Chapter: Chapter 57He forced me!Napasulyap ako sa kaniya na malalim ang pagkakatulog pagkatapos ilang beses na may nangyari sa amin.Nanghihina ang katawan ko pero pinilit na bumangon. Mabagal. Takot na bigla siyang magising.Nang sa wakas ay naka alis na ako sa kama. Nanginginig pa ang kamay ko habang pinupulot ang mga damit kong pwersahan niyang tinanggal.I don't really know this man anymore! Lahat ng galaw at lumalabas sa bibig niya ay ibang iba sa William na minahal ko noon.Lumapit ako sa dalawang maleta at maingat itong kinuha. Nagulantang ako ng biglang natumba ang maliit na maleta. Kinakabahan akong napatingin sa may kama.Halos hindi humihinga. Gumalaw siya. Namawis na ako ng malagkit at hinihiling na sana hindi siya nagising.Nakahinga ako ng maluwag ng hindi nagmulat ang mga mata niya. Kinuha ang dalawang maleta at lumapit sa pinto.Nagpapasalamat na lang ako dahil hindi maingay ang pinto kapag binubuksan at sinasara, pero naroon pa rin iyong kaba. Una akong lumabas bago ang maleta ko. Tin
Last Updated: 2025-10-29
Chapter: Chapter 56Ang ingay ng pagpukpok ng gavel ay naging sanhi ng pagdiriwang ko."Sa wakas wala ng visa ang kasal namin."Dahil sa rami ng evidence ay nawalang visa ang kasal namin ni William. Ganun kabilis. Ganun kadali."Congrats Miss Velasco." Attorney Gomez said."Thank you Attorney Gomez!" Buong galak na sambit ko bago kami nagkamay."Ako na ang bahala na magbigay sa kaniya ng kasulatan na wala ng bisa ang kasal ninyo....""Thank you again Attorney..."Sabay kaming naglakad palabas. Paglabas ng court ay naghiwalay na rin kami, may mga importante pa raw siyang aasikasohin kaya naman tinanggihan na niya ang paanyaya ko na kumain kami para sana makapagpasalamat ako.Isang linggo na ang nakalipas magmula ng makadaupang palad ang landas namin nila William. Isang linggo na rin siyang hindi umuuwi.Pagsakay sa luma kong kotse. Pinaandar ko agad ito sa malapit na coffee shop.Pumwesto ako sa may malapit sa pinto, tabi ng glass wall. Habang sumisimsim ng kape, pinagmamasdan ko ang mga sasakyan na dumad
Last Updated: 2025-10-29
Chapter: Chapter 55"Saan mo dadalhin ang asawa ko?" Galit na tanong ni William.Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Tang ina naman, ano bang ginagawa niya. Malalaman na tuloy nila na nagpakasal ako.Nahawa na rin ba si William sa kabaliwan ni Jessica?Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Pati si Jordan ay humigpit ang pagkakahawak sa bewang ko. Sa isang iglap parang nawala lahat ng buto sa katawan ko dahil hindi ko ito maramdaman.Bumaba ako sa pagkakabuhat kay Jordan. Kahit nag aalala siya ay wala siyang nagawa kung hindi sundin ako.Pumunta sa harap namin si William at matalim na tinignan ang kasama ko. Mariin akong napapikit. Bigla akong natakot sa Kuya ko na ngayon ay nasa likod.Nagulat ako ng lumapit siya sa akin. Hinatak ako palapit sa kaniya. Sa isang iglap nasa tabi na ako ni William.Ngayon ko gustong gumawa ng aksyon ang mama niya at si Jessica. Pero tulala silang hindi makapaniwala na nakatitig kay William.Agad na nagtama ang mata namin ni Kuya, umiigting ang mga panga niya at naging matalim a
Last Updated: 2025-10-27
Chapter: Chapter 54Hindi na ako nagtaka sa kamalditahan ni Jaia na pinakita kanina sa loob ng jewelry store. Ang kinababahala ko lang ay ang sinabi niya na may kaya ako.Paniniwalaan kaya siya? I wish not."Nako, nakakainit sila ng ulo. Sarap balatan ng buhay iyang hilaw mong biyenan. Kaloka!" Huminto siya sa paglalakad ng medyo malayo layo na kami pagkatapos ay hinarap niya ako. "Next time ah Aga. Next time na saktan ka ng kahit na sino sa kanila. Tawagan mo ako, pupuntahan kita kahit nasaan ka pa...." Naiinis pa rin na sabi niya.Pinalobo niya ang bibig niya at minsanan binuga ang hangin bago ngumti sa akin. Ginagawa niya iyon tuwing pinapakalma ang sarili."Hayaan na nga lang natin sila. Let's enjoy this day. Don't let them ruin our date....." Dagdag pa niya."You are right. So, icecream?" Nginuso ko ang ice cream store na napansin ko kanina pa.Lumawak ang ngiti niya at para kaming mga bata na nag unahan patakbo sa loob ng ice cream store."Two orders of cookies and cream ice cream!" "Two orders o
