Banta

Sa kabilang linya ng video call, halos mapatid ang hininga ni Manager Luke. Sino ang baliw 

na nagpapakamatay na harangan ang kotse ng Demonyo ng Pamilya Del Fierro?! 

Hindi na natapos ng driver ang sasabihin. Isang sulyap lang sa rear-view mirror—kung saan 

makikita ang tila papatay na mga mata ni Radleigh—ay sapat na para mapipi ito sa takot. 

Sa passenger seat, lumingon si Andrei na may seryosong mukha. 

"Boss, manatili po muna kayo rito. Ako na ang mag-aalis sa basura sa daan." 

Huminga nang malalim si Radleigh. Pinilit niyang ikulong ang nagngangalit na galit sa 

kanyang dibdib. Pinulot niya ang kanyang rosaryo, dahan-dahang ipinikit ang mga mata, at 

muling nagmukhang isang banal at malamig na santo. 

Sabi nga nila, kung sino pa ang may pinakamaraming kasalanan, sila pa ang 

nagkukunwaring banal. 

Regalo iyon ng matandang hukluban sa pamilya nila—isang banal na rosaryo na gawa sa 

sinaunang kahoy ng Kamagong at binasbasan pa ng isang tanyag na Arsobispo sa Quiapo 

Church. Binigyan siya nito para raw matutong magtimpi, maging kalmado, at gumawa ng 

mabuti. Hindi siya naniniwala sa mga ganoong bagay, pero sinusuot niya ito bilang maskara. 

Habang nakaluhod si Manager Luke  sa kabilang linya ng screen, nagpapasalamat siya sa 

umagaw ng atensyon at galit ng boss nila. 

Tok! Tok! Tok! 

Isang marahas na katok sa salamin ng kotse ang bumasag sa katahimikan. Ibinaba ng 

driver ang bintana. 

Humakbang paitaas si Andrei, medyo nag-aalangan ang boses.  

"Boss... ang humaharang po ay isang babaeng nagngangalang Astherielle. Sabi niya... may 

sisingilin lang daw po siya sa inyo." 

Astherielle ??? 

Sa loob ng marangyang sasakyan, nababalot si Radleigh Ross ng isang nakabibinging 

katahimikan. Nanatiling nakapikit ang kanyang mga mata, tila isang estatwang walang 

pakialam sa gulo ng mundo. 

"Hindi ko siya kilala," pinal at malamig niyang utos, bawat salita ay tila may talim ng yelo. 

"Paalisin mo siya... kung ayaw niyang masagasaan." 

Ngunit bago pa man makahakbang ang kanyang tauhan, isang kakaibang bango ang 

biglang sumakop sa hangin—isang matamis, mapang-akit, at nakalalangong halimuyak na 

tila nanunuot sa bawat sulok ng sasakyan. Kasunod nito ang isang boses, pabulong na 

paos, malambing, at tila humahaplos sa pandinig ng lalaki. 

"Sigurado ka bang hindi mo ako kilala... CEO Ross?" 

Walang pasintabing itinulak ni Astherielle si Andrei paitabi. Sumandal siya sa gilid ng p***o

ng kotse, dahan-dahang itinuon ang siko sa bintana, at binaluktot ang kanyang katawan sa 

isang mapang-akit at banayad na tindig.  

"Mukhang mabilis na napawi ang mga bakas ng kagat ko sa katawan mo, ah? Kaya pala 

nakalimutan mo na kung sinong pusa ang nanggigil sa 'yo noong gabing iyon." 

Clack. 

Napatigil ang pag-ikot ng mga butil ng rosaryong kamagong sa pagitan ng mga daliri ni 

Radleigh Ross. Sa isang saglit, dinala siya ng kanyang alaala sa isang marahas at 

nag-aalab na gabi dalawang buwan na ang nakakaraan.  

Isang lasing na babaeng may maskara ang biglang sumakop sa kanyang silid, hinubaran 

siya, at iniwan ang buong katawan niya na puno ng mga marka ng kagat bago siya tuluyang 

"kinain ng buo." 

Dahan-dahang iminulat ni Radleigh Ross ang kanyang mga mata. Ang kanyang mga titig ay 

matatalim, mapanganib, at may kasamang kilabot na sapat para patigilin ang tibok ng puso 

ng sinuman. 

Tinitigan niya ang maganda at matapang na mukha ng babae sa kanyang harap. Isang 

nakatutunaw ngunit mapanganib na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi. 

