich.

'Titingnan ko kung gaano ka kabilis makipag-ugnayan sa akin! Oo! Kailangan mong makipag-ugnayan sa akin kung hindi...!' Umiling si Irish para alisin ang masasamang iniisip.

Oo! Tiwala siyang gagawin iyon ng lalaking ito.

Hindi na siya nagsuot ng mataas na takong na hawak-hawak niya sa kanyang kamay. Agad na tinungo ni Irish ang pintuan ng kuwarto.

Nang lumabas siya, dalawang bodyguard na palaging nagbabantay kay Alarich ay agad na tumingin sa kanya habang palabas siya doon. Kumunot ang kanilang mga noo nang makita ang magulong hitsura ni Irish na nagmamadaling umalis. Lalo na nang makita nila na sinusubukan niyang takpan ang kamisang hindi na maibubutas pa ng butones—syempre ay nakakuha ito ng kanilang pansin.

Nakita ni Irish ang tingin ng dalawang bodyguard. Wala siyang pakialam. Ayaw niyang isipin kung ano ang iniisip ng mga ito. Kung iisipin nilang isang murang babae si Irish. Minsan pa nga ay inakala nilang ganoon siya bago pa ito mangyari. Kaya naman, para saan pang isipin pa ang mga iniisip ng iba? Wala namang kwenta.

Tanging nakanganga na lamang ang dalawang bodyguard habang tinuturingan si Irish na umaalis.

"Nakita mo ba iyon?"

"Hm? Oo!" Sabi ng isa sa mga bantay na parang hindi pa rin makapaniwala. Patuloy pa rin niyang sinusundan ng tingin si Irish na mabilis na nawala sa kanto ng koridor ng hotel.

Hindi nila iniisip na si Irish ay isang murang babae o isang babae sa gabi. Pero ang kanilang iniisip ay paano napayag ang babae na matulog kay Alarich na hindi naman kailanman gustong hawakan ang isang babae? Ano nga bang tunay na nangyari? Nagtinginan lamang ang dalawang bodyguard.

Mukhang normal na ngayon ang kanilang Amo.

**

"Ano?! Nagtalik ka na sa kanya?!" Sigaw ni Shella na nagulat at laking mata. Hindi siya makapaniwala na talagang isinagawa ng kanyang kaibigan ang plano nito. Akala niya ay biro lang iyon ni Irish.

Tumango lamang ng dahan-dahan si Irish na mukhang maputla pa ang mukha. Kasama niya ang kanyang kaibigan na naglalakad patungo sa kanilang unibersidad—isang mayamang unibersidad na matatagpuan doon.

"Hindi pwede, biro ka lang siguro! Paano naman kaya napadali mong makapasok sa mga bantay ni Alarich Vance. Siguradong nananaginip ka lang, 'di ba?" Hindi pa rin makapaniwala si Shella. Isa sa mga lalaki mula sa pinakamayamang pamilya sa bansa ay madaling naipahamak. Hindi pwede.

Huminto si Irish sa paglalakad, kaya napahinto rin si Shella. Inabot niya ang kanyang telepono na nasa bulsa ng kanyang hoodie. "Tingnan mo 'to! Naniniwala ka na ba ngayon?" Ipinakita ni Irish sa kanya ang isang video na nagpasilaw ng pagkabigla sa mukha ng dalaga.