LOGINAng pribadong laboratoryo sa ikatlong palapag ng St. Luke’s Medical Center ay nababalot ng nakabibinging katahimikan. Hawak ni Dr. Celestine Valerius ang isang puting folder na naglalaman ng opisyal na toxicology panel ni Liam. Sa tabi niya, seryosong nakatayo si Atty. Santos, ang head ng legal department ng Valerius Enterprises."Positibo, Celestine. Mataas ang concentration ng flunitrazepam na nakuha sa dugo niya," seryosong saad ni Celestine, sabay bagsak ng folder sa lamesa. "Ito ang matibay na medikal na ebidensya na pinainom siya ng lason bago dinala sa hotel.""Sapat na ito para sa pormal na reklamo laban kay Vivian Montenegro at sa binalagang bartender," sagot ni Atty. Santos. "Hawak ko na rin ang warrant para sa CCTV footage ng De La Vega Plaza.""Huwag muna nating ilabas sa pulisya," malamig na utos ng isang baritonong boses mula sa pinto.Pumasok si Liam Valerius. Bagaman may kaunting pamumutla pa sa kaniyang mukha dahil sa natitirang epekto ng gamot, ang kaniyang tindig ay
Ang mabigat at nakabibinging katahimikan sa loob ng mansyon ay tila isang bakal na dingding na naghihiwalay sa kanilang dalawa. Habang ang mga luha ni Celestine ay patuloy na umaagos, ang kaniyang mga kamay na nakahawak sa tablet ay unt-unting humigpit hanggang sa mamuti ang kaniyang mga kuko. Ang mga larawan sa screen ay patuloy na sumasaksak sa kaniyang pagkatao.Sa kabila ng matinding emosyon, ang kaniyang medikal na pagsasanay ay biglang umiral. Nakita niya ang marahas na pagbaba ng talukap ng mga mata ni Liam at ang bahagyang pagkawala ng balanse nito."Sit down, Liam. Right now," utos ni Celestine, ang kaniyang boses ay malamig ngunit may awtoridad ng isang doktor na nakaharap sa isang kritikal na pasyente."Celestine... please, don't look at me like that," paos na sambit ni Liam, habang pilit na humahakbang palapit, bawat galaw niya ay tila labis na pabigat dahil sa natitirang lason sa kaniyang sistema. "Look into my eyes! I swear to God, I didn't touch her! You are the only wo
Ang nakatutulig at paulit-ulit na tunog ng mga monitor sa loob ng pribadong wing ng ospital ay biglang napalitan ng isang malakas at determinadong iyak ng isang sanggol.Si Liam Valerius, ang bilyonaryong kilala sa buong mundo ng negosyo dahil sa kaniyang malamig at hindi matitinag na disposisyon, ay napaluhod sa gilid ng delivery bed. Hayagan ang pag-agos ng luha sa kaniyang mga mata habang marahang idinidikit ang kaniyang noo sa kamay ng kaniyang pagod ngunit nagniningning na asawa, si Dr. Celestine Valerius."He is magnificent, Celestine..." bulong ni Liam, ang kaniyang boses ay tila ba nabasag sa tindi ng emosyong kaniyang nararamdaman. "He will be named Lysander. Ang natatanging tagapagmana ng lahat ng mayroon tayo."Isang taon ang mabilis na lumipas na parang isang panaginip. Ang malalawak at mararangyang bulwagan ng mansyon ng mga Valerius, na dati ay tila isang malamig na monumento ng kayamanan, ngayon ay nabalot ng init at saya. Ang mga prayoridad ni Liam ay nagkaroon ng isan
Tinanggap ko si Liam.Oo, muli ko siyang tinanggap sa buhay ko, ngunit hindi ibig sabihin noon ay maayos na ang lahat sa pagitan naming dalawa. Hindi rin nangangahulugan na tuluyan ko nang nakalimutan ang mga sakit na idinulot niya sa akin. Hindi ganoon kadaling burahin ang lahat ng nangyari, lalo na ang mga salitang minsang nagpabagsak sa akin at ang mga pangyayaring nag-iwan ng malalim na sugat sa puso ko.Tinanggap ko siya dahil sa magiging anak namin.Dahil may batang nabubuhay sa sinapupunan ko na karapat-dapat magkaroon ng kumpletong pamilya. Isang batang walang kamalay-malay sa mga pagkakamali ng kaniyang mga magulang. Ayokong lumaki ang anak ko na iniisip na wala siyang ama na magmamahal at mag-aalaga sa kaniya.At higit sa lahat, gusto kong maranasan niya ang pagmamahal na matagal ko ring hinangad.Ngunit sa kabila ng lahat, hindi pa rin ganoon kadali para sa akin na muling ibigay kay Liam ang buong tiwala ko.Kailangan niya iyong patunayan.Hindi sapat ang mga pangako. Hindi
Tinanggap ko si Liam. Oo, muli ko siyang tinanggap sa buhay ko, ngunit hindi ibig sabihin noon ay maayos na ang lahat sa pagitan naming dalawa. Hindi rin nangangahulugan na tuluyan ko nang nakalimutan ang mga sakit na idinulot niya sa akin. Hindi ganoon kadaling burahin ang lahat ng nangyari, lalo na ang mga salitang minsang nagpabagsak sa akin at ang mga pangyayaring nag-iwan ng malalim na sugat sa puso ko. Tinanggap ko siya dahil sa magiging anak namin. Dahil may batang nabubuhay sa sinapupunan ko na karapat-dapat magkaroon ng kumpletong pamilya. Isang batang walang kamalay-malay sa mga pagkakamali ng kaniyang mga magulang. Ayokong lumaki ang anak ko na iniisip na wala siyang ama na magmamahal at mag-aalaga sa kaniya. At higit sa lahat, gusto kong maranasan niya ang pagmamahal na matagal ko ring hinangad. Ngunit sa kabila ng lahat, hindi pa rin ganoon kadali para sa akin na muling ibigay kay Liam ang buong tiwala ko. Kailangan niya iyong patunayan. Hindi sapat ang mga pangako.
Nangatal ang buong katawan ko habang nakatitig sa lalaking nasa tapat ng pintuan. Ang hanging pumasok mula sa labas ay tila may dalang yelo na nagpatigil sa sirkulasyon ng aking dugo. Si Liam. Pagkalipas ng anim na buwan ng pagtatago, ng pagpapalit ng pagkakakilanlan, at ng pagbuo ng panibagong pader sa aking puso, heto siya—nakatayo sa aking salas, pagod, payat, ngunit may mga matang nag-aapoy sa matinding damdamin."What are you doing here?" Magkahalong emosyon ang naramdaman ko nang magkaharap kami ni Liam. Ang galit na akala ko ay humupa na ay biglang sumiklab, kasabay ng isang traydor na pangungulila na pilit kong isinusumbat sa aking sarili.Humakbang siya pasulong, ang kanyang mga mata ay pabalik-balik sa aking mukha at sa umbok ng aking tiyan. "I am here to take you home, Celestine. Bakit nilihim mo sa akin na buntis ka? At bakit nandito ka sa napakalayong lugar... kasama ang lalaking ito?!" Galit na binalingan ng tingin ni Liam si Dr. Marcus na itinuring kong kaibigan ko. Ang