"Ikaw pala 'yon?" Puno ng pagbabanta ang kanyang boses. "May lakas ka pa talaga ng loob 

na magpakita sa akin matapos ang ginawa mo?" 

Sa halip na matakot at umatras, mas lalong lumapit si Astherielle. Iniyuko niya nang 

bahagya ang kanyang mukha, hanggang sa magsalubong ang kanilang mga hininga sa 

hangin. Ramdam na ramdam ang tensyon, ang kaba na may kasamang matinding kilig sa 

bawat segundong lumilipas habang magkadikit ang kanilang mga anino. 

"Eh kasi... namimiss kita. At saka, may sisingilin lang ako sa 'yo," malambing niyang sagot, 

sabay pilyang kindat na nagpaalab sa natutulog na dugo ng lalaki. 

"Huliin siya!" biglang utos ni Radleigh Ross, pinuputol ang mapanganib na atraksyon bago 

pa siya tuluyang madaig ng emosyon. 

Walang emosyong hinawakan ni Andrei ang braso ni Astherielle at marahas itong hinila 

palayo sa p***o ng kotse.

Dahil sa takot na mabulilyaso ang lahat, walang pakialam na sumigaw si Astherielle sa 

tuktok ng kanyang mga baga, diretso sa nagbabagang mga mata ni Radleigh Ross: 

"Buntis ako! Anak mo 'to!" 

Parang huminto ang ikot ng mundo. Ang hangin sa paligid ay biglang nagyelo sa sobrang 

katahimikan, at ang bawat pusong naroroon ay tila nalagutan ng pag-asa. Napatigil si Andrei 

sa paghila, naninigas ang mga kamay, habang ang mga guwardiya ay hindi makapaniwala 

sa narinig. 

Seryoso ba?! May nakabuntis at may lakas ng loob na umangkin sa natatangi at 

kinatatakutang 'Banal na Santo' ng mga Del Fierro ?! 

Hindi mababasa sa mukha ni Radleigh Ross kung siya ba ay galit o natutuwa. Pinatay niya 

ang video conference nang walang sabi-sabi, binalingan si Astherielle  at malamig na 

nagsabi, "Pumasok ka sa loob." 

Lalong naguluhan ang lahat. 

Nagpakawala ng isang mahinang singhal si Astherielle, buong-giting na tinabig ang kamay 

ni Andrei, at umikot sa kabilang bahagi ng kotse bago sumakay sa tabi ni Radleigh Ross. 

Sa pag-upo niya, agad na napuno ang sasakyan ng kanyang matamis na amoy. Sobrang 

lapit nila sa isa't isa, ramdam ni Astherielle ang init na nagmumula sa katawan ng lalaki. 

Napasimangot si Radleigh Ross, halatang naiirita sa distansya nila. 

"Ano ang gusto mo?" 

Walang paligoy-ligoy na sumagot si Astherielle, habang nakatitig sa mapupulang labi ng 

lalaki. 

"Gusto kong magpakasal sa 'yo." 

"Isang malaking biro," hindi man lang siya tinapunan ng tingin ni Radleigh Ross, ngunit may 

diin ang bawat salita nito. "Hindi ka ba tumitingin sa salamin bago ka lumabas ng bahay?" 

"Tumingin ako, at sabi ng salamin ko, ako ang pinakamagandang babae sa buong mundo, 

bagay na bagay sa isang tulad mo." Inilabas ni Astherielle ang isang pregnancy test mula sa 

kanyang bag at iwinayway ito sa harap ng mukha ng lalaki.  

"Kapag hindi mo ito pinanagutan, ipagsisigawan ko sa buong mundo na si Radleigh Ross ay 

isang lalaking matapos magpakasarap ay walang balak magbayad." 

Bumaba ang tingin ni Radleigh Ross sa pregnancy test. Nang makita ang dalawang pulang 

guhit, lalong nagdilim ang kanyang mukha, parang may bagyong namumuo.  

"Hindi ka ba uminom ng contraceptive pill?" 

"Masama sa katawan ang uminom ng gamot." giit ni Astherielle 

"Bakit, ang manganak ba, hindi masama sa katawan?" 

"Parehong masama, pero kung sa 'yo naman ang anak, mas gusto ko 'to." 

Ang kanyang labis na kapangahasan ay sinagot lamang ng isang mapait at mapanganib na 

tawa mula sa lalaki. Lumapit ito nang bahagya sa kaniya, sapat para maramdaman niya ang 

mabigat nitong hininga.  

