Chapter: Chapter 071"You can't just leave if you want."Gusto kong matawa nang malakas. Sa tono ng pananalita niya, parang ayaw niyang mawalay ako sa kaniya."Bakit hindi pwede? Kahit kailan, wala naman akong naging puwang sa lugar na ito," mahinang sabi ko."That's not true!" matigas na sabi niya. Napasinghap ako nang lumapit siya at mabilis na hinawakan ako nang mahigpit sa magkabilang braso. "Nicole, asawa kita. Ina ka ng anak ko, kaya paano mo nasasabing wala kang puwang sa lugar na ito?"Galit ko siyang itinulak palayo."Siguro nga, Gale, ina ako ng anak mo pero... pero kailanman, hindi ako naging laman ng puso mo!"Gusto kong maawa sa sarili ko. Hindi naman ako ang babaeng ipagsisiksikan ang sarili sa isang lalaking hindi naman ako kailanman minahal."I chose you... is that not enough?" Umigting ang panga niya habang nakatitig sa akin. "Pinakasalan kita, Nicole—""Tama na... You never chose me, Gale! You just married me for the sake of our son!"Uminit ang mga mata ko kasabay ng pagbasa ng pisngi k
Last Updated: 2026-09-28
Chapter: Chapter 070"Kapatid ni Nicole?"Dumapo sa akin ang nagtatakang mukha ni Crystal. Humigpit naman ang pagkakahawak ko sa sarili kong kamay dahil sa matinding gulat.Sino? At bakit narito siya?Ito na nga ba ang sinasabi ko. Dahil sa nangyari sa La Union, unti-unti nang sumisikip ang mundong ginagalawan ko."Opo, Ma'am Crystal. Naghihintay po siya sa labas ngayon," magalang na sagot muli ni Ate Kyla."Papasukin mo siya."Namilog ang mga mata ko sa utos ni Rage. Umiling ako't agad na nilapitan si Ate Kyla.Nagtataka siyang lumingon sa akin ng hawakan ko ang braso niya bago pa siya makalabas."N-No need po, Ate... ako na lang ang pupunta sa labas."Nagmadali akong naglakad at lagpasan siya."Bakit parang takot na takot kang makilala namin ang kuya mo, Nicole? Is it because he's a beggar like you?" pang-iinsultong tanong ni Crystal. "Baka naman... kapag nalaman niyang nakapag-asawa ka ng mayaman ay sisimulan ka niyang huthutan?"Nilingon ko siya at matagal napatitig sa kaniya. Ilang beses akong huming
Last Updated: 2026-09-27
Chapter: Chapter 069Para akong tangang tumatawa sa harap niya, pinupunasan ang mga luha gamit ang nanginginig kong mga daliri habang nagmamakaawang huwag niya akong saktan.Nawala na lang bigla ang matapang na babaeng kinatatakutang pagtripan sa La Union. 'Yung babaeng hindi umiiyak sa harap ng karamihan. Matapang kung i-describe sa aming lugar.Pero pagdating dito, nagiging mahina ako. Nagiging tanga ako."Lasing ka na."Sinubukan niyang agawin sa akin ang baso pero mabilis ko iyong nailayo sa kaniya. Gamit ang isang kamay, ipinulupot ko ang braso ko sa leeg niya at mas inilapit ang sarili sa kaniya.Naramdaman ko ang pagkahawak ng malamig niyang kamay sa bewang ko, sinusuportahan ako sa pagkakaupo."Are you happy seeing me hurt, hubby?" Wala sa sariling tanong ko habang nakatitig sa mapupula niyang labi. "I wonder..." Mabigat akong napabuntong-hininga bago siya tinitigan sa kaniyang mga mata. "Do these lips want me, too?"Kasabay ng pagpikit ko—dumampi ang labi ko sa labi niya kasabay ng pagkahulog ng
Last Updated: 2026-09-26
Chapter: Chapter 068"Gatas, hija, para dalawin ka ng antok."Ibinaba ni Aling Juliet ang isang basong gatas sa harap ko. Maingat siyang naglakad sa kabilang upuan at naupo doon.Hindi ko siya nilingon.Narito kami ngayon sa likod ng mansion kung saan kami madalas magtambay noon nina Menggay at Anding—noong mga panahong isa pa akong katulong dito.Tatlong araw na ang nakalipas magmula nang manggaling kami sa La Union. Ni minsan ay hindi na ako nilingon ni Gale. Naglalakad siya sa mga pasilyo na para bang may nakakahawa akong sakit sa tuwing lalapit ako.Hindi na rin ako tumabi sa kaniya sa kama. Lumipat ako sa kwarto ng anak namin. Sa tingin ko kasi, mas mabuti na iyon para hindi ko na nararamdaman ang lamig niya tuwing gabi.Pakiramdam ko naman ay hindi na kami magiging okay. Although... umaasa pa rin ang tanga kong puso na bumalik ang Gale na minahal ko.Kung alam ko lang na may expiration pala ang sweet side niya... sana pala ini-enjoy ko na lang nang husto noon."Ilang gabi ka nang binabagabag ng nasa
