LOGIN“You said you wanted to taste freedom, right? Then, allow me to show you what freedom tastes like.” — Kirill Yevgenyevich Ivanov — Nang nakawin ni Anastasia ang pitaka ni Kirill Ivanov, akala niya'y pera lamang ang mawawala sa bilyonaryo. Pero maling-mali siya. Dahil ang tunay na ninakaw niya ay ang atensyon ng lalaki—isang pagkakamaling magiging sanhi ng panibagong yugto ng buhay niya. Sa liblib na isla na pagmamay-ari ni Kirill, paniniwala niya ay kamatayan na ang magiging kabayaran ng kaniyang mga kasalanan. Ngunit laking gulat niya nang nagdesisyon itong gawin siyang sekretarya. Inaakala niyang lumambot na ang puso ng binata, pero kalaunan ay nalaman niyang patibong lang pala ang lahat, isang bitag. Kirill doesn’t want revenge—he wants ownership. Her body, bound by lies that taste like devotion. Her mind, poisoned by secrets only his hands can unravel. Her soul, seduced by promises of freedom… a deceptive illusion. But when a forbidden spark ignites between predator and prey, their twisted passion threatens to shatter the line between salvation and damnation. Pero hanggang kailangan ba mahuhumaling si Tasia sa ipinagbabawal na lasa ng sarap na ipinalalasap ni Kirill? How much can Kirill destroy just to claim what’s his? Their story is a lethal game of desire and deceit, where love wears the face of ruin— and surrender might be the deadliest sin of all. “Starting tomorrow, you’ll be my secretary. My shadow. You’ll fetch my coffee and file the receipts for the men I bury. And every night, you’ll sit across from me at dinner, wearing the dresses I choose, eating the food I allow… and wondering when I’ll finally snap.” — Kirill Yevgenyevich Ivanov
View MoreWARNING: ANG STORYA PO NA ITO AY HINDI ANGKOP SA MGA BATANG MAMBABASA. It contains matured and explicit contents. Please read at your risks.
ANASTASIA Akala ko ay nakaayon na sa plano ko ang lahat. Akala ko ay magagawa ko nang magsimula ng panibagong buhay na kung saan ay hindi ko na kailangan pang magtrabaho para sa mga taong ginagamit lang ang kahinaan ko. Akala ko ay malaya na ako. Pero mukhang, hanggang pangarap na lang ang kalayaan na 'yon. Nanunuot sa ilong ko ang amoy ng dagat na nakapalibot sa akin. Nanginginig ang mga daliri kong nakahawak sa malamig at bakal na railing ng yateng kinalalagyan ko. Parang sumasabay pa sa kabadong paglunok ko ang bawat hampas ng alon sa yate. Kaya mas lalo akong nakaramdam ng kaba. Ramdam ko ang titig niya—no, kitang-kita ko kung sa paanong paraan niya ako tignan. Pakiramdam ko'y hinahagod ng tingin niya ang bawat parte ng katawan ko. Parang ang kabuuan ko ngayon na nasa harapan niya ay nagbibigay ng kaligayahan sa buong sistema niya. Marahil dahil nasa harap niya na ang babaeng pinaikot siya't ninakawan pa? Tingin pa lang ay nakakapanindig balahibo na. Idagdag pa ang pagtawa niyang nanunuot na sa tenga ko. He felt like a different person, ibang-iba sa lalaking nakasalo ko sa kama. He's Kirill Yevgenyevich Ivanov, my latest target. Desperada na akong makatakas mula sa mga loan shark. Sa loob ng tatlong taon, nagtrabaho ako bilang miyembro ng isang malakihang pagnanakaw, ngunit hindi ko pa rin nababayaran ang halos isang milyong utang na iniwan ng aking ex. Dahil dito, nagdesisyon akong mag-take ng risk sa isang solo misyon, at si Kirill ang naging target ko. Pero mukhang walang kalayaan na magaganap. Dahil andito siya ngayon sa harapan ko. Hindi pa siya nagsasalita simula kanina nang magising ako. Hindi niya na kailangan pa. Dahil ang simpleng tunog ng paghagod lang ng long-sleeve polo niya sa deck ay sapat na para para maukit ang buong pagkatao niya sa buto ko. I thought I'd get away even if I steal a billionaire's wallet and ring that night. Akala ko'y ang mga taong katulad niya ay wala nang pakialam kahit pa mawalan sila ng wallet. Nakakatawa, dahil ang dapat ay huling pagnanakaw na ginawa ko ay siya rin pa lang magpapahamak pa sa akin. Mukhang hindi lang ang pera at alahas niya ang ninakaw ko. Siguradong ang atensyon niya rin. Siguro ay kasalanan ko rin? Hinukay ko ang sarili kong libingan sa oras na hindi ko inalam ang buong pagkatao niya. All I know is that he's a billionaire who's hobbies are bar hopping and frequently changing his woman. Hinayaan ko pang kunin niya ang virginity ko para lang sa plano. Kagat-labi akong nagbaba ng tingin. Pero wala pang limang segundo pa ay nagsalita siya. “Look at me,” maawtoridad