Last Updated: 2025-10-27
Chapter: Chapter 53"Baby ngumiti ka naman. Parang hindi ka naman masaya na magkasama tayo ngayon eh!"Nasa Italian restaurant kami. Nag order ako ng pollo alla cacciatora habang siya ay nag order ng Risotto.Masarap ang nakahain na pagkain, hindi nga lang tamang tao ang katapat ko kaya nakakawala ng gana kumain."I'm just tired..." Banggit ko.Tumango siya. Walang nagsalita sa amin buong lunch. Minsan napapansin ko na gusto niyang basagin ang katahimikan ngunit sa huli ay pinigilan niya ang sarili. Siguro ay walang maisip na topic.Sumimsim ako ng wine. Tinignan ko siya."May problema ba? Hindi ka mapakali ah." Usisa ko.Bumuntong hininga siya. Umiling. Pareho kaming napatingin sa cellphone niyang nakalapag sa lamesa ng bigla itong tumunog. Tumaas ang kilay ko ng makita ang pangalan ni Jessica sa screen.Napatingin sa akin si William at ng makitang nakatitig ako sa cellphone niya ay mabilis niya itong kinuha. Binasa niya ang text ni Jessica. Bigla siyang natakot at nabalisa sa nabasa.Naglabas agad siya
Last Updated: 2025-10-27
Chapter: Chapter 52Nawalan ako ng gana na kumain. Nilapag ko sa may lamesa sa living room ang order ko at pabagsak na inupo ang sarili sa may sofa. Nasaktan ako sa sinabi niya. Hindi ko naman intention na landiin iyong si kuya. Sa sobrang gutom ko hindi ko lang napansin na hindi ko pala na doble check ang suot ko. Napatingin ako sa balabal na dala kong bumaba papunta dito. Ito sana ang pangtatakip ko sa katawan ko kapag kinuha ko na ang order pero nakalimutan ko. Muli kong naramdaman ang tunog ng tiyan ko. Napanguso, walang balak kumain. "Anong gagawin mo diyan? Dadasalan?" Inis na sabi ni William na galing sa taas. Hindi naman ako nagpahalata na nagulat sa presensya niya. Paano bigla na lang magsasalita eh hindi ko napansin ang pagbaba niya. "Kakainin siyempre." Angal ko naman ng muling maramdaman ang pagtunog ng tiyan ko na kanina pa nagwawala. Nilabas ko lahat ng binili ko. Isang bucket ng chicken joy. Five pieces of rice. Two order of Cook float. Four order of large Fries. Three Sundae. "Mauu
Last Updated: 2025-10-27
Chapter: Chapter 150 (epilogue)Ilang araw na ang nakalipas magmula nang magising si Thor at hindi ako maalala.Isang linggo na ang lumipas sa sunod-sunod na pagsusuri at gamutan. Unti-unti na siyang lumalakas, bagay na labis kong ipinagpapasalamat. Hindi ko siya iniwan; nanatili ako sa tabi niya kahit na yelo ang pakikitungo niya sa akin. Kung kailangan kong magsimula sa simula, gagawin ko. Dahil kung may natutunan man ako sa lahat ng pinagdaanan namin, iyon ay ang katotohanang walang madaling laban pagdating sa taong mahal mo.Ngayong hapon, pumasok ako sa kanyang kwarto bitbit ang prutas na binalatan ko. Saktong nakita ko siyang hawak ang photo album na iniwan ko sa kanya noong isang gabi. Nakatitig siya sa isang partikular na pahina—ang litrato kung saan nasa loob kami ng bahay, parehong may malalaking ngiti habang nakatingin sa isa’t isa nang may purong pagmamahal.Nang marinig niya ang gulong ng wheelchair ko, mabilis niyang isinara ang album at inilapag ito sa gilid, binalot muli
Last Updated: 2026-06-24
