Masuk๐๐ง๐ต๐ฆ๐ณ ๐ต๐ฉ๐ฆ ๐ค๐ฐ๐ฏ๐ต๐ณ๐ข๐ค๐ต ๐ด๐ช๐จ๐ฏ๐ช๐ฏ๐จ, ๐๐ด๐ต๐ณ๐ช๐ฅ ๐๐ฆ๐บ๐ฆ๐ด ๐ณ๐ฆ๐ค๐ฆ๐ช๐ท๐ฆ๐ฅ ๐๐ช๐ท๐ฆ ๐ฎ๐ช๐ญ๐ญ๐ช๐ฐ๐ฏ ๐ฑ๐ฆ๐ด๐ฐ๐ด ๐ง๐ณ๐ฐ๐ฎ ๐๐ฉ๐ฐ๐ณ ๐๐ข๐ฏ๐ต๐ฐ๐ด. ๐๐ง๐ต๐ฆ๐ณ ๐๐ณ. ๐ข๐ฏ๐ฅ ๐๐ณ๐ด. ๐๐ข๐ฏ๐ต๐ฐ๐ด ๐จ๐ช๐ท๐ฆ๐ด ๐ต๐ฉ๐ฆ ๐ค๐ฐ๐ฎ๐ฑ๐ข๐ฏ๐บ ๐ต๐ฐ ๐๐ฉ๐ฐ๐ณ, ๐๐ด๐ต๐ณ๐ช๐ฅ ๐ฏ๐ฆ๐ฆ๐ฅ๐ด ๐ต๐ฐ ๐ด๐ช๐จ๐ฏ ๐ต๐ฉ๐ฆ ๐ข๐ฏ๐ฏ๐ถ๐ญ๐ฎ๐ฆ๐ฏ๐ต. ๐๐ฉ๐ฆ ๐ค๐ข๐ฏ ๐ด๐ต๐ช๐ญ๐ญ ๐ธ๐ฐ๐ณ๐ฌ ๐ข๐ด ๐.๐ ๐ข๐ด๐ด๐ช๐ด๐ต๐ข๐ฏ๐ต ๐ฐ๐ง ๐๐ณ. ๐๐ฉ๐ฐ๐ณ ๐๐ข๐ฏ๐ต๐ฐ๐ด ๐ช๐ง ๐ธ๐ข๐ฏ๐ต๐ฆ๐ฅ.
๐๐ฉ๐ช๐ด ๐ค๐ฐ๐ฏ๐ต๐ณ๐ข๐ค๐ต ๐ฃ๐ฐ๐ต๐ฉ ๐ฉ๐ข๐ท๐ฆ ๐ณ๐ถ๐ญ๐ฆ๐ด. 1. ๐๐ฐ๐ฏ'๐ต ๐ง๐ข๐ญ๐ญ ๐ง๐ฐ๐ณ ๐ฆ๐ข๐ค๐ฉ ๐ฐ๐ต๐ฉ๐ฆ๐ณ. ๐๐ถ๐ด๐ต ๐ธ๐ฐ๐ณ๐ฌ, ๐ฏ๐ฐ๐ต๐ฉ๐ช๐ฏ๐จ ๐ฑ๐ฆ๐ณ๐ด๐ฐ๐ฏ๐ข๐ญ. 2. ๐๐ต ๐ช๐ด ๐ง๐ฐ๐ณ๐ฃ๐ช๐ฅ๐ฅ๐ฆ๐ฏ ๐ต๐ฐ ๐ช๐ฏ๐ต๐ฆ๐ณ๐ง๐ฆ๐ณ๐ฆ ๐ช๐ฏ ๐ฆ๐ข๐ค๐ฉ ๐ฐ๐ต๐ฉ๐ฆ๐ณ'๐ด ๐ฑ๐ฆ๐ณ๐ด๐ฐ๐ฏ๐ข๐ญ ๐ข๐ง๐ง๐ข๐ช๐ณ๐ด. ๐๐ต ๐ช๐ด ๐ง๐ฐ๐ณ๐ฃ๐ช๐ฅ๐ฅ๐ฆ๐ฏ ๐ต๐ฐ ๐ข๐ด๐ฌ ๐ฒ๐ถ๐ฆ๐ด๐ต๐ช๐ฐ๐ฏ๐ด. ๐๐ต ๐ช๐ด ๐ง๐ฐ๐ณ๐ฃ๐ช๐ฅ๐ฅ๐ฆ๐ฏ ๐ต๐ฐ ๐ช๐ฏ๐ต๐ฆ๐ณ๐ง๐ฆ๐ณ๐ฆ. 3. ๐๐ฐ ๐ฐ๐ฏ๐ฆ ๐ด๐ฉ๐ฐ๐ถ๐ญ๐ฅ ๐ฌ๐ฏ๐ฐ๐ธ ๐ต๐ฉ๐ข๐ต ๐ต๐ฉ๐ฆ๐บ ๐ข๐ณ๐ฆ ๐ฎ๐ข๐ณ๐ณ๐ช๐ฆ๐ฅ, ๐ฆ๐ด๐ฑ๐ฆ๐ค๐ช๐ข๐ญ๐ญ๐บ ๐ข๐ต ๐ต๐ฉ๐ฆ ๐ค๐ฐ๐ฎ๐ฑ๐ข๐ฏ๐บ. ๐๐ฉ๐ฆ๐บ ๐ธ๐ช๐ญ๐ญ ๐ซ๐ถ๐ด๐ต ๐ฑ๐ณ๐ฆ๐ต๐ฆ๐ฏ๐ฅ ๐ต๐ฐ ๐ฃ๐ฆ ๐ฎ๐ข๐ณ๐ณ๐ช๐ฆ๐ฅ ๐ช๐ฏ ๐ง๐ณ๐ฐ๐ฏ๐ต ๐ฐ๐ง ๐๐ฉ๐ฐ๐ณ'๐ด ๐ฑ๐ข๐ณ๐ฆ๐ฏ๐ต๐ด. Pinabalik ako ni Thor kinaumagahan. Pagdating ko sa office niya, nadatnan ko na siya doon kasama ang isang judge. Binasa ko ang kontrata bago ito pinermahan. โThank you po.โ Paalam ko sa judge bago ito umalis. Pag alis ng judge ay tumahimik ang paligid. Tanging ang tunog mula sa orasan ng dingding ang nagbibigay ingay sa loob. โHindi ka ba nahihilo?โ Inis na tanong niya. Kanina pa kasi ako pabalik balik sa paglalakad. Hindi ko alam kung ano ang dapat na gagawin ko. ๐๐ฏ๐ฐ ๐ฃ๐ข ๐ฌ๐ข๐ด๐ช ๐ข๐ฏ๐จ ๐ต๐ณ๐ข๐ฃ๐ข๐ฉ๐ฐ ๐ฏ๐จ ๐.๐? Tumingin ako sa kanya, umiwas din agad ng makita ang nanlilisik niyang mata na nakatingin sa akin. Napaayos ako ng tayo ng marinig ang mabigat na buntong hininga niya. Naiinis na yata sa akin. Kaya umupo na lang ako sa kaharap niyang upuan. โAnong gagawin ko?โ Nakangiting tanong ko. Alangan naman kasi na tumunganga lang ako dito maghapon. Ang boring kaya, tiningnan niya ako ng may pang iinsulto. โCan you just stay there?โ Turo niya sa kaharap na upuan. Umupo ako doon. โOkay po.โ Sabi ko pero mabilis din na tumayo ng may maalala. Pagtitimpla ko na lang siya ng kape. Mas okay na ito kaysa manatili dito sa loob. Tumatalon talon akong lumabas ng opisina niya, hindi na nag abala na magpaalam sa kanya. Paglabas ko ay sinalubong agad ako ni Mr. Lee, ang secretary niya. โPaano ka nakapasok dito?