Masuk"Sebastian... basahin mo 'to," nanginginig at halos walang boses kong pakiusap habang dahan-dahan kong iniaabot ang aking cellphone sa kanya, ang mga luha ko ay muling pumapatak sa basag na screen habang nakatitig ako sa mahimbing na natutulog na si Leo sa gilid ng bunker. " tell me this is another lie... tell me my nephew isn't part of this monster's bloodline!"Mabilis na inagaw ni Sebastian ang telepono mula sa aking mga kamay. Binasa niya ang text message nang paulit-ulit, at sa bawat segundong lumilipas, nakita ko kung paano dahan-dahang nawalan ng kulay ang kanyang mukha, pinalitan ng isang matinding kilabot at galit habang tumitingin siya kay Don Fernando at pabalik sa akin. "No... This is impossible! Si Leo ay anak ng kapatid mong si Clara at ng isang karaniwang lalaki noong 2018! Paanong magiging biological heir siya ni Lady Margaret Vance?!""Dahil ang lalaking nakabuntis sa kapatid mo noon, Sebastian... ay hindi karaniwang tao," ang marahang at napakabigat na boses ni Don F
"Sta. Rosa Elementary School?!" nanginginig at hysterical na sigaw ko habang marahas kong inaagaw ang faxed intelligence report mula sa mga kamay ni Sebastian, ang dalawa kong mata ay nanlalaki sa matinding takot habang binabasa ang pulang linyang nakatatak sa ibaba ng papel. "Sebastian, doon nag-aaral si Leo! Doon ako nagtuturo noon! Bakit idinamay ng mga demonyong 'yan ang mga walang kasalanang bata at ang buong bayan?!"Dahan-dahan akong inabot ni Sebastian, ipinulupot ang kanyang dalawang malalakas na braso sa aking baywang upang pigilan ang panginginig ng buong katawan ko, habang ang kanyang sariling mukha ay nababalutan ng matinding galit at dilim. "Makinig ka sa akin, Celeste. Breath. I swear on my life, hinding-hindi ko hahayaang may mangyaring masama sa paaralang 'yan o kay Leo. Commander Ramos and my private security team are already securing the school's perimeter as we speak.""Pero ang Council of Seven, Sebastian..." sumisinghot na bulong ko habang isinasandal ang aking n
"Buhay si Papa?!" hysterical na sigaw ni Alexander habang napaatras siya nang ilang hakbang sa loob ng executive cabin, halos mabitiwan niya ang hawak niyang baril habang nakatitig sa monitor at sa malalaking bintana ng cargo plane. " Hindi pwedeng buhay si Don Fernando! Ako mismo ang nakakita sa death certificate niya limang taon na ang nakakalipas! Pano nangyari 'to?!""Inakala mo ba talaga, Alexander, na mas matalino ka kaysa sa aming dalawa ni Eduardo?" ang malamig at nagre-reverberate na boses ni Don Fernando Mondragon ang umalingawngaw sa pamamagitan ng hijacked PA system ng buong hangar, ang kanyang boses ay puno ng maawtoridad na kapangyarihan na matagal nang kinatatakutan ng corporate world. "You and Eduardo thought you were playing a game of chess against us... without realizing that we built the board you are standing on."Napatitig ako sa malaking glass panel ng cargo plane. Ang mga kamay ko ay nanginginig habang pilit kong niyayakap si Leo na tuluyan nang nagising dahil s
"Alexander...?" nanginginig at basag na bulong ni Sebastian habang pilit niyang pinoprotektahan kami ni Leo sa kanyang likuran sa gitna ng malakas na buhos ng ulan, ang kanyang mga mata ay nanlalaki sa matinding gulat at hindi makapaniwalang sakit. "Buhay ka?! Limang taon kaming nagluksa para sa'yo! Inakala ng buong pamilya na namatay ka sa plane crash sa Europa... pero nandito ka, nakasuot ng serbisyo ng Syndicate?!"Isang malamig at mapait na tawa ang umalingawngaw mula sa lalaking nakatayo sa ilalim ng ilaw ng armored vehicle. Dahan-dahang pinalapit ni Alexander ang kanyang mga hakbang, ang kanyang pormal na silver mask ay nakahawak sa kanyang kaliwang kamay habang ang mga itim niyang tactical boots ay nag-iiwan ng malalalim na marka sa basang semento."Plane crash, Sebastian?" malamig na sagot ni Alexander, ang kanyang boses ay mas malalim at mas nakakatakot kaysa sa boses na naaalala ni Sebastian noong kabataan nila. "Ang plane crash na 'yon ay hindi aksidente, baby brother. It w
"Huwag mong gagawin 'yan, Celeste! Pakiusap, huwag mong isusuko ang sarili mo sa taong 'yan!" galit at basag na sigaw ni Sebastian habang mabilis niyang hinawakan ang dalawa kong balikat mula sa likod, ang kanyang mga kamay ay nanginginig sa matinding takot at galit habang pilit niyang iniiwas ang tingin ko mula sa malamig na mukha ng aking ama sa screen. "He is no longer your father! Ang lalaking 'yan ay isang halimaw na ginamit ang sarili niyang pamilya at ang buhay natin para lang sa sarili niyang kasakiman! Look at me, Celeste... we fight together, or we die together!""Pero si Leo, Sebastian..." hagulgol ko habang pilit kong tinititigan ang nanginginig na bata na hawak-hawak ko sa aking tabi. Ang bawat patak ng aking luha ay parang kumukulong asido na pumapatak sa aking mga pisngi. "Tingnan mo si Leo! Kapag hindi ako pumayag sa gusto ni Papa, papatayin niya tayong lahat! Papatayin ka niya sa harap ko! I can't live with that, Sebastian! Hindi ko kayang panoorin na mawala ka sa aki
"Buhay si Papa?!" hysterical na sigaw ko habang nanginginig ang buong katawan ko, ang dalawang kamay ko ay nakahawak nang mahigpit sa gilid ng mesa habang nakatitig sa pulang mga letrang sumasayaw sa screen. "Sebastian, sabihin mo sa akin! Naka-login ang pangalan ni Papa! Pano nangyari 'to kung apat na taon na siyang nakalibing?! Sinong gumagamit ng identity niya?!"Dahan-dahang lumapit sa akin si Sebastian, ang kanyang mga mata ay nananatiling nakatitig sa monitor kung saan patuloy na nagre-reflect ang mga kumikislap na linya ng code. "I... I don't know, Celeste. Huli nating nakita ang bangkay ng tatay mo noong 2022. Ako mismo ang nag-ayos ng mga papel sa ospital at sa libing...""Nagsisinungaling kayo!" biglang sigaw ni Gabriel na namumutla at nanginginig ang buong mukha habang pilit na pinipindot ang kanyang keyboard sa matinding panic. "Hindi pwedeng buhay si Eduardo Madrigal! Ako mismo ang nakakita noong inilabas ang katawan niya mula sa ICU! Fake ang account na 'yan! Hackers 'ya






![MISTER, YOU MESSED WITH THE WRONG GIRL [SHE'S A SOLDIER]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