Chapter: Chapter 149Ilang oras matapos ang marahas na katotohanang sumampal sa akin, nanatili pa rin ako sa sulok ng madilim at malamig na pasilyo ng ospital. Karga ko si Astria na sa wakas ay nakatulog na rin pagkatapos ng walang humpay na pag-iyak. Basang-basa pa rin ng luha ang kanyang maliliit at namumulang pisngi. Ang sakit na idinulot ng pagtanggi ni Thor sa sarili niyang dugo at laman ay tila isang lason na dahan-dahang pumapatay sa bawat hibla ng aking puso. "Hija..." Lumapit si Mama sa akin, may hawak na baso ng tubig. "Uminom ka muna. Kailangan mong maging malakas para sa anak mo. At para na rin sa sarili mo." Kinuha ko ang baso ngunit nanatili lang itong nakatigil sa aking kandungan; hindi ko magawang uminom. "Ma... paano naging ganoon kalupit ang tadhana? Kung kailan wala na si Sofia, kung kailan gising na si Thor... doon pa ba kami tuluyang nabura sa buhay niya?" Ang boles ko ay basag na basag, gumaralgal sa tindi ng dalahin. "Wala ako... wala kami sa alaala niya." Hinaplos ni Mama ang li
Last Updated: 2026-06-23
Chapter: Chapter 148Habang lumilipas ang mga araw na nakasama ko si Thor, mas lalo akong nahuhulog sa kanya. Kaya naman talagang gumuho ang mundo ko sa mga binitiwan niyang salita. “Who are you?” Ang boses na dati’y nagbibigay sa akin ng kalinga at init, ngayon ay parang isang matalim na kutsilyo na dumeretso sa puso ko. Nanlamig ang buong katawan ko habang nakatitig sa mga mata ni Thor—mga matang gising, ngunit walang bakas ng kahit anong pagkakakilanlan sa akin. “L-Love… hindi mo ba ako naaalala?” nanginginig kong tanong. Pilit kong hinigpitan ang hawak sa kamay niya, umaasang sa pamamagitan ng balat sa balat ay may kislap na babalik sa kanya. “Ako ito… si Astrid. Ang asawa mo.” Ngunit marahan niyang binawi ang kanyang kamay mula sa pagkakahawak ko. Isang reaksyon na mas masakit pa kaysa sa anumang sampal. Napalunok ako habang pilit na pinipigilan ang paghagulhol. “Asawa?” mahinang ulit ni Thor. Kumunot ang kany
Last Updated: 2026-06-23
Chapter: Chapter 147Apat na araw na ang lumipas mula noong gabing dumanak ang dugo sa ICU ward. Inilipat kami ng mga tauhan ni Matteo sa isang pribado at mas ligtas na suite sa pinakatuktok ng ospital—isang lugar na binantayan na ng tatlong patong ng mga armadong gwardya. Wala na si Sofia. Alam kong dapat ay payapa na ang isip ko, pero tuwing ipipikit ko ang aking mga mata, naririnig ko pa rin ang huling halakhak niya bago siya tuluyang bumagsak sa semento. Ngunit ngayon ang February 10. Ang mismong araw ng kaarawan ng aming anak na si Astria. "Happy birthday, anghel ko," bulong ko habang hinahalikan ang noo ni Astria na nakaupo sa aking kandungan. May maliit na cupcake sa ibabaw ng lamesa na may nag-iisang kandila. Walang malaking handaan, walang ingay. Ang tanging hiling ng anak ko, tulad ng lagi niyang sinasabi, ay ang magising na ang kanyang Papa. Inilapit ko ang aking wheelchair sa gilid ng kama ni Thor. Hawak ni Astria ang maliit niyang laruan habang ang isa niyang kamay ay pilit na inaabot an
Last Updated: 2026-06-23
Chapter: Chapter 146Ang putok ng baril ay parang kulog na yumanig sa apat na sulok ng ICU. Sa tindi ng lakas ng tunog, tila nabingi ako ng ilang segundo. Nakita ko kung paano tumalsik ang hiringgilya mula sa kamay ni Sofia nang tamaan ng bala ang kanyang braso. Napasigaw siya sa matinding sakit, hawak ang kanyang duguang pulso habang umaatras patungo sa gilid ng bintana. Sa may pintuan, nakatayo si Matteo. Hawak ang kanyang rebolber na may umuusok pang dulo, ang kanyang mukha ay parang sa isang demonyong handang pumatay. "Sabi ko sa iyo, Sofia..." malamig na pahayag ni Matteo habang mabilis na humahakbang papalapit, ang dulo ng baril ay nakatutok na ngayon sa pagitan ng mga mata ng babae. "Ang ospital na ito ang magiging huling hantungan mo." Ngunit bago pa man makalapit nang tuluyan si Matteo, isang malakas na kalabog ang narinig ko mula sa labas ng pasilyo. Biglang may sumabog na smoke grenade sa tapat mismo ng nakabukas na pinto ng ICU. Ang makapal, kulay-abo, at nakasasakal na usok ay mabilis na pu