niyang utos. His tone are different compared to that night. He's not gentle anymore. His playfulness and sly tone are gone. Ginawa ko ang sinabi niya. Nag-angat ako ng tingin at sinalubong ang titig niya. Hinahangin pa ang buhok ko't humaharang sa mukha ko pero hindi ko 'yon hinawi. Hinayaan kong ang mga mata ko lang ang makita niya. Takot? Oo. Pero hindi niya malalaman 'yun. Looking at him now—ang kanyang hitsurang parang hinugot pa mula sa Greek mythology. Ang piercing niyang itim na diamante sa ibabang labi ay kumikinang na parang talim ng yelo, sumasalamin sa bawat kibot ng ngiti niyang pilyo. Ipinagkaloob din sa kanya ang gintong buhok na tila ba'y sinag ng araw sa gitna ng Russian winter, at ang mga matang bughaw na nangangako ng kalaliman—isang karagataang kayang lunurin ang sinumang magnasang sumisid. Oo, marami siyang naaakit na babae. Pero hindi dahil sa kanyang mukha. Ang totoo, ang mga mata niya’y may lamang lason: isang halimaw na nakatayo sa katauhan ng prinsipe. Bawat kislap ng piercing niya’y parang kutsilyong nakatihaya sa balat mo, at ang tinig niya’y bulong ng sirena sa dagat ng Siberia—nakakalunod, nakamamatay, pero walang takas. Nakatayo lang si Kirill at tumatama pa sa kaniya ang papalubog na sikat ng araw. Wala siyang tie na suot, tanging white long sleeve polo lang na nakarolyo hanggang siko niya, at hindi pa nakasara ang tatlong butones—nagbubunyag ng mala-diyos na linya ng kanyang balikat. “You’re wondering why I haven’t thrown you to the sharks,” saad niya. Lakas loob naman akong ngumisi. “Naghihintay ka mag-low tide. Less blood to clean.” Magpapanggap na lang akong matapang para hindi ako mukhang kawawa. Kumislap ang kulay asul at malamig niyang mga mata. Mukhang na-amazed siya sa sinabi ko. “Clever girl,” bulong niya, bago siya dahan-dahang naglakad papalapit sa akin. Nang makalapit na siya ay halos lamunin ako ng mabango at panlalaking pabango niya. Amoy pa lang, siguradong mamahalin na. “But wrong. I want you awake when I break you.” Huminto ang yate matapos niyang magsalita. Nawalan ako ng balanse at napahawak sa dibdib niya. Ramdam ko ang tibok ng puso niya sa palad ko. Normal lang, hindi tulad ng akin na halos lumabas na sa ribcage ko. Parang normal lang sa kaniya na may kinidnap siyang babae. Walang kaba, kalmado lang. Tama nga ang hinala ko. Wala siyang plano na patayin ako, pero wala rin siyang plano na pakawalan ako. He sees me as a plaything. Ginalaw ko ang kamay ko't hindi sinasadyang masagi ang nipple niya. Bumuga siya ng mabigat na hininga't hinawakan ang baba ko gamit ang hinlalaki niya. “You’ll work for me,” pinal na sabi niya, and it wasn’t a request. “Bilang ano??” anas ko. “Your whore?” Dahan-dahang umangat ang isang sulok ng labi niya. “Masyadong madali. Hmm... I want you on your knees begging to be my whore.” Ginalaw niya ang hinlalaki niya't mas umangat pa, idinampi niya ito sa ibabang labi ko. “Starting tomorrow, you’ll be my secretary. My shadow. You’ll fetch my coffee and file the receipts for the men I bury. And every night, you’ll sit across from me at dinner, wearing the dresses I choose, eating the food I allow… and wondering when I’ll finally snap.” Hindi makapaniwalang natawa ako't kumawala sa kaniya. “Go to hell, Kirill.” Dinuraan ko ang paa niya. Kirill didn’t flinch. Hinuli niya ang pulsuhan ko. Nanlaban pa ako pero masyadong mahigpit ang pagkakahawak niya sa akin. “Careful, love. You’ll make me fall in love.”Marimar Oquendo's Point Of View Malakas ang kabog ng puso ko, para na talagang kakawala mula sa dibdib ko. Kulang nalang 'eh magtutok na ako ng mic sa dibdib ko't magsilbing beat ang tibok ng puso ko dahil sa sobrang lakas. Pwedeng-pwede nang itugtog para sa mga nagsasayaw ng festival dance 'ron sa probinsiya namin. Ang lakas-lakad kasi talaga. Idagdag pa na napapalunok na lamang ako dahil parang nanunuyot ang lalamunan ko. Na-pepressure ako sa tanong kaharap ko't naghihintay ng sagot ko 'eh. Alam mo 'yung tao naman sana ang nagtanong sa akin pero pakiramdam ko 'eh si San Pedro na? Para bang nakasalalay sa sagot ko kung makakapasok ba ako sa langit o hindi, dahil sa kaba na nararamdaman ko. Jusko Lord talaga, nakaka-pressure si Sir Death. 'Yong titig niya pa sa akin 'eh. Ang likot tuloy ng mata ko't hindi makatingin ng maayos sa kaniya. Kalma Marimar, kailangan mo lang sagutin ng maayos ang tanong niya then shwalalalala! Happy happy na ulit.