"Hindi ka lang basta umakyat sa kama ko, gusto mo pa talagang gamitin ang batang 'yan 

para makapasok sa pamilya Del Fierro ? Ambisyosa." 

"Wow, paano mo nalaman?" Nanlaki ang mga mata ni Astherielle  sa kunwaring 

panggigilalas, tila gustong palakpakan ang katalinuhan ng lalaki. 

May sira ba ang utak ng babaeng ito, o sadyang wala lang siyang takot mamatay? 

"Sinasabi mong anak ko 'yan, paano ako makasisiguro? Sino ang nakakaalam kung ilang 

lalaki na ang pinaligaya mo?" 

"Ay, pasensya ka na," pilyang hinawi ni Astherielle ang kanyang mahabang buhok, inilapit 

ang mukha sa lalaki hanggang sa mag-abot ang kanilang mga hininga, 

"Pero bukod sa 'yo, wala pa talaga akong ibang ginalaw na lalaki. Ikaw ang una ko... at 

mukhang ikaw na rin ang huli." 

Screeech! 

Muntik nang maibangga ng driver ang kotse dahil sa gulat sa narinig. 

Hindi sumagot si Radleigh Ross, ngunit ramdam ang tensyon at bilis ng tibok ng puso sa 

loob ng sasakyan.  

Sumingit naman si Andrei mula sa harap, "Boss, naghihintay po ang Matandang Master sa 

inyo..." 

"Pumunta tayo sa ospital," malamig na utos ni Radleigh Ross, ang mga mata ay nakatitig pa 

rin nang matalim sa mga labi ni Astherielle. 

Umalis ang kotse sa maingay na lungsod at bumaybay paakyat sa isang liblib at madilim na 

bundok. 

Sa dulo ng kalsada ay isang malaking itim na bakal na gate na may nakasulat na mga 

pulang letra: 

[Asilo de San Lucas (San Lucas Psychiatric Facility)] 

"Mental hospital?!" 

Biglang lumaki ang mga mata ni Astherielle, at bawat balahibo niya ay tumayo sa matinding 

takot. Mabilis siyang napaurong sa upuan ng marangyang kotse. 

"Gusto mo ba akong ikulong dito dahil lang sa nabuntis mo ako, Radleigh Ross?!" 

Isang nakatatakot ngunit napakagwapong ngiti ang sumilay sa mga labi ni Radleigh Ross. 

"Ang talino mo talaga, sweetheart." 

Walang pasintabing binuksan ng lalaki ang p***o at bumaba ng sasakyan. Nang makitang

nakadikit pa rin ang puwit ng babae sa upuan at nanginginig sa takot, nilingon niya ito 

habang nakapamulsa. "Baba." 

"Ayoko! Tatawag ako ng pulis! Ni-rape mo ako!" 

Walang emosyong sumingit si Andrei mula sa labas, habang inaayos ang kanyang salamin.  

"Miss Astherielle, ito ang pinakaprominenteng pribadong ospital sa buong Capital. Walang 

makakarinig sa mga isisigaw mo rito.Saka isa pa, base sa record ng gabing iyon sa cruise 

ship, ikaw ang nanamantala kay Boss," pagpapatuloy ni Andrei sa kanyang malamig at 

pormal na tono. "Kung tatawag ka ng pulis, sa tingin mo, sino sa inyo ang unang 

makukulong?" 

Tahimik na ibinalik ni Astherielle ang kanyang cellphone sa loob ng bag at dahan-dahang 

bumaba ng kotse.  

Naglakad sa unahan si Radleigh Ross habang si Andrei naman ay nakabantay sa gilid ni 

Astherielle upang masigurong hindi ito tatakas. 

Pero mukhang mabilis namang nakabawi ang dalaga mula sa takot. Ang kanyang mga mata 

ay nagsimulang gumala sa paligid, hanggang sa mapako ang tingin niya sa likod ng lalaking 

naglalakad sa kanilang unahan. 

Ang suot nitong puting polo ay napakalinis, walang kaibuturang dumi. Ang mga binti nito ay 

mahaba at diretso, at ang buong aura nito ay napakalamig ngunit napaka-elegante. Sa ilalim 

ng sikat ng araw, tila may sariling liwanag ang bawat hibla ng buhok nito. 

Hindi nga nagkakamali ang mga tao sa pagtawag sa kaniya na "Banal na Santo." 

Napakagwapo nito, nakatutunaw ang bawat tindig. 

Habang nakatitig sa malawak at matikas na likod ni Radleigh Ross, mahinang bumulong si 

Astherielle sa kanyang sarili, "Noong kargado ko siya sa kama at nakapatong ako sa kaniya, 

bakit hindi ko napansing ganito pala kalawak ang mga balikat ng lalaking 'to?" 

Agad na lumingon sa ibang direksyon si Andrei habang namumula ang mga guhit ng 

kanyang tainga. Ang babaeng ito... talagang walang preno ang bibig at walang kahihiyan! 

"Puwede naman tayong magpa-test sa kahit anong regular na ospital, bakit kailangan pa rito 

sa nakatatakot na lugar na 'to?" reklamo ni Astherielle sa mahinang boses, sabay kapit sa 

braso ni Andrei dahil sa lamig ng hangin sa paligid. 

Seryosong sumagot si Andrei,  "Napakalaking usapin nito, Miss Astherielle. Kung mapatutunayan na ang anak sa sinapupunan mo ay kay Boss, kailangan naming harangan ang lahat ng impormasyon sa 

lalong madaling panahon upang hindi magkagulo ang media." 

Tumango-tango si Astherielle. "Ah... ibig sabihin, may kakilala kayo rito sa loob kaya 

madaling magtago ng sekreto—" 

Hindi pa niya natatapos ang kanyang sasabihin nang makita ang isang matangkad at guwapong lalaki na naka-white gown na nakatayo sa may p***o ng klinika. Agad na sumilay ang isang napakatamis at naglalagablab na ngiti sa mukha ni Astherielle.

Bigla niyang binitawan si Andrei, kumaway ito nang masigla, at halos patakbong lumapit sa 

doktor. 

"Hi! Brother Ysmael! Bakit ka nandito? Na-miss kita!" 

Napatitig si Andrei sa kaniya nang walang emosyon. Sino nga ulit ang may kakilala rito sa 

loob? 

Agad na nagmamadaling pumunta rito si Ysmael matapos makatanggap ng urgent na 

mensahe mula kay Radleigh Ross. Hindi niya akalain na ganoon sila kapalarang 

magkatagpo agad sa tapat ng p***o.

Nang makita si Astherielle, bakas ang gulat at tuwa sa mukha ni Ysmael. Lumapit ito at 

banayad na hinawakan ang magkabilang balikat ng dalaga.  

"Astherielle? Ikaw ba ang magpapatingin? Anong nangyari sa 'yo?" 

"Aha!" Mas lalong lumawak ang ngiti ni Astherielle, ang mga mata ay nagniningning habang 

nakatitig sa guwapong doktor. "Kaya pala! Ikaw pala ang mag-eexamine sa akin, Brother 

Ysmael. Ang suwerte ko naman ngayon." 

Lumapit siya rito nang husto at pilyang kumurap ang mga mata, muntik nang sumandal ang 

kanyang dibdib sa uniporme ng doktor.  

"Talaga bang hinintay mo ako rito dahil alam mong darating ako?" 

Nahiya naman si Ysmael sa labis na paglalambing ng dalaga, medyo namula ang mga 

pisngi nito, kaya napatingin na lamang siya kay Radleigh Ross na ngayon ay nakatayo sa 

gilid, tila umuusok ang ilong.  

"Pinapunta ako rito ni Radleigh para suriin ka... Kanina ko pa kayo hinihintay..." 

"Salamat nang marami, Brother Ysmael~ Ang bango mo pa rin gaya ng dati," masuyong 

sagot ng dalaga, na tila sinasadya talagang mang-asar. 

BOOM. 

Nang marinig ang napakalambing at mapang-akit na boses ni Astherielle na tumatawag sa 

ibang lalaki, biglang lumingon si Radleigh Ross. 

Ang kaniyang mga mata ay tila may nagbabadyang unos ng nag-aalab na selos at galit. Sa 

isang mabilis na galaw, humakbang siya pabalik, marahas na hinila si Astherielle palayo kay 

Ysmael, at possesibong ipinalupot ang kanyang malalaking kamay sa bewang ng dalaga 

upang idikit ito sa kanyang katawan. 

Sa isang gabi-gabing lamig, seryoso, at mapanganib na tono, nagtanong siya habang 

nakatitig nang mariin sa nang-aasar na mga mata ng dalaga: 

"Kababayan mo? O lalaki mo?"