Last Updated: 2026-06-23
Chapter: Chapter 145"Sigurado ka bang malinis ang buong paligid, Shan?" tanong ko habang nakatitig sa mga monitor ng CCTV sa security room ng ospital. Tatlong araw na ang nakalilipas mula nang mamatay ang espiya sa fire exit, ngunit hanggang ngayon ay nananatiling tahimik ang buong building. "Yes. Nagtaas tayo ng red alert noong unang gabi dahil sa burner phone na nakuha mo, pero mukhang naging false alarm ang inaasahan nating paglusob. Walang cleanup crew na dumating," sagot ni Shan habang humihigop ng kape. "Baka natunugan ni Sofia na nahuli mo ang tauhan niya." Bumuntong-hininga ako. Kahit papaano ay nakaramdam ako ng kaginhawaan dahil nanatiling tahimik ang mga nagdaang araw. Ngunit hindi kami basta magpapakampante; baliw na si Sofia. Ang sakit lang isipin na dahil sa labis na pagmamahal ay nasiraan siya ng isip. "Huwag kayong pakasisiguro. Ang kalmado ng bagyo ay palatandaan lang na may mas malaking delubyong darating," malamig kong paalala bago ako tumayo para tingnan ang lagay nina Astrid sa ita
Last Updated: 2026-06-23
Chapter: Chapter 094Napatigil ako sa paglalakad bago dahan-dahang umikot paharap sa kanila.Doon ay nakita ko si Nate, isang dangkal na lang ang layo sa akin. Puno ng determinasyon at kakaibang ningas ang mga mata niya.Nasa likuran niya si Gale, pulang-pula ang mukha at tila handang makipagpatayan sa tindi ng pagkakatitig sa kapatid niya. Umigting ang panga nito habang mabilis na tumataas-baba ang dibdib dahil, marahil, sa matinding selos.Bumigat ang paghinga ko nang ibalik ko kay Nate ang tingin ko. Nagsimula ring manlamig ang mga palad ko.Hindi ko siya maintindihan kung bakit kailangan pa niyang makisali rito, gayong hindi na nga maganda ang relasyon nila ni Gale.Bumilis ang tibok ng puso ko nang magsimula siyang humakbang palapit sa akin.Para bang lumayo ang lahat sa paligid ko dahil sa biglang pagbagal ng oras.Ano ba itong nararamdaman ko? Bakit parang may kakaiba?Napakagat-labi ako nang mariin habang nanginginig ang mga daliri ko. Kung ano man itong bwisit na nararamdaman ko, sigurado akong d
Last Updated: 2026-11-04
Chapter: Chapter 093Diretso akong nakatingin sa harap habang umaandar ang sasakyan.Napakalakas ng kabog ng puso ko, para bang nagwawala ito sa loob ng dibdib ko."Mommy..." tawag ng anak ko kasabay ng marahas na paghatak sa suot kong bestida.Dahan-dahan akong lumingon sa kaniya, pilit na pinapalambot ang mga mata ko para sa kaniya kahit naninikip ang lalamunan ko.Namumungay ang mga mata niya dahil pilit niyang nilalabanan ang antok.Inalalayan ko siya habang lumilipat sa mga hita ko, saka siya sumiksik sa akin."What's wrong, honey?" malambing na tanong ko habang nanginginig ang mga daliri ko sa pag-ayos ng buhok niya."Is it true that Daddy is going to have another child?" tanong niya, basag ang boses at puno ng lungkot.Napayuko ako para salubongin ang nag-aalalang mukha ng anak ko, habang unti-unting nanlalamig ang mga kamay ko."A-Anak—""Narinig ko po, Mommy... Nakabuntis si Daddy ng iba, sabi mo."Kumuyom nang husto ang mga kamao ko hanggang sa bumaon ang mga kuko ko sa palad ko. Ano bang katang
Last Updated: 2026-11-03