WARNING: This chapter contains sensitive contents. Reader's descrition is advised.Marimar Oquendo's Point Of ViewHalos kalahating oras pa ang lumipas bago ako tuluyang nakakilos. Ginawa ko ang mga dapat kong gawin. Inuna ko na munang asikasuhin si Levi kesa sa sarili ko. Aba, mukhang nagkaroon din ng silbi ang first aid kit na binili ko sa pharmacy noong gumala kami. Nako, hindi ko inaasahan na sa ganitong dahilan at sitwasyon ko pala ito magagamit! Kagat ko ang ibabang labi ko nang maglakad ako pabalik sa kama. Mahadpi pa rin ang paa at pisngi ko, sana lang ay walang bubog na bumaon sa paa ko dahil talagang masakit iyon at mahirap tangggalin! Baka himatayin pa ako, jusko. Kaya huwag naman sana. Nanginginig ang kamay ko nang ibaba ko ang first aid kit na hawak. Marami bahid ng dugo sa katawan ni Levi, at nagaalala ako. Natatakot ako na baka may kung anong mas malala na mangyari sa kaniya dahil sa dami ng dugo. Kaya kahit nasa harap k
WARNING: This chapter contains sensitive contents. Reader's descrition is adviced. Marimar Oquendo's Point Of View "L-Levi—" halos hindi ko maibuka ng maayos ang labi ko. Grabe ang panginginig ng buong katawan ko dahil sa takot sa paraan ng pagtitig sa akin ng bughaw niyang mga mata. Maliwanag ang kwarto, nakabukas ang lahat ng ilaw pero bakit parang ang dilim ng silid sa paningin ko ngayon? Malakas din ang kabog ng dibdib ko at para bang lalabas na ang puso ko kaya naman naninikip iyon na nagiging dahilan nang biglang paghihirap ko sa paghinga. Tipong rinig na rinig ko ang malakas na pag-inhale at pagbuga ko ng hangin habang nakikipagtitigan pa rin sa mga mata niyang hindi ko halos makilala. Nakatayo pa rin siya sa kabilang dulo ng silid kung na saan nakalagay ang kulungan ng kuting na pinangalanan niyang Mitri. Bumaba ang tingin ko 'ron sa kulungan at hindi ko maintindihan kung ano ang dapat kong maramdaman dahil sa nakita ko.
Marimar Oquendo's Point Of ViewLukot ang mukha ko habang naglalakad kami papasok sa isang pharmacy. Tumatawa-tawa pa ang hinayupak sa buhay ko habang ang isa nama ay tahimik at nakangising aso na naglalakad at nakasunod lang sa akin. Hindi ko alam kung saan ba ako nagka-sala't naging ganito ang parusa sa akin ng panginoon. I mean, Lord naman 'eh. Hindi mo naman sigurado ako pinaglalaruan diba? Nanghingi ako sa'yo ng sign, tapos hayon! Ito ang nakuha kong trabaho. Ito naman siguro talaga ang trabaho pagpapayaman sa akin hindi ba? Para akong pinag-sakluban ng langit at lupa habang naglalakad ako. Bagsak ang balikat at lukot ang mukha, kaya hindi na ako magtataka kung bakit nagbubulungan ang mga taong nakakasalubong o nakakakita sa akin eh—"Nako! Ang pogi naman, single pa kaya 'yon?" "Hala si Hottie papi! Nako baks, gaano kaya kalaki ang sword niyan?" —ok, 'yung dalawang lalaking nasa likod ko talaga ang pi
THIRD PERSON'S POV"Kazhetsya, ona ne ponimayet nash yazyk. Psikh skazal, chto vy mogli by nauchit' yeye, pokazav, kak eto delat' — ona khorosho nablyudayet za svoim okruzheniyem, poetomu khorosho nauchite yeye domashnim delam." ("It seems like she doesn't understand our langua
THIRD PERSON'S POV Isang malakas at malutong na tunog ng pag-sampal sa pisngi ni Aello ang umalingawngaw sa buong kusina. Ngayon ay ikalawang araw na ng pagtuturo sa kan'ya ng mga maids ng mga gawaing bahay, at ikalawang araw na rin ng pananakit na ginagawa ng mga ito sa kan'y
THIRD PERSON'S POVMalakas na buntong hininga ang pinakawalan ni Aello dahil bago umupo sa loob ng silid sa kusina na hindi n'ya maintindihan. Hindi naman pagod ang katawan n'ya, pero pagod ang utak n'ya sa kakaisip at kakapigil sa sarili ba huwag patulan ang tatlo house maids
WARNING: Detailed sex ahead, please be aware.THIRD PERSON'S POV"Okh! Moy Lord, pochemu vy dolzhny pozvolyat' yey drochit'… akh!" ("Augh! My Lord—w-why do you have to let her joi—ah!")Naputol ang sasabihin ni Anastasia dahil sa biglaang pagbaon ni Psikh ng kahabaan ni






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore