LOGINMarimar Oquendo's Point Of View"Ma-ri-mar—" Agad na akong napatakip sa tainga ko nang marinig ang boses ni Yakov. Ngayon ay ang ika-isang linggo niya rito at mamaya lang ay ika-anim na dahil mag-aalas onse na rin. "Tigilan mo ako, Yakov. Susundutin ko yang mata mo!" anas ko habang naglalakad sa hallway ng second floor. Kagagaling ko lang sa baba para kumuha ng gatas ni Levi, pati na rin ng bagong shampoo dahil ubos na ang nasa kwarto ko. Pero kahit nakatakip na ang tainga ko, hindi talaga makakawala sa halakhak ng isang demonyo.Rinig ko ang tawa ni Yakov habang papalapit siya sa akin. "Ma-ri-mar~" Kanta niya pa habang papalapit siya sa akin. "Ako si Marimar, lumaki sa tabing dagat~ simple man o mahirap, pero may mga pangarap~" Kumunot na lamang ang noo ko dahil sa pamilyar sa akin ang kinakanta niya. Kung hindi ako nagkakamali ay palagi iyong pinapanuod nila mama dati sa TV. Minsan ay sinabi niya rin na roon galing ang
Marimar Oquendo's Point Of View "Oh! Oh—that one nanny! I want that." Napatango-tango ako habang tinitignan ang laruang gusto ni Levi. Hawak-hawak ko ang Ipad niya ngayon at pumipili kami ng mga laruan na gusto niyang bilhin sa isang online shop. Sa lapag kami nakaupo habang nakasandal sa dulo ng kama. Sagad din ang aircon ng kwarto kaya naman hindi kami naiinitan kahit pa magkadikirt ang katawan namin. Yes, may aircon ang kwarto ko—ang shala diba? Kaya hindi ko talaga feel na mababa lang ang posisyon ko rito sa mansiyon e. Grabe ba naman kasi ang benefits, kahit nga ang ibang nag-tatrabaho dito grabe rin pala ang sahod—as in napaka-swerte namin dahil dito kami napadpad sa Streeter Residence. Namilog ang mata ko nang makita ang presyo na gustong bilhin ni Levi. Jusko, isang cocomelon stuffed toys na kasing laki lang ng ulo ko pero nasa five-hudred plus na ang presyo! Binalingan ko naman siya para sana kausapin siya pero nakita ko ang
Marimar Oquendo's Point Of View "Bakit ka andito?!" Malakas at kinakabahang bulalas ko sa lalaking ngayon ay hawak-hawak ang kaliwang braso ni Levi. Nakangiti pa rin ang alaga ko't para bang in-enjoy ang nangyayari—akala niya yata ay naglalaro pa rin kami! The man tsked. "I told you to wait, pero hindi ka nakikinig." sabi pa nito at kunot ang noo na nakatingin sa akin. "Paano naman ako makikinig gayong ayokong maputulan ng daliri? Ha?!" sabi ko at hinawakan naman ang kanang braso ni Levi. "Bitawan mo si Levi!" anas ko habang lakas loob at masama ang tingin sa lalaki. Hinatak niya naman si Levi pero hindi ko hinayaan kaya hatak-hatak ko rin ito. Para kaming mga bata na nagaagawan sa gusto naming laruan—pero kahit na! Malay ko bang masamang tao talaga ang lalaking ito, diba?"Funnn!" masiglang sabi naman ng alaga ko. Napailing-iling ako't sinamaan na naman ng tingin si kuyang random at mukhang evil villain. "Hoy
Marimar Oquendo's Point Of View "Ayos ka lang ba Marimar? Masyado bang malamig ang aircon?" Pilit akong ngumiti nang marinig ang sinabi ni Kuya Bentong. "Nako, ayos lang po ako kuya. Salamat nga po pala rito sa jacket." sagot ko pa habang nakatingin sa pwesto niya. Tumawa naman siya. "Walang ano man, Ija. Bagong bili iyan kanina sa ukayan—ganda 'no? Mukhang tulog na tulog si sir ah? Napagod yata sa habulang ginawa niyo." Natawa na rin ako bago ipinatong sa dibdib o katawan ko ang jacket na pinahiram niya sa akin."Opo, ang ganda nga po. Don't worry Kuya Bentong, ako ang maglalaba nito!" "Oh siya sige, matulog ka na rin muna diyan. Mukhang matagal-tagal pa bago umusad 'tong traffic eh." Tumango at ngumiti nalang naman ako bago humarap sa bintanang nasa gilid ko. Kagat ko ang ibabang labi ko't malakas ang kabog ng dibdib ko. Daig ko pa ang kabadong babae na hinahabol ng tigre dahil sa kabang nararamdaman ko. Nabanggit at
