登入Napaangat ang mukha ko nang hawakan niya ang baba ko. Tinitigan niya ako nang mariin pagkatapos ng pambibitin niya sa akin.
"A-Anong gusto mo?" hinihingal na tanong ko habang nilalaro niya ang tinggîl ko. "The price is simple, Asefeh," he whispered, his thumb slowly tracing my lower lip. "While I’m in this house, you belong to me. You will eat with me, you will talk to me, and you will sleep in this room. No more Anton in your head, and definitely no more of his hands on your skin." Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. "P-Pero... asawa pa rin ako ni Anton. A-Anong sasabihin ng mga tao? Ng mga kasambahay?" Napapikit ako ng mariin sa sarap nang diinan niya ang pagkakahagod sa pagkababàe ko. "L-Lander... ugh, p-please..." Lander chuckled. "I don't care about people, and you shouldn't either. He calls you trash, but I see a masterpiece that’s been neglected. My price is your loyalty... and your complete submission." Hindi ako makahinga. It was a dangerous offer. Sa kabilang banda, alam kong siya lang ang makakapagligtas sa akin sa impyernong dulot ni Anton. "And if I refuse?" lakas-loob kong tanong, kahit nanginginig ang boses ko. His grip on my waist tightened, pulling me against his hard, muscular chest. "Then you go back to being his punching bag. You choose, Asefeh. Do you want to be broken by a coward like him, or be owned by a man who can actually protect you?" Ramdam ko ang init ng katawan niya. My mind was screaming no, but my heart, shattered and lonely, was begging for the safety he was offering. "I... I don't want to be hurt anymore," I whispered, tears finally blurring my vision. Lander’s expression softened for a split second before he leaned in, his lips brushing against my forehead. "Then the deal is sealed. Simula sa araw na 'to, akin ka. Walang magmamay-ari sa'yo kundi ako lang. And I promise you, Asefeh... hinding-hindi ka na makakatikim ng sakit mula sa kanya." He didn't wait for my answer. He claimed my lips in a deep, authoritative kiss that tasted like whiskey and power. Inabot niya ang zipper ng suot kong dress, and as it slid down, I knew there was no turning back. I was no longer Anton's victim. I was now Rylander's obsession. Nang tuluyang bumagsak ang suot kong dress sa sahig, tila kasabay nitong nawala ang lahat ng sakit na dala ko. I stood there, exposed and trembling, not because of the cold but because of the man in front of me. Lander didn't move immediately. Inobserbahan niya ang katawan ko, ang bawat peklat at bakas ng pasa na iniwan ni Anton. Nakita ko ang pagdausdos ng panga niya at ang pagdilim ng kanyang paningin. "He did this to you," he whispered, his voice thick with suppressed rage. Hinawakan niya ang isa kong pasa sa braso na may pag-iingat. "The world thinks he’s a gentleman, but he’s nothing but a coward." "Lander..." mahinang tawag ko. "Hush," sabi niya bago ako binuhat. Inihiga niya ako sa malambot na kama, isang malaking kaibahan sa malamig na sahig kung saan ako madalas iwanan ni Anton. This night felt different. Noong kasama ko si Anton, bawat hawak niya ay may kasamang takôt at sakit. But with Lander, every touch was a demand for me to wake up. Hindi niya ako sinâsaktan, he was worshiping the very parts of me that Anton tried to destroy. As he moved over me, he kissed me with an intensity that made me forget my name. It was hungry, yes, but it wasn't cruel. Pakiramdam ko mahalaga ako sa kanya. "Look at me, Asefeh," he commanded. I opened my eyes, meeting his soft gaze. "I want you to remember this. Remember that from now on, I am the only one allowed to touch you like this." The room was silent, save for the sound of our ragged breathing. At nang sandaling pumasok siya sa akin, napakapit ako nang mahigpit sa kanyang balikat. It wasn't just physical pleasure, it was a release of all the years I spent being "trash." I felt his strength and for the first time in a long time, I felt protected. Sumabay ako sa bawat pag-ulôs niya, hinayaan ang sarili kong umungôl sa sarap. "Ahh... L-Lander..." daing ko habang pabilis nang pabilis ang pagbayô niya sa akin. "A-Ang sarap!" Nakatingin siya sa akin, sabay dakma sa magkabila kong susô at binilisan lalo ang pag-ulos sa loob ko. "Fvcking warm, Feh!" he groaned, fvxking me harder and