โ Malambot ang boses na tanong niya sa akin. Napangiwi ako. Bakla pala siya, sayang may itsura pa naman din. โThor Hired me.โ Nakangiting sagot ko ngunit mabilis rin akong napangiwi ng bigla niya akong kurotin sa bewang. โLuhh, sesante ka agad te, sa ginagawa mo. Tawagin mo siyang Mr. Santos.โ Maarteng dagdag niya, umikot pa ang mata niya sa harap. โOkay,โ walang kwentang sagot ko bago siya tinalikuran. Pupunta na sana ako sa office pantry nila kung saan nakalagay ang mga tinapay at kape para kapag biglang nagutom ang kahit na sino ay pwede silang pumunta dito. Aalis na sana ako ng mapansin ko yung mestiza na dumaan sa gilid ko. Para itong modelo kung maglakad. Kumikinang ang pulang dress nito na nakikita ko sa television kapag ang bidang babae ay nagsasayaw sa bar. Sobrang iksi, halos makita na ang pisngi ng pwet niya. Tutuwad lang ito, makikita na ang tinatago. Mahaba ang kulay light brown niyang buhok na paalon. Mataas din ang sandal niya na mas lalong nag patangkad sa kanya. Tumaas ang kilay ko ng dumiretso siya sa opisina ni Thor. Napabilis tuloy ang pagtimpla ko sa kape niya. Black coffee ang ginawa ko, dalawa, para sa amin ni Thor. Inaantok na din kasi ako, dinagdagan ko na din ng dalawang tinapay. Parehong fudgee bar na chocolate flavor ang pinili ko. Nagpatulong pa ako kay Mr. Lee sa pagbukas ng pinto, mabuti na lang gentleman siya kahit bakla siya. Ngunit parang gusto kong umatras ng makitang naka kandong yung babae kay Thor. Kusang tumaas ang kilay niya ng babae ng makita ako. Habang si Thor ay walang reaksyon na nakatingin sa akin, tuwang tuwa pa talaga sa nangyayari sa kaniya. โHindi ka ba marunong kumatok?โ Inis na tanong ng babae pero hindi naman umalis sa pagkakakandong niya kay Thor. โBakit kailangan ko pa bang kumatok?โ Pagtataray ko din. Lumapit ako sa kanila at inilapag ang kape ni Thor sa lamesa. Sa sobrang lakas ng pagkakabagsak ko natapon pa ang iba. Nakita ko ang pagkunot ni Thor ng kanyang noo. ๐๐ฃ๐ข ๐ฌ๐ข ๐ด๐ฆ๐ญ๐ง, ๐ง๐ช๐ณ๐ด๐ต ๐ฅ๐ข๐บ ๐ฑ๐ข ๐ญ๐ข๐ฏ๐จ ๐ฏ๐ข๐จ ๐ข๐ข๐ต๐ต๐ช๐ต๐ถ๐ฅ๐ฆ ๐ฌ๐ข ๐ฏ๐ข. โPasensya na, hindi ko sinasadya. Sa sobrang lamig kasi nanginig itong kamay ko.โ Sambit ko bago inirapan yung babae. โBy the way Thor, hindi naman bar ito no? Bakit may nakapasok?โ โWhat theโฆ pinapatamaan mo ba ako?โ Inis na tanong niya bago tumayo at inayos ang nagusot niyang bestida. Ngumisi ako. โBakit tinamaan ka? Oopsss! Miss ilag-ilag din ah lalo na kung alam mo naman sa sarili mo na hindi ka p****k.