Chapter 2

Celeste's POV

Ipinaandar ko na ang kotse papunta sa bahay nila Ian. Doon muna ako matutulog habang may ibang tao pa sa bahay, asa naman siyang magpapakita ako sa kaniya.

The thought of us living under the same roof makes me gag. Paano na lang kaya kung masamang tao 'yung lalaking 'yon? Sinubukan ko pa nga siyang hanapin sa internet, pero wala akong mahanap! Paano na lang kung mas matanda pa siya sa akin nang ilang dekada? My parents didn't even think about that! Ni hindi man lang nila naisip kung sino ba talaga ang lalaking gusto nilang ipakasal sa akin.

What if he's some kind of creep? O mas malala pa roon? Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis sa sarili kong pamilya. They were willing to gamble with my future just to secure a business connection.

Napabuntong-hininga ako habang nakatuon ang mga mata sa kalsada. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala sa nangyayari. Kanina lang, ang iniisip ko ay kung saan kami kakain ni Ian sa susunod naming date, pero ngayon, kailangan ko nang harapin ang katotohanang gusto akong ipakasal ng mga magulang ko sa isang estranghero. What a wonderful life, right?

Ian and I have been together for almost two years na. We met when we are still in high school. And I can't wait na sabay na kaming mag tatrabaho sa kompanya nila this monday. Hindi naman ako nagtatrabaho sa kompanya ng pamilya ko sa ngayon, kasi sabi ng mga magulang ko, kailangan ko munang magkaroon ng karanasan sa ibang kompanya bago ko manahin ang negosyo namin. Wala naman akong kaso roon. In fact, I actually liked the idea. Gusto ko rin namang matuto at patunayan sa sarili kong kaya kong magtagumpay nang hindi umaasa sa apelyido ng pamilya ko.

Pero kung alam ko lang na darating ang araw na gagamitin din nila ang buhay ko para sa negosyo, baka pinag-isipan ko pa nang mabuti ang lahat.

Sinubukan kong tawagan ang best friend kong si Bianca. I needed someone na mapagsasabihan ko ng lahat ng nangyayari. Hindi ko na alam kung kanino ako lalapit, at kahit gusto kong sabihin agad kay Ian ang tungkol sa kasal, hindi ko pa rin magawa.

Ayokong pag-usapan ang isang bagay na ganito kabigat sa pamamagitan lang ng tawag sa telepono.

Besides, Ian always knew how to calm me down. Maybe hearing his voice and seeing his face would make me feel a little better.

"Hey, Bianca, bakit hindi kita matawagan? Please call me back. I need to tell you something," sabi ko nang mapunta sa voicemail ang tawag ko.

Napakunot-noo ako habang ibinababa ang cellphone ko. Ang weird naman. Usually, mabilis sumagot si Bianca sa mga tawag ko, lalo na kapag alam niyang may importante akong sasabihin. I tried calling her again, pero ganoon pa rin ang nangyari.

"Busy siguro" bulong ko sa sarili ko bago muling itinuon ang pansin sa pagmamaneho.

Ilang minuto pa ang lumipas bago ko tuluyang marating ang bahay ng boyfriend ko. Pamilyar na pamilyar na sa akin ang lugar na to. Ilang beses na rin akong nakapunta dito, kaya hindi na ako nahirapang hanapin ang paradahan.

Pero pagpasok ko pa lang sa driveway, agad akong napahinto.

May dalawang kotseng nakaparada sa harap ng bahay.

Ang isa ay kay Ian.

At ang isa...

Kay Bianca.

Napakunot-noo ako at napatingin sa kotse ng best friend ko. Sandali.... ano'ng ginagawa niya rito?

Akala ko ba may business meeting si Ian? Bakit nandito ang best friend ko? May kailangan ba silang pag-usapan? At bakit hindi man lang sinabi sa akin ni Bianca na pupunta siya rito?

Bigla akong napangiti nang may sumagi sa isip ko.

"O baka naman may pinaplano ang dalawang 'to para sa birthday ko?" bulong ko, bahagyang natutuwa sa naisip.