Marimar Oquendo's Point Of ViewNakatuon lang ang atensyon ko sa lalaking naka-suot ng maong jacket, ripped jeans at isang uri ng sapatos na hindi ko alam kung anong tawag—parang ganoon sa suot ng mga sundalo. May hawak-hawak itong itim na cap habang nakatingin sa amin—kay Levi. Nilingon ko naman si Levi, pero kunot lang ang noo niya habang nakatingin din sa lalaki. Bumalik ang tingin ko sa lalaki na nakataas ang isang sulok ng labi. Jusko naman, sino ba ang mala-villain na lalaking ito?! Bakit bigla-bigla nalang nanggugulat? Huminga ako ng malalim. "Anong sinasabi mo, kuya? Wala pong Sebastian dito." anas ko bago umabante at humarang kay Levi. Baka bigla niyang hatakin si pandesal eh.Mahina namang tumawa ang lalaki habang naiiling. "Hmm? Really?" sabi pa bago humakbang papalapit sa amin habang kami naman ni Levi ay uma-atras.Tinaasan ko siyang ng kilay. "Mukha bang kilala ka namin, kuya? Lumayo ka—kung ayaw mong i
Marimar Oquendo's Point Of View "Nannyyy! Let's go there! There! Milk! Milk! Milk!" Para akong lantang gulay na naglalakad habang hatak-hatak ako ni Levi. Isang oras na ang nakalilipas pero hindi pa rin ako maka-get over. Parang sasabog na ang utak ko dahil sa mga sunod-sunod na pangyayari simula kaninang umaga na talaga namang ginulat ang buong sistema ko. Jusko, nag-simula sa pandesal at hotdog combo, at kanina naman ay nasabihan pa kaming bastos at walang modo.Grabe, por que nakarinig ng gan'on—I mean oo? Medyo bastos nga lalo na't may paturo pa si Levi. Pero hoy! Hindi ba marunong makiramdam ang mga tao? Lukot ang mukha ko habang nagpapatianod ako kay Levi. Pero agad ding lumambot ang ekspresyon sa mukha ko habang tumatagal ko siyang tinitignan. Oo nga naman, mukha lang kasi talagang normal na lalaki si Levi ngayon. May ngiti sa labi niya habang naglalakad siya't hatak-hatak ako.Kahit nga naman siguro sino ay
ANASTASIA Oh my God! Parang sasabog na ang mukha ko dahil sa sobrang init nito. Siguradong namumula na rin ang mukha ko ngayon. Kaya naman tina-try ko ang best ko na pakalmahin ang sarili ko. Pero sino nga naman kasing kakalma kapag nasa ganitong sitwasyon? “You're too slow, Tasia...”
WARNING: This chapter contain matured and sensitive contents that's not suitable for young readers and sensitive readers. Please read at your own risks.ANASTASIA “Ahh...” impit na ungol ko habang nakayakap ako sa leeg ni Kirill. Ang mukha ko'y nakapatong sa balikat niya at mabibigat ang bawat pag
ANASTASIA “Argh...” daing ko. “What's wrong? Should we go to a doctor?” tanong kaagad ni Kirill sa akin.Nasa loob kami ng kotse, at on the way na sa office. Around 10am na rin, late na kami. Pero wala namang magrereklamo niyan dahil ang mayari ng company ang kasama ko.“No, ok lang ako. Normal l
WRANING: This chapter contain matured and sensitive contents that's not suitable for young readers and sensitive readers. Please read at your own risks. ANASTASIA “Uhmm... o-ok na 'yan, K-Kirill,” saad ko habang tinutulak ang kamay ni Kirill. Nakaluhod siya ngayon sa harapan ko habang nakabukaka







