Tukso

“Paano nagkaroon ng labing-anim na pandesal ang tiyan ng lalaking ’to? Ginawa ba siyang

hulmahan ng panaderya?”

Sa gitna ng isang napakalaking kama na nababalot ng marangyang itim na tela, lula sa alak at tila nawawala sa sarili si Astherielle habang nakaupo sa ibabaw ng isang lalaki.

Walang pasubali niyang hinila ang sinturon ng suot nitong bathrobe. Laking gulat niya nang

bumadya sa kanyang paningin ang matitigas na abs ng lalaki—bawat umbok ay perpekto,

matitigas, at tila mga butil ng mais na hinog sa ginto, nag-uumapaw sa purong tikas at

kakisigan.

“Isa, dalawa...” Huminto siya sa kalagitnaan ng pagbibilang “Ayoko na nga, nakakapagod

magbilang. Mas masarap na titigan na lamang ang biyaya saakin ”

Walang pasubali niyang hinila nang tuluyan ang itim na silk bathrobe nito.

“Anak ng... bakit mas malaki pa ang hinaharap niya kaysa sa akin?!”

Dala ng kalasingan nainggit at nainsulto siya, kaya isang malutong na sampal ang pinadapo

ni Astherielle sa pisngi ng lalaki.

Pak!

Nagising ang lalaki dahil sa biglaang sakit na naramdaman nito. Idinilat niya ang kanyang

madidilim at malamig na mga mata.

“Ano sa tingin mo ginagawa mo?”

Ngunit ang pilya ay walang kamalay-malay na ginigising na pala niya ang isang natutulog na

demonyo. Diretso niyang ipinatong ang dalawa niyang kamay sa naglalakihang chest

muscles ng lalaki at... pinisil-pisil pa ito na parang laruan.!

Ang perpekto at mistulang nililok ng mga diyos na mukha nito ay nabalot ng isang madilim at

hindi mapaniwalaang galit.

“Alisin mo ang marurumi mong kamay, kung hindi, baka gusto mong putulin ko—”

Pak! muling sinampal siya ni Astherielle.

“Manahimik ka kung ayaw mong masaktan! Binayaran kita para sa gabing ’to, kaya ang

tungkulin mo lang ay paligayahin ako. Naiintindihan mo?!”

……

“Madam! Madam, gising! Gising po!”

Marahas siyang niyakap at niyugyog ng kanilang mayordoma na si Aling Risa.

“Aling Risa... alam mo ang batas sa mansyon ng mga Revamonte. Ang mang-abala sa

magandang tulog ng prinsesa, may multa na limang libo. Kung ayaw mong mabawasan ang

sweldo mo, palitan mo ng litrato ng isang hot na lalaking may abs.”

Natulala si Aling Risa nang ilang sandali.

“Madam! Anong oras na, lalaki pa rin ang nasa isip niyo?! Bagsak na ang negosyo natin!

Dehadong-dehado na tayo!”

Nanlaki ang mapupungay na mata ni Astherielle, tuluyang nabulabog.

“Anong sabi mo? Naghihingalo na ang Papa ko?!”

Bumulong si Aling Risa sa tainga ng dalaga, halos isigaw ang katotohanan.

“Madam Elle! Nalugi ang pinakamalaking pamumuhunan ni Sir! Lahat ng yaman natin, nabaon sa utang!”

Doon lang tuluyang nagbalik ang diwa ni Astherielle.

“Nasaan si Papa?!”

“Nasa rooftop! Bilisan niyo, puntahan niyo siya!”

Hinawi ni Astherielle ang kumot at kumaripas ng takbo patungong rooftop.

Sa rooftop, isang tila nawawalan ng pag-asang pigura ang nakatayo sa gilid ng sementadong pader, handa nang tumalon.

“Pa, sandali!” Sigaw ni Astherielle pagkatulak ng p***o.

Sa gulat ni Eduardo, muntik na siyang madulas.

Nakita niya ang kanyang anak, mukhang isang natatarantang paru-paro na sumusugod sa

gitna ng unos.

“Elle, huwag kang lumapit!”

Rumihestro ang kirot sa kanyang dibdib habang nakatitig sa amang unti-unting nilalamon ng

kawalan.