Last Updated: 2026-09-23
Chapter: Chapter 067𝐍𝐈𝐂𝐎𝐋𝐄 𝐏.𝐎.𝐕Lumaki akong puno ng pagmamahal.I don't deserve less.Limang lalaki ang nagturo sa akin noon pa lang kung paano dapat ako tratuhin—my father and my four brothers. They gave me everything I needed, and even the things I only wanted. They spoiled me. They protected me. They made sure I never had to beg for anyone's love.May isang rule lang sila pagdating sa akin:'What Liyah wants, Liyah gets.Whatever it takes.'So I don't understand how I ended up here.How I allowed someone to make me feel worthless.How I let someone hurt me and somehow convinced myself that I had to endure it just because I loved him.This isn't how my parents raised me.They didn't raise a daughter who would beg for love.They raised me to know my worth.To know that I deserve to be loved without having to prove that I'm worthy of it.Without having to compete for it.Without having to bleed for it.And yet here I am.Trying to understand why the man I married made me feel like I was nothin
Last Updated: 2026-09-23
Chapter: chapter 066𝐆𝐀𝐋𝐄 𝐏.𝐎.𝐕 When Nicole said I could do whatever I wanted, I’ll admit I was confused about what she meant. Mugtong-mugto ang kaniyang mga mata dahil sa labis na pag-iyak. Narinig niya akong umamin sa aking ama na mahal ko pa si Samantha. I still do! Pero hindi ko alam kung bakit nakakaramdam ako ng pagdadalawang-isip nang gabing iyon. "𝗜𝘀 𝘁𝗵𝗮𝘁 𝘄𝗵𝗮𝘁 𝘆𝗼𝘂 𝘄𝗮𝗻𝘁?" "𝗬𝗲𝘀, 𝗚𝗮𝗹𝗲." "Serein ..." Umalingawngaw ang malambing na boses ni Samantha sa aking pandinig. Nilingon ko siya. Kusang kumawala ang matamis na ngiti sa aking mga labi nang makita ang maamo niyang mukha. Para talaga siyang anghel na nagmula sa langit. Panandalian akong napapikit nang dumapo ang aking malamig na labi sa kaniyang noo. Pagmulat ng aking mga mata, nabigla ako nang biglang napalitan ng mataray ang maamo niyang mukha—bigla kong naalala si Nicole. Agad akong napalayo sa kaniya. Bakit ko biglang naisip si Nicole? Kung tutuusin, mas mataray ang kaniyang mukha kaysa kay Samantha. Kaya
Last Updated: 2026-09-22
Chapter: Chapter 150 (epilogue)Ilang araw na ang nakalipas magmula nang magising si Thor at hindi ako maalala.Isang linggo na ang lumipas sa sunod-sunod na pagsusuri at gamutan. Unti-unti na siyang lumalakas, bagay na labis kong ipinagpapasalamat. Hindi ko siya iniwan; nanatili ako sa tabi niya kahit na yelo ang pakikitungo niya sa akin. Kung kailangan kong magsimula sa simula, gagawin ko. Dahil kung may natutunan man ako sa lahat ng pinagdaanan namin, iyon ay ang katotohanang walang madaling laban pagdating sa taong mahal mo.Ngayong hapon, pumasok ako sa kanyang kwarto bitbit ang prutas na binalatan ko. Saktong nakita ko siyang hawak ang photo album na iniwan ko sa kanya noong isang gabi. Nakatitig siya sa isang partikular na pahina—ang litrato kung saan nasa loob kami ng bahay, parehong may malalaking ngiti habang nakatingin sa isa’t isa nang may purong pagmamahal.Nang marinig niya ang gulong ng wheelchair ko, mabilis niyang isinara ang album at inilapag ito sa gilid, binalot muli
Last Updated: 2026-06-24
