تسجيل الدخولPilit akong kumalma at mag akto ng normal sa harap niya.Tumikhim ako. “ Saan ka ba galing? Bakit ang aga mo umalis?” tanong ko sa kanya.Pumasok siya ng tuluyan sa kwarto ko kaya kinabahan ako, baka makita niya ang tinatago kong phone dito.“ Sa kabilang isla.” sagot niya.Nagtataka akong tumingin sa kanya. “ Kabilang isla?” tanong ko“ Yes. May islang kalapit ng isla, pumunta ako at nanghuli ng isda don baka kasi mas marami don.” sabi niya.“ Bakit kailangan mong maaga umalis?” tanong ko pa. Tiningnan niya ako. “ Para pag-gising mo may maihahanda na ako agad.” sagot niya at ngumiti ng bahagya sa akin.Ngumiti ako sa kanya kung hindi lang talaga ako nagdududa sa kanya ngayon baka isipin ko pang gusto niyang makipag balikan sa akin.“Bababa na ako.” paalam niya.Paglabas niya tsaka lang ako nakahinga nga maluwag. His presence is suffocating me.Dali-dali kong dinala sa may banyo ng kwarto ko ang phone ko para doon nalang ipagpatuloy ang pagc-charge may isang saksakan naman doon.“ Ma
Bumalik ako sa kwarto at naghanap ng charger para sa phone ko. Kailangan kong mabuksan iyon. Matagal-tagal ko na rin itong hindi nagagamit dahil sinabi ni Sam na walang signal dito sa isla kaya hinayaan ko na lang itong mamatay sa drawer. Ngayon, pakiramdam ko iyon na lang ang tanging koneksyon ko sa realidad binuksan ko ang unang drawer mga damit lang. Pangalawa mga lumang papel at resibo. Pangatlo wala. Napahinga ako nang malalim para pigilan ang frustration na unti-unting umaakyat sa dibdib ko. Hindi puwedeng wala. Hindi pwedeng wala akong paraan para makontak ang kaphit sino. Lumuhod ako sa sahig at sinilip pati ilalim ng kama. May isang maliit na kahon doon na hindi ko pa napapansin dati. Hinila ko iyon palabas at agad binuksan. Mga lumang gamit. Flashlight. Extra batteries. At isang charger. Halos mapasigaw ako sa sobrang saya na nararamdaman ko ngayon. Kahit hindi ko pa alam kung compatible, pero wala akong pakialam. Isinaksak ko agad sa saksakan at kinabit sa phone k
Bumalik ako sa kwarto at naghanap ng charger para sa phone ko. Kailangan kong mabuksan iyon. Matagal-tagal ko na rin itong hindi nagagamit dahil sinabi ni Sam na walang signal dito sa isla kaya hinayaan ko na lang itong mamatay sa drawer.Ngayon, pakiramdam ko iyon na lang ang tanging koneksyon ko sa realidad binuksan ko ang unang drawer mga damit lang. Pangalawa mga lumang papel at resibo. Pangatlo wala.Napahinga ako nang malalim para pigilan ang frustration na unti-unting umaakyat sa dibdib ko.Hindi puwedeng wala.Hindi pwedeng wala akong paraan para makontak ang kahit sino.Lumuhod ako sa sahig at sinilip pati ilalim ng kama. May isang maliit na kahon doon na hindi ko pa napapansin dati. Hinila ko iyon palabas at agad binuksan.Mga lumang gamit. Flashlight. Extra batteries.At isang charger.Halos mapasigaw ako sa sobrang saya na nararamdaman ko ngayon. Kahit hindi ko pa alam kung compatible, pero wala akong pakialam. Isinaksak ko agad sa saksakan at kinabit sa phone ko salamat
“What are you doing?” tanong niya.Ngumiti ako sa kanya kahit nanginginig yung labi ko.“ Ah…I remember na brought a bracelet when we got here, hindi ko kasi mahanap sa kwarto ko…ka..kaya I tried looking here sa.. bag mo kasi ito lang naman yung dala natin.” palusot ko.I hope he will buy it. Nanginginig ako sa mga pinaggagawa ko pero kailangan kong panindigan ito para masagot ko ang mga katungan ko.Tahimik lang siyang nakatingin sa akin.Hindi siya agad nagsalita.At iyon ang mas nakakatakot.Parang sinusuri niya bawat galaw ko kung nagsisinungaling ba ako o hindi. Ramdam ko ang pawis sa palad ko habang hawak ko pa rin ang zipper ng bag niya, kalahating bukas.“Bracelet?” ulit niya, mabagal.Tumango ako agad. “Oo… yung silver. Naalala mo? Yung sinuot ko nung first day natin dito.”Pilít kong pinatatag ang boses ko kahit parang lalabas na ang puso ko sa kaba.Lumapit siya ng ilang hakbang.Awtomatiko akong tumayo, isinara ang bag at hinawakan iyon na parang talagang naghahanap lang