“Desidido na ako, anak. Sa dugo at buhay ko na lang mababayaran ang bawat sentimo ng

atraso natin” humihikbing pahayag ni Eduardo,

Tumingala ito sa langit, bago muling ibinalik ang nagmamakaawang paningin sa anak.

“Sa mga susunod na araw, hindi na kayo mapoprotektahan ni Papa... Magpakatatag kayo ng iyong Ina, Elle. At pakiusap... huwag niyo akong kakalimutan...”

Sa sobrang haba at bigat ng drama, hindi na napigilan ni Astherielle na sumabat.

“Pa, sandali lang naman. Bago ka tumalon, gusto ko lang itanong... kumuha ka ba ng

insurance?”

Eduardo: “?”

Lumingon si Astherielle at bumulong kay Aling Risa, “Magkano ang makukuha natin kapag

naaksidente siya at namatay?”

Namula at nangitim ang mukha ni Eduardo sa matinding kahihiyan at galit.

“Buhay pa ako, pwede bang huwag mo akong pag-usapan na parang bangkay na

binabayaran?!”

Paalala ni Aling Risa, “Madam, magpapakamatay po si Sir. Walang makukuhang sentimo sa

suicide.”

“Ah? Sayang naman...” Hayagang rumihestro ang matinding panghihinayang sa mukha ni

Astherielle. Akala ni Astherielle ay tuluyan na itong bibitiw kaya sumigaw siya.

“Teka lang! Pa! Huwag ka munang tumalon!”

Itinaas niya ang kanyang cellphone.

“May pera ako! Kaya kong bayaran ang utang mo!”

Binuksan niya ang kanyang e-wallet para tingnan ang balanse.

₱2.68.

Ngumiti nang pilit si Astherielle halos lumubog ang mukha sa hiya.

“Pasensya na, Pa. Kagabi kasi, medyo masama ang timpla ko kaya nag-arkila ako ng buong yate... naubos pala.”

Nagdilim ang paningin ni Eduardo. Wala kang kwentang anak!

Bumulong si Astherielle sa sarili, “Sino ba namang hindi mabubuwisit, kagabi ko lang nalaman na may dalawang guhit ……”

Hindi iyon narinig ni Eduardo dahil nilamon ng ugong ng hangin. Huminga lang siya nang

malalim, punong-puno ng pait, handa nang humakbang pababa.

“Huwag muna, Pa! May alas pa ako!”

Mula sa bulsa ng kanyang pantulog, naglabas si Astherielle ng isang pregnancy test kit at itinaas ito na parang isang tropeo.

“Buntis ako sa anak ni Radleigh Ross! Pupuntahan ko siya ngayon, pipilitin ko siyang iligtas ang pamilyang Revamonte!”

Agad na namutla ang mukha ni Eduardo. “Ano... anong sabi mo?”

“Sabi ko, pupuntahan ko si Radleigh Ross.”

“Hindi, ang naunang pangungusap.”

“Buntis ako sa anak ni Radleigh Ross.”

“Kanino... kaninong anak?!”

“Kay—RAD—LEIGH—ROSS”

Nakahawak sa kanyang dibdib, tuwid na natumba si Eduardo pabalik.

Agad siyang sinalo ni Aling Risa at ng mga kasambahay, tinapik-tapik ang mukha nito.

“Sir! Sir, gising!”

Nang makita ang pagkakataon, tumalikod si Astherielle at kumaripas ng takbo.

“Pa, huwag ka munang mamamatay! Hahanapin ko lang ang tatay ng apo mo para iligtas

ka!”

Sa sobrang galit at gulat, muling nagbalik ang lakas ni Eduardo. Manginginig niyang itinuro ang papalayong likod ng anak. “Pakiusap... pigilan niyo ang baliw na iyan!”

“Hindi po kaya, Sir! Mas mabilis pa po siya sa baka kung tumakbo kapag pera ang usapan!”

Kasabay ng paglaho ng anak ay ang pagbagsak ng kanyang katawan sa malamig na semento.

Tapos na. Sira at gumuho na ang lahat.