Chapter: Chapter 149Ilang oras matapos ang marahas na katotohanang sumampal sa akin, nanatili pa rin ako sa sulok ng madilim at malamig na pasilyo ng ospital. Karga ko si Astria na sa wakas ay nakatulog na rin pagkatapos ng walang humpay na pag-iyak. Basang-basa pa rin ng luha ang kanyang maliliit at namumulang pisngi. Ang sakit na idinulot ng pagtanggi ni Thor sa sarili niyang dugo at laman ay tila isang lason na dahan-dahang pumapatay sa bawat hibla ng aking puso. "Hija..." Lumapit si Mama sa akin, may hawak na baso ng tubig. "Uminom ka muna. Kailangan mong maging malakas para sa anak mo. At para na rin sa sarili mo." Kinuha ko ang baso ngunit nanatili lang itong nakatigil sa aking kandungan; hindi ko magawang uminom. "Ma... paano naging ganoon kalupit ang tadhana? Kung kailan wala na si Sofia, kung kailan gising na si Thor... doon pa ba kami tuluyang nabura sa buhay niya?" Ang boles ko ay basag na basag, gumaralgal sa tindi ng dalahin. "Wala ako... wala kami sa alaala niya." Hinaplos ni Mama ang li
Last Updated: 2026-06-23
Chapter: Chapter 148Habang lumilipas ang mga araw na nakasama ko si Thor, mas lalo akong nahuhulog sa kanya. Kaya naman talagang gumuho ang mundo ko sa mga binitiwan niyang salita. “Who are you?” Ang boses na dati’y nagbibigay sa akin ng kalinga at init, ngayon ay parang isang matalim na kutsilyo na dumeretso sa puso ko. Nanlamig ang buong katawan ko habang nakatitig sa mga mata ni Thor—mga matang gising, ngunit walang bakas ng kahit anong pagkakakilanlan sa akin. “L-Love… hindi mo ba ako naaalala?” nanginginig kong tanong. Pilit kong hinigpitan ang hawak sa kamay niya, umaasang sa pamamagitan ng balat sa balat ay may kislap na babalik sa kanya. “Ako ito… si Astrid. Ang asawa mo.” Ngunit marahan niyang binawi ang kanyang kamay mula sa pagkakahawak ko. Isang reaksyon na mas masakit pa kaysa sa anumang sampal. Napalunok ako habang pilit na pinipigilan ang paghagulhol. “Asawa?” mahinang ulit ni Thor. Kumunot ang kany
Last Updated: 2026-06-23
Chapter: Chapter 147Apat na araw na ang lumipas mula noong gabing dumanak ang dugo sa ICU ward. Inilipat kami ng mga tauhan ni Matteo sa isang pribado at mas ligtas na suite sa pinakatuktok ng ospital—isang lugar na binantayan na ng tatlong patong ng mga armadong gwardya. Wala na si Sofia. Alam kong dapat ay payapa na ang isip ko, pero tuwing ipipikit ko ang aking mga mata, naririnig ko pa rin ang huling halakhak niya bago siya tuluyang bumagsak sa semento. Ngunit ngayon ang February 10. Ang mismong araw ng kaarawan ng aming anak na si Astria. "Happy birthday, anghel ko," bulong ko habang hinahalikan ang noo ni Astria na nakaupo sa aking kandungan. May maliit na cupcake sa ibabaw ng lamesa na may nag-iisang kandila. Walang malaking handaan, walang ingay. Ang tanging hiling ng anak ko, tulad ng lagi niyang sinasabi, ay ang magising na ang kanyang Papa. Inilapit ko ang aking wheelchair sa gilid ng kama ni Thor. Hawak ni Astria ang maliit niyang laruan habang ang isa niyang kamay ay pilit na inaabot an
Last Updated: 2026-06-23
Chapter: Chapter 146Ang putok ng baril ay parang kulog na yumanig sa apat na sulok ng ICU. Sa tindi ng lakas ng tunog, tila nabingi ako ng ilang segundo. Nakita ko kung paano tumalsik ang hiringgilya mula sa kamay ni Sofia nang tamaan ng bala ang kanyang braso. Napasigaw siya sa matinding sakit, hawak ang kanyang duguang pulso habang umaatras patungo sa gilid ng bintana. Sa may pintuan, nakatayo si Matteo. Hawak ang kanyang rebolber na may umuusok pang dulo, ang kanyang mukha ay parang sa isang demonyong handang pumatay. "Sabi ko sa iyo, Sofia..." malamig na pahayag ni Matteo habang mabilis na humahakbang papalapit, ang dulo ng baril ay nakatutok na ngayon sa pagitan ng mga mata ng babae. "Ang ospital na ito ang magiging huling hantungan mo." Ngunit bago pa man makalapit nang tuluyan si Matteo, isang malakas na kalabog ang narinig ko mula sa labas ng pasilyo. Biglang may sumabog na smoke grenade sa tapat mismo ng nakabukas na pinto ng ICU. Ang makapal, kulay-abo, at nakasasakal na usok ay mabilis na pu