โ Umupo ako sa pwesto ko kanina. Nakita ko ang pamumula ng buo niyang mukha dahil sa sinabi ko. Mas lalo tuloy akong napangisi. Sa sobrang tuwa ko hinigop ko yung mainit kong kape, binalik ko din ito ng mapaso ang dila ko sa sobrang init. Lihim akong napatingin kay Thor at nakita siyang nakangiti, nakita yata yung pagluwa ko sa kape. โThor doesn't like sweets.โ Ngumisi na siya ng inilahad ko kay Thor yung tinapay na kinuha ko. โKilalang kilala mo siya no?โ Sabi ko hindi pa rin binabawi ang tinapay na nakalahad kay Thor. โOf course, Iโm his ๐ง๐ช๐ข๐ฏ๐ค๐ฆ๐ฆ!โ Proud na sabi ng baba. Halos lumuwa ang mata ko at literal na nalaglag ang panga ko sa narinig. Napatingin ako kay Thor na tahimik lang akong pinapanood. ๐๐ถ๐ฏ๐บ๐ฆ๐ต๐ข? Ikakasal na pala ang lalaking ito? Pero kasal na kami? Sasabihin ko na sana na ako ang asawa ng maalala ang mga rules, bawal malaman ng iba na kasal kami. Babawiin ko na sana ang kamay ko na naka lahad pa rin sa harap nila ng bigla itong hawakan ni Thor at kinuha ang tinapay na binibigay ko. Pareho kaming hindi makapaniwala ng babae na nakatingin sa kanya. Akala ko ba hindi ito mahilig sa sweet? Bakit binuksan na niya yung tinapay ko. โSofia, you need to leave, me and Astrid have something need to do.โ Maawtoridad na sambit nito. Wala naman ng nagawa si Sofia, halata sa boses ni Thor na hindi na magbabago ang isip niya. Tinaliman ako ng tingin ni Sofia bago padabog na umalis ng opisina. Sinundan ko ito ng tingin. Mapapangasawa niya ba iyon? Parang hindi naman, ang lamig ng pakikitungo ni Thor sa kanya eh. Pero bakit hinayaan niya na kumandong? โStop looking at her that way.โ Mahina siyang natawa kaya binalingan ko siya ng tingin. โCome here,โ utos niya. Napalunok ako. Inalala ang mga ginawa ko kanina. Ang tanga mo Astrid, bakit mo naman ginawa yun sa bisita niya? Huminga ako ng malalim upang makakuha ng lakas bago lumapit sa kanya. โThorโฆโ Halos mapatili ako ng bigla niya akong hatakin paupo sa binti niya. โAnong ginagawa mo?โ Sinubukan kong tumayo ngunit pinulupot niya yung braso niya sa bewang ko. Lumabas ang ngisi sa labi niya. โI think you're jealous of what you saw, so I'll let you sit on my lap.