Malapit na rin naman ang birthday ko, kaya hindi imposibleng may sorpresa silang inihahanda. Baka naman nagkataon lang na natapos ang meeting ni Ian nang mas maaga, tapos dumaan si Bianca para tulungan siyang magplano.

Napailing ako habang nakangiting kinukuha ang bag ko sa passenger seat.

"Grabe, kung sorpresa nga 'to, sana naman hindi sila nag paplano ng kung anong nakakahiya" natatawa kong sabi sa sarili ko.

Lumabas ako ng kotse at naglakad papunta sa p***o, hawak ang ekstrang susi na ibinigay sa akin ni Ian. Hindi ko na kailangang kumatok dahil madalas naman akong pumunta rito.

Pero bago ko pa maipasok ang susi sa kandado, may kung anong kakaibang pakiramdam ang biglang bumalot sa akin.

I couldn't explain it.

Siguro dahil sa lahat ng nangyari ngayong araw, masyado lang akong nag-iisip.

Kaya huminga ako nang malalim, pilit na iwinaksi ang kung anumang kaba na nararamdaman ko, at dahan-dahang binuksan ang p***o.

"Surprise?" mahina kong bulong habang pumapasok.

Hindi ko pa alam kung anong naghihintay sa akin sa loob.

Ang alam ko lang, ilang segundo mula ngayon, maaaring magbago ang lahat.

--------

"Hello??" ulit ko, pero wala pa ring sumagot. Nakakapagtaka naman. Bakit walang tao rito? Pati sila Manang na mga kasambahay ni Ian ay wala rin. Pumunta pa ako sa kusina, baka nandoon lang sila, pero wala talaga akong nadatnan.

Napapitlag naman ako nang may biglang kumalabog sa itaas.

"Takte! Sa itaas ba nila gagawin ang sorpresa para sa akin?" bulong ko bago natawa sa sarili kong naiisip.

Excited akong umakyat papunta sa second floor ng bahay, kahit hindi pa rin mawala-wala ang kakaibang kaba na nararamdaman ko. Hindi ko alam kung bakit, pero habang papalapit ako sa itaas, parang may kung anong bumubulong sa akin na huwag nang magpatuloy.

Iwinaksi ko na lang iyon sa isip ko. Ano ba naman 'to? Baka naman masyado lang akong praning dahil sa mga nangyari sa bahay namin kanina.

Nang marating ko ang second floor, agad kong napansin ang bukas na kuwarto ni Ian. May naririnig akong mahinang mga boses mula sa loob, kasunod ng isang pamilyar na tawa.

Napahinto ako.

Parang kilala ko ang boses na iyon.

Bago pa ako tuluyang makalapit sa p***o, may napansin akong isang pares ng pambabaeng heels na nakakalat sa sahig.

Napakunot-noo ako.

Pamilyar ito sakin. At tama nga ang hinala ko, ito yun sapatos na iniregalo ko sa bestfriend ko noon' birthday niya.

Pero bakiy naman pakalat-kalat to dito?

Hindi kaya--

Napatingin ako sa pintuan ng kwarto nang marinig ko ang mahinang ungol mula sa loob.

Hindi ko alam kung bakit, pero biglang bumilis ang tibok ng puso ko.

Dahan-dahan akong lumapit sa p***o. Bawat hakbang ay parang mas nagpapabigat sa mga paa ko. Gusto kong kumatok at tawagin si Ian, pero may kung anong pumipigil sa akin.

Kaya sumilip na lang ako sa maliit na puwang ng nakabukas na p***o.

At sa isang iglap, parang gumuho ang buong mundo ko.

Si Bianca.

Ang best friend ko.

Nasa ibabaw siya ng boyfriend ko, at pareho silang walang saplot.

Hindi ako makagalaw. Hindi ako makapagsalita. Para bang tumigil ang lahat sa paligid ko, at ang tanging kaya kong gawin ay titigan ang dalawang taong hindi ko kailanman inakalang makikita ko sa ganoong sitwasyon.