Last Updated: 2026-06-23
Chapter: Chapter 145"Sigurado ka bang malinis ang buong paligid, Shan?" tanong ko habang nakatitig sa mga monitor ng CCTV sa security room ng ospital. Tatlong araw na ang nakalilipas mula nang mamatay ang espiya sa fire exit, ngunit hanggang ngayon ay nananatiling tahimik ang buong building. "Yes. Nagtaas tayo ng red alert noong unang gabi dahil sa burner phone na nakuha mo, pero mukhang naging false alarm ang inaasahan nating paglusob. Walang cleanup crew na dumating," sagot ni Shan habang humihigop ng kape. "Baka natunugan ni Sofia na nahuli mo ang tauhan niya." Bumuntong-hininga ako. Kahit papaano ay nakaramdam ako ng kaginhawaan dahil nanatiling tahimik ang mga nagdaang araw. Ngunit hindi kami basta magpapakampante; baliw na si Sofia. Ang sakit lang isipin na dahil sa labis na pagmamahal ay nasiraan siya ng isip. "Huwag kayong pakasisiguro. Ang kalmado ng bagyo ay palatandaan lang na may mas malaking delubyong darating," malamig kong paalala bago ako tumayo para tingnan ang lagay nina Astrid sa ita
Last Updated: 2026-06-23
Chapter: Chapter 57He forced me!Napasulyap ako sa kaniya na malalim ang pagkakatulog pagkatapos ilang beses na may nangyari sa amin.Nanghihina ang katawan ko pero pinilit na bumangon. Mabagal. Takot na bigla siyang magising.Nang sa wakas ay naka alis na ako sa kama. Nanginginig pa ang kamay ko habang pinupulot ang mga damit kong pwersahan niyang tinanggal.I don't really know this man anymore! Lahat ng galaw at lumalabas sa bibig niya ay ibang iba sa William na minahal ko noon.Lumapit ako sa dalawang maleta at maingat itong kinuha. Nagulantang ako ng biglang natumba ang maliit na maleta. Kinakabahan akong napatingin sa may kama.Halos hindi humihinga. Gumalaw siya. Namawis na ako ng malagkit at hinihiling na sana hindi siya nagising.Nakahinga ako ng maluwag ng hindi nagmulat ang mga mata niya. Kinuha ang dalawang maleta at lumapit sa pinto.Nagpapasalamat na lang ako dahil hindi maingay ang pinto kapag binubuksan at sinasara, pero naroon pa rin iyong kaba. Una akong lumabas bago ang maleta ko. Tin
Last Updated: 2025-10-29
Chapter: Chapter 56Ang ingay ng pagpukpok ng gavel ay naging sanhi ng pagdiriwang ko."Sa wakas wala ng visa ang kasal namin."Dahil sa rami ng evidence ay nawalang visa ang kasal namin ni William. Ganun kabilis. Ganun kadali."Congrats Miss Velasco." Attorney Gomez said."Thank you Attorney Gomez!" Buong galak na sambit ko bago kami nagkamay."Ako na ang bahala na magbigay sa kaniya ng kasulatan na wala ng bisa ang kasal ninyo....""Thank you again Attorney..."Sabay kaming naglakad palabas. Paglabas ng court ay naghiwalay na rin kami, may mga importante pa raw siyang aasikasohin kaya naman tinanggihan na niya ang paanyaya ko na kumain kami para sana makapagpasalamat ako.Isang linggo na ang nakalipas magmula ng makadaupang palad ang landas namin nila William. Isang linggo na rin siyang hindi umuuwi.Pagsakay sa luma kong kotse. Pinaandar ko agad ito sa malapit na coffee shop.Pumwesto ako sa may malapit sa pinto, tabi ng glass wall. Habang sumisimsim ng kape, pinagmamasdan ko ang mga sasakyan na dumad
Last Updated: 2025-10-29