โNanatili akong nakatayo, hindi pa rin lubos na maiproseso ang presensya niya sa loob ng kwartong ito. Ngunit ang kanyang mga mataโpuno ng lungkot at pagsisisiโay tila nag-iba ang kislap nang dumaong ang mga ito kay Astria. Dahan-dahan siyang naglakad palapit, ang bawat hakbang ay maingat na tila natatakot siyang mabasag ang katahimikang namamayani. Sa bawat segundo ng kanyang paglapit, malinaw na makikita sa kanyang mga mata ang nag-uumapaw na pagmamahal at matinding pangungulila para sa kanyang apo."Astria..." halos pabulong niyang sambit.Hindi ko alam kung dapat ba akong humarang o hayaan siyang lumapit. Sa kabila ng lahat ng galit ko sa pamilya nila, hindi ko maikakaila ang luhang nagbabadyang pumatak mula sa mga mata ni Tita Sonya habang nakatitig sa inosenteng mukha ng anak ko."Lola?" nanghihinang tanong ni Astria, ang kanyang maliit na kamay ay pilit na umaabot sa hangin.Sa sandaling iyon, tila gumuho ang pader na pilit kong itinatayo sa pagitan namin. Naintindihan ko na sa
๐จ๐๐๐๐๐ ๐น๐๐๐๐ ๐ท๐๐๐๐ ๐๐ ๐ฝ๐๐๐Dahan-dahan; bawat hakbang ko palayo sa kanya ay kasingbigat ng tungkuling kailangan nang wakasan. Bawat tapak ko sa malamig na sahig ng ospital ay tila pag-iwan sa mga piraso ng sarili ko na pilit kong binuo para sa amin, ngunit ngayon ay durog na durog na.Handa na ako; handa na akong kalimutan ang lahat ng pinagsamahan namin. Hindi na sapat ang nararamdamang pagmamahal para manatili pa kami sa isa't isa, lalo na kung ang pundasyon ng pagsasama naming iyon ay puro na pala lason at kasinungalingan. Ngayon ko lang napagtantoโkahit anong pilit naming ayusin, meron at meron talagang gagawa ng paraan para paghiwalayin kami. Siguro, ang tanging paraan para hindi na kami masaktan pa ay ang tuluyan nang bitawan ang mga kamay na hindi na rin naman marunong humawak nang tapat.Pumasok ako sa kwarto ng anak ko at agad na isinara ang pinto. Ikinandado ko iyonโisang tunog na naging simbolo ng pagtatapos ng ugnayan ko kay Thor. Hinarap ko si Dr. St
๐ป๐๐๐ ๐บ๐๐๐๐๐ ๐ท๐๐๐๐ ๐๐ ๐ฝ๐๐๐I know myself. Kahit gaano ako kalasing; hindi ko magagawang lokohin ang asawa ko. Ngunit, hindi ko matanggap na wala akong maalala ng araw na iyon ngunit sigurado ako; hindi ko kayang ipagpalit si Astrid sa kahit kanino, lalo na kay Sofia. May kung anong mali sa mga nangyariโisang malaking butas sa memorya ko na tila sadyang ipinunla doon para wasakin ang buhay ko.Kaya naman pinuntahan ko agad siya sa kwarto niya. Doon ay nakita ko ang kanyang pagod at pananakit. Nanatili akong nakatayo sa tabi ng kanyang kama, hindi nagpapakita ng anumang emosyon habang