Ang kanyang nag-iisang anak na babae—ang prinsesang iningatan niya nang higit pa sa sarili niyang buhay, —ganoon na lamang kadaling winasak, nakuha, at nilapastangan ng

iba?

Si Radleigh Ross iyon. Ang pinakamalupit at walang awang pinuno na humawak sa

pamilyang Del Fierro sa buong kasaysayan. Mukha siyang mala-anghel at tila isang banal

na santo, ngunit sa kabaligtaran ng kanyang pagkatao, siya ay isang demonyong

pumapatay nang walang kukurap-kurap na mata.

Noong musmos pa lamang ito, napatunayan na kung anong klase siyang halimaw—walang

awa niyang pinatahimik sa bingid ng kamatayan ang sarili niyang ama kasama ang kabit

nito.

Hindi doon nagtapos ang gabi ng lagim. Maliban sa sakitin at mahinang panganay na kapatid na si Hendrix Vance, isa-isang pinabagsak, niyanig, at tuluyang pinaglaho ni Radleigh Ross ang pito pa niyang nakatatandang kapatid.

Isang malamig na lalaki na kayang pumatay ng sariling dugo at laman—paano ito maaawa

at magpapakabayani para iligtas ang pamilyang Revamonte dahil lang sa isang hindi pa isinisilang na bata?

Ipinikit ni Eduardo ang kanyang mga mata, yakap ang lubos na kawalang-pag-asa. Swerte

na nga ng anak niya na hindi siya napapansin ni Radleigh Ross, tapos ngayon...

nagmamadali pa siyang ihatid ang sarili niyang leeg sa taga-katay?

…….

Tinapakan ni Astherielle ang gas ng kanyang sasakyan hanggang sa makarating siya sa

nagtataasang gusali ng Del Fierro Corporation.

Kasabay ng mabigat na katahimikan sa paligid, isang marangya at limitadong edisyon ng

Rolls-Royce ang dahan-dahang gumagapang patungo sa pangunahing pasukan ng

naglalakihang kumpanya.

Nakaupo ang isang lalaking pinalilibutan ng kakaiba at nakakatakot na awra ng kapangyarihan.Pinapaikot niya ang isang string ng rosaryo sa kanyang mahahabang daliri

habang nakapikit.

“Manager Luke, alam mo ba ang kahihinatnan ng mga taong nagtatangkang lokohin ako?”

Ang malamig na liwanag mula sa screen ng video conference ay tumama sa kanyang

napakaguwapo at walang kapintasang mukha.

Sa kabilang dako ng linya, nanginginig at tila mawawalan na ng hininga sa pag-iyak si

Manager Luke habang nakaluhod.

“President Radleigh, patawad po... Hindi ko po dapat pinalitan ang mga de-kalidad na

kargamento... Nabulag po ako ng kasakiman. Pakiusap, bigyan niyo pa ako ng isang

pagkakataon, maawa kayo sa akin.”

Doon ay biglang itinigil ni Radleigh Ross ang pag-ikot ng rosaryo. Dahan-dahan niyang

iminulat ang kanyang mga matang tila nakatitig sa isang bangkay.

“Kailanman ay hindi ako nag-iiwan ng pangalawang pagkakataon... maliban na lang kung may maunang mag-alay ng buhay sa harap ko ngayon din—”

Hindi pa man tuluyang nabibitawan ang kanyang marahas na hatol...

BOGSH!

Kakarating pa lamang ng kotse sa tapat ng entrance nang bigla itong mag-preno nang

napakarahas.

Dahilan ng para mabitawan niya ang mga beads ng rosaryo. Matalim at may halong galit na

nag-angat ng tingin si Radleigh Ross.

“P-President Radleigh... patawad po... Hihinto na po sana ako nang maayos, pero may

isang babaeng parang baliw na biglang sumulpot mula sa kung saan at humarang sa harap ng kotse natin...”

Sa bahaging iyon, nananatiling nakatayo nang tuwid si Astherielle sa tapat ng bumper ng

Rolls-Royce, Tiningnan niya diretso ang bintana ng sasakyan.

“Humanda ka sa akin, Radleigh Ross. Pananagutan mo 'to”.