Chapter: Chapter 55"Saan mo dadalhin ang asawa ko?" Galit na tanong ni William.Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Tang ina naman, ano bang ginagawa niya. Malalaman na tuloy nila na nagpakasal ako.Nahawa na rin ba si William sa kabaliwan ni Jessica?Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Pati si Jordan ay humigpit ang pagkakahawak sa bewang ko. Sa isang iglap parang nawala lahat ng buto sa katawan ko dahil hindi ko ito maramdaman.Bumaba ako sa pagkakabuhat kay Jordan. Kahit nag aalala siya ay wala siyang nagawa kung hindi sundin ako.Pumunta sa harap namin si William at matalim na tinignan ang kasama ko. Mariin akong napapikit. Bigla akong natakot sa Kuya ko na ngayon ay nasa likod.Nagulat ako ng lumapit siya sa akin. Hinatak ako palapit sa kaniya. Sa isang iglap nasa tabi na ako ni William.Ngayon ko gustong gumawa ng aksyon ang mama niya at si Jessica. Pero tulala silang hindi makapaniwala na nakatitig kay William.Agad na nagtama ang mata namin ni Kuya, umiigting ang mga panga niya at naging matalim a
Last Updated: 2025-10-27
Chapter: Chapter 54Hindi na ako nagtaka sa kamalditahan ni Jaia na pinakita kanina sa loob ng jewelry store. Ang kinababahala ko lang ay ang sinabi niya na may kaya ako.Paniniwalaan kaya siya? I wish not."Nako, nakakainit sila ng ulo. Sarap balatan ng buhay iyang hilaw mong biyenan. Kaloka!" Huminto siya sa paglalakad ng medyo malayo layo na kami pagkatapos ay hinarap niya ako. "Next time ah Aga. Next time na saktan ka ng kahit na sino sa kanila. Tawagan mo ako, pupuntahan kita kahit nasaan ka pa...." Naiinis pa rin na sabi niya.Pinalobo niya ang bibig niya at minsanan binuga ang hangin bago ngumti sa akin. Ginagawa niya iyon tuwing pinapakalma ang sarili."Hayaan na nga lang natin sila. Let's enjoy this day. Don't let them ruin our date....." Dagdag pa niya."You are right. So, icecream?" Nginuso ko ang ice cream store na napansin ko kanina pa.Lumawak ang ngiti niya at para kaming mga bata na nag unahan patakbo sa loob ng ice cream store."Two orders of cookies and cream ice cream!" "Two orders o
Last Updated: 2025-10-27
Chapter: Chapter 53"Baby ngumiti ka naman. Parang hindi ka naman masaya na magkasama tayo ngayon eh!"Nasa Italian restaurant kami. Nag order ako ng pollo alla cacciatora habang siya ay nag order ng Risotto.Masarap ang nakahain na pagkain, hindi nga lang tamang tao ang katapat ko kaya nakakawala ng gana kumain."I'm just tired..." Banggit ko.Tumango siya. Walang nagsalita sa amin buong lunch. Minsan napapansin ko na gusto niyang basagin ang katahimikan ngunit sa huli ay pinigilan niya ang sarili. Siguro ay walang maisip na topic.Sumimsim ako ng wine. Tinignan ko siya."May problema ba? Hindi ka mapakali ah." Usisa ko.Bumuntong hininga siya. Umiling. Pareho kaming napatingin sa cellphone niyang nakalapag sa lamesa ng bigla itong tumunog. Tumaas ang kilay ko ng makita ang pangalan ni Jessica sa screen.Napatingin sa akin si William at ng makitang nakatitig ako sa cellphone niya ay mabilis niya itong kinuha. Binasa niya ang text ni Jessica. Bigla siyang natakot at nabalisa sa nabasa.Naglabas agad siya
Last Updated: 2025-10-27
Chapter: Chapter 52Nawalan ako ng gana na kumain. Nilapag ko sa may lamesa sa living room ang order ko at pabagsak na inupo ang sarili sa may sofa. Nasaktan ako sa sinabi niya. Hindi ko naman intention na landiin iyong si kuya. Sa sobrang gutom ko hindi ko lang napansin na hindi ko pala na doble check ang suot ko. Napatingin ako sa balabal na dala kong bumaba papunta dito. Ito sana ang pangtatakip ko sa katawan ko kapag kinuha ko na ang order pero nakalimutan ko. Muli kong naramdaman ang tunog ng tiyan ko. Napanguso, walang balak kumain. "Anong gagawin mo diyan? Dadasalan?" Inis na sabi ni William na galing sa taas. Hindi naman ako nagpahalata na nagulat sa presensya niya. Paano bigla na lang magsasalita eh hindi ko napansin ang pagbaba niya. "Kakainin siyempre." Angal ko naman ng muling maramdaman ang pagtunog ng tiyan ko na kanina pa nagwawala. Nilabas ko lahat ng binili ko. Isang bucket ng chicken joy. Five pieces of rice. Two order of Cook float. Four order of large Fries. Three Sundae. "Mauu
Last Updated: 2025-10-27
LOGIN