deeper. "Ang sikip mo." Awang ang bibig kong umuungöl, dama ang paglabas-masok ng pagkalalakî niya sa loob ko, tuloy-tuloy, sagad na sagad. "Uhmm, L-Lander... ahhh! Ahhh!" Halinghing ko. "S-Sige pa-ohh! Ibaon mo pa-ahhh ahhh!" Halos mabaliw ako sa sarap. I watched him fvcking me as he moved with a powerful thrust. "Feh, oh..." Dumagan siya sa akin at lalong binilisan ang pagbayô sa loob ko. Maya-maya pa ay sinubo niya ang kaliwang utông ko at nginabngab 'yon na para bang sarap na sarap siya doon. "Ang sarap mo, Asefeh..." ungôl niya bago muling bumirá ng malakas na siyang ikana-ungöl ko ng malakas kasabay ng pag-indayog ng katawan ko. "Ahhh! Ahhh! Ahh!" Darang na darang kong ungôl, namimilipit na sa sarap. I moaned his name, crying in a mix of pleasure and relief. At nang marating namin ang rurok, niyakap niya ako at bumulong, "You're not a trash, Feh. And I will prove that to you." Matapos ang lahat, habang nakahiga kami at magkayakap sa ilalim ng kumot, hindi ako makapaniwala. I was in the arms of my husband's uncle, inside our own home, while my husband was miles away. "Tulog na," Lander murmured, kissing the top of my head. "Tomorrow, a new life begins for you." I closed my eyes, feeling safe for the first time. But at the back of my mind, a small voice whispered, what happens when Anton comes back?Naramdaman kong bahagyang humigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ko. "There's nothing to discuss. Ni hindi ko na matandaan ang tungkol doon. Kalimutan na natin.""Son, you can't keep avoiding this matter.""I already told you that I'm not interested. Paulit-ulit na lang ba tayo?""That engagement was arranged for a reason," singit ng kaniyang ama. Hindi ko alam kung bakit nanlalamig ako. Ayokong marinig ang usapan nila, pero nandito na ako. Nakakahiya mag-excuse. Ang bigat ng tensyon. Naiintindihan ko na ngayon bakit ayaw niyang umuwi rito. "The Villareal family has been one of our strongest business partners for years. It would benefit both companies."Halos magsalubong ang mga kilay ni Lander sa inis. His jaw was clenching. Kung hindi ko pa hinaplos ang kamay niya ay baka sumab0g na siya sa galit. "So, we're talking about business again?""Don't be disrespectful.""Then don't bring up an engagement that I never agreed to."Napatingin sa amin ang kaniyang ina. Sandali siyang tumingi
Itinukod ni Lander ang isang kamay sa upuan habang ang isa naman ay marahang hinaplos ang pisngi ko. Ilang segundo niya akong tinitigan bago bahagyang ngumiti."Are you ready?" tanong niya.Napabuntong-hininga ako at inayos ang gusot kong blouse. "Kailangan ba talaga maging ready?"Bahagyang umangat ang isang sulok ng kaniyang labi. "Unfortunately, yes. My father doesn't like waiting.""Kung gano'n, bakit mo pa siya pinaghintay?""Because I wanted to spend more time with you."Napailing ako. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o maiinis sa kaniya. Ilang minuto lamang ang nakalipas ay halos makalimutan na niya na may naghihintay sa amin sa loob ng mansyon. Ngayon naman ay para bang wala siyang pakialam kung ano ang magiging reaksiyon ng kaniyang pamilya kapag nakita kaming magkasama.Nang tuluyan na kaming makababa ng sasakyan, agad kaming sinalubong ng dalawang lalaking nakasuot ng itim na suit. Yumuko ang mga ito bilang pagbati kay Lander."Good evening, Young Master."Tumango lamang
Mabilis na isinara ng bodyguard ang pinto ng itim na SUV, at sa isang iglap, pinalibutan kami ng napakakapal na privacy glass. Nagsimulang umandar ang sasakyan patungo sa mansyon ng mga San Real. Sa loob ng maluwag na backseat, parang hiwalay ang aming kinaroroonan, ang driver's compartment ay tuluyang nakatago sa likod ng isang soundproof at tinted na matigas na partition panel. Ang tanging paraan para makipag-usap sa nagmamaneho ay sa pamamagitan ng maliit na intercom button sa gilid ng pinto.Nakatitig pa rin ako sa labas ng bintana, sinusubukang ihanda ang sarili ko sa nag-aabang sa mansyon ng ama ni Lander, nang bigla niyang pindutin ang lock button sa pinto at patayin ang panloob na ilaw ng sasakyan. Nagdilim ang paligid, at ang tanging nagbibigay ng kaunti at pasumpung-sumpong na liwanag ay ang mga ilaw sa kalsada na mabilis na lumilipas sa bintana."Lander, ano—"Bago ko pa matapos ang aking sasabihin, hinila niya ako patungo sa kaniyang kandungan sa ikalawang pagkakataon ngay
