Kabanata 4

Nagising ako sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko, pero hindi ang init ng umaga ang naramdaman ko kundi ang bigat ng braso ni Lander na nakapulupot sa bewang ko.

​Napaatras ako nang bahagya nang makitang may tray ng pagkain sa bedside table. Breakfast in bed. Isang bagay na kailanman ay hindi ginawa ni Anton sa akin.

​"You're awake," Lander’s morning voice was deep and raspy.

​"K-Kumain na po tayo," bulong ko. Pero bago pa ako makabangon, hinila niya ako pabalik, inupo sa kandungan niya at hinalikan nang mariin.

Agad akong tumugon, ramdam ang gigil ng pagmasahe niya sa magkabila kong dibdib.

​"Later," he murmured against my lips. "Ibang almusal ang gusto ko."

​Hindi na ako pumalag. He was hungry again, and this time, it was slower, more intentional. He fed me small bites of fruit before his hands started wandering again, exploring every inch of my skin as if he was memorizing me.

​Everything was perfect, until the atmosphere shifted from sweet to intense. Inihiga niya ako at muling ipinasok sa akin ang tayong-tayo niyang pagkalalakî. His movements were powerful. I was lost in the sensation, my moans echoing in the quiet room, hanggang sa biglang tumunog ang phone niya sa side table.

​Anton Calling...

​Nanlaki ang mga mata ko. Gusto kong tumigil, pero mas lalong binilisan ni Lander ang pagbáyo sa akin. He didn't look bothered, instead, a smirk played on his lips.

​"L-Lander, si Anton..." I gasped, trying to push him away, but he pinned my hands above my head.

​"Let him call," he grunted, his pace becoming more aggressive. "Alam kong gusto mo rin 'to tuwing umaga."

​Sa gulat ko, inabot niya ang phone at sinagot iyon, habang patuloy siya sa pag-angkin sa akin.

"Ah... L-Lander... b-baka marinig... ahh..." Napatakip ako ng bibig habang tuloy-tuloy ang pag-ulos niya sa loob ko.

​"Tito! Napatawag lang ako para magpasalamat ulit," boses ni Anton mula sa kabilang linya. "Nakarating na ako rito sa Thailand. Kumusta diyan sa bahay?"

​I bit my lip so hard I could taste blood. Lander was thrusting deeper, harder, making it almost impossible for me not to scream.

​"Everything is fine here, Anton," Lander answered calmly, his voice was steady despite how hard he fvxk me. He looked at me straight in the eyes and grinned. "I'm just... handling some business."

​"Mabuti naman, Tito. Si Asefeh? Hindi ba sumasakit ang ulo mo sa babaeng 'yon?" tanong ni Anton.

​Lander let out a low, dark chuckle as he hit a spot that made my back arch.

"Hmm, L-Lander-ohh... ahhh... ahhh..." mahinang ungôl ko sa kabila ng pagtakip ko sa aking bibig.

"On the contrary, Anton... your wife is being very cooperative. Very... useful."

​"Good to hear! Sige, Tito, mag-aayos lang ako para sa meeting. Pakisabi sa babaeng 'yon, ayusin niya ang pag-asikaso sa 'yo."

Asikasong-asikaso ko na siya sa kama.

​"Don't worry," Lander whispered, looking at my face as I struggled to stay quiet. "I’m making sure she knows exactly what her place is."

​Nang mamatay ang tawag, umangat lalo ang katawan ko at napasigaw nang sabay kaming labàsan.

​Nakahinga ako nang malalim, habang ang puso ko ay parang sasabog na.

Lander looked down at me, wiping a tear from my cheek.

​"See?" he whispered, his voice cold yet possessive. "He has no idea what’s happening in this house. You’re mine now, Asefeh. In front of him, and behind his back."

Pagbaba namin sa dining area, tila wala nangyari sa amin ni Lander. He looked perfectly composed while I could barely walk straight.

​Naupo ako sa harap ng mahabang lamesa. Nakahain na ang agahan, sinangag, ham, at mainit na kape.

Nararamdaman ko ang mga mata ng mga kasambahay na nakatingin sa amin, lalo na si Manang Celia na matagal nang naninilbihan dito.

​"Eat, Asefeh. You look pale," Lander said calmly, as if he didn't just claim me an hour ago.

​"S-Salamat," bulong ko, pilit na hinahawakan nang maayos ang kubyertos.

​Hindi ko alam kung dahil ba ito sa kaba o sa guilt. Habang sumusubo ako, naramdaman ko ang paggalaw ni Lander sa ilalim ng lamesa. Nanigas ako nang maramdaman ko ang kanyang paa na dahan-dahang humahaplos sa aking binti.

​"Lander, 'wag... baka mapansin nila," pabulong kong saway, pero tila hindi niya ako narinig.

​Nagpatuloy siya sa pagkain, kaswal na nakikipag-usap tungkol sa business habang ang kanyang kamay naman ay biglang sumunod sa ilalim ng tablecloth.

Napasinghap ako nang maramdaman ko ang paghawi niya sa suot kong silk robe hanggang sa marating niya ang gitna ng mga hita ko.

​"Masarap ba ang pagkain, Asefeh?" tanong niya, pero ang kanyang mga daliri ay nagsimula nang humaplos sa pagkabábae ko.

​"O-Opo..." sagot ko, pigil na pigil ang panginginig ng boses.

​Eksaktong lumapit si Manang Celia para magdagdag ng kape. "Ma’am, gusto niyo po ba ng prutas?"

​Napakapit ako ng mahigpit sa edge ng lamesa sa sobrang pagpipigil. Lander didn't stop. In fact, he inserted one finger deep inside me, moving it in and out, slow pace that made my toes curl.

​"No, Manang... ayos na 'to," I replied, trying to steady my voice.

​"Are you sure, Asefeh? You're sweating," pansin ni Lander na may mapanuring ngisi sa kanyang labi habang patuloy ang mapangahàs na paglalaro ng kanyang mga daliri sa loob ko. "Maybe you need some fresh air?"

​Hindi ako makasagot. His finger was doing wonders, finding that exact spot that made my head spin. I bit my lower lip to keep from moaning. Bawat galaw ng mga kasambahay sa paligid namin ay nagpapatindi ng kaba ko.

​This was madness. I was being fingered by my husband's uncle in our own dining area, right in front of the servants.

​Nang makaalis ang mga kasambahay, lalong binilisan ni Lander ang paggalaw ng kanyang mga daliri sa pagkababáe ko. I leaned back, my breath hitching.

​"You're so wet for me, Feh," he whispered, his voice dark and full of satisfaction. "Even with them around, all you can think about is how good I feel inside you, right?"

​"P-Please..." I pleaded, but I didn't know if I wanted him to stop or to do it harder.

​"Tell me," he demanded, his finger hitting deep. "Sino ang nagmamay-ari sa 'yo ngayon?"

​"I-Ikaw, Lander," I gasped, finally reaching my peak under the table, my body shuddering in a silent release.

​Lander withdrew his hand, casually wiping it on a napkin as if nothing happened, then took a sip of his coffee.

​"Good girl. Finish your breakfast. May gagawin tayo na mas magugustuhan mo."

Napalunok ako. "A-Anong gagawin?"