Chapter: Chapter 092Hindi ko namalayang ganoon kabilis lumipas ang oras.Parang kahapon lang nang isugod si Rage sa ospital, ngunit narito na kami ngayon sa loob ng malamig na simbahan.Nakahimlay ang kulay-gintong kabaong sa harap ng altar, pinaliligiran ng matataas at mamahaling flower arrangements mula sa mga business partner, kamag-anak, kaibigan, at iba pang taong naging bahagi ng buhay niya.Inilibot ko ang paningin ko sa paligid.Hindi ko alam na ganoon pala karami ang kaibigan at kakilala ng matanda. Halos mapuno ang buong simbahan sa dami ng mga taong dumalo upang magbigay-galang sa kaniya sa huling pagkakataon.Sa unahan, kasama ko ang buong pamilya Salazar. Lahat sila ay mugto ang mga mata sa kaiiyak. Ang iba ay nakayuko at tahimik na nagdadasal, may mga nagpipigil ng hikbi, at may mangilan-ngilan ding hindi na napigilan ang paghagulgol sa kalagitnaan ng misa habang nagdadasal ang pari.Hindi ko maiwasang mapatitig sa asawa ko. Kanina pa siya tulala habang nakatingin sa kabaong ng lolo niya. N
Last Updated: 2026-11-03
Chapter: Chapter 091Suot ko ang isang simpleng itim na midi dress na may mahabang manggas at square neckline. Maayos ang pagkakayakap nito sa aking baywang bago bahagyang lumuwag pababa, na nagbibigay-diin sa mga kurba ng katawan ko nang hindi nagmumukhang masikip. Ang matte na tela nito ay walang anumang palamuti, maliban sa malinis at pinong mga tahi na lalong nagbigay rito ng elegante at disenteng anyo.Ipinares ko iyon sa itim na closed-toe heels at isang maliit na handbag. Nakapusod nang mababa ang buhok ko, habang kaunting makeup lang ang inilagay ko sa mukha ko. Tanging ang infinity necklace na bigay ni Gale ang suot kong alahas.Sa harap ng salamin, nakita ko ang isang babaeng maayos ang pananamit at tila walang anumang problemang dinadala. Ngunit sa likod ng mahinahon kong anyo ay ang panginginig ng mga daliri ko at ang pagkakagulo ng sikmura ko sa sobrang kaba. Naroon ang bigat ng mga pangyayaring hindi ko na kayang baguhin—at ang matinding sakit ng nalalapit na pamamaalam sa isang taong naging
Last Updated: 2026-10-28
Chapter: Chapter 090Naramdaman kong marahan niya akong ibinaba sa malambot na higaan.Hindi pa ako tulog. Nanatiling nakapikit ang mga mata ko dahil wala akong lakas ng loob na salubungin ang mukha niya sa tindi ng kahihiyan.He fucking rejected me.Paano ko pa siya niyan haharapin?Hihintayin ko na lang siguro nalqqqp umalis siya. Dahil kasi sa sinabi niya, parang hinigop niyon ang natitirang kalasingan at lakas sa loob ko.Ewan ko ba kung bakit ko naisip iyon. Bakit ko inakalang maaari akong mahulog sa kaniya at kaya niya akong saluhin?I'm just overwhelmed by everything that's happening between me and my husband. He's cheating on me, and I was looking for someone who could hurt him the way he hurt me.Pero imposible ang iniisip ko. Si Gale, sasakit kaya ang dibdib kapag nalaman na may iba na akong pinagbuhuntunan ng atensyon? Busy siya masyado kay Samantha para magselos sa kung sino man ang mahalin ko. Dahil wala naman siyang pakialam sa akin ni katiting.Akala ko ay aalis na siya pagkatapos niya akon
Last Updated: 2026-10-25
Chapter: Chapter 089"Fuck them all!" I shouted.Nasa loob ako ng pribadong bar na nakatago sa loob mismo ng malaking Mansion.Sumisikip nang husto ang dibdib ko. Parang tuluyan nang gumuho ang mundong matagal kong inalagaan at pinagpuyatan kasama sina Gale at Niko. Lalo na nang tuluyang lumapag sa isip ko ang katotohanan.Buntis si Samantha.Maling-mali na isipin kong maaari ko pang baguhin ang sarili ko o maging sunud-sunuran noon para lang maging perpekto. Kung sana noong una pa lang ay nagpakatotoo na ako sa sarili ko, hindi na sana ako muling naloko sa ikalawang pagkakataon.Si Xavier noon, ikinasal kay Mia nang patago. Inilihim niya ang lahat dahil ako naman daw talaga ang mahal niya; ginamit lamang niya ang katawan ni Mia, ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon ay nabuntis ito.Ayaw niyang malaman kong may iba siyang pananagutan para lang hindi ko siya iwan.At ngayon, hindi ko akalain na sa sarili kong buhay ay mauulit ang bangungot na iyon.Pinakasalan ako dahil sa anak, dahil sa sitwasyon. Pero
Last Updated: 2026-10-24
LOGIN