Sa loob ng VIP section ng pribadong eroplano habang lumilipad kami mula Coron patungong Maynila, hindi man lang ako pinayagan ni Lander na maupo sa sarili kong upuan. Sa halip, sa isang mabilis ngunit mahigpit na kilos, hinila niya ako paitaas at pinaupo sa kaniyang kandungan. Ipinulupot niya ang kaniyang malalaking braso sa aking baywang, habang ang kaniyang dibdib ay mariing nakadikit sa aking likod. Nararamdaman ko ang kaniyang mabigat at mainit na hininga sa gilid ng aking leeg sa bawat malalim niyang paghinga."Lander... baka may biglang pumasok na flight attendant para magsilbi ng pagkain o inumin," pabulong kong paalala habang nakasandal ako sa kaniyang matipunong dibdib, sinusubukang ayusin ang aking paghinga sa gitna ng matinding init ng kaniyang katawan.Isang mababa at paos na tawa ang pakawalan ni Lander laban sa aking balat bago niya pinalibutan ng maiinit at gigil na halik ang aking leeg at ang sensitibong bahagi sa ilalim ng aking tainga. "No one enters this private sec
Pumasok kami sa malapad na bathtub kung saan ang mainit na tubig at mga bula ng sabon ay patuloy na umaapaw sa gilid nito. Umupo si Lander at isinandal ang kaniyang malapad at matipunong likod sa gilid ng tub, habang ang kaniyang dalawang braso ay nakalapat sa gilid nito, nakatitig sa akin nang may matinding pagnanasa.Hindi na ako nag-atubili pa. Ako na mismo ang lumusob sa kaniya, dahan-dahan akong gumapang at umupo sa kaniyang kandungan nang nakatalikod, ipinapatong ang aking puwit sa kaniyang hita habang ang aking likod ay direktang lumalapat sa kaniyang matipunong dibdib.Inihilera ko ang aking basang-basang kaibuturan sa kaniyang maugat at napakatigas na ari na nakatuka paitaas sa ilalim ng tubig. Sa isang mabilis, marahas, at malalim na pagbaba ng aking balakang, ibinaon ko ang kaniyang buong haba sa akin sa isang bagsakan."AAAHH! Sef... fuck!" napasigaw nang marahas at paos si Lander habang ang kaniyang mga mata ay napapikit sa tindi ng sarap."A-Ahhh! Lander!" napadaing din
Mabilis na ipinagpalit ni Lander ang posisyon. Inikot niya ang aking katawan at itinagilid ako bago buhatin ang aking puwit paitaas, dahilan para maging nakadapa ako sa kama habang nakatutok ang aking mga siko sa unan.Mula sa aking likod, naramdaman ko ang kaniyang malaking katawan na dumapa sa akin. Ang kaniyang dalawang kamay ay mariing humawak sa aking baywang, at nang walang anumang pasabi o dahan-dahan, buong-lakas at marahas niyang ibinaon ang kaniyang napakatigas at maugat na alaga mula sa likod."AAAHH! Lander!" napasigaw ako nang napakalakas habang ang aking likod ay napaarko nang husto.Sagad na sagad ang kaniyang pagpasok. Dahil basang-basa ako mula sa pag-kain niya sa akin kanina, madaling lumusot ang kaniyang buong haba hanggang sa bumaon ang kaniyang dalawang bitlog sa aking puwit."Fuck, Sef... I can't be gentle anymore!" paos at nanggigigil na ungol ni Lander sa aking tainga.Nagsimula ang kaniyang marahas at walang-awang pagbayo. Binisikleta niya ang kaniyang balakan
Nagising ako sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko, pero hindi ang init ng umaga ang naramdaman ko kundi ang bigat ng braso ni Lander na nakapulupot sa bewang ko. Napaatras ako nang bahagya nang makitang may tray ng pagkain sa bedside table. Breakfast in bed. Isang bagay na kailanman ay hindi
Dumating ang araw ng pag-alis ni Anton papuntang Thailand. Maaga pa lang ay abala na ang buong mansyon. Halos hindi magkandaugaga ang mga kasambahay sa pag-aayos ng mga gamit niya, habang ako naman ay nakatayo lang sa gilid, pinapanood ang asawa kong kulang na lang ay magdiwang dahil sa inaasahang
Ibinalik ako ni Rylander sa bahay ng asawa ko sa kabila ng nangyari sa amin.Sa buong byahe, walang umimik sa amin. Hindi na rin ako nagsalita dahil pakiramdam ko ay wala na akong mukhang maihaharap sa kanya. Hiyang-hiya ako sa sarili ko.Pagkakita sa akin ni Anton, agad nandilim ang tingin niya
Asefeh's POV Halos mapaluhod ako sa sakit nang sandaling lumapat ang malaking kamay ng asawa ko sa aking pisngi. Para akong nabingi, dama ang bigat ng kamay ni Anton. "Nakakahiya ka! Hindi ba't sinabi kong huwag kang lalabas ng kwarto!" malakas niyang sigaw na umalingawngaw sa sala. I felt







