Lahat ng Kabanata ng The Billionaire's Little Secret (SPG): Kabanata 1 - Kabanata 5

Asefeh's POV Halos mapaluhod ako sa sakit nang sandaling lumapat ang malaking kamay ng asawa ko sa aking pisngi. Para akong nabingi, dama ang bigat ng kamay ni Anton. ​"Nakakahiya ka! Hindi ba't sinabi kong huwag kang lalabas ng kwarto!" malakas niyang sigaw na umalingawngaw sa sala. ​I felt numb and cold, my body trembling. Kinagat ko ang ibabang labi upang pigilan ang luhang gustong kumawala sa aking mga mata. I tasted blood in my mouth, but I forced myself not to fight back. ​Mabilis kong tinakpan ang mga pasa sa aking kamay at pilit na ngumiti. "P-Pasensya na. Hindi na mauulit." ​Napaubo ako at napapikit nang sipain niya ako sa sikmura, dahilan para sumalampak ako sa sahig. ​"Anton..." nanghihinang tawag ko. Mamilipit ako sa sakit nang apakan niya ang mga daliri ko. "A-Anton, huwag! Huwag ang mga kamay ko!" Sinubukan ko iyong bawiin, ngunit mas lalo lang niya itong inapakan. ​Not my hands. They were my treasures. Kapag nasira ang mga kamay ko, hindi na ako makakapagt

Dumating ang araw ng pag-alis ni Anton papuntang Thailand. Maaga pa lang ay abala na ang buong mansyon. Halos hindi magkandaugaga ang mga kasambahay sa pag-aayos ng mga gamit niya, habang ako naman ay nakatayo lang sa gilid, pinapanood ang asawa kong kulang na lang ay magdiwang dahil sa inaasahang investment.Masaya siya at ganun din ako dahil wala mo nang makakapanákit sa akin.​"Siguraduhin mong hindi mo ako ipapahiya habang wala ako, babae," banta ni Anton habang isinusuot ang kanyang mamahaling relo. "Tito Lander is staying here to oversee some things. Huwag kang gagawa ng kahit anong ikagagalit niya, dahil kapag nalaman kong naging sakit ka ng ulo, malilintikan ka sa akin pagbalik ko."​"O-Opo," tanging sagot ko habang nakayuko.​Lumabas kami sa garahe kung saan naghihintay na ang sasakyan niya. Nandoon na rin si Lander, prenteng nakasandal sa kanyang itim na SUV habang humihithit ng sigarilyo. Sandaling dumapo ang malamig niyang tingin sa akin bago lumipat kay Anton.​"Have a s

Nagising ako sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko, pero hindi ang init ng umaga ang naramdaman ko kundi ang bigat ng braso ni Lander na nakapulupot sa bewang ko. ​Napaatras ako nang bahagya nang makitang may tray ng pagkain sa bedside table. Breakfast in bed. Isang bagay na kailanman ay hindi ginawa ni Anton sa akin. ​"You're awake," Lander’s morning voice was deep and raspy. ​"K-Kumain na po tayo," bulong ko. Pero bago pa ako makabangon, hinila niya ako pabalik, inupo sa kandungan niya at hinalikan nang mariin. Agad akong tumugon, ramdam ang gigil ng pagmasahe niya sa magkabila kong dibdib. ​"Later," he murmured against my lips. "Ibang almusal ang gusto ko." ​Hindi na ako pumalag. He was hungry again, and this time, it was slower, more intentional. He fed me small bites of fruit before his hands started wandering again, exploring every inch of my skin as if he was memorizing me. ​Everything was perfect, until the atmosphere shifted from sweet to intense. Inihiga niya ako a