tinititigan ang kanyang kalagayan. Wala akong balak na pagaanin ang loob niya; narito lang ako dahil kailangan kong mabuo ang puzzle na sumisira sa amin ni Astrid."Thor... Mabuti at dinalaw mo ako," mahinang sabi ni Sofia habang pilit na inaayos ang kanyang pagkakahiga. Sa kabila ng pamimilipit sa sakit ay nagawa pa niyang ngumiti nang may halong pait.Hindi agad ako nagsalita. Pinagma
Dahan-dahan siyang naglakad palapit sa akin, bawat hakbang ay tila may kasamang bigat ng libu-libong pagsisisi. Huminto siya nang may dalawang hakbang ang distansya mula sa akinโisang distansyang tila bakod na naghihiwalay sa aming magkaibang mundo. Pinanatili niya ang puwang na iyon, kahit pa sa kanyang mga mata ay malinaw na mababasa ang nag-uumpugang pananabik at matinding kalungkutan.Sa gitna ng malamig at tahimik na hallway, naroon ang dalawang pusong parehong sugatan ngunit magkaiba ang pinanggalingan ng hapdi. Sa kabila ng pisikal naming paglalapit, hindi maikukubli ang milya-milyang distansyang namamagitan sa aminโisang bangin na binuo ng mga pagkakamali at lihim. Doon, walang naglakas-loob na magsalita; tanging ang nagdurusa naming mga puso lamang ang tila nag-uusap sa gitna ng nakabibinging katahimikan."Mahal..." halos pabulong niyang tawag, ang kanyang boses ay nanginginig at tila nagmamakaawa. "P-Pwede ba tayong mag-usap?"Sa isang sandali, naramdaman ko ang dahan-dahang
Nagising ako sa puting kisame at sa pamilyar na amoy ng ospital. Ngunit bago ko pa man maiproseso ang nangyari, mabilis akong bumalik sa katinuan nang marinig ko ang mahinang bulungan sa loob ng silid ni Astria. Pagtingin ko sa pinto, naroon ang isang matandang lalaki na may awtoridad sa bawat galawโisang tanyag na neurosurgeon na tanging sa mga balita ko lang nakikita."I am Dr. Sterling," maikli niyang pakilala habang tinitingnan ang chart ni Astria. "Iโm here because of Mr. Thor. He made sure I flew in immediately to take over this case."Napahawak ako sa aking dibdib. Kahit itinaboy ko na siya, kahit sinabi ko nang ayaw ko na siyang makita, ang anino pa rin ni Thorโang arkitekto ng aking pagkawasakโang pilit na humahatak sa amin pabalik sa kanya. Sa gitna ng aking pagkalito at pait, bigla kong naramdaman ang isang mahinang kurot sa aking palad habang hawak ko ang kamay ng aking anak.Napatingin ako sa kamay ni Astriaโbahagyang gumalaw ang kanyang maliit na daliri."Gumalaw siya...
Nanatiling nakapako ang mga paa ni Thor sa sahig ng ICU, tila hindi nararamdaman ang hapdi ng sampal na namumula pa rin sa kanyang pisngi. Sa halip na gumanti o magalit, nanatili siyang nakayuko, tinatanggap ang bawat titig na puno ng paghuhusga mula sa pamilya ko. Ang dating makapangyarihang billionaire na kayang paikutin ang mundo sa isang kumpas lang, ngayon ay mukhang lupaypay at tinalo ng sarili niyang pagsisisi habang nakatingin sa direksyon ng anak naming si Astria."Hindi ako narito para gumawa ng gulo," basag na wika ni Thor, ang kanyang boses ay halos pabulong na lang sa gitna ng tensyon sa silid. Dahan-dahan niyang iniangat ang kanyang paningin, diretso sa mga mata ko na pilit umiiwas sa kanya. "Kahit sa labas lang ng pinto, Astrid... hayaan mo lang akong magbantay. Hindi ako aalis hangga't hindi ko nasisigurong ligtas ang anak natin, kahit itaboy niyo pa ako nang paulit-ulit."Ang sakit isipin; halos mahawakan ko na siya sa lapit ng espasyo sa pagitan naming dalawa, ngunit
Humigpit ang pagkakahawak ko sa aking dala. Hindi ako nakagalaw at halos manginig sa hiya sa sinabi niya.Sumulyap ako kay Thor ng hawakan niya ang bewang ko. โDad, why are you here?โKung nakakatakot ang boses ni Tony Santos, ay mas nakakatakot ang naging boses ni Thor ng tanongin niya ang kaniyan
Hindi ako naging maingat. Hindi ko nga natunogan na may laman ng bata sa sinapupunan ko eh. Kung alam ko lang. Sana mas iningatan ko pa ang sarili.Sobrang pagsisisi ang nararamdaman ko ngayon sa pagkawala ng anak namin, pero wala kaming magagawa, nangyari na ang dapat mangyari.โWalang ibang dapat
Tulala akong nakaupo sa waiting area, malapit lang sa kwarto ni Astria. Gusto kong dito na lang hintayin si Thor, alam ko kasi na ipipilit niyang pumasok sa loob ng kwarto upang makausap ako. Mas maganda ng makita niya ako dito.Napatayo ako ng makita kong lumabas siya sa kwarto ng kaniyang ina. H
โWhat happen baby?โNilapitan ko agad si Astria na nakaupo sa kaniyang kama. Umiiyak pa rin siya, hindi napatahan ni Divine kahit anong gawin niya.Niyakap ko tuloy ang anak ko, awang-awa sa kaniya dahil namumugto na ang mga mata dahil sa kakaiyak.โK-Kasi sa panaginip ko, kinuha ka ng bad guy mama