Bumalik ako sa kwarto at naghanap ng charger para sa phone ko. Kailangan kong mabuksan iyon. Matagal-tagal ko na rin itong hindi nagagamit dahil sinabi ni Sam na walang signal dito sa isla kaya hinayaan ko na lang itong mamatay sa drawer. Ngayon, pakiramdam ko iyon na lang ang tanging koneksyon ko sa realidad binuksan ko ang unang drawer mga damit lang. Pangalawa mga lumang papel at resibo. Pangatlo wala. Napahinga ako nang malalim para pigilan ang frustration na unti-unting umaakyat sa dibdib ko. Hindi puwedeng wala. Hindi pwedeng wala akong paraan para makontak ang kahit sino. Lumuhod ako sa sahig at sinilip pati ilalim ng kama. May isang maliit na kahon doon na hindi ko pa napapansin dati. Hinila ko iyon palabas at agad binuksan. Mga lumang gamit. Flashlight. Extra batteries. At isang charger. Halos mapasigaw ako sa sobrang saya na nararamdaman ko ngayon. Kahit hindi ko pa alam kung compatible, pero wala akong pakialam. Isinaksak ko agad sa saksakan at kinabit sa phone ko
“What are you doing?” tanong niya. Ngumiti ako sa kanya kahit nanginginig yung labi ko. “ Ah…I remember na brought a bracelet when we got here, hindi ko kasi mahanap sa kwarto ko…ka..kaya I tried looking here sa.. bag mo kasi ito lang naman yung dala natin.” palusot ko. I hope he will buy it. Nanginginig ako sa mga pinaggagawa ko pero kailangan kong panindigan ito para masagot ko ang mga katungan ko. Tahimik lang siyang nakatingin sa akin. Hindi siya agad nagsalita. At iyon ang mas nakakatakot. Parang sinusuri niya bawat galaw ko kung nagsisinungaling ba ako o hindi. Ramdam ko ang pawis sa palad ko habang hawak ko pa rin ang zipper ng bag niya, kalahating bukas. “Bracelet?” ulit niya, mabagal. Tumango ako agad. “Oo… yung silver. Naalala mo? Yung sinuot ko nung first day natin dito.” Pilít kong pinatatag ang boses ko kahit parang lalabas na ang puso ko sa kaba. Lumapit siya ng ilang hakbang. Awtomatiko akong tumayo, isinara ang bag at hinawakan iyon na parang talagang nagh
Naligo ako at nagbihis ng simpleng damit lang dahil bibili ako ng gamit na kailangan na kailangan ko ngayon. Paglabas ko sinalubong ako sariwang hangin at ingay ng hampas ng alon, dumiritso ako sa front desk para mag paalam na aalis muna ako saglit baka hanapin nila ako sa opisina. Nakita ko si Li
Kinaumagahan ramdam ko pa rin ang pagod sa katawan ko kahapon, yung pagod na mentally tired. Nag-ayos ako at pumunta na sa opisina para simulan na ang araw ko, emails, papers that need to sign, paulit-ulit lang parang naka auto-pilot lahat ng mga gagawin ko araw-araw dito sa resort. Pagpasok ko sa
Nakaupo lang ako sa may view deck ng biglang tumunog ang phone ko, hindi ko na tiningnan ko sino iyon hanggang sa nagsalita ito. “ Where are you?” tanong niya sa kabilang linya. Ethan. Ano namang kailangan ng lalaking to ngayon lang ulit lumabas ang pangalan niya sa phone ko matapos ang dalawang
Pagising ko wala na si Ethan sa tabi ko, bumangon ako sobrang pagod at bigat ng katawan ko. Naglakad ako papuntang banyo ng may nakita akong breakfast sa may mesa, simpleng toasted bread, ham and fried egg lang pero napangiti ako kahit na may bigat sa dibdib ko. Kumain ako tsaka naligo, naging mad







