ログインIUHENCE’S CHIEF OPERATIVE POV (MARCUS/LEO)Malakas ang buhos ng ulan sa labas ng abandonadong gusali. Nakatayo ako sa tabi ng basag na bintana habang nakatitig sa mga luma at encrypted na monitors sa aking harapan.Sa mga screen, nakikita ko ang tatlong magkakaibang galaw ng mga armadong grupo sa paligid ng Forbes Park at St. Luke's Medical Center:Una, ang higit tatlumpung mamahalin at lisensyadong mga security guards at mercenaries ni Damian Alvarez na nakatutok sa pagbabantay sa mansyon para protektahan si Violet mula sa kanyang ama.Pangalawa, ang dalawampung matitinding executioners at sniper na lihim na ipinadala ni Don Victor Alvarez mula sa Zurich para patayin si Violet at agawin ang sanggol.At pangatlo... ang desperadong grupo ng nakababatang kapatid ni Violet na si Gabriel Morgan, na kasalukuyang naghahanda gamit ang blueprints na ipinagkaloob ko sa kanila sa Tondo.Sumilay ang isang napakalalamig at napakapait na ngiti sa aking mga labi habang dahan-dahan kong inilalagay a
DON VICTOR ALVAREZ’S POVIpinatong ko ang dalawa kong kamay sa ulo ng aking mamahaling gintong baston habang nakatitig sa naglalakihang mga ilaw ng Zurich mula sa balkonahe ng aking pampribadong mansyon.Malamig ang hangin mula sa Alps, subalit hindi niyon mapalamig ang nag-aapoy kong dugo. Sa kabila ng aking edad, nananatiling matigas ang aking panga at mabalasik ang aking mga mata—mga matang nakakita at nagpasimula ng napakaraming dumanak na dugo sa mundo ng negosyo at kapangyarihan.Bumukas ang dambuhalang pintuan ng aking opisina. Dahan-dahang pumasok ang aking pinakapinagkakatiwalaang commander ng mga mercenarismo at hitmen—si Klaus."Don Victor," pormal na yumuko si Klaus. "Nasa Maynila na po ang dalawampung piling tauhan na ipinadala ninyo. Naka-deploy na sila sa paligid ng Forbes Park at sa mga ruta patungong St. Luke's Medical Center."Humalakhak ako nang napakalalim—isang paos, malamig, at walang kaawa-awang halakhak na nagpapakaba kahit sa pinakamatatapang kong tauhan."Mag
ISABELLA LAURENT’S POVDahan-dahan kong inayos ang nakatuping collar ng aking mamahaling Chanel suit habang nakatitig sa repleksyon ng aking sarili sa dambuhalang salamin ng executive suite ni Damian Alvarez.Inikot ko ang baso ng mamahaling Vintage Champagne habang pinagmamasdan ang maingay, magulo, at abalang lungsod ng Maynila mula sa ika-limampung palapag ng gusali. Sumilay ang isang napakapait, napaka-eleganteng, at puno ng panggugulang na ngiti sa aking mga labi."Look at you, Isabella..." mahina kong bulong sa aking sarili sa wikang Pranses habang tinititigan ang nagniningning na diamond necklace sa aking leeg. "You’re so close to having everything you've ever dreamed of."Isang taon na ang nakalipas mula noong pumasok ako sa buhay ni Damian bilang pangunahing foreign investor mula sa kilalang oil tycoon family sa Europe. Sa paningin ng buong mundo, ng media, at ng mataas na lipunan sa Europe at Asia, ako ang maipagmamalaking katambal ng isang Alvarez. Ako ang maganda, mayaman,
GABRIEL’S POVAmoy ng basurang nabubulok, usok ng lumang gasolina, at ang patak ng ulan mula sa sirang yero ang pumapalibot sa akin sa loob ng maalikabok na warehouse na ito.Nakatayo ako sa tapat ng isang lumang wooden table kung saan nakalatag ang mga mapa ng Forbes Park, kasama ang talaan ng mga shift schedule ng mga tagabantay sa mansyon ni Damian Alvarez. Ang aking mga kamay ay puno ng sugat at pasa—mga bakas ng pakikipaglaban ko sa mga tauhan ni Alvarez noong marahas nilang gipitin ang pamilya namin sa Sampaloc."Gabriel, sigurado ka ba rito?" mahinang tanong ng aking kababata at kasama na si Roco habang inaayos ang isang lumang radyo. "Walong bulletproof na sasakyan at higit tatlumpung armadong tauhan ang nakatutok sa buong paligid ng mansyon ng Alvarez. Kapag pumasok tayo roon... para na tayong nagpakamatay."Pinaligas ko ang aking panga. Marahas kong ibinagsak ang aking dalawang palad sa ibabaw ng mapa."Kahit mamatay pa ako, Roco... hindi ko hahayaang mabulok ang Ate Violet
IUHENCE’S POVInikot ko ang baso ng mamahaling French brandy habang nakatitig sa mga luma at bagong litrato na nakatambak sa ibabaw ng aking dambuhalang mahogany glass table. Ang lamig ng gabi sa Geneva ay sumasabay sa malamig at nag-aapoy kong pagnanais na mawasak ang lahat ng taong naging dahilan ng paghihirap ng buhay ko.Sa mga litrato sa mesa, nakakulong si Violet sa dambuhalang mansyon ng mga Alvarez sa Forbes Park, Maynila. Kitang-kita sa mga kuha ng pampribado kong imbestigador ang malaking umbok ng kanyang tiyan sa ilalim ng maluwag na damit, ang panlalabo at pamumutla ng kanyang pisngi, at ang mga matang wala nang natitirang sigla sa buhay. Sa tabi niyon ay ang mga kuha kay Damian—galit, puyat, may hawak na baso ng alak, at pinalilibutan ng mga armado niyang tauhan habang may pait at kadiliman sa kanyang mukha.Sumilay ang isang napakalalamig, napakamabalasik, at napakapait na ngiti sa aking mga labi bago ko dahan-dahang ininom ang brandy."Tingnan mo nga naman..." mahina ko
VIOLET’S POVPitong buwan na ang sanggol sa tiyan ko. Kapansin-pansin na ang malaking umbok nito. Bawat galaw at sipa niya ay nagbibigay sa akin ng konting pag-asa... pero bawat araw na lumilipas sa loob ng dambuhalang mansyon na 'to ay parang dahan-dahang pagputol sa leeg ko.Nakatayo ako sa balkonahe ng silid ko nang marinig ko ang napakalakas na pagsabog ng boses mula sa opisina ni Damian sa ibabang palapag."HINDI KO IPAMAMAHAGI ANG MANUSKRIPTO O ANG ARTIKULO NG MGA MORGAN!" sigaw ng boses ni Damian."MAG-ISIP KA, DAMIAN!" Isang mabalasik at napakatandang boses ang sumagot—ang boses ni Don Victor Alvarez, ang ama ni Damian. "Ang babaeng 'yan at ang buong pamilya Morgan ang sumira sa pangalan natin sa Europe! Ngayong buntis siya at nakakulong sa mansyon mo, gamitin mo ang pagkakataong ito para tuluyang ubusin ang natitirang dugo ng mga Morgan!"Nanlamig ang buo kong katawan mula ulo hanggang paa. Pumapatak ang mga luha ko habang dahan-dahan akong lumalapit sa may